Algemeen
De bloedmooie Victoria Vermeer raakte bijna haar vinger kwijt door Oura Ring: Waarschuwing voor anderen!
Victoria Vermeer, een bekende influencer en model, heeft haar volgers opgeschrikt met een schokkend verhaal over hoe ze bijna haar vinger verloor door het dragen van een Oura Ring. Het incident, dat begon met een kleine irritatie, eindigde in een pijnlijke medische ingreep. Victoria waarschuwt nu anderen om voorzichtig te zijn met het dragen van ringen die mogelijk schade kunnen veroorzaken.
Hoe het begon
Volgens Victoria begon alles onschuldig. Ze droeg haar Oura Ring, een slimme ring die gegevens over slaap, activiteit en hartslag bijhoudt, zoals altijd. “Ik had de ring al maanden zonder problemen gedragen,” vertelt ze. “Ik vond het een geweldig accessoire, en het hielp me om mijn gezondheid beter te begrijpen.”
Op een dag merkte Victoria echter dat haar vinger een beetje geïrriteerd was. Ze dacht dat het kwam door een allergische reactie of dat de ring iets te strak zat. “Ik probeerde hem af te doen, maar het ging moeilijk. Mijn vinger begon op te zwellen en voelde steeds pijnlijker aan.”
De situatie verslechtert
Wat eerst leek op een klein ongemak, veranderde al snel in een ernstige situatie. Door de zwelling zat de ring zo strak dat Victoria hem niet meer kon verwijderen. “Mijn vinger werd helemaal rood en begon blauw te kleuren,” zegt ze. “Ik raakte in paniek, want het voelde alsof de ring mijn bloedtoevoer afsneed.”
Victoria probeerde van alles: ze gebruikte zeep, olie en zelfs een ijsblokje om de zwelling te verminderen, maar niets werkte. Uiteindelijk besloot ze medische hulp te zoeken.
Medische ingreep
In het ziekenhuis werd Victoria meteen geholpen. Artsen gebruikten speciaal gereedschap om de ring door te zagen en haar vinger te bevrijden. “Het was een pijnlijke en angstige ervaring,” vertelt ze. “De arts zei dat als ik langer had gewacht, ik mijn vinger misschien had kunnen verliezen.”
De artsen constateerden dat de ring waarschijnlijk te strak was gaan zitten door een combinatie van lichte zwelling en de stevige pasvorm van de Oura Ring. Hoewel Victoria geen blijvende schade heeft opgelopen, heeft ze wel enkele dagen last gehad van pijn en een lichte ontsteking.
Een waarschuwing voor anderen
Victoria deelt haar verhaal nu op sociale media om anderen bewust te maken van de risico’s. “Ik wil niemand bang maken, maar ik wil mensen waarschuwen,” zegt ze in een post. “Zorg ervoor dat je ring niet te strak zit, vooral als je merkt dat je vinger opzwelt. Neem het serieus, want het kan gevaarlijk zijn.”
Haar verhaal heeft veel reacties opgeleverd. Velen bedanken haar voor het delen van haar ervaring, terwijl anderen aangeven dat ze soortgelijke problemen hebben gehad met slimme ringen of strakke sieraden.
Wat zegt Oura?
Victoria heeft contact opgenomen met het bedrijf achter de Oura Ring. In een verklaring laat het bedrijf weten dat ze meeleven met Victoria en het incident zeer serieus nemen. Ze adviseren gebruikers om de ring regelmatig te controleren en te verwijderen als er sprake is van zwelling of ongemak.
Een les in voorzichtigheid
Hoewel Victoria het incident als een nare ervaring beschouwt, is ze opgelucht dat het goed is afgelopen. “Ik blijf slimme technologie geweldig vinden, maar ik zal nu veel voorzichtiger zijn met wat ik draag,” zegt ze. Haar verhaal is een belangrijke herinnering om altijd aandacht te besteden aan je gezondheid, zelfs als het om iets kleins lijkt te gaan, zoals een ring.
@victoriavermeer Dit was weer een fantastische ochtend #ouraring #oura ♬ original sound – Victoria Vermeer 🦌
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.