Algemeen
Mensen vinden dat Eloise titel van Oranje niet verdient: ‘Aandacht is haar te veel waard!’
Gravin Eloise van Oranje heeft recent een weekend doorgebracht in Disneyland Paris, wat op het eerste gezicht een idyllische vakantie lijkt. De op het oog perfecte trip lijkt echter een beetje minder rooskleurig te worden naarmate de details naar buiten komen. Het blijkt dat deze zogenaamde ‘gravinfluencer’ haar reis naar Disneyland cadeau heeft gekregen van Disney zelf.
Op haar Instagram-account plaatste Eloise een collage van foto’s van haar reis met vriendinnen en bedankte ze Disney voor de uitnodiging. “Bedankt voor deze uitnodiging bij jullie geweldige park,” schrijft Eloise bij haar foto’s. “Ik ben dankbaar dat ik ook deze drie vriendinnen mee mocht nemen, want we hebben het zo leuk gehad samen.
Alles van het weekend was perfect, en op mijn recente TikTok (zie video hierboven) zie je het meer in detail,” aldus de gravin. Ondanks haar blijdschap en dankbaarheid, zijn veel van haar volgers ontstemd over de manier waarop ze deze uitnodiging heeft geaccepteerd.
Onder de Instagram-post van Eloise reageren verschillende mensen kritisch. Een volger merkt op: “Kansarme gezinnen met kinderen hadden jullie tickets graag gehad…! Egoïsme ten top!” Een andere volger voegt toe: “Dit is echt schandalig. Eloise komt niets tekort dankzij haar familie. Waarom niet mensen uitnodigen met een klein budget? Dit is te gek voor woorden.” Er zijn ook opmerkingen zoals: “Wat zouden arme gezinnen hier blij mee geweest zijn, je had het hun kunnen schenken.”
Daarnaast krijgt Eloise ook ongevraagd advies van enkele volgers. “Misschien de volgende keer niet erbij zetten dat je bent uitgenodigd. Denk dat het voor veel mensen meer voelt als onrecht i.p.v. jaloezie.
En dat snap ik hier eigenlijk wel,” suggereert iemand. Een ander speculeert: “Ach, en weer zo’n gratis gescoord, hebberig reclamemeisje… Aandacht is je schijnbaar veel waard. Hoe sneu!”
Desondanks zijn er ook volgers die de gravin steunen. “Wat een afgunst in de comments weer. Tof dat je dit hebt kunnen doen! Lekker van genieten!” reageert een fan. Een andere volger zegt: “Complimenten weer aan de haters! Ik zie een groepje vriendinnen die een supertijd hebben gehad in Disney! Fijn dat jullie genoten hebben!”
De reacties op de fotocollage zijn duidelijk verdeeld, en Eloise zelf heeft nog niet gereageerd op de ophef. Het negatieve sentiment over haar social mediagedrag beperkt zich niet tot online reacties; ook in de media klinkt kritiek. Jack van Gelder uitte zijn onvrede over de vakantie-uitspattingen van Eloise in De Oranjezomer. Hij zei: “Ik word hier gek van. Verschrikkelijk.”
Het lijkt erop dat Eloise van Oranje, ondanks haar plezierige ervaring in Disneyland Paris, zowel online als in de media te maken heeft met gemengde reacties en kritiek op haar manier van omgaan met sociale media en publieke erkenning.
Dit bericht op Instagram bekijken
Nederland is opnieuw geraakt door een emotionele boodschap van Peter Gillis. De ondernemer en realityster, jarenlang het onmiskenbare gezicht achter Nederlandse vakantieparken én het populaire programma Massa is Kassa, heeft afscheid genomen van een plek die decennialang het middelpunt van zijn leven vormde. Het gaat niet om het loslaten van een persoon, maar om het vaarwel zeggen tegen een thuisbasis en levenswerk dat voor hem symbool stond voor familie, doorzettingsvermogen en een tijdperk dat onlosmakelijk met zijn naam verbonden is.
“Dit afscheid komt veel te vroeg voor mij,” liet Gillis weten, zichtbaar aangeslagen. Het zijn woorden die bij veel kijkers direct binnenkomen. Want wie Peter Gillis al jaren volgt, weet dat zijn parken en alles wat daarbij hoorde voor hem nooit slechts vastgoed waren. Het waren plekken waar hij leefde, werkte, plannen smeedde en herinneringen opbouwde. Waar successen werden gevierd, maar waar ook moeilijke momenten hun sporen nalieten. Dat juist dit hoofdstuk nu definitief wordt afgesloten, voelt voor velen als het einde van een tijdperk dat ze jarenlang van dichtbij hebben gevolgd.
Meer dan een zakelijke beslissing
Na jaren van twijfelen, uitstellen en innerlijke strijd heeft Gillis de knoop doorgehakt. De beslissing voelt allesbehalve zakelijk. “Dit is meer dan stenen en cijfers. Dit is mijn leven,” liet hij weten. Die uitspraak zegt veel over de emotionele lading van het besluit. Voor Gillis was zijn werk geen baan die hij aan het einde van de dag achter zich liet, maar een manier van leven die alles omvatte.
Mensen uit zijn directe omgeving vertellen dat er niet één duidelijke reden was voor dit afscheid, maar een opeenstapeling van omstandigheden. Juridische procedures, bestuurlijke druk, stijgende kosten en de constante publieke aandacht maakten het steeds lastiger om door te gaan. De energie die het vergde, begon zwaarder te wegen dan wat het hem nog bracht. Toch bleef hij lang hopen op een andere uitkomst. “Hij wilde nog door,” vertelt een naaste. “Maar op een gegeven moment moet je erkennen dat iets niet meer haalbaar is, hoe graag je ook zou willen.”
Een laatste ronde langs herinneringen
Ingewijden vertellen dat Peter Gillis onlangs bewust nog een laatste ronde maakte langs plekken die voor hem veel betekenis hebben gehad. Kantoren waar plannen werden gesmeed, ruimtes waar medewerkers samenkwamen en plekken waar familieverhalen ontstonden. Het was geen haastig afscheid, maar een moment van stilstaan. Bij een van die momenten zou hij hebben gezegd: “Hier begon het allemaal voor mij. Hoe laat je zoiets los?”
Die vraag raakt een universeel gevoel. Afscheid nemen van iets dat zo’n groot deel van je identiteit vormt, is voor niemand eenvoudig. Zeker niet als dat levenswerk jarenlang in de openbaarheid heeft gestaan en door miljoenen mensen is gevolgd. Voor veel kijkers voelt het alsof ze zelf een stukje los moeten laten, omdat ze Gillis’ reis van dichtbij hebben meegemaakt.
Steun en verdriet in de directe kring
Binnen zijn familie en directe kring overheerst begrip en steun, maar ook verdriet. Mensen zien hoe zwaar dit besluit hem valt. “Hij probeert sterk te blijven,” klinkt het, “maar dit raakt hem diep.” Het onderstreept dat dit afscheid geen simpele zakelijke overdracht is, maar een emotioneel proces waarin tijd nodig is om alles een plek te geven.
Peter Gillis heeft altijd de reputatie gehad van een harde werker met een dikke huid. Iemand die tegenslagen het hoofd bood en bleef doorgaan, ook als het tegenzat. Juist daarom raakt dit moment zo. Het laat een andere kant zien: die van iemand die moet erkennen dat niet alles maakbaar is, hoe groot de wilskracht ook is.
Publieke reacties: het einde van een tijdperk
Op sociale media stromen de reacties binnen. Sommigen spreken letterlijk van “het einde van een tijdperk”. Anderen steken Gillis een hart onder de riem en prijzen zijn doorzettingsvermogen en ondernemersmentaliteit. Er zijn ook mensen die terugblikken op de impact die hij heeft gehad op de recreatiesector en op televisie. Wat men ook van hem vindt, één ding is duidelijk: dit afscheid laat niemand onberoerd.
Voor veel kijkers voelde Massa is Kassa als meer dan alleen een realityprogramma. Het bood een inkijkje in een wereld van ondernemen, familiebanden en conflicten, maar ook van humor en herkenbaarheid. Het vertrek van Gillis uit deze omgeving voelt daarom als het sluiten van een boek dat jarenlang een vaste plek had in de Nederlandse huiskamers.
Terugkijken en vooruitzien
Hoewel het hoofdstuk nu wordt afgesloten, blijft de vraag wat de toekomst brengt. Gillis zelf heeft zich daar nog niet uitgebreid over uitgesproken. Voorlopig lijkt de focus vooral te liggen op verwerken, loslaten en rust vinden. Mensen uit zijn omgeving benadrukken dat hij tijd nodig heeft om alles te laten bezinken. “Dit doe je niet zomaar,” klinkt het. “Hier moet je doorheen groeien.”
Wat vaststaat, is dat de erfenis van zijn werk blijft bestaan. De herinneringen, de verhalen en de momenten die hij samen met zijn familie en medewerkers heeft opgebouwd, verdwijnen niet met één beslissing. Ze blijven onderdeel van wie hij is en van hoe mensen hem herinneren.
Een menselijk moment
Dit afscheid laat vooral zien dat achter de ondernemer en televisiester een mens schuilgaat. Iemand die net als ieder ander moeite heeft met loslaten, met het afsluiten van een periode die bepalend was voor zijn leven. Het maakt het verhaal van Peter Gillis menselijker dan ooit.
Voor kijkers en volgers voelt dit moment als een pauze, een adempauze na jaren van constante beweging. Of er nog nieuwe hoofdstukken volgen, zal de tijd leren. Voor nu overheerst vooral het besef dat een belangrijk deel van zijn levensverhaal is afgesloten.
En dat maakt dit afscheid zo beladen. Niet alleen voor Peter Gillis zelf, maar ook voor iedereen die zijn reis jarenlang van dichtbij heeft gevolgd. Het boek gaat dicht — en dat laat een stille echo achter.