Algemeen
Nicol Kremers keihard uitgelachen nadat ze haar achterwerk laat zien
De breuk met Peter Gillis bracht veel paniek voor Nicol. Niet omdat ze Peter persoonlijk zou missen, maar wel zijn financiële steun. Tijdens hun relatie had ze nooit zorgen gehad over geld. Ze reed in een luxe Mercedes 360 en kon gratis kamperen op de vakantieparken van Peter. Maar na de scheiding moest ze al deze voordelen inleveren. Toch lijkt Nicol nu een nog hogere limiet op haar creditcard te hebben dan toen ze met Peter samen was.
Een Ton per Maand Dankzij Haar Fans
Tijdens haar relatie met Peter had Nicol te maken met een kredietlimiet op haar creditcard, wat haar shopverslaving wat beperkte. Peter was immers niet bereid om haar onbeperkt te laten besteden, uit angst voor schulden. Maar nadat Nicol besloot om de relatie met Peter te beëindigen, maakte ze een andere keuze om haar levensstijl voort te zetten. Ze besloot een carrière te starten op een volwassenplatform. Dit bleek een uitstekende beslissing te zijn, want tegenwoordig verdient ze naar eigen zeggen zo’n honderdduizend euro per maand dankzij haar ‘fans’.
Van Mercedes naar Fiat en Veranderingen in Haar Carrière
Na de breuk was Nicol snel klaar met haar luxe Mercedes en haar tijd op de vakantieparken van Peter. Ze realiseerde zich al snel dat een roze Fiat 500 niet kon tippen aan haar vorige luxe auto, en een baantje op een vakantiepark kwam voor haar niet in aanmerking – ze wilde immers niet ‘gedegradeerd’ worden tot het personeel van Peter. Daarom nam ze de stap naar de volwassenentainmentsector. Deze keuze bleek succesvol, want haar inkomsten stegen aanzienlijk.
Investeringen in Haar Uiterlijk en Social Media Perikelen
Wanneer je je lichaam verkoopt als deel van je carrière, is het belangrijk om te zorgen voor een aantrekkelijke uitstraling. Nicol begrijpt dit goed en heeft recentelijk haar borsten laten vergroten. Dit was niet de eerste keer dat ze deze ingreep onderging; ze besloot zelfs om naar Thailand te reizen om haar borsten verder te vergroten. Ondanks deze ingreep blijkt echter dat haar billen minder indrukwekkend zijn dan op de foto’s die ze plaatst.
Onlangs deelde Nicol een video vanuit de sportschool op haar sociale media, maar haar volgers merkten al snel op dat er iets mis was. “Ik weet niet hoe jij die foto’s altijd maakt, maar waar is je reet gebleven?” vroegen ze. Nicol kan haar achterwerk namelijk flink vergroten met behulp van foto-filters, maar in een video is het een stuk lastiger om dezelfde illusie te creëren.
Zonder de juiste filter en camera-positie blijft er weinig over van haar achterwerk. Misschien moet Nicol haar focus verleggen en een andere manier vinden om haar billen te verfraaien, misschien door extra tijd te besteden op de sportschool of door andere esthetische ingrepen te overwegen.
Conclusie
Nicol’s leven na de breuk met Peter Gillis laat zien dat ze zich niet heeft laten tegenhouden door tegenslagen. Ondanks het verlies van de luxe en voordelen die ze tijdens hun relatie had, heeft ze zichzelf opnieuw uitgevonden en een lucratieve carrière opgebouwd. Echter, zoals de recente social media ophef aantoont, blijft ze ook worstelen met de realiteit van haar imago versus de werkelijkheid. Haar reis is een opvallend voorbeeld van hoe uiterlijke schijn en werkelijkheid soms flink van elkaar kunnen verschillen in de wereld van sociale media en entertainment.
Dit bericht op Instagram bekijken
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.