Algemeen
10-jarige betrapt op illegale vuurwerkhandel: Politie ingeschakeld na klacht van ouders
In een opvallend incident heeft een 10-jarige jongen stiekem vuurwerk uit huis meegenomen en het verkocht aan zijn vriendjes in de buurt. Het incident kwam aan het licht nadat een ouder, bezorgd over de veiligheid, de politie inschakelde. Het verhaal heeft geleid tot ophef in de buurt en hernieuwde aandacht voor de gevaren van vuurwerk in handen van kinderen.
Het begin van de vuurwerkhandel
De 10-jarige jongen besloot op een onbewaakt moment vuurwerk uit huis mee naar buiten te nemen. Zijn ouders hadden de vuurwerkvoorraad klaargelegd voor een feestelijke avond, maar wisten niet dat hun zoon nieuwsgierig was naar het gevaarlijke speelgoed. Hij bracht de vuurwerkvoorraad stiekem naar buiten en begon het te verkopen aan vriendjes uit de buurt.
“Het leek onschuldig,” zegt een buurtbewoner. “We zagen wat kinderen bij elkaar staan, maar dachten dat ze gewoon aan het spelen waren. Niemand had door dat er vuurwerk in het spel was.”
Een bezorgde ouder grijpt in
De situatie liep uit de hand toen een van de kinderen probeerde het vuurwerk af te steken. Een alerte ouder, die het gevaar inzag, greep onmiddellijk in. De ouder confronteerde de jongen en ontdekte dat hij vuurwerk verkocht. Bezorgd om de veiligheid van de kinderen en de buurt, besloot de ouder de politie in te schakelen.
“Het was ontzettend gevaarlijk,” verklaarde de ouder. “Vuurwerk is geen speelgoed. Het had heel anders kunnen aflopen.”
De reactie van de politie
Toen de politie arriveerde, spraken ze met de jongen en zijn ouders. De 10-jarige gaf toe dat hij het vuurwerk had gestolen uit het huis en verkocht om wat zakgeld te verdienen. Zijn ouders waren geschokt toen ze hoorden wat er was gebeurd en boden direct hun excuses aan.
“Als ouder voel je je verantwoordelijk,” zei de moeder van de jongen. “We hadden nooit gedacht dat hij zoiets zou doen. Het is een harde les, maar we zijn blij dat niemand gewond is geraakt.”
De politie gaf de jongen en de andere kinderen een stevige waarschuwing en benadrukte de gevaren van vuurwerk. Ze besloten geen verdere stappen te ondernemen, omdat het ging om een minderjarige en de ouders hun verantwoordelijkheid namen.Gevaren van vuurwerk
Het incident heeft de buurt aan het denken gezet over de risico’s van vuurwerk. Hoewel veel mensen vuurwerk associëren met plezier en feestelijkheden, kan het in de verkeerde handen levensgevaarlijk zijn. Deskundigen waarschuwen dat zelfs klein vuurwerk ernstige verwondingen kan veroorzaken.
“Dit is een herinnering aan waarom vuurwerk niet geschikt is voor kinderen,” zegt een woordvoerder van de politie. “Het is cruciaal dat ouders hun vuurwerk goed opbergen en hun kinderen voorlichten over de risico’s.”
Een les voor iedereen
De ouders van de 10-jarige jongen hebben aangegeven dat ze voortaan extra voorzichtig zullen zijn met vuurwerk in huis. Ze hopen dat het verhaal andere gezinnen waarschuwt en voorkomt dat iets soortgelijks gebeurt.
Ondertussen roept het incident vragen op over de regelgeving rond vuurwerk en de beschikbaarheid ervan. Voor veel mensen is dit een wake-upcall om extra voorzichtig te zijn tijdens de feestdagen.
Hoewel dit incident zonder ernstige gevolgen is afgelopen, blijft het een waarschuwing: vuurwerk hoort niet in kinderhanden. Veiligheid moet altijd op de eerste plaats staan
@luna.vdelst Daar ga je dan … #fyp #foru #fouryou ♬ Pat en Mat Theme song – Buurman💛&Buurman❤️
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.