Algemeen
Heuglijk babynieuws voor Amy Rose en Saul uit B&B Winter Vol Liefde: beelden
Amy Rose en Saul hebben groot nieuws gedeeld: het stel, dat bekend werd door hun deelname aan Winter vol liefde, verwelkomt hun eerste dochtertje, Sarah Rose. Op Instagram deelden ze hun blijdschap met de wereld en maakten bekend dat hun dochter op 29 augustus 2024 ter wereld is gekomen.
Een bijzondere aankondiging
Zaterdag 7 september kondigden Amy Rose de Bruijn en Saul Coltof vol trots de geboorte van hun dochter aan. Ze plaatsten een hartverwarmende video op Instagram waarin het stel onderweg is naar het ziekenhuis, gevolgd door de aankomst van hun prachtige meisje. Bij de video schreven ze: “Welkom op de wereld, Sarah Rose Coltof. 29 augustus 2024.” De geboorte markeert een nieuw hoofdstuk in het leven van het stel, dat door hun deelname aan het tv-programma populair werd.
De liefde begon in Winter vol liefde
Saul was afgelopen winter een van de vijf singles in het tv-programma Winter vol liefde. Hij woont in Zwitserland, waar hij samen met zijn broers een succesvol makelaarsbedrijf leidt. Amy Rose was de eerste die bij hem op bezoek kwam in het programma, en al snel was er een klik tussen de twee. Kijkers zagen hoe de vonk oversloeg en er ontstond al snel geflirt tussen de twee.
Publiekslievelingen
Hun liefdesverhaal veroverde de harten van de kijkers. Op sociale media werd volop gesproken over het stel, en hun relatie werd door veel fans gevolgd. Geen enkel ander koppel uit het programma kreeg zoveel aandacht als Amy Rose en Saul. De kijkers waren getuige van hoe hun relatie zich ontwikkelde, en nu dus het bijzondere nieuws van de geboorte van hun dochtertje.
Samen in Zwitserland
Inmiddels wonen Amy Rose en Saul samen in Zwitserland, waar ze hun gezinnetje vormen met hun dochter Sarah Rose. Hun leven in Zwitserland, gecombineerd met hun liefde voor elkaar, lijkt een sprookje dat werkelijkheid is geworden. De geboorte van hun dochter is de kers op de taart van hun avontuur dat begon in Winter vol liefde.
De toekomst als gezin
Nu Amy Rose en Saul de trotse ouders zijn van hun eerste kind, begint er een nieuwe fase in hun leven. Het stel kijkt ernaar uit om samen hun dochter op te voeden in Zwitserland, omringd door familie en vrienden. De liefde tussen hen, die op televisie begon, lijkt nu sterker dan ooit.
Reacties op sociale media
Op sociale media stroomden de felicitaties binnen voor het koppel. Fans van het programma en volgers van Amy Rose en Saul reageerden enthousiast op het nieuws. De video waarin ze de geboorte aankondigen, ontving binnen enkele uren talloze reacties van mensen die hen het beste wensen in hun nieuwe avontuur als ouders.
Een blijvende herinnering
Met de geboorte van Sarah Rose hebben Amy Rose en Saul niet alleen hun liefde voor elkaar bevestigd, maar ook een blijvende herinnering aan hun tijd in Winter vol liefde gecreëerd. Het stel heeft laten zien dat ware liefde kan ontstaan onder bijzondere omstandigheden, en hun verhaal blijft velen inspireren.
Dit bericht op Instagram bekijken
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.