Algemeen
Geen kerst voor Donny Roelvink: “Vanwege mijn geloof”
Kerst in BN’er-land: Familie Roelvink zonder Donny, die kerst afzweert vanwege islamitisch geloof
De feestdagen staan weer voor de deur en overal in Nederland bereiden families zich voor op gezelligheid, cadeaus en uitgebreid eten. Maar niet iedereen viert kerst op de traditionele manier. In de wereld van bekende Nederlanders zijn er uiteenlopende kerstplannen, met een opvallende wending in de familie Roelvink: Donny Roelvink viert dit jaar geen kerst, aangezien hij zich in april heeft bekeerd tot de islam.
Kerst in de spotlight: BN’ers delen hun plannen
De feestdagen zijn voor velen een tijd van tradities, maar in BN’er-land wordt kerst op allerlei manieren beleefd. De Telegraaf besloot naar het evenement Boxing Influencers te gaan om bekende Nederlanders te vragen naar hun kerstplannen. Het resultaat? Een mix van feestelijke voornemens en verrassende uitspraken.
Michella Kox: “Zuipen en uitbrakken”
Realityster Michella Kox, bekend van Echte Meisjes in de Jungle, neemt de feestdagen niet al te serieus. In een openhartig interview deelt ze haar plannen: “Ik heb niets ingepland, omdat ik eigenlijk oma zou worden. Dus wij, ik ga gewoon zuipen.”
Ze vervolgt met haar schema: “Kerstavond: zuipen. Eerste kerstdag: lekker uitbrakken. Tweede kerstdag weer zuipen en op de derde kerstdag weer uitbrakken.” Voor Michella draait kerst dus vooral om genieten op haar eigen manier, zonder al te veel poespas.
Farja Farvardin: “Helemaal in kerstsferen”
Social media-persoonlijkheid Farja Farvardin, beter bekend als Fawrynotsawry, heeft dit jaar een positiever gevoel bij de feestdagen. “Ik ben lekker met familie en vrienden. Met hele leuke mensen om me heen,” vertelt hij enthousiast. Hoewel hij in het verleden minder op had met kerst, zegt hij nu: “De laatste jaren ben ik weer helemaal into de kerstsferen.”
Voor Farja draait kerst om het samenzijn met geliefden, een sentiment dat velen zullen herkennen.
Boer Ayoub: “Geen kerst zonder vriendin”
Boer Ayoub, die bekend werd via Boer Zoekt Vrouw, doet niet mee aan de kersttraditie. “Ik vier überhaupt geen kerst,” zegt hij. Hoewel hij in het verleden wel kerst vierde met Nederlandse vriendinnen, ziet hij daar nu geen reden meer toe. “Als je die niet hebt, hoeft het niet.”
Ayoub benadrukt dat kerst voor hem geen verplichting is, maar meer een keuze die afhangt van zijn situatie.
Donny Roelvink: Een nieuwe kijk op kerst
De meest opvallende kerstwending komt van Donny Roelvink, die dit jaar kerst volledig laat schieten. Donny, opgegroeid met kersttradities, heeft in april van dit jaar een belangrijke levenskeuze gemaakt: hij bekeerde zich tot de islam. Voor hem betekent dit dat kerst niet langer een onderdeel is van zijn leven.
Een bewuste keuze
In een interview legt Donny uit: “Nou ja, ik vier niet echt kerst meer.” Wanneer de verslaggever vraagt waarom, antwoordt hij: “Vanwege mijn geloof. Nu moet ik wel zeggen: hoe wij altijd kerst vierden was ook niet met een religieus doeleinde.”
Hoewel kerst in de Roelvink-familie altijd meer een gezellig samenzijn dan een religieuze viering was, kiest Donny ervoor om zich aan zijn nieuwe overtuigingen te houden. Dit betekent dat hij dit jaar geen deel uitmaakt van de gebruikelijke festiviteiten.
De familie Roelvink en kerst
Kerst is altijd een belangrijk moment geweest voor de Roelvink-familie, met name voor vader Dries Roelvink, die bekendstaat om zijn flamboyante levensstijl en optredens tijdens de feestdagen. Ook dit jaar zal Dries een optreden geven, waarbij Donny aanwezig zal zijn om te kijken. Verder zal Donny zich echter niet mengen in de kerstvieringen. Hij lijkt zich volledig te willen richten op het naleven van zijn nieuwe geloofsovertuiging.
Verschillende perspectieven
De uiteenlopende kerstplannen van deze BN’ers bieden een interessant inkijkje in hoe verschillend mensen omgaan met tradities en feestdagen. Terwijl Michella Kox zich richt op feesten en ontspanning, en Farja Farvardin kiest voor familie en vrienden, laat Donny Roelvink zien hoe persoonlijke keuzes en overtuigingen invloed kunnen hebben op de manier waarop we feestdagen beleven.
Donny’s beslissing roept zowel respect als vragen op. Voor veel mensen is kerst een seculiere viering geworden, los van religieuze connotaties. Toch kiest Donny ervoor om afstand te nemen van de traditie, uit respect voor zijn geloof. Zijn keuze weerspiegelt de groeiende diversiteit in hoe feestdagen in Nederland worden gevierd.
De kern van kerst
Wat opvalt in de verhalen van deze BN’ers, is dat kerst niet voor iedereen dezelfde betekenis heeft. Voor sommigen draait het om tradities en gezelligheid, terwijl anderen het juist aangrijpen als een moment van reflectie of, zoals in het geval van Donny, een bewuste keuze maken om de feestdagen niet te vieren.
Hoewel de kerstperiode vaak wordt geassocieerd met eenheid, laat deze diversiteit zien dat er geen ‘juiste’ manier is om de feestdagen te beleven. Het belangrijkste blijft dat iedereen de gelegenheid krijgt om de dagen op een manier door te brengen die past bij hun eigen waarden en overtuigingen.
Conclusie
De kerstplannen van BN’ers zoals Michella Kox, Farja Farvardin en Boer Ayoub geven een divers beeld van hoe de feestdagen worden gevierd in Nederland. Maar het verhaal van Donny Roelvink springt eruit. Zijn keuze om kerst niet te vieren vanwege zijn bekering tot de islam laat zien hoe persoonlijke overtuigingen invloed kunnen hebben op tradities.
Voor de familie Roelvink betekent dit dat ze de feestdagen voor het eerst zonder Donny doorbrengen, maar zijn keuze wordt gerespecteerd. Het herinnert ons eraan dat feestdagen voor iedereen een andere invulling kunnen hebben, en dat respect voor elkaars overtuigingen en keuzes een belangrijk onderdeel is van samenleven.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.