Algemeen
Beelden opgedoken van ‘stomdronken’ Tom Waes: ‘Hierna stapte hij in de auto!’
De geliefde acteur en presentator Tom Waes (56) was afgelopen week betrokken bij een ernstig eenzijdig 0ngeval in Antwerpen. Hij b0tste met zijn klassieke Porsche frontaal op een pijlwagen, waarna hij met spoed naar het z!ekenhuis werd gebracht. Zijn toestand was aanvankelijk kritiek, maar inmiddels verkeert Waes buiten levensgeva*r. Toch heeft hij in een verklaring toegegeven dat hij een grote fout heeft gemaakt: hij had te veel gedr0nken om te mogen rijden.

Het 0ngeval: een frontale b0tsing
Het ongeluk gebeurde afgelopen vrijdagavond in de Kennedytunnel, waar werkzaamheden gaande waren. Waes reed op de rechterrijstrook toen hij om onbekende redenen een botsabsorbeerder, een voertuig dat wordt gebruikt om het verkeer te waarschuwen en te beschermen bij wegwerkzaamheden, niet zag. Hij knalde er vol op.
Volgens politiewoordvoerder Jada Verdegem was Waes op dat moment de enige inzittende in zijn Porsche. Hulpdiensten moesten het dak van het voertuig openknippen om hem te bevrijden. Hoewel aanvankelijk werd gemeld dat Waes gerean!meerd moest worden, is dat inmiddels ontkracht. “Zijn toestand was zéér ernstig, maar hij ademde zelfstandig en was aanspreekbaar bij aankomst in het z!ekenhuis,” aldus de woordvoerder.
De verklaring van Tom Waes
Tom Waes, die inmiddels bij bewustzijn is en zijn familie heeft kunnen spreken, gaf een emotionele verklaring af. Hij gaf toe dat hij die avond te veel alc0hol had gedr0nken.

“Ik herinner me niets van het 0ngeval of de omstandigheden die avond in de Kennedytunnel,” begon Waes. “Feit is dat ik naar een restaurant en een café ben geweest, en dat ik te veel gedronken had om nog achter het stuur te kruipen. Toch ben ik in mijn auto gestapt om thuis te komen. Onbegrijpelijk. Dat had ik nooit mogen doen, daar bestaat geen enkele twijfel over.”
Waes toonde zich diep berouwvol en erkende dat hij ongelooflijk veel geluk heeft gehad. “Ik heb geluk gehad dat ik geen anderen in gevaar heb gebracht en dat ik het zelf heb 0verleefd. Het is een grote, onbegrijpelijke fout, waar ik me verschrikkelijk bij voel. Ik bied mijn oprechte excuses aan, aan iedereen die hierdoor geraakt is.”
Beelden opgedoken van de bewuste avond
Kort na de verklaring van Waes doken er beelden op van een café in Antwerpen. Op de videobeelden is Waes te zien terwijl hij duidelijk wankelend over de dansvloer beweegt. Volgens bronnen zouden deze beelden van dezelfde avond zijn als het 0ngeval. Dit roept vragen op over de exacte staat waarin Waes verkeerde voordat hij achter het stuur stapte.
Het 0penbaar Min*sterie (0M) in Antwerpen onderzoekt momenteel de bl0edtesten en bekijkt camerabeelden van die avond om te bepalen hoe hoog het alc0holgehalte in Waes’ bl0ed was ten tijde van het 0ngeval. Daarnaast wordt onderzocht of hij te hard heeft gereden.

De gevolgen: mogelijk str*frechtelijke vervolging
Waes riskeert nu forse juridische consequenties. Afhankelijk van de resultaten van de onderzoeken kan het 0M besluiten om de acteur te vervolgen. Mogelijke sancties zijn onder meer een hoge geldb0ete, een tijdelijk rijverbod of zelfs het kwijtraken van zijn rijbewijs. In sommige gevallen kan een verplichte cursus of de installatie van een alc0holslot in de auto worden opgelegd.
“Het is goed dat Waes meteen openheid van zaken geeft en verantwoordelijkheid neemt,” zegt verkeersveiligheidsexpert Willemijn Pomper van Veilig Verkeer Nederland. “Maar het blijft een zorgwekkend incident dat veel erger had kunnen aflopen.”
De impact op Tom Waes’ carrière
Hoewel Waes heeft aangekondigd dat hij zich de komende maanden volledig zal richten op zijn herstel en reval!datie, is de impact op zijn carrière onduidelijk. De Vlaamse openbare omroep VRT, waar Waes verschillende programma’s voor maakt, heeft laten weten geschrokken te zijn.
“Onze schermgezichten hebben een voorbeeldfunctie, en dit kan echt niet,” aldus een woordvoerder. “We steunen Tom in zijn herstel, maar verwachten ook dat hij zijn verantwoordelijkheid neemt.”

Waes zelf benadrukte dat hij voorlopig geen verdere publieke verklaringen zal afleggen. “Ik wil de tijd nemen om mentaal en fysiek weer op kracht te komen. Ik vraag iedereen om mijn privacy en die van mijn familie te respecteren.”
De steun van fans en collega’s
Ondanks het incident blijft Waes een geliefde persoonlijkheid. Op sociale media stromen steunbetuigingen binnen van fans en collega’s uit de entertainmentindustrie. Acteur Frank Lammers, zijn collega uit de hitserie Undercover, reageerde op het nieuws: “Tom is een ongelofelijk sterke man. Ik weet zeker dat hij hier bovenop komt en hiervan leert.”
Een waarschuwing voor iedereen
Het incident met Tom Waes is een schrijnend voorbeeld van de risico’s van rijden 0nder invloed. Veilig Verkeer Nederland benadrukt nogmaals hoe belangrijk het is om dergelijke situaties te vermijden. “Het is een harde les, niet alleen voor Waes zelf, maar hopelijk ook voor anderen die geneigd zijn het risico te nemen. Alc0hol en autorijden gaan niet samen,” aldus Pomper.
Met zijn openlijke spijtbetuiging en de belofte om zijn fout niet te herhalen, hoopt Waes wellicht het vertrouwen van zijn fans en werkgevers terug te winnen. Maar of dit incident blijvende schade aanricht aan zijn reputatie, zal de toekomst moeten uitwijzen.
Bekijk hieronder de beelden van Waes in het café vlak vóór het 0ngeval:
Algemeen
Diep verdriet overspoelt Urk: Mathilde breekt helemaal – ‘Ik kan dit niet nóg eens aan’

Een diepe schok gaat door de gemeenschap van Urk. Mathilde, een vrouw die al jarenlang symbool staat voor veerkracht en doorzettingsvermogen, is opnieuw geconfronteerd met een harde realiteit. De z!ekte die haar als kind jarenlang in zijn greep hield, is teruggekeerd. Het nieuws kwam onverwacht en sloeg in als een mokerslag. Haar eerste woorden, uitgesproken met zichtbare emotie, zeggen alles: “Daar komt het weer.”

Het is een zin die niet alleen haar eigen angst en verdriet samenvat, maar ook de gevoelens weerspiegelt van iedereen die haar kent. Want Mathilde is niet zomaar iemand. Ze is een bekend en geliefd gezicht binnen Urk, iemand die ondanks een moeilijke start in het leven altijd bleef staan — voor zichzelf, maar ook voor anderen.
Een jeugd die allesbehalve zorgeloos was
Waar veel kinderen onbezorgd opgroeien, kende Mathilde al op jonge leeftijd een bestaan vol onzekerheid. Z!ekenhuisgangen, behandelingen en lange periodes van wachten bepaalden haar dagelijkse leven. De z!ekte liet weinig ruimte voor spontaniteit of plannen maken. Elke dag kon anders lopen dan gehoopt.
Toch herinneren mensen zich vooral haar houding. Ze klaagde weinig, bleef lachen wanneer dat kon en vond manieren om toch lichtpuntjes te zien. Die instelling maakte diepe indruk op haar omgeving. “Ze was altijd degene die anderen moed insprak,” vertelt iemand die haar al sinds haar jeugd kent. “Zelfs toen ze het zelf het zwaarst had.”
Die mentaliteit nam ze mee toen het uiteindelijk beter met haar ging. Stap voor stap bouwde ze een leven op waarin de z!ekte niet langer de hoofdrol speelde. Ze kreeg ruimte om te dromen, plannen te maken en vooruit te kijken. Het voelde als een hoofdstuk dat eindelijk afgesloten was.

Het nieuws dat alles weer op scherp zette
Juist daarom kwam het recente nieuws zo hard aan. Na jaren waarin het stabiel leek, volgde plots de boodschap die niemand wil horen: de z!ekte is terug. Voor Mathilde voelde het alsof de grond onder haar voeten wegzakte. “Ik had zó gehoopt dat dit voorgoed achter me lag,” vertelt ze openhartig. “Je denkt dat je het hebt gehad. Dat je eindelijk verder mag. En dan gebeurt dit.”
Haar woorden zijn rauw en eerlijk. Geen grootse verklaringen, geen maskers. Alleen de pijnlijke realiteit dat ze opnieuw een strijd moet aangaan waarvan ze hoopte dat die tot het verleden behoorde. “Het voelt alsof ik weer vanaf nul moet beginnen,” zegt ze. “Alsof alles opnieuw op tafel ligt.”

Urk leeft massaal mee
In Urk bleef het nieuws niet onopgemerkt. De gemeenschap reageerde met ongeloof, verdriet en vooral betrokkenheid. Familie, vrienden, buren en kennissen staken meteen de koppen bij elkaar. Hoe kunnen we helpen? Wat heeft Mathilde nodig?
Binnen korte tijd verschenen er steunbetuigingen op sociale media. Mensen deelden herinneringen, spraken hun bewondering uit en lieten weten dat ze achter haar staan. “Mathilde is iemand die altijd klaarstaat voor anderen,” schreef iemand. “Nu is het aan ons om er voor háár te zijn.”
Ook praktisch werd er direct actie ondernomen. Er zijn initiatieven gestart om haar en haar gezin te ondersteunen, zowel emotioneel als financieel. Niet omdat ze daarom vroeg, maar omdat de gemeenschap dat vanzelfsprekend vindt. Het past bij Urk: samen dragen wat te zwaar is voor één persoon alleen.

De kracht van saamhorigheid
Voor Mathilde zelf is die steun van onschatbare waarde. Ze geeft toe dat de angst soms overweldigend is, maar dat de reacties haar ook kracht geven. “Je voelt dat je dit niet alleen hoeft te doen,” zegt ze. “Dat maakt een wereld van verschil.”
Ze weet dat er moeilijke momenten zullen komen. Dagen waarop de onzekerheid overheerst, waarop herinneringen aan vroeger terugkomen. Maar ze weet ook dat ze niet alleen staat. “Ik heb dit eerder gedaan,” zegt ze vastberaden. “En ik ga het nu weer doen. Misschien niet zonder tranen, maar zeker niet zonder strijd.”
Die woorden raken veel mensen. Ze tonen geen ontkenning van de zwaarte, maar ook geen overgave. Het is een realistische houding: erkennen hoe moeilijk het is, terwijl je toch besluit om door te gaan.
Een bekend patroon, maar nooit makkelijk
Hoewel Mathilde ervaring heeft met z!ekte en herstel, betekent dat niet dat het deze keer eenvoudiger is. Integendeel. Juist omdat ze weet wat er kan komen, voelt het soms extra zwaar. De herinneringen aan haar jeugd liggen dicht onder de oppervlakte.
“Toch is het anders,” zegt iemand uit haar omgeving. “Ze is ouder, heeft een gezin, verantwoordelijkheden. De impact reikt verder dan alleen haarzelf.” Dat besef maakt de situatie complexer, maar ook de motivatie groter om te blijven vechten.
Hoop als stille motor
Wat opvalt in haar verhaal, is dat hoop niet luid aanwezig is, maar wel constant. Geen grote uitspraken over wonderen, geen valse geruststelling. Gewoon de overtuiging dat doorgaan de enige optie is. Dat elke dag telt, hoe onzeker die ook voelt.
“Ik kijk niet te ver vooruit,” zegt Mathilde. “Ik kijk naar vandaag. En morgen zien we dan wel weer.” Die nuchterheid helpt haar om niet te verdwalen in angstscenario’s, maar zich te richten op wat nu nodig is.
Een verhaal dat verder reikt dan één persoon
Het nieuws rond Mathilde raakt Urk diep, maar het raakt ook iets universeels. Het herinnert mensen eraan hoe kwetsbaar het leven is, hoe snel zekerheid kan verdwijnen. Tegelijk laat het zien hoeveel kracht er schuilt in verbondenheid.
Voor velen is Mathilde’s verhaal een spiegel. Een herinnering aan het belang van steun, begrip en samenhorigheid. “Dit laat zien waarom gemeenschap zo belangrijk is,” schrijft iemand. “Je hoeft het niet alleen te dragen.”
Samen vooruit, stap voor stap
Terwijl Mathilde zich voorbereidt op een nieuwe, moeilijke periode, staat Urk als één geheel achter haar. Niet met loze woorden, maar met daden, aanwezigheid en betrokkenheid. Ze weet dat de weg zwaar zal zijn, maar ook dat er mensen zijn die met haar meelopen.
Haar verhaal is er een van pijn, maar ook van kracht. Van terugslag, maar niet van opgeven. En misschien is dat precies waarom het zo raakt: omdat het laat zien dat moed niet betekent dat je nergens bang voor bent, maar dat je doorgaat, ondanks die angst.
Urk houdt de adem in, maar blijft staan. Voor Mathilde. Voor elkaar.