Algemeen
Onderzoek toont aan: Dit is het uithoudingsvermogen van mannen in bed!
Uit een recent onderzoek blijkt dat de gemiddelde tijd die mannen in bed doorbrengen, aanzienlijk korter is dan velen zouden denken. Het is makkelijk om jezelf te vergelijken met wat je ziet in online video’s, vooral in pikante films waar de mannelijke hoofdrolspelers lijken te beschikken over eindeloze energie en uithoudingsvermogen. Maar deze beelden geven een vertekend beeld van de werkelijkheid, zo laat het onderzoek zien.
Nieuw onderzoek naar prestaties in bed
De gezondheidsorganisatie Pilot voerde een onderzoek uit waaruit bleek dat de gemiddelde man tijdens de daad slechts vijf en een halve minuut volhoudt. Dit staat in schril contrast met wat velen verwachten en zelfs willen. De meeste mannen zouden het liefst langer de tijd nemen voor het liefdesspel, maar in werkelijkheid blijkt dat slechts de helft van die gewenste tijd wordt bereikt.
Wat is wel en niet meegerekend?
Het onderzoek richtte zich uitsluitend op de tijd die wordt doorgebracht tijdens de daadwerkelijke daad, oftewel het penetratieve gedeelte. Voorspel en andere prikkelende activiteiten werden hier niet in meegenomen.
This is how long the average man lasts during sex – how do you measure-up? https://t.co/2qOIySel8E pic.twitter.com/UVhoXfOgq9
— Daily Star (@dailystar) December 4, 2017
Professor Dr. Ben Condon, een expert op dit gebied, benadrukt dat mannen zichzelf niet moeten vergelijken met wat ze zien in dergelijke video’s. “Het creëert een onrealistisch beeld van wat normaal is,” legt hij uit.
Onrealistische verwachtingen
Volgens Condon lijden veel mannen aan een verkeerde voorstelling van hun eigen capaciteiten doordat ze zichzelf spiegelen aan de prestaties van acteurs in pikante video’s.
Hij waarschuwt dat deze verwachtingen een negatieve invloed kunnen hebben op de eigenwaarde en zelfs op de kwaliteit van relaties. Mannen moeten zich realiseren dat de beelden in zulke films verre van realistisch zijn.
Effecten van video’s op relaties
Condon gaat verder met te zeggen dat het regelmatig bekijken van dergelijke video’s zelfs averechts kan werken. Hij waarschuwt dat het kan leiden tot een verslechtering van de relatie, of in sommige gevallen zelfs tot het beëindigen ervan. “Mannen proberen vaak de scènes uit deze video’s na te bootsen, wat niet alleen onrealistisch is, maar ook schadelijk kan zijn voor hun relatie,” voegt hij toe.
Ongezonde verwachtingen
De beelden in pikante video’s geven niet alleen een vertekend beeld van wat er mogelijk is in bed, maar ook van hoe lichamen eruit zouden moeten zien. Volgens Condon leidt dit tot onrealistische verwachtingen, zowel op het gebied van prestaties als fysieke verschijning. Hij benadrukt dat zulke video’s extremen in gedrag normaliseren, wat kan leiden tot verkeerde opvattingen over s*ks.
Het belang van aandacht voor je partner
In plaats van tijd te besteden aan het kijken naar dit soort video’s, raadt Condon aan om meer aandacht te schenken aan de eigen partner. Door beter te communiceren en meer op elkaar af te stemmen, kunnen koppels een betere seksuele relatie ontwikkelen. Het investeren in de emotionele band en het focussen op het plezier van beide partners leidt tot betere prestaties in de slaapkamer.
Gezonde relaties zonder druk
Het is belangrijk om je niet te laten beïnvloeden door wat je online ziet. Een gezonde relatie is gebaseerd op vertrouwen, communicatie en wederzijds respect, niet op de onrealistische scenario’s die vaak in films worden gepresenteerd. Mannen die zich hieraan houden, zullen merken dat hun prestaties in bed verbeteren, zonder de druk van onrealistische verwachtingen.
Een diepe schok gaat door de gemeenschap van Urk. Mathilde, een vrouw die al jarenlang symbool staat voor veerkracht en doorzettingsvermogen, is opnieuw geconfronteerd met een harde realiteit. De z!ekte die haar als kind jarenlang in zijn greep hield, is teruggekeerd. Het nieuws kwam onverwacht en sloeg in als een mokerslag. Haar eerste woorden, uitgesproken met zichtbare emotie, zeggen alles: “Daar komt het weer.”
Het is een zin die niet alleen haar eigen angst en verdriet samenvat, maar ook de gevoelens weerspiegelt van iedereen die haar kent. Want Mathilde is niet zomaar iemand. Ze is een bekend en geliefd gezicht binnen Urk, iemand die ondanks een moeilijke start in het leven altijd bleef staan — voor zichzelf, maar ook voor anderen.
Een jeugd die allesbehalve zorgeloos was
Waar veel kinderen onbezorgd opgroeien, kende Mathilde al op jonge leeftijd een bestaan vol onzekerheid. Z!ekenhuisgangen, behandelingen en lange periodes van wachten bepaalden haar dagelijkse leven. De z!ekte liet weinig ruimte voor spontaniteit of plannen maken. Elke dag kon anders lopen dan gehoopt.
Toch herinneren mensen zich vooral haar houding. Ze klaagde weinig, bleef lachen wanneer dat kon en vond manieren om toch lichtpuntjes te zien. Die instelling maakte diepe indruk op haar omgeving. “Ze was altijd degene die anderen moed insprak,” vertelt iemand die haar al sinds haar jeugd kent. “Zelfs toen ze het zelf het zwaarst had.”
Die mentaliteit nam ze mee toen het uiteindelijk beter met haar ging. Stap voor stap bouwde ze een leven op waarin de z!ekte niet langer de hoofdrol speelde. Ze kreeg ruimte om te dromen, plannen te maken en vooruit te kijken. Het voelde als een hoofdstuk dat eindelijk afgesloten was.
Het nieuws dat alles weer op scherp zette
Juist daarom kwam het recente nieuws zo hard aan. Na jaren waarin het stabiel leek, volgde plots de boodschap die niemand wil horen: de z!ekte is terug. Voor Mathilde voelde het alsof de grond onder haar voeten wegzakte. “Ik had zó gehoopt dat dit voorgoed achter me lag,” vertelt ze openhartig. “Je denkt dat je het hebt gehad. Dat je eindelijk verder mag. En dan gebeurt dit.”
Haar woorden zijn rauw en eerlijk. Geen grootse verklaringen, geen maskers. Alleen de pijnlijke realiteit dat ze opnieuw een strijd moet aangaan waarvan ze hoopte dat die tot het verleden behoorde. “Het voelt alsof ik weer vanaf nul moet beginnen,” zegt ze. “Alsof alles opnieuw op tafel ligt.”
Urk leeft massaal mee
In Urk bleef het nieuws niet onopgemerkt. De gemeenschap reageerde met ongeloof, verdriet en vooral betrokkenheid. Familie, vrienden, buren en kennissen staken meteen de koppen bij elkaar. Hoe kunnen we helpen? Wat heeft Mathilde nodig?
Binnen korte tijd verschenen er steunbetuigingen op sociale media. Mensen deelden herinneringen, spraken hun bewondering uit en lieten weten dat ze achter haar staan. “Mathilde is iemand die altijd klaarstaat voor anderen,” schreef iemand. “Nu is het aan ons om er voor háár te zijn.”
Ook praktisch werd er direct actie ondernomen. Er zijn initiatieven gestart om haar en haar gezin te ondersteunen, zowel emotioneel als financieel. Niet omdat ze daarom vroeg, maar omdat de gemeenschap dat vanzelfsprekend vindt. Het past bij Urk: samen dragen wat te zwaar is voor één persoon alleen.
De kracht van saamhorigheid
Voor Mathilde zelf is die steun van onschatbare waarde. Ze geeft toe dat de angst soms overweldigend is, maar dat de reacties haar ook kracht geven. “Je voelt dat je dit niet alleen hoeft te doen,” zegt ze. “Dat maakt een wereld van verschil.”
Ze weet dat er moeilijke momenten zullen komen. Dagen waarop de onzekerheid overheerst, waarop herinneringen aan vroeger terugkomen. Maar ze weet ook dat ze niet alleen staat. “Ik heb dit eerder gedaan,” zegt ze vastberaden. “En ik ga het nu weer doen. Misschien niet zonder tranen, maar zeker niet zonder strijd.”
Die woorden raken veel mensen. Ze tonen geen ontkenning van de zwaarte, maar ook geen overgave. Het is een realistische houding: erkennen hoe moeilijk het is, terwijl je toch besluit om door te gaan.
Een bekend patroon, maar nooit makkelijk
Hoewel Mathilde ervaring heeft met z!ekte en herstel, betekent dat niet dat het deze keer eenvoudiger is. Integendeel. Juist omdat ze weet wat er kan komen, voelt het soms extra zwaar. De herinneringen aan haar jeugd liggen dicht onder de oppervlakte.
“Toch is het anders,” zegt iemand uit haar omgeving. “Ze is ouder, heeft een gezin, verantwoordelijkheden. De impact reikt verder dan alleen haarzelf.” Dat besef maakt de situatie complexer, maar ook de motivatie groter om te blijven vechten.
Hoop als stille motor
Wat opvalt in haar verhaal, is dat hoop niet luid aanwezig is, maar wel constant. Geen grote uitspraken over wonderen, geen valse geruststelling. Gewoon de overtuiging dat doorgaan de enige optie is. Dat elke dag telt, hoe onzeker die ook voelt.
“Ik kijk niet te ver vooruit,” zegt Mathilde. “Ik kijk naar vandaag. En morgen zien we dan wel weer.” Die nuchterheid helpt haar om niet te verdwalen in angstscenario’s, maar zich te richten op wat nu nodig is.
Een verhaal dat verder reikt dan één persoon
Het nieuws rond Mathilde raakt Urk diep, maar het raakt ook iets universeels. Het herinnert mensen eraan hoe kwetsbaar het leven is, hoe snel zekerheid kan verdwijnen. Tegelijk laat het zien hoeveel kracht er schuilt in verbondenheid.
Voor velen is Mathilde’s verhaal een spiegel. Een herinnering aan het belang van steun, begrip en samenhorigheid. “Dit laat zien waarom gemeenschap zo belangrijk is,” schrijft iemand. “Je hoeft het niet alleen te dragen.”
Samen vooruit, stap voor stap
Terwijl Mathilde zich voorbereidt op een nieuwe, moeilijke periode, staat Urk als één geheel achter haar. Niet met loze woorden, maar met daden, aanwezigheid en betrokkenheid. Ze weet dat de weg zwaar zal zijn, maar ook dat er mensen zijn die met haar meelopen.
Haar verhaal is er een van pijn, maar ook van kracht. Van terugslag, maar niet van opgeven. En misschien is dat precies waarom het zo raakt: omdat het laat zien dat moed niet betekent dat je nergens bang voor bent, maar dat je doorgaat, ondanks die angst.
Urk houdt de adem in, maar blijft staan. Voor Mathilde. Voor elkaar.