Algemeen
Man in onderbroek gaat verkeersregelaar in Den Haag te lijf met vleesbijl
Op woensdagochtend 11 september vond er een opvallend incident plaats op het Lorentzplein in Den Haag. Een verkeersregelaar werd aangevallen door een halfn@akte man die, volgens ooggetuigen, slechts gekleed was in zijn ondergoed. De @@nvaller gebruikte hierbij een vleesh@mer, een ongebruikelijk w@pen in een dergelijke situatie. De exacte aanleiding voor het voorval is nog onduidelijk en wordt op dit moment nader onderzocht door de autoriteiten.
Hammertime in Den Haag
Het voorval speelde zich af rond 10.00 uur in de ochtend. De man, die door getuigen als chaotisch en @gressief werd omschreven, benaderde de verkeersregelaar met een vleesh@mer in de hand. Naast de vleeshamer had de @@nvaller ook een m*s tussen zijn tanden geklemd, wat de situatie extra bizar maakte. Gelukkig gebruikte hij het mes niet tijdens het 1ncident, maar het gaf de situatie een nog dre1gender karakter.
Sl@chtoffer verdedigt zich
De verkeersregelaar, die zich aan het werk bevond, werd door de man gesl@gen met de vleesh@mer en liep hierbij lichte verw0ndingen op. Ondanks de aanval wist hij zich te verweren, waardoor de situatie niet verder escaleerde. Door zijn snelle reactie kon hij voorkomen dat hij ernstiger l*tsel opliep. Ooggetuigen meldden dat de verkeersregelaar kalm en doortastend handelde, zelfs in deze chaotische omstandigheden.
Optreden van de p0litie
Na de aanval werd de p0litie snel ter plaatse geroepen. Dankzij meldingen van omstanders arriveerden de autoriteiten snel op de locatie. De aanv@ller, die zich in eerste instantie verzette, kon uiteindelijk door de p0litie worden ingerekend. Hierbij werd een stroomstootw@pen gebruikt om de verd@chte onder controle te krijgen. Na zijn aanhouding werd de man, nog steeds in zijn ondergoed, afgevoerd naar het p0litiebureau.
Geen ernstig letsel
Hoewel de verkeersregelaar lichte verwondingen opliep door de @@pnval, hoefde hij gelukkig niet naar het z1ekenhuis te worden gebracht. Hij kreeg ter plaatse de nodige medische zorg voor zijn verwondingen, die als oppervlakkig werden beschreven. De betrokken verkeersregelaar kon na de incident zorg snel weer op eigen kracht verder.
Onderzoek loopt nog
De p0litie is momenteel nog bezig met het onderzoek naar de toedracht van het inc1dent. Wat de precieze beweegredenen waren van de halfnaakte man is vooralsnog onduidelijk. Het bizarre gedrag van de man, gecombineerd met het feit dat hij zowel een vleesh@mer als een mes bij zich had, roept veel vragen op bij de autoriteiten en het publiek.
Het incident heeft veel aandacht getrokken, mede door de vreemde omstandigheden waaronder het plaatsvond. Ooggetuigen en betrokkenen hopen dat het onderzoek snel meer duidelijkheid zal geven over de achtergrond van deze gewelddadige aanval.
Lorentzplein in het nieuws
Het Lorentzplein is doorgaans een rustige locatie in Den Haag, en dergelijke incidenten zijn zeldzaam. Dit maakt het voorval extra schokkend voor de bewoners en passanten van het gebied. De lokale autoriteiten hebben aangegeven maatregelen te nemen om de veiligheid in de omgeving te waarborgen en de situatie goed in de gaten te houden.
Steun voor de verkeersregelaar
Veel mensen spreken hun steun uit voor de verkeersregelaar die het slachtoffer werd van deze onverwachte aanval. Zijn kalme en snelle reactie wordt geprezen door zowel omstanders als de autoriteiten. De verkeersregelaar zelf heeft nog niet gereageerd op het incident, maar naar verwachting zal hij na deze sch0kkende gebeurtenis even rust moeten nemen.
Hammertime voor Rambo…Verkeersregelaar aangevallen met vleeshamer door man in onderbroek in Den Haag https://t.co/24D7ISwvF7 via @telegraaf
— Romee van der Does (@DerRomee) September 11, 2024
Het 1ncident laat zien hoe belangrijk het is dat verkeersregelaars en andere openbare werkers voldoende beschermd zijn tegen onverwachte situaties, zoals deze bizarre @@nval.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.