Algemeen
Mensen snappen dus niet hoe Gordon kan daten met deze bekende vijftiger
Gordon, die al jarenlang bekendstaat om zijn moeizame liefdesleven, lijkt eindelijk weer geluk te hebben gevonden in de liefde. In een recente podcast met Robbert Rodenburg en Daan Hoogervorst hint de entertainer naar een nieuwe romance, maar hij houdt de details nog grotendeels geheim. Hoewel hij niet te veel wil onthullen, vertelt Gordon wel dat deze nieuwe liefde anders is dan zijn vorige relaties.
Gordon’s Nieuwe Liefde
Tijdens de podcast laat Gordon weten dat het momenteel goed gaat in de liefde. Zijn nieuwe partner woont niet in Nederland en, in tegenstelling tot zijn eerdere relaties, is hij ouder. Robbert en Daan proberen meer te weten te komen over de mysterieuze man, maar Gordon blijft terughoudend. “Dat ga ik niet vertellen, want dan staat het in alle bladen,” zegt hij lachend. Toch kan hij het niet laten om een tipje van de sluier op te lichten: “Ik heb iemand met wie ik heel leuk aan het appen ben.”
‘Je Gaat Schrikken, Maar Deze is Vijftig’
Gordon heeft in het verleden vaak relaties gehad met jongere mannen. Daarom verbaast hij Robbert en Daan wanneer hij vertelt dat zijn nieuwe partner vijftig jaar oud is. “Je gaat schrikken, maar deze is vijftig,” deelt hij. Robbert reageert verbaasd en vraagt zich af of alles goed gaat met Gordon. De zanger legt uit dat, hoewel zijn nieuwe liefde ouder is dan zijn vorige vriendjes, hij zich erg aangetrokken voelt tot de man. “Als je hem ziet, dan denk je: die wil ik ook,” voegt hij eraan toe.
Van Jetset-Leven naar Terughoudender Bestaan
Gordon heeft in het verleden bekendgestaan om zijn flamboyante jetset-leven. Op het hoogtepunt van zijn carrière bij Talpa verdiende hij naar verluidt zo’n 1,6 miljoen euro per jaar. Dat luxueuze leven lijkt nu echter grotendeels achter hem te liggen. In de afgelopen jaren zou Gordon veel van zijn vermogen hebben uitgegeven tijdens zijn verblijf in Dubai, en nu hij geen groot contract meer heeft bij Talpa, is zijn inkomen aanzienlijk gedaald.
Moeilijke Terugkeer
Volgens een onderzoek van weekblad Party is Gordon nu teruggekeerd naar een eenvoudiger bestaan in Nederland, en dat vraagt om aanpassingen. Het blad schrijft: “Terug in de polderglamour moet Gordon zelf op pad voor nieuwe stofzuigerzakken, die hij in een oranje doos in zijn hand houdt.” Ook heeft hij zorgen over zijn horecazaak, waar hij momenteel moeite heeft om goed personeel te vinden, een probleem dat veel ondernemers in de horeca ervaren.
Hoewel hij misschien niet meer het jetsetleven leidt dat hij vroeger had, lijkt Gordon zich te focussen op zijn werk en zijn persoonlijke leven. “Dit is even geen jetsetleven,” concludeert Party, “dit is keihard werken om weer boven water te komen in een wereldje dat Gordon het liefst lijkt te zien verzuipen.”
Toekomstperspectief
Ondanks de tegenslagen blijft Gordon positief en vecht hij zich een weg terug naar stabiliteit, zowel in zijn carrière als in de liefde. Zijn nieuwe romance lijkt hem daarbij een nieuwe bron van vreugde en kracht te geven. Of deze relatie voor de lange termijn is, moet nog blijken, maar het lijkt erop dat Gordon eindelijk weer iemand heeft gevonden met wie hij een diepere connectie voelt.
Zijn recente stappen terug naar een eenvoudiger leven en de uitdagingen van zijn horecabedrijf tonen aan dat hij vastberaden is om zichzelf opnieuw uit te vinden.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.