Algemeen
Onderzoek toont aan: Dit is het uithoudingsvermogen van mannen in bed!
Uit een recent onderzoek blijkt dat de gemiddelde tijd die mannen in bed doorbrengen, aanzienlijk korter is dan velen zouden denken. Het is makkelijk om jezelf te vergelijken met wat je ziet in online video’s, vooral in pikante films waar de mannelijke hoofdrolspelers lijken te beschikken over eindeloze energie en uithoudingsvermogen. Maar deze beelden geven een vertekend beeld van de werkelijkheid, zo laat het onderzoek zien.
Nieuw onderzoek naar prestaties in bed
De gezondheidsorganisatie Pilot voerde een onderzoek uit waaruit bleek dat de gemiddelde man tijdens de daad slechts vijf en een halve minuut volhoudt. Dit staat in schril contrast met wat velen verwachten en zelfs willen. De meeste mannen zouden het liefst langer de tijd nemen voor het liefdesspel, maar in werkelijkheid blijkt dat slechts de helft van die gewenste tijd wordt bereikt.
Wat is wel en niet meegerekend?
Het onderzoek richtte zich uitsluitend op de tijd die wordt doorgebracht tijdens de daadwerkelijke daad, oftewel het penetratieve gedeelte. Voorspel en andere prikkelende activiteiten werden hier niet in meegenomen.
This is how long the average man lasts during sex – how do you measure-up? https://t.co/2qOIySel8E pic.twitter.com/UVhoXfOgq9
— Daily Star (@dailystar) December 4, 2017
Professor Dr. Ben Condon, een expert op dit gebied, benadrukt dat mannen zichzelf niet moeten vergelijken met wat ze zien in dergelijke video’s. “Het creëert een onrealistisch beeld van wat normaal is,” legt hij uit.
Onrealistische verwachtingen
Volgens Condon lijden veel mannen aan een verkeerde voorstelling van hun eigen capaciteiten doordat ze zichzelf spiegelen aan de prestaties van acteurs in pikante video’s.
Hij waarschuwt dat deze verwachtingen een negatieve invloed kunnen hebben op de eigenwaarde en zelfs op de kwaliteit van relaties. Mannen moeten zich realiseren dat de beelden in zulke films verre van realistisch zijn.
Effecten van video’s op relaties
Condon gaat verder met te zeggen dat het regelmatig bekijken van dergelijke video’s zelfs averechts kan werken. Hij waarschuwt dat het kan leiden tot een verslechtering van de relatie, of in sommige gevallen zelfs tot het beëindigen ervan. “Mannen proberen vaak de scènes uit deze video’s na te bootsen, wat niet alleen onrealistisch is, maar ook schadelijk kan zijn voor hun relatie,” voegt hij toe.
Ongezonde verwachtingen
De beelden in pikante video’s geven niet alleen een vertekend beeld van wat er mogelijk is in bed, maar ook van hoe lichamen eruit zouden moeten zien. Volgens Condon leidt dit tot onrealistische verwachtingen, zowel op het gebied van prestaties als fysieke verschijning. Hij benadrukt dat zulke video’s extremen in gedrag normaliseren, wat kan leiden tot verkeerde opvattingen over s*ks.
Het belang van aandacht voor je partner
In plaats van tijd te besteden aan het kijken naar dit soort video’s, raadt Condon aan om meer aandacht te schenken aan de eigen partner. Door beter te communiceren en meer op elkaar af te stemmen, kunnen koppels een betere seksuele relatie ontwikkelen. Het investeren in de emotionele band en het focussen op het plezier van beide partners leidt tot betere prestaties in de slaapkamer.
Gezonde relaties zonder druk
Het is belangrijk om je niet te laten beïnvloeden door wat je online ziet. Een gezonde relatie is gebaseerd op vertrouwen, communicatie en wederzijds respect, niet op de onrealistische scenario’s die vaak in films worden gepresenteerd. Mannen die zich hieraan houden, zullen merken dat hun prestaties in bed verbeteren, zonder de druk van onrealistische verwachtingen.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.