Algemeen
Mary Borsato zwijgt niet meer: ”Dit is de waarheid”
De familie Borsato blijft volop in de belangstelling staan, zelfs nu er ogenschijnlijk geen schokkende nieuwe ontwikkelingen rondom zanger Marco Borsato zijn. Wekelijks duikt er toch weer iets op in de media, vaak dankzij een ‘ingewijde’ die praatgraag zijn informatie deelt met weekblad Privé. Hoewel deze verhalen vaak meer roddels lijken dan feiten, zorgen ze toch keer op keer voor nieuws. Zo is er recent gesuggereerd dat Marco nooit meer zal optreden, en er zelfs sprake zou zijn van een mogelijke emigratie naar Italië. Deze laatste bewering is echter door zijn moeder Mary Borsato direct naar het rijk der fabelen verwezen.
Flauwekul en roddels
De afgelopen weken werd er in de media druk gespeculeerd over de toekomstplannen van Marco Borsato. Een van de hardnekkige geruchten die de ronde deden, is dat Marco nooit meer op het podium zal staan, zelfs niet als hij vrijgesproken wordt van de beschuldigingen van ontucht met een minderjarige. Dit nieuws kwam voor velen als een schok, gezien de lange carrière en enorme populariteit van de zanger.
Vervolgens deed een nieuwe roddel de ronde. Een ingewijde, die naar verluidt dicht bij Marco staat, belde wederom met journalist Ben Holthuis van Privé en vertelde dat Marco plannen zou hebben om naar Italië te verhuizen. Dit zou echter pas gebeuren nadat de rechter een definitieve uitspraak heeft gedaan in zijn zaak. Marco zou volgens deze bron willen voorkomen dat zijn vertrek als ‘vluchtgedrag’ wordt geïnterpreteerd. Hiermee kwam opnieuw de suggestie naar voren dat de zanger de druk en negatieve publiciteit in Nederland zou willen ontvluchten door zijn toevlucht te zoeken in zijn vaderland Italië.
Hoewel deze roddels breed uitgemeten werden in de media, lijkt er weinig waarheid in te schuilen. Dat werd al snel duidelijk toen Mary Borsato, Marco’s moeder, haar geduld verloor en voor de camera van Shownieuws openhartig reageerde op de geruchten.
Mary Borsato: “Flauwekul”
Voor de camera van Shownieuws maakte Mary Borsato korte metten met de geruchten over een mogelijke emigratie van haar zoon. “Nou, dat is flauwekul schat,” begon ze. “Misschien een keer op vakantie, maar nee, hij gaat echt niet naar Italië, nee hoor.” Ze liet weten dat Marco het idee om te emigreren nooit bij haar ter sprake heeft gebracht en dat hij geen plannen heeft om Nederland voorgoed te verlaten.
Mary sprak met duidelijke verontwaardiging over de constante stroom van geruchten. Ze benadrukte dat, hoewel een vakantie naar Italië altijd mogelijk is, er absoluut geen sprake is van een definitieve verhuizing. “Ik denk dat ze een vakantie bedoelen. Dat zou kunnen,” voegde ze eraan toe. Vervolgens maakte ze duidelijk dat, zelfs als Marco zou willen emigreren, zij daar een stokje voor zou steken. “We houden hem lekker hier,” sloot ze lachend af.
Concerten zonder Marco
Naast de roddels over een mogelijke emigratie, kwam er recent ook verrassend nieuws over vier geplande concerten met het repertoire van Marco Borsato. Deze concerten zullen plaatsvinden in de Jaarbeurs Utrecht in december, maar zonder dat Marco zelf op het podium zal staan. Het nieuws zorgde voor veel verbazing onder fans en media, vooral omdat Marco zelf niets te maken heeft met deze concerten en er ook niet aan wil meewerken.
In plaats van dat Marco zelf optreedt, zullen andere artiesten zijn liedjes ten gehore brengen. Wie deze artiesten precies zijn, is nog niet bekendgemaakt. Het enige dat duidelijk is, is dat de zanger zelf afstand houdt van dit project. Ondanks het feit dat Marco er niet bij betrokken is, lijkt de organisatie van de concerten toch enthousiast over de animo voor zijn muziek. “Er bestaat grote behoefte aan zijn muziek,” aldus de organisator.
Die behoefte lijkt er inderdaad te zijn, gezien het feit dat er 5.200 kaarten beschikbaar zijn voor de vier concerten, waarvan er inmiddels al honderden verkocht zijn. Dit laat zien dat, ondanks de controverse en het feit dat Marco zelf niet optreedt, zijn muziek nog steeds populair is en veel mensen zijn liedjes live willen horen, zelfs als hij er zelf niet bij is.
Reacties van de familie Borsato
Mary Borsato is duidelijk niet te spreken over de aanhoudende geruchten rondom haar zoon, maar de geplande concerten lijken haar niet te deren. “Het gaat om de muziek, en die staat los van de persoon,” lijkt de algemene teneur te zijn bij de familie. Het feit dat Marco zelf niet betrokken is bij deze concerten, zorgt er volgens Mary voor dat er weinig emotionele betrokkenheid van zijn kant is bij dit initiatief. Zij lijkt zich vooral te willen focussen op wat voor haar het belangrijkste is: haar zoon in Nederland houden en hem steunen in deze moeilijke periode.
Ook Leontine Borsato, Marco’s ex-vrouw, werd door Shownieuws gevraagd naar haar mening over de geplande concerten. Hoewel ze niet ingaat op de details van hun huidige relatie, laat ze wel doorschemeren dat ze het vreemd vindt dat Marco zelf niets met de concerten te maken wil hebben. “Ik begrijp dat het moeilijk voor hem is, maar zijn muziek betekent zoveel voor zoveel mensen. Het is jammer dat hij niet in de positie is om hiervan te genieten,” aldus Leontine.
Leontine lijkt daarmee te wijzen op het verdriet dat Marco waarschijnlijk voelt vanwege de situatie waarin hij zich bevindt. Hoewel de concerten een viering van zijn muzikale carrière kunnen zijn, lijkt het alsof de zanger zich niet op zijn gemak voelt om in de schijnwerpers te staan, zelfs niet op afstand.
Wat brengt de toekomst?
Hoewel het voorlopig onzeker blijft wat de toekomst voor Marco Borsato zal brengen, zowel op persoonlijk als op muzikaal vlak, is één ding duidelijk: zijn muziek blijft populair, ongeacht de storm van negatieve publiciteit waarin hij zich momenteel bevindt. De geplande concerten in december zijn daarvan het bewijs. Of Marco ooit terugkeert op het podium blijft vooralsnog een raadsel, zeker gezien de beschuldigingen en juridische procedures die nog steeds boven zijn hoofd hangen.
De geruchten over een mogelijke emigratie lijken echter definitief van tafel. Mary Borsato maakte dat met haar uitspraken duidelijk en benadrukte dat haar zoon voorlopig gewoon in Nederland blijft. De vraag is nu of Marco ooit weer in staat zal zijn om zijn carrière voort te zetten, of dat hij voor altijd in de schaduw zal blijven van zijn vroegere glorie.
Voor nu blijft het afwachten wat de toekomst brengt voor Marco en zijn familie. Eén ding is zeker: de aandacht van de media zal voorlopig nog niet verdwijnen, en de familie Borsato zal zich moeten blijven weren tegen een constante stroom van geruchten en speculaties. Maar zoals Mary Borsato duidelijk maakt: “We houden hem lekker hier.”
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.