Algemeen
Dit is waarom Maik de Boer een hekel heeft aan Kerstmis: ´Best egoïstisch´
Maik de Boer viert vandaag zijn 64e verjaardag, maar dat brengt gemengde gevoelens met zich mee. Het samenvallen van zijn verjaardag met kerstavond overschaduwt voor de stylist vaak het feestelijke aspect. “Het is niet leuk om op deze dag jarig te zijn,” vertelt hij openhartig in een interview met Story.
Vergeten Verjaardag
Volgens Maik voelt zijn verjaardag vaak als een bijzaak. “Ik herinner me dat mensen vroeger druk waren met kerstboodschappen en voorbereidingen,” legt hij uit. “Tussendoor werd ik dan snel gefeliciteerd.” Dat vluchtige moment zorgt ervoor dat hij zich minder speciaal voelt op een dag die juist in het teken van hem zou moeten staan.
Nieuwe Traditie in Barcelona
Om aan de drukte en het gevoel van vergetelheid te ontsnappen, heeft Maik een nieuwe traditie ontwikkeld. Hij viert zijn verjaardag tegenwoordig in Barcelona, waar hij geniet van het mildere klimaat en gezellige momenten met vrienden. “Mijn beste vriendin woont daar in de buurt, en ze heeft een heerlijk zwembad. Dat maakt het extra bijzonder,” zegt hij.
Zelf Sfeer Creëren
Hoewel hij soms baalt, doet Maik zijn best om zijn verjaardag speciaal te maken. “In Barcelona versier ik mijn balkon altijd met lichtjes,” deelt hij. Tegelijkertijd erkent hij dat hij in Nederland minder enthousiast is over versieren. “Als stylist ben ik al vanaf oktober bezig met kerstbomen, dus tegen de tijd dat het kerst is, ben ik er wel een beetje klaar mee.”
Angst voor Zijn Gezondheid
Een andere uitdaging waarmee Maik recent heeft geworsteld, is de angst om niet ouder te worden dan 63, de leeftijd waarop zijn vader overleed aan een hartstilstand. “Die angst zat diep,” bekent hij. “Mijn vader overleed in een McDonald’s, en ik dacht altijd dat mij hetzelfde zou overkomen.”
Een Nieuwe Kans
Het bereiken van zijn 64e levensjaar voelt als een overwinning voor Maik. “Ik weet dat er niets aan de hand is, maar het voelt toch als een enorme opluchting,” vertelt hij. Dit besef heeft hem een frisse kijk op het leven gegeven en meer zelfvertrouwen voor de toekomst.
Kerst in Stijl
Maik heeft zijn verjaardag inmiddels verweven met de kerstvieringen. “Ik hou van de sfeer en de lichtjes,” zegt hij. Barcelona biedt voor hem de ideale omgeving om zowel zijn verjaardag als kerst in stijl te vieren.
Het Leven Vieren
Hoewel Maik liever op een andere dag jarig zou zijn, heeft hij geleerd om van het moment te genieten. “Het leven is niet altijd feest, maar je moet er zelf iets moois van maken,” concludeert hij. Zijn verjaardag blijft een uitdaging, maar hij kijkt met meer positiviteit naar de combinatie van kerst en zijn eigen feestdag.
De toon is ogenschijnlijk geruststellend, maar onder de oppervlakte wringt er iets. Met een nieuwe boodschap op zijn eigen platform, Truth Social, probeert Donald Trump Europese bondgenoten kalm te houden over de toekomst van de NAVO. Tegelijkertijd zaait hij twijfel over de wederzijdse loyaliteit binnen het bondgenootschap. Het resultaat is een boodschap die zowel geruststelling als ondermijning in zich draagt — en die in Europa met argusogen wordt gelezen.
Een belofte met een voorbehoud
Trump schrijft dat de Verenigde Staten “er altijd zullen zijn” voor de NAVO, zelfs in het hypothetische geval dat het bondgenootschap er niet zou zijn voor Amerika. Op het eerste gezicht klinkt dat als een verzekering van solidariteit. Maar juist die toevoeging roept vragen op. Want waarom zo expliciet benadrukken dat die steun mogelijk eenrichtingsverkeer is?
Met die formulering lijkt Trump niet alleen bondgenoten te willen geruststellen, maar ook een boodschap af te geven aan zijn eigen achterban: dat de Verenigde Staten zich niet vanzelfsprekend afhankelijk moeten voelen van anderen. Het is een subtiel, maar betekenisvol verschil in toon dat past bij zijn bredere visie op internationale samenwerking.
Twijfel over wederkerigheid
Centraal in Trumps boodschap staat zijn twijfel over de vraag of de NAVO de Verenigde Staten daadwerkelijk zou steunen als het land in een ernstige crisis zou belanden. Hij stelt die vraag openlijk, zonder nuance of diplomatieke omweg. Daarmee suggereert hij dat solidariteit binnen het bondgenootschap volgens hem geen vanzelfsprekend gegeven is.
Voor veel Europese landen is juist dat principe — “één voor allen, allen voor één” — de kern van de NAVO. Het openlijk ter discussie stellen daarvan raakt aan het fundament van het bondgenootschap. Ook al zegt Trump niet letterlijk dat Amerika zich zou terugtrekken, de suggestie alleen al kan het gevoel van zekerheid aantasten.
De Verenigde Staten als spil van afschrikking
Trump benadrukt in zijn bericht opnieuw dat de Verenigde Staten volgens hem de enige echte militaire afschrikking vormen tegenover grootmachten als China en Rusland. In zijn visie worden deze landen vooral geïmponeerd door Amerikaanse militaire macht, en niet door het collectieve vermogen van de NAVO als geheel.
Daarmee plaatst hij Amerika nadrukkelijk boven de andere lidstaten. Europese landen zouden volgens die redenering vooral meeliften op de kracht en investeringen van Washington. Het is een beeld dat Trump al vaker heeft geschetst en dat aansluit bij zijn kritiek op landen die volgens hem te weinig bijdragen aan gezamenlijke defensie-uitgaven.
Kritiek op Europese defensie-inspanningen
Volgens Trump zou zonder Amerikaanse betrokkenheid de militaire afschrikking van de NAVO grotendeels verdwijnen. Hij suggereert dat Rusland en China in dat scenario nauwelijks respect of vrees zouden hebben voor het bondgenootschap. Dat is een stevige uitspraak, die voorbijgaat aan decennia van Europese defensieopbouw en gezamenlijke militaire capaciteiten.
Hoewel het waar is dat de Verenigde Staten een cruciale rol spelen binnen de NAVO, beschikken Europese landen samen over aanzienlijke middelen, technologie en expertise. De NAVO is juist ontworpen als collectief, waarin krachten worden gebundeld. Door die gezamenlijke kracht te reduceren tot vooral Amerikaanse macht, ontstaat een eenzijdig narratief.
Europese reacties: voorzichtig en bezorgd
In Europese hoofdsteden wordt Trumps boodschap met gemengde gevoelens ontvangen. Officieel overheerst voorzichtigheid: diplomaten en regeringsleiders benadrukken dat de NAVO sterker is dan individuele uitspraken en dat samenwerking de kern blijft. Tegelijk klinkt er achter de schermen bezorgdheid.
Want uitspraken als deze hebben impact, ook als ze niet gepaard gaan met direct beleid. Ze voeden twijfel, niet alleen bij regeringen, maar ook bij burgers. De vraag of de Verenigde Staten onder een mogelijk toekomstig presidentschap van Trump onvoorwaardelijk achter Europa blijven staan, wordt steeds vaker hardop gesteld.
Strategische communicatie of politieke druk?
Critici zien in Trumps woorden een vorm van strategische druk. Door twijfel te zaaien over Amerikaanse steun, zou hij Europese landen willen aansporen om meer te investeren in defensie en minder afhankelijk te worden van Washington. In dat licht is zijn boodschap minder een waarschuwing en meer een onderhandelingstactiek.
Tegelijkertijd is het risico van die benadering groot. Het herhaaldelijk ter discussie stellen van solidariteit kan juist datgene ondermijnen wat de NAVO sterk maakt: vertrouwen. En vertrouwen is in internationale veiligheid net zo belangrijk als tanks en vliegtuigen.
Het bredere plaatje
Trumps uitspraken passen in een langere lijn van sceptische opmerkingen over multilaterale samenwerking. Hij bekijkt internationale verbanden vooral door een kosten-batenbril, waarbij directe voordelen voor de Verenigde Staten centraal staan. Dat botst met de Europese visie, waarin stabiliteit, voorspelbaarheid en langdurige samenwerking vaak zwaarder wegen.
Voor Europa is de NAVO niet alleen een militair bondgenootschap, maar ook een politiek symbool van trans-Atlantische verbondenheid. Elke suggestie dat die verbondenheid conditioneel is, raakt aan dat beeld.
Een boodschap met dubbele bodem
Wat Trump precies beoogt met zijn recente uitlatingen, blijft onderwerp van interpretatie. Voorstanders zien een realist die duidelijke vragen stelt en eerlijk is over machtsverhoudingen. Tegenstanders zien een politicus die bewust onzekerheid creëert en daarmee geopolitieke stabiliteit onder druk zet.
Feit is dat zijn woorden, hoe kort ook, een lange schaduw werpen. In een tijd waarin internationale verhoudingen al gespannen zijn, worden uitspraken over loyaliteit en steun extra zwaar gewogen.
Conclusie
Donald Trumps boodschap aan Europa is allesbehalve eenduidig. Hij belooft steun aan de NAVO, maar koppelt die belofte aan twijfel en voorwaarden. Daarmee probeert hij tegelijkertijd gerust te stellen én zijn kritische visie op het bondgenootschap te benadrukken. Voor Europa is het opnieuw een herinnering aan hoe afhankelijk internationale veiligheid kan zijn van politieke toon en persoonlijke overtuigingen.
Of deze woorden uiteindelijk vooral bedoeld zijn als verkiezingsretoriek of als voorbode van concreet beleid, zal de toekomst uitwijzen. Maar duidelijk is dat ze het debat over de rol van de Verenigde Staten binnen de NAVO opnieuw hebben aangewakkerd — en dat debat zal voorlopig niet verstommen.