Algemeen
Belgische Parken van Peter Gillis zijn een vieze bedoening: ´Lijken wel h0rrorparken!´
Peter Gillis heeft onlangs afstand gedaan van zijn Nederlandse vakantieparken, maar blijft actief in België. Helaas blijken ook de Belgische parken van Gillis veel problemen te hebben. Vooral park Hengelhoef ligt momenteel onder vuur na een stortvloed aan negatieve recensies van gasten. De klachten variëren van vieze faciliteiten tot ernstige overlast en een gebrek aan veiligheid.
Hengelhoef: van geliefd park naar teleurstelling
Hengelhoef, een van de bekendste Belgische vakantieparken van Peter Gillis, krijgt momenteel harde kritiek. Een vakantieganger deelde zijn ervaring op de Facebook-pagina van het park en vertelde hoe het park de laatste jaren sterk achteruit is gegaan. Hij beschreef de camping als vies en verwaarloosd. Volgens hem worden voorzieningen nauwelijks onderhouden en is er een groot probleem met zwerfafval.
Tv-opnames brengen schoonmaak op gang
Een opvallende gebeurtenis tijdens het verblijf van de gast was de komst van een filmploeg voor tv-opnames. Volgens de vakantieganger ontstond er plotseling commotie, en werd er onmiddellijk schoonmaakpersoneel ingezet. “Normaal wordt er nooit schoongemaakt, maar zodra er camera’s in zicht zijn, gebeurt dat ineens wel,” aldus de gast. Deze situatie toont volgens de vakantieganger de prioriteiten van het management: schoonmaken gebeurt alleen als het imago van het park op het spel staat.
Overlast en onveilige situaties
Naast het gebrek aan hygiëne kampt Hengelhoef met ernstige overlast, vooral in de avonden en nachten. Gasten klagen over harde muziek en rumoerige nachten, waardoor kinderen niet kunnen slapen. Een andere gast verklaarde dat hij geen zeikerd is, maar dat hij het verblijf als de slechtste ooit ervoer. Veel vakantiegangers voelden zich genoodzaakt om te vertrekken naar een andere camping om rust te vinden.
Andere parken ook problematisch
Hengelhoef is niet het enige park van Peter Gillis dat onder vuur ligt. Ook vakantiepark Parelstrand in België ontvangt heftige kritiek. Op Tripadvisor wordt het park zelfs beschreven als een ‘horrorplek’. Een van de recensies vergelijkt het park met een asielcentrum en stelt dat het verblijf een nachtmerrie was. De gast in kwestie gaf aan dat ze zich als vrouw nooit veilig heeft gevoeld tijdens haar verblijf in het park.
Gesloten faciliteiten en rondlopend ’tuig’
De problemen op Parelstrand beperken zich niet alleen tot de hygiëne en overlast. Verschillende gasten meldden dat essentiële voorzieningen zoals het restaurant en het café gesloten waren, terwijl ze op de website juist werden aangeprezen. Eén gast gaf aan dat het park in werkelijkheid totaal niet voldeed aan de verwachtingen die door de website werden geschetst. “Op de website lijkt het een droom, maar in de realiteit is het een nachtmerrie,” aldus een teleurgestelde vakantieganger.
Problemen stapelen zich op
De toenemende klachten over de parken van Peter Gillis werpen een schaduw over zijn toekomst in de recreatiebranche. Hoewel Gillis zijn Nederlandse parken al heeft verkocht, blijven de problemen in België zich opstapelen. Gasten spreken van een gebrek aan onderhoud, slechte hygiëne, en een onveilige sfeer. Deze aanhoudende kritiek kan de reputatie van Gillis verder beschadigen.
Wat doet Peter Gillis hieraan?
Hoewel er veel klachten zijn, blijft het voorlopig stil vanuit het kamp van Peter Gillis zelf. Gasten hebben wel aangegeven dat ze meerdere malen hun klachten hebben doorgegeven aan het management, maar dat er weinig of niets mee werd gedaan. De kritiek blijft zich opstapelen en de vraag is of Peter Gillis stappen gaat ondernemen om de situatie te verbeteren.
Toekomst van de Belgische parken
Voor nu lijkt het erop dat de Belgische parken van Peter Gillis hun imago moeten herstellen. Het blijven ontvangen van negatieve recensies kan grote gevolgen hebben voor de toekomst van de parken. Als Gillis niets doet aan de klachten van de gasten, zal het vertrouwen in zijn vakantieparken alleen maar verder afbrokkelen.
Algemeen
Prinses Alexia heeft zojuist een belangrijk interview gehad – Ze kreeg na het interview veel kritiek: “Dit is echt onacceptabel”
Prinses Alexia staat de afgelopen dagen volop in de schijnwerpers, maar niet om een feestelijke reden. Wat begon als een kort, onschuldig interview tijdens de verjaardag van haar vader, koning Willem-Alexander, is uitgegroeid tot een breed maatschappelijk debat over online gedrag, empathie en de manier waarop we jonge publieke figuren behandelen. Het gesprek met de NOS was bedoeld als een luchtige momentopname, maar kreeg een onverwacht en hard vervolg op sociale media.
Een jonge prinses in een volwassen wereld
Afgelopen zomer werd prinses Alexia achttien jaar. Juridisch gezien betekent dat volwassen, maar emotioneel en sociaal is die overgang vaak een stuk minder zwart-wit. Voor de media verandert er echter wel degelijk iets: de beschermende terughoudendheid die bij minderjarigen vaak geldt, valt grotendeels weg. Daarmee komt er automatisch meer aandacht, meer duiding en helaas ook meer kritiek.
Tijdens Koningsdag en andere publieke momenten is het inmiddels gebruikelijk dat leden van het koninklijk gezin kort de pers te woord staan. Dat geldt ook voor de prinsessen. Toch is het belangrijk te beseffen dat Alexia geen doorgewinterde mediapersoonlijkheid is. Ze staat nog maar aan het begin van haar publieke rol en heeft weinig ervaring met interviews, laat staan met het enorme bereik en de impact die fragmenten tegenwoordig hebben via sociale media.
Een gesprek dat viraal ging
Het interview met de NOS duurde slechts enkele minuten. Alexia antwoordde op vragen over haar leven, haar toekomst en hoe zij de feestelijke dag beleefde. Tijdens het gesprek zocht ze zichtbaar naar woorden, aarzelde ze af en toe en viel er hier en daar een korte stilte. Geen ongebruikelijke reacties voor iemand die niet gewend is om onder druk te spreken voor camera’s die door heel Nederland bekeken worden.
Toch ging juist dát fragment razendsnel rond op sociale media. Losgeknipt van context en herhaald afgespeeld, werd haar aarzelende houding door sommigen geïnterpreteerd als onzeker, ongemakkelijk of zelfs ongeïnteresseerd. Binnen korte tijd veranderde het gesprek van een onschuldige televisie-uitzending in een mikpunt van commentaar.
Van kritiek naar persoonlijke aanvallen
Op platforms als X en andere sociale netwerken verschenen harde opmerkingen. Sommigen trokken conclusies over haar intelligentie, anderen uitten zich denigrerend over haar manier van praten. Er waren zelfs reacties die zich richtten op haar uiterlijk, waarbij werd gesuggereerd dat ze cosmetische ingrepen zou hebben ondergaan — opmerkingen die niet alleen ongepast zijn, maar ook volledig speculatief.
Wat vooral opviel, was de toon. Niet kritisch, maar spottend. Niet inhoudelijk, maar persoonlijk. De grens tussen mening en aanval werd door veel gebruikers ruimschoots overschreden. Voor velen voelde het ongemakkelijk om te zien hoe een achttienjarige publiekelijk werd afgebroken op basis van een paar minuten televisie.
Een golf van verontwaardiging en steun
Tegelijkertijd kwam er ook een tegenreactie op gang. Veel mensen spraken hun afschuw uit over de manier waarop Alexia werd behandeld. Zij wezen erop dat vrijwel iedereen op die leeftijd zenuwachtig zou zijn in een vergelijkbare situatie, zeker wanneer elk woord wordt uitvergroot en beoordeeld door honderdduizenden mensen.
“Dit is geen mediatrainingsexamen, maar een jong mens dat haar best doet,” schreef iemand. Anderen benadrukten dat onzekerheid geen zwakte is, maar juist een teken van authenticiteit. In plaats van spot, zo stelden zij, zou er begrip moeten zijn.
Ook deskundigen op het gebied van jeugd en media mengden zich in de discussie. Zij waarschuwden voor de impact die publieke vernedering kan hebben op jonge mensen, vooral wanneer die kritiek viraal gaat en nauwelijks te stoppen is. De psychologische gevolgen van online haat zijn reëel en kunnen lang doorwerken.
Achter de titel zit een mens
Een van de meest gehoorde reacties was dat mensen lijken te vergeten dat achter de titel ‘prinses’ ook gewoon een mens schuilgaat. Iemand van vlees en bloed, met gevoelens, onzekerheden en een leerproces. De koninklijke achtergrond verandert niets aan het feit dat Alexia een jonge vrouw is die haar plek nog moet vinden.
Juist omdat zij opgroeit in een omgeving waarin publieke aandacht onvermijdelijk is, zou zorgvuldigheid vanzelfsprekend moeten zijn. Veel mensen vroegen zich hardop af welke boodschap dit soort reacties afgeeft aan andere jongeren: dat je geen fouten mag maken, geen twijfel mag tonen en altijd perfect moet zijn.
Een bredere maatschappelijke vraag
Het incident rond Alexia raakt aan een groter thema: hoe gaan we als samenleving om met jonge publieke figuren? Waar ligt de grens tussen kritiek en beschadiging? En zijn we ons voldoende bewust van de gevolgen van onze woorden, zeker wanneer ze online worden gedeeld?
In een tijd waarin alles wordt gefilmd, gedeeld en becommentarieerd, is empathie geen luxe maar een noodzaak. Zeker voor jongeren die nog volop in ontwikkeling zijn. Veel mensen benadrukken dat kritiek op beleid, keuzes of gedrag iets anders is dan persoonlijke aanvallen op karakter of uiterlijk.
Leren, groeien en fouten mogen maken
Voorstanders van Alexia benadrukken dat onzekerheid juist een normaal onderdeel is van opgroeien. Niemand wordt geboren als zelfverzekerde spreker. Dat leer je door ervaring, door vallen en opstaan. Een veilige omgeving, waarin fouten mogen worden gemaakt zonder meteen publiekelijk afgerekend te worden, is daarbij cruciaal.
Dat geldt voor iedereen, maar misschien nog wel meer voor jongeren die vanaf jonge leeftijd onder een vergrootglas leven. De verwachting dat zij altijd eloquent, ontspannen en foutloos moeten zijn, is onrealistisch en onmenselijk.
Een oproep tot nuance
Het debat dat nu is ontstaan, gaat dan ook verder dan één interview. Het is een oproep tot nuance en menselijkheid. Tot het besef dat woorden ertoe doen, en dat online reacties echte mensen raken. Veel mensen hopen dat deze situatie leidt tot meer bewustwording over hoe snel kritiek kan doorslaan in iets wat schadelijk is.
Voor prinses Alexia zelf was dit ongetwijfeld geen fijne ervaring. Hopelijk kan zij zich gesteund voelen door de vele mensen die het voor haar opnemen en die benadrukken dat zij precies mag zijn wie ze is: een jonge vrouw die leert, groeit en soms even zoekt naar woorden.
Steun in plaats van spot
De conclusie die velen trekken, is helder: jonge mensen verdienen steun, geen spot. Zeker wanneer zij zich kwetsbaar tonen in het openbaar. Of iemand nu prinses is of niet, niemand zou publiekelijk afgebrand moeten worden om zenuwen of onzekerheid.
Prinses Alexia had misschien een lastige dag, maar het gesprek dat hieruit voortkomt is belangrijker dan ooit. Het herinnert ons eraan dat empathie geen zwakte is, maar een kracht. En dat we allemaal een rol spelen in het creëren van een samenleving waarin jongeren durven spreken — ook als dat niet perfect gaat.