Algemeen
Angela Schijf in diepe rouw na heftig familieverlies 💔
Verdriet heeft zijn weg gevonden naar het gezin van actrice Angela Schijf. De familie verkeert in diepe r0uw na het 0verlijden van oma Marjan. Via een emotioneel eerbetoon op Instagram deelt Angela haar gevoelens en haalt ze dierbare herinneringen op aan de vrouw die een grote rol in haar leven speelde. “We gunnen haar rust, maar ik mis haar best ontzettend,” schrijft ze.

Een Groot Verlies
Oma Marjan laat een enorme leegte achter binnen het gezin van Angela. In haar Instagram-bericht deelt de actrice een fotoreeks van haar geliefde oma en reflecteert ze op de impact die Marjan op haar leven had. “Het n00dlot bracht haar naar ons gezin. Binnen no time werd ‘de moeder van tante Fred’ onze Oma,” vertelt Angela.
Marjan kende een leven vol tegenslagen en zware verliezen, waaronder het 0verlijden van haar echtgenoot en twee kinderen. Ondanks deze tragedies bleef ze een bron van veerkracht en inspiratie voor haar omgeving. Angela beschrijft haar oma als iemand die altijd de kracht vond om het leven te omarmen, hoe moeilijk dat soms ook was. “Ondanks dat gigantische verlies zag ze elke dag de zon opkomen, dresseerde ze de eekhoorns in haar tuin en omarmde ze de vrienden en vriendinnen van haar dochter.”
Een Mooi Eerbetoon
In haar eerbetoon benadrukt Angela hoe bijzonder oma Marjan was. “Ze heeft zoveel meegemaakt, maar wist altijd haar hoofd omhoog te houden,” schrijft ze. Het is duidelijk dat Marjan niet alleen een familielid was, maar ook een grote inspiratiebron. Angela’s woorden schilderen een beeld van een vrouw die ondanks tegenslagen in staat was om liefde en warmte uit te stralen naar iedereen om haar heen.
“We gunnen haar rust en hereniging met haar gezin, maar ik mis haar best ontzettend,” besluit Angela haar eerbetoon. Ze deelt haar verdriet openlijk met haar volgers, wat veel herkenning en steun oproept.

Reacties van Volgers en Bekenden
Angela’s post heeft een golf van reacties teweeggebracht. Onder haar bericht laten vele volgers en bekenden hun medeleven blijken. Onder anderen Bridget Maasland, fotograaf William Rutten en actrice Tanja Jess hebben hun steun betuigd met hartverwarmende woorden en symbolische hartjes.
Volgers prijzen Angela om haar eerlijke en ontroerende woorden over haar oma. “Wat een mooie ode aan een bijzondere vrouw,” schrijft een fan. Een ander voegt toe: “Sterkte Angela, je woorden laten zien hoeveel ze voor je betekende.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Het Erfgoed van Oma Marjan
De nalatenschap van oma Marjan lijkt veel verder te reiken dan alleen haar directe familie. Haar veerkracht en vermogen om vreugde te vinden in de kleine dingen hebben diepe indruk gemaakt op degenen die haar kenden. Angela schrijft: “Ze was niet alleen onze oma, maar een voorbeeld voor ons allemaal.”
Deze herinneringen blijven voortleven in de familie en bieden troost in deze moeilijke tijd. De eekhoorns in haar tuin, de vrienden die ze omarmde, en de dagelijkse vreugde die ze vond ondanks verdriet, zijn allemaal getuigenissen van haar uitzonderlijke levenshouding.

Sterkte Wensen aan Angela en Familie
Met het 0verlijden van oma Marjan heeft Angela Schijf een van de belangrijke pijlers in haar leven verloren. Toch laat ze zien hoe waardevol het is om herinneringen te koesteren en de impact van een geliefde te vieren, zelfs in tijden van verlies. Zoals Angela het zelf omschrijft: “Ze blijft altijd bij ons, in de zonnestralen, de lach van mijn kinderen en de warmte van ons gezin.”
Wij wensen Angela en haar familie veel sterkte in deze moeilijke tijd. Wil je je medeleven tonen? Laat een berichtje achter in de reacties en deel je steun.
Algemeen
Schokkend nieuws: een tragisch einde voor oplichter Jetten: ‘Eindelijk gestraft’

Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.

De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.

De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.

“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.

Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.