Algemeen
Bekende Showbizz-expert: Dit schandaal vreet aan De Bauers
De Bauers keren terug met kerstspecial, maar een familiedrama blijft hangen
Aanstaande dinsdag maken De Bauers na 20 jaar hun televisierentree met een kerstspecial. In “Kerst met de Bauers” belooft de familie een nostalgische en warme kijk op hun feestdagen. Maar ondanks de feestelijke sfeer en matching kersttruien, hangt er een schaduw over het Bauer-huishouden: het conflict met Frans’ broer Dorus blijft de familie achtervolgen.
Familiedrama zonder einde
Frans Bauer staat al decennia bekend om zijn opgewekte muziek en imago van de perfecte familieman. Maar achter de schermen lijkt het plaatje minder idyllisch. Het conflict met zijn jongere broer Dorus, ooit een belangrijke spil in Frans’ carrière, lijkt onoplosbaar. Wat begon als een zakelijke breuk, heeft zich ontwikkeld tot een familiedrama waar zelfs Bert van Leeuwen van Het Familiediner geen oplossing voor lijkt te hebben.
Geen plaats onder de mistletoe
In een recent interview met Tros Kompas over de kerstspecial wordt geen woord gerept over Dorus. Zijn naam ontbreekt in alle verhalen en herinneringen die Frans en zijn familie delen, alsof hij simpelweg niet bestaat. Het lijkt erop dat er voor Dorus geen plek is onder de mistletoe of aan de feestelijk gedekte kersttafel.
Familiefeest zonder Dorus
De kerstspecial laat een glimp zien van een hechte familie die samen geniet van tradities. Frans deelt nostalgische herinneringen aan Home Alone-marathons en de geur van gevulde eieren, terwijl moeder Wies straalt te midden van haar kleinkinderen en schoondochters. Alles ademt warmte en saamhorigheid, maar de afwezigheid van Dorus werpt een schaduw over het idyllische plaatje.
Dorus: Van manusje-van-alles naar buitenstaander
Ooit was Dorus een integraal onderdeel van Frans’ succes. Hij was de man achter de schermen: chauffeur, manager van merchandise en steunpilaar bij concerten. Als Frans op het podium stond, stond Dorus in de coulissen. Maar sinds 2022 rommelt het flink tussen de broers. Het conflict kwam naar buiten, en sindsdien is de familieband alleen maar verder verslechterd.
De escalerende ruzie
De breuk tussen Frans en Dorus werd pas echt publiekelijk toen een opname van vijftien minuten opdook via het platform RoddelPraat. Op de tape zou Dorus zijn broer en schoonzus Mariska door het slijk halen. Hij suggereerde onder meer dat Mariska alleen bij Frans blijft vanwege zijn status en uitte geruchten over vermeende affaires. Het waren harde woorden die de relatie tussen de broers verder onder druk zetten.
De gevolgen van de tape
De familie Bauer was geschokt door de uitgelekte tape, en de spanningen liepen verder op. Waar een ruzie met kerst vaak kan worden bijgelegd, lijkt dat in dit geval niet aan de orde. Frans heeft zich niet publiekelijk over de inhoud van de tape uitgelaten, maar insiders melden dat het vertrouwen tussen de broers volledig is verdwenen. Voor Dorus lijkt het gourmetten met kerst voorlopig geen optie meer.
Kerstgedachte of blijvende verwijdering?
De vraag die fans van De Bauers bezighoudt, is of het ooit nog goedkomt tussen Frans en Dorus. Kerst is bij uitstek een moment van verzoening, maar in huize Bauer lijkt de kerstgedachte ver te zoeken. Dorus heeft zich steeds verder teruggetrokken, terwijl Frans en zijn gezin de focus leggen op hun eigen familie-eenheid.
Blijft Dorus de Grinch?
Met de kerstspecial Kerst met de Bauers wil de familie een warme en feestelijke boodschap uitdragen, maar de afwezigheid van Dorus blijft een ongemakkelijke realiteit. Terwijl Frans en zijn gezin stralen in hun matching truien, rijst de vraag of Dorus ooit nog zal aanschuiven aan de Bauer-kersttafel. Of blijft hij de ongenode gast, de Grinch van de familie?
Laat ons weten: Zou jij proberen de breuk te herstellen of de deur gesloten houden? Deel je mening!
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.