Algemeen
Frank de Tank: Van drugsbaron tot TikTok-sensatie met 1,9 miljoen volgers
Frank ‘De Tank’, een naam die zowel gevreesd als bewonderd wordt, leeft een leven dat rechtstreeks uit een film lijkt te komen. Als ex-bodybuilder, liefhebber van snelle wagens en flamboyante vrouwen, en hoofdverdachte in een van de grootste drugsdossiers van Antwerpen, weet hij keer op keer de aandacht te trekken. Maar waar velen denken dat zijn criminele verleden hem tot zwijgen zou dwingen, heeft hij zichzelf opnieuw uitgevonden als TikTok-sensatie met bijna 2 miljoen volgers.
Van glitter en glamour naar de rechtbank
Frank V., beter bekend als Frank ‘De Tank’, werd groot in de Antwerpse onderwereld door zijn rol in de invoer van cocaïne via de haven van Antwerpen. Volgens de politie verdiende hij hiermee tot wel 3,5 miljoen euro, een bedrag dat hij witwaste via luxe uitgaven en een leven vol glitter en glamour. Hij reed in de duurste sportwagens, ging op extravagante vakanties en omringde zich met knappe vrouwen.
Maar deze levensstijl trok ook de aandacht van de autoriteiten. Het Belgische gerecht beschuldigt hem van grootschalige drugshandel, witwassen en het opzetten van een uitgebreid netwerk om cocaïne uit containers te halen. Hij is de hoofdverdachte in een omvangrijk drugsdossier dat de Antwerpse onderwereld op zijn grondvesten heeft doen schudden.
TikTok: van crimineel naar influencer
Waar velen zich na een dergelijke beschuldiging terugtrekken uit de schijnwerpers, besloot Frank het anders aan te pakken. Hij dook op TikTok op en begon zijn dagelijkse leven te delen. Wat begon met eenvoudige filmpjes over zijn dagelijkse bezigheden, groeide uit tot een online fenomeen. Zijn video’s, waarin hij zijn luxueuze levensstijl en opvallende humor laat zien, trokken miljoenen kijkers.
Met zijn uitspraken zoals “Op naar 2 miljoen” en video’s waarin hij zichzelf omringt met stapels contant geld, snelle auto’s en knappe vrouwen, heeft hij inmiddels 1,9 miljoen volgers verzameld. Voor zijn fans is hij een fascinerend personage: een man met een duister verleden die zijn charisma gebruikt om online beroemdheid te vergaren.
Kritiek en controverse
Hoewel zijn populariteit op TikTok blijft groeien, is er ook veel kritiek op zijn online aanwezigheid. Veel mensen vinden het problematisch dat iemand met een crimineel verleden een podium krijgt om zijn levensstijl te verheerlijken. Experts waarschuwen dat zijn video’s een verkeerd voorbeeld kunnen zijn, vooral voor jongere kijkers die hem mogelijk zien als een rolmodel.
“Het risico is dat hij een glamoureus beeld van criminaliteit schetst, zonder de gevolgen te tonen,” zegt een criminoloog. “Zijn video’s normaliseren een levensstijl die gebaseerd is op illegale activiteiten, en dat is zorgwekkend.”
De toekomst van Frank ‘De Tank’
Terwijl zijn TikTok-volgers blijven groeien, hangt de uitkomst van zijn rechtszaak als een donkere wolk boven hem. De Belgische autoriteiten hebben stevige bewijzen tegen hem verzameld, en een veroordeling zou kunnen betekenen dat zijn leven van luxe en online beroemdheid abrupt eindigt.
Frank lijkt zich echter weinig zorgen te maken. Met zijn kenmerkende grijns en bravoure blijft hij video’s maken, en zijn volgers blijven hem steunen. Zijn populariteit toont aan hoe social media criminele figuren een platform kan bieden om hun verhaal te herschrijven, ongeacht hun verleden.
Conclusie
Frank ‘De Tank’ is een man van tegenstellingen: een beruchte drugsbaron die zichzelf heeft omgevormd tot een geliefde online persoonlijkheid. Zijn leven blijft het gesprek van de dag, zowel in de rechtbank als op TikTok. Of hij erin slaagt zijn online imperium voort te zetten, of dat zijn verleden hem inhaalt, zal de tijd leren. Eén ding is zeker: Frank ‘De Tank’ blijft een van de meest spraakmakende figuren van deze tijd.
@hamza88goudtand
Algemeen
Schokkend nieuws: een tragisch einde voor oplichter Jetten: ‘Eindelijk gestraft’

Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.

De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.

De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.

“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.

Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.




