Algemeen
Prinses Amalia zwaar aangevallen: ‘Dit is gewoon om te k0tsen!’
Prinses Amalia ligt zwaar onder vuur nadat ze besloot zich aan te sluiten bij het Amsterdamsch Studenten Corps (ASC), een studentenvereniging die de afgelopen jaren herhaaldelijk negatief in het nieuws is geweest. Het besluit van de beoogde troonopvolgster stuit op flinke kritiek, vooral in een recente column in het Algemeen Dagblad (AD), waarin columniste Debby Gerritsen geen blad voor de mond neemt.
De kroonprinses maakte onlangs bekend dat ze lid is geworden van het ASC, een vereniging die bekend staat om haar elitaire karakter, maar ook om incidenten zoals mishandelingen, vernederingen en vrouwonvriendelijke uitspraken. Ondanks deze reputatie koos Amalia ervoor zich aan te sluiten, een keuze die haar nu op felle kritiek komt te staan.
Debby Gerritsen uit in haar column haar diepe teleurstelling over de beslissing van de prinses. Ze vindt het onbegrijpelijk dat Amalia, met haar publieke voorbeeldfunctie, zich heeft verbonden aan een vereniging die volgens haar een broeinest is van seksisme en vrouwonvriendelijkheid. Gerritsen stelt dat de prinses een krachtig statement had kunnen maken door af te wijken van de koninklijke traditie en het lidmaatschap van het corps te weigeren. “Ze had ‘nee’ kunnen zeggen tegen deze seksistische cultuur,” schrijft Gerritsen.
Wat Gerritsen vooral stoort, is dat het lidmaatschap van het ASC vaak als een eer wordt gezien, terwijl binnen de vereniging schokkende uitspraken worden gedaan en ongepaste gedragspatronen worden getolereerd. Ze merkt op dat oud-leden zelden openlijk kritiek uiten op de misstanden binnen het corps, wat volgens haar wijst op een diepgewortelde zwijgcultuur. Dit maakt de keuze van Amalia voor het lidmaatschap des te teleurstellender.
De columniste is niet alleen kritisch over de vereniging zelf, maar vooral over het feit dat Amalia, als toekomstige koningin en publieke figuur, zich hierbij heeft aangesloten. Ze had verwacht dat de prinses, gezien haar status en verantwoordelijkheid, een duidelijker standpunt zou innemen tegen dergelijke misstanden. In plaats daarvan, betoogt Gerritsen, heeft Amalia ervoor gekozen om deel uit te maken van een club waar vrouwen volgens haar vernederend worden behandeld.
In de column haalt Gerritsen fel uit naar de prinses, waarbij ze haar gevoelens niet onder stoelen of banken steekt. Ze spreekt over haar walging en zegt zelfs: “Mag ik een emmertje? Om in te kotsen welteverstaan.” Met deze woorden onderstreept ze haar afkeer van Amalia’s keuze.
De keuze van Prinses Amalia om zich bij het ASC aan te sluiten heeft duidelijk veel stof doen opwaaien, en de kritiek van Debby Gerritsen weerspiegelt een bredere maatschappelijke discussie over de rol van dergelijke studentenverenigingen en de verantwoordelijkheid van publieke figuren zoals Amalia. Het is afwachten hoe dit besluit de publieke perceptie van de kroonprinses zal beïnvloeden en of het verdere gevolgen zal hebben voor haar imago.
In het SBS6-programma The Winner Takes It All draait alles om muzikale confrontaties, emotie en het oordeel van de jury. Elke week nemen twee zangers het tegen elkaar op in een rechtstreeks duel, waarbij slechts één van hen mag doorgaan naar de volgende ronde. De jury bestaat uit een vaste waarde en twee wisselende gastjuryleden. Die vaste waarde is niemand minder dan Waylon. Juist hij ligt na de uitzending van afgelopen zaterdag zwaar onder vuur bij kijkers.
Een duel dat meer losmaakte dan bedoeld
In de aflevering van zaterdag stond het duel tussen Gino en Enza centraal. Gino koos er bewust voor om het muzikale gevecht aan te gaan met Enza, een jonge zangeres die al eerder indruk maakte met haar eigenzinnige stijl. Voor haar optreden koos Enza voor een gewaagde interpretatie van het nummer Heb je even voor mij, oorspronkelijk een grote hit van Frans Bauer.
Waar het origineel bekendstaat als een vrolijk, toegankelijk meezingnummer, koos Enza voor een totaal andere benadering. Ze maakte er een meer ingetogen, bijna verhalende versie van, met nadruk op emotie en frasering. Dat bleek een keuze die de jury verdeelde, maar Waylon zichtbaar raakte.
Waylon diep onder de indruk
Na Enza’s optreden was Waylon opvallend aangedaan. Hij gaf haar de maximale score: een 10. “Ik moet echt even bijkomen,” zei hij na afloop, duidelijk onder de indruk van wat hij zojuist had gehoord. Volgens Waylon had Enza het nummer volledig naar haar hand gezet en durfde ze risico’s te nemen, iets wat hij naar eigen zeggen enorm waardeert bij artiesten.
Die hoge beoordeling bleek echter olie op het vuur bij een groot deel van het kijkerspubliek. Op sociale media, met name op X, barstte vrijwel direct na de uitzending een stroom aan kritiek los. Niet alleen op Enza’s uitvoering, maar vooral op Waylons oordeel.
Kijkers reageren fel en ongefilterd
Veel kijkers konden zich totaal niet vinden in de tien die Waylon uitdeelde. Voor hen ging Enza’s interpretatie te ver weg van het origineel. “Heb je even voor mij is alleen van Frans Bauer,” schreef een kijker. “Wat een zeiknummer heeft ze ervan gemaakt.” Anderen spraken over ‘praatzingen’ en vonden dat de vrolijkheid volledig uit het lied was gehaald.
De kritiek richtte zich al snel persoonlijk op Waylon. Sommige reacties gingen verder dan muzikale inhoud en stelden zijn objectiviteit ter discussie. Zo suggereerden meerdere gebruikers dat Waylon zich niet uitsluitend door zangkwaliteiten liet leiden. Eén reactie luidde: “Waylon jureert niet alleen met z’n oren maar óók met z’n pielemuis!” — een opmerking die veel bijval kreeg, maar ook weer nieuwe discussies losmaakte over respect en grenzen in online reacties.
Een andere kijker schreef kort maar krachtig: “Een 10 van Willem… doe normaal!” waarbij ‘Willem’ verwijst naar Waylons voornaam. Weer iemand anders noemde zijn beoordeling “ongeloofwaardig” en sprak van een terugkerend patroon in zijn jurering.
De discussie: artistieke vrijheid versus herkenning
De felle reacties laten een bredere discussie zien die vaker terugkomt in talentenjachten: hoeveel artistieke vrijheid mag een deelnemer nemen bij een bekend nummer? Voor sommigen is het juist de bedoeling dat kandidaten een lied volledig heruitvinden. Voor anderen moet de kern van het origineel herkenbaar blijven, zeker bij een klassieker die bij veel mensen emotionele herinneringen oproept.
In dit geval lijkt Enza’s versie voor een deel van het publiek te ver af te staan van wat zij verwachten bij een nummer van Frans Bauer. Dat maakt de reactie niet alleen een oordeel over zangtechniek, maar ook over smaak, nostalgie en respect voor het origineel.
Enza wint, ondanks de storm aan kritiek
Ondanks alle kritiek op sociale media won Enza het duel van Gino. De jury zag haar optreden als krachtiger en onderscheidender. Na haar overwinning kreeg Enza de kans om een strategische keuze te maken. Ze besloot terug te keren naar ‘de vloer’, wat betekent dat ze voorlopig geen nieuw duel hoeft aan te gaan en even veilig is in de competitie.
Die keuze werd door sommigen gezien als slim, door anderen als teken dat ze zelf ook voelde hoe verdeeld de reacties waren. Enza zelf reageerde nuchter en liet zich niet uit over de kritiek, iets wat haar bij een deel van het publiek juist weer respect opleverde.
Waylon vaker onderwerp van discussie
Het is niet de eerste keer dat Waylon ter discussie staat als jurylid. Zijn uitgesproken meningen en emotionele reacties maken hem geliefd bij de één en irritant bij de ander. Voorstanders zeggen dat hij juist durft te kiezen en niet bang is om af te wijken van de massa. Critici vinden hem wisselvallig en soms te persoonlijk in zijn oordeel.
In talentenshows is een juryrol per definitie ondankbaar: elk oordeel roept weerstand op. Maar de intensiteit van de reacties na deze aflevering laat zien dat Waylons tien een gevoelige snaar raakte bij kijkers.
De rol van sociale media
De storm aan reacties onderstreept opnieuw hoe groot de invloed van sociale media is op televisieprogramma’s. Waar kritiek vroeger beperkt bleef tot huiskamers, wordt die nu massaal en ongefilterd gedeeld. Dat zorgt voor betrokkenheid, maar ook voor polarisatie en soms harde woorden.
Tegelijkertijd draagt die online discussie bij aan de zichtbaarheid van het programma. The Winner Takes It All werd na de uitzending volop besproken, wat de relevantie en het bereik vergroot — ook al is de toon niet altijd positief.
Hoe nu verder?
De vraag is of Waylon in toekomstige afleveringen zijn jurering zal aanpassen of juist nog nadrukkelijker zijn eigen lijn blijft volgen. Ook is het interessant om te zien hoe kandidaten omgaan met het spanningsveld tussen eigen stijl en publieksverwachting.
Eén ding is duidelijk: de combinatie van bekende nummers, persoonlijke interpretaties en uitgesproken juryleden blijft een recept voor discussie. En zolang The Winner Takes It All dat weet te blijven oproepen, zal het programma onderwerp van gesprek blijven.
De show is elke zaterdagavond om 20.00 uur te zien op SBS6. Of Waylon zijn tienen de komende weken iets voorzichtiger uitdeelt, of juist blijft provoceren met zijn keuzes, zal de tijd leren. Wat vaststaat: zaterdagavond televisie heeft opnieuw laten zien hoe snel muziek kan leiden tot emotie, debat en verdeeldheid.