Algemeen
B&B Vol Liefde-Els doet verrassende onthulling over haar relatiestatus: ´Ben zo gelukkig´
Els, bekend van het programma B&B Vol Liefde, ging ooit op zoek naar de liefde, maar kijkt nu met tevredenheid terug op haar huidige situatie. Op sociale media laat ze weten dat ze blij is dat er geen man aan haar zijde staat. Haar vrijgezellenleven biedt haar de ruimte om te focussen op wat echt belangrijk is.
Boekenpresentatie als hoogtepunt
Afgelopen week was bijzonder voor Els vanwege de presentatie van haar boek Somewhere Els. Op Instagram deelt ze trots haar ervaringen. “Mijn boekpresentatie gisteren in het WestCord Fashion Hotel in de SKYY Bar was in één woord fantastisch!”, schrijft ze enthousiast. Ze blikt tevreden terug op de aanwezigheid van familie, vrienden en bekenden die haar speciale dag compleet maakten. “Ik was niet zenuwachtig, het was gewoon perfect.”
Een opvallende outfitkeuze
Els koos voor de gelegenheid een opvallende outfit, inclusief bruine laarzen met een hak van 13 centimeter. Ze noemt het lachend ‘zit-laarsjes’ en erkent dat de hoge hakken niet ideaal waren. “Ach, er staat toch geen man naast me,” grapt ze over haar lengte met zulke schoenen.
Blij met haar vrijheid
Ondanks eerdere teleurstellingen in de liefde, zoals haar ervaring met Robert Jan in B&B Vol Liefde, voelt Els zich goed als vrijgezel. Ze heeft haar focus verlegd naar andere aspecten van haar leven, zoals haar schrijfcarrière. Haar boekpresentatie markeert een mijlpaal in dit nieuwe hoofdstuk.
Liefde niet meer de prioriteit
Els heeft eerder op Instagram aangegeven dat het vinden van een partner niet langer bovenaan haar prioriteitenlijstje staat. “Voorheen had ik alle tijd, nu echt niet meer,” schrijft ze. Haar huidige drukke agenda laat weinig ruimte over voor romantiek.
Nieuwe balans
In plaats van de zoektocht naar een partner, richt Els zich op het creëren van een leven waarin ze zich gelukkig voelt. Ze geniet van haar werk, haar sociale kring en de vrijheid om haar eigen keuzes te maken. Deze balans lijkt haar meer voldoening te geven dan de hectiek van een relatie.
Reflectie op het verleden
Hoewel ze in het verleden liefdesverdriet had om Robert Jan, lijkt Els nu vrede te hebben met hoe het is gelopen. Haar deelname aan B&B Vol Liefde heeft haar veel geleerd, maar ze is ook dankbaar voor de inzichten die ze heeft opgedaan.
Trots op zichzelf
Met de presentatie van haar boek als nieuw hoogtepunt, laat Els zien dat haar vrijgezellenstatus haar niet beperkt, maar juist kansen biedt. Ze omarmt haar onafhankelijkheid en kijkt uit naar wat de toekomst haar zal brengen. Voor nu blijft ze zich richten op haar passies en geniet ze van de vrijheid die haar huidige leven haar biedt.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.