Algemeen
Dionne Stax bevallen van dochtertje: ”Hele aparte naam”
Dionne Stax en Steven Jansen verwelkomen hun eerste kindje: “Van onschatbare waarde”
Dionne Stax, de bekende presentatrice, en haar partner Steven Jansen zijn in de zevende hemel. Het koppel is onlangs voor het eerst ouders geworden en kondigde het prachtige nieuws met veel trots aan op Instagram. Ze delen niet alleen hun geluk, maar ook de naam van hun dochtertje, die hen al compleet heeft gemaakt.
Een warm welkom voor Lexie Jansen Stax
Op Instagram plaatste Dionne een aandoenlijke foto waarop ze haar pasgeboren dochtertje in haar armen houdt. Haar vriend Steven staat stralend naast haar. Bij de foto onthulde Dionne dat hun dochter op 28 november 2024 is geboren. De trotse ouders hadden ervoor gekozen om het grote nieuws een weekje voor zichzelf te houden voordat ze het met de wereld deelden.
In het bijschrift schreef Dionne: “Van onschatbare waarde, geboren op 28-11-24, Lexie Jansen Stax 🩷.”
Het bericht stroomde direct vol met hartverwarmende reacties van fans, vrienden en collega’s. Veel volgers deelden felicitaties en wensen voor geluk, terwijl sommigen ook op een leuke manier de opvallende achternaam van de kleine meid opmerkten.
Een bijzondere naam: Lexie Jansen Stax
De keuze voor de naam van hun dochter heeft tot interessante reacties geleid. Lexie draagt namelijk de achternamen van zowel haar moeder als haar vader: Jansen Stax. Hoewel Dionne en Steven niet getrouwd zijn, hebben ze ervoor gekozen om beide achternamen te gebruiken. Sommigen vinden het een unieke combinatie, terwijl anderen hun bewondering uitspreken voor deze moderne aanpak.
Voor Dionne, die al jarenlang een geliefd gezicht op televisie is, is de geboorte van Lexie een bijzondere mijlpaal. Voor haar partner Steven, die zeven jaar jonger is en dj van beroep, is het ook een nieuw hoofdstuk in hun liefdevolle reis samen.
Van twijfel naar een droom die uitkomt
Dionne (39) gaf in eerdere interviews aan dat ze ooit twijfelde of ze wel moeder wilde worden. In tegenstelling tot veel van haar vriendinnen voelde ze geen sterke kinderwens. Maar met het verstrijken van de jaren veranderden haar gedachten en begon het idee om moeder te worden langzaam te groeien.
De ontmoeting met Steven speelde daar een grote rol in. De twee zijn inmiddels 3,5 jaar samen en hebben altijd eerlijk gedeeld dat hun liefde niet meteen op het eerste gezicht bloeide. Wat begon als een voorzichtige kennismaking, groeide uit tot een stevige relatie waarin ze elkaar volledig aanvullen. Die diepe band leidde uiteindelijk tot hun gezamenlijke kinderwens, die nu in vervulling is gegaan met de komst van Lexie.
Het nieuwe gezinsleven
Hoewel Dionne haar werk als presentatrice altijd met veel passie heeft gedaan, lijkt het erop dat ze nu volop wil genieten van haar nieuwe rol als moeder. Steven, die als dj bekendstaat om zijn energieke levensstijl, is vastbesloten om zijn tijd en liefde te wijden aan hun kleine meid.
Op de foto straalt het geluk van het koppel af. Dionne ziet er ontspannen en gelukkig uit terwijl ze Lexie in haar armen houdt. Fans zijn enthousiast om te zien hoe de kersverse ouders deze nieuwe fase van hun leven omarmen.
Dit bericht op Instagram bekijken
Felicitaties stromen binnen
De aankondiging op Instagram bracht een golf van felicitaties teweeg. Collega’s uit de mediawereld en fans lieten massaal hun blijdschap blijken. Enkele reacties:
- “Wat een mooi moment, van harte gefeliciteerd!”
- “Prachtige naam, welkom op de wereld Lexie!”
- “Wat een geluk en liefde straalt deze foto uit, geniet ervan!”
Hoewel de naam Jansen Stax hier en daar wat discussie opriep, gaven de meeste volgers aan dat het een unieke en stijlvolle keuze is. Het toont volgens hen aan dat Dionne en Steven een moderne visie hebben op ouderschap en het delen van verantwoordelijkheid.
Een prachtige toekomst voor het gezin
Met de komst van Lexie begint een nieuw hoofdstuk voor Dionne en Steven. Het koppel heeft laten zien dat liefde, samenwerking en wederzijds begrip hen sterk maken. Ze hebben samen een basis gecreëerd waarin hun dochter kan opgroeien met warmte en stabiliteit.
Nu Lexie eindelijk in hun leven is, zullen Dionne en Steven zich ongetwijfeld met volle overgave op hun nieuwe rol als ouders storten. En terwijl fans blijven uitkijken naar updates van het gezin, lijkt het duidelijk dat deze kleine meid het stralende middelpunt van hun wereld is geworden.
We wensen Dionne, Steven en kleine Lexie heel veel geluk en liefde in deze nieuwe fase van hun leven. 💖
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.