Algemeen
Geliefde BN´er neemt afscheid van televisie: ´Verlies van legendarisch icoon!´
Na een indrukwekkende carrière van bijna 45 jaar heeft Angela Groothuizen besloten om de televisiewereld vaarwel te zeggen. De bekende zangeres, presentatrice en jurylid maakte haar besluit bekend in een interview met Privé. Angela, die binnenkort 65 jaar wordt, geeft aan dat ze het rustiger aan wil doen en meer tijd wil besteden aan andere aspecten van haar leven. Hiermee komt er een einde aan een tijdperk waarin zij een prominente rol speelde in diverse populaire televisieprogramma’s zoals The Voice of Holland en Talent Scouts.
Het einde van een televisietijdperk
Angela begon haar carrière in de schijnwerpers als leadzangeres van de Dolly Dots, een iconische Nederlandse meidengroep. Na haar succesvolle muziekcarrière maakte ze een succesvolle overstap naar televisie. Ze wist zichzelf te vestigen als een veelzijdig talent, dat zowel als presentatrice, jurylid en entertainer een vaste waarde werd in de Nederlandse televisie. Na jaren van hard werken en hectiek heeft Angela nu een bewuste keuze gemaakt om haar televisiewerkzaamheden definitief stop te zetten.
Van Dolly Dots tot televisie-icoon
De stap naar televisie maakte Angela Groothuizen tot een bekend gezicht in huiskamers door het hele land. Haar werk in programma’s zoals The Voice of Holland en Wie is de Mol? zorgde ervoor dat ze geliefd werd bij een breed publiek. Door haar warme persoonlijkheid en professionele aanpak, wist ze jarenlang een stabiele carrière te behouden. Toch voelde Angela dat de tijd was gekomen om afscheid te nemen van de tv-wereld en zich op andere zaken te focussen.
Meer tijd voor muziek
Ondanks haar vertrek van televisie betekent dit niet dat Angela helemaal stopt met haar publieke leven. Ze blijft namelijk actief in de muziek, een passie die ze nooit heeft losgelaten. In het interview geeft ze aan dat muziek haar nog steeds veel energie geeft en dat ze zich hier de komende tijd weer meer op wil richten. Daarnaast wil ze zich ook bezig gaan houden met regisseren en het samenstellen van nieuwe producties. Dit biedt haar de mogelijkheid om creatief bezig te blijven zonder de druk van televisieoptredens.
Nieuwe uitdagingen op haar pad
Nu Angela meer tijd heeft voor haar muzikale passie, kijkt ze ernaar uit om nieuwe uitdagingen aan te gaan. Ze geeft aan dat ze energie krijgt van het maken van muziek en hoopt hier de komende jaren nog veel mee bezig te zijn. Het is duidelijk dat Angela niet stil zal zitten, ondanks haar afscheid van televisie. Ze wil vooral meer rust en balans in haar leven, en dat is iets wat ze hoopt te vinden in de komende jaren.
Tijd voor het gezin
Naast haar carrière heeft Angela altijd veel waarde gehecht aan haar gezin. Ze is al bijna 34 jaar samen met haar partner Rob Mooij en samen hebben ze twee dochters, Lola en Nona. Hoewel hun relatie in het verleden wat turbulente tijden kende, zijn Angela en Rob sterker dan ooit uit deze periode gekomen. Volgens Angela gaat het nog steeds erg goed tussen hen en speelt haar gezin een belangrijke rol in haar besluit om het rustiger aan te doen.
Sterkere band na moeilijke tijden
Angela spreekt met bewondering over haar man Rob, die jarenlang vocht tegen een jeugdtrauma. Dit heeft hun relatie op de proef gesteld, maar uiteindelijk hebben ze elkaar weer gevonden. De moed die Rob toonde om zijn trauma onder ogen te zien, heeft hun band volgens Angela alleen maar sterker gemaakt. Dit is iets waar ze beiden veel kracht uit halen en het heeft hen dichter bij elkaar gebracht.
Wat brengt de toekomst voor Angela?
Hoewel Angela Groothuizen afscheid neemt van de televisie, blijft ze een actief en creatief persoon. Haar liefde voor muziek en theater blijft een grote rol spelen in haar leven. Ze staat open voor nieuwe projecten en wil vooral meer rust en balans vinden in deze nieuwe fase. Voor haar fans blijft Angela actief aanwezig in de muziekwereld en wie weet welke creatieve projecten ze nog zal oppakken.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.