Algemeen
Man denkt dat laatste uren van vrouw aan beademing geteld zijn, dan fluistert ze: ‘Haal me hier weg!’
Jonge stellen denken na hun huwelijk vaak dat ze tientallen jaren samen hebben om hun leven op te bouwen en te groeien. Maar zoals we weten, kan het leven uiterst onvoorspelbaar zijn en je met situaties confronteren die je nooit had verwacht.
Op een zaterdag in mei 2007 werd Ryan Finley wakker en alles leek normaal. Hij keek op de klok en realiseerde zich dat hij zijn vrouw, Jill Finley, ook moest wakker maken.
“Ik ging Jill wakker maken, wat op zich al een wonder is, want normaal gesproken doe ik dat nooit op zaterdagochtend,” herinnerde hij zich later. Hij riep haar naam, maar kreeg geen reactie. Verbaasd begon hij haar te schudden, maar ook dan bleef het stil. Ryan begon zich zorgen te maken en werd angstig. Hij belde onmiddellijk de hulpdiensten en begon tegelijkertijd met re@nimeren.
Toen de hulpverleners arriveerden, werd Jill snel naar een ambulance overgebracht en naar het z1ekenhuis vervoerd. Ryan volgde de @mbulance nauw op in zijn vrachtwagen.
Bij aankomst in het ziekenhuis, na beoordeling door de medische professionals, concludeerden zij dat Jill een h@rtstilstand had gehad. Jill onderging medische procedures om haar te stabiliseren, terwijl Ryan buiten de spoedeisende hulp wachtte en af en toe updates over de toestand van zijn vrouw kreeg.
Toen de dokter eindelijk naar buiten kwam om Ryan te informeren, eindigde hij zijn update met het advies om te bidden. Ryan besefte toen hoe ernstig de situatie was: “Wanneer een dokter je vertelt dat je moet gaan bidden, voel je dat het zo serieus is als het maar kan.”
Enkele dagen later informeerde de dokter Ryan dat zijn vrouw in een coma was geraakt. Het was moeilijk te geloven dat zijn 31-jarige vrouw, die normaal vol leven was, nu een gevecht om leven en d00d voerde. Tijdens de twee weken dat Jill in coma was, kwamen veel bezoekers langs om hun steun te betuigen aan Jill en Ryan. Een van Jill’s neven kwam met een Bijbel in zijn hand en las minstens een uur voor uit de Bijbel.
Hij liet de Bijbel achter bij Ryan en zei hem dat hij passages mocht lezen als hij dat wilde. Na die dag begon Ryan passages uit de Bijbel hardop voor te lezen aan zijn vrouw, in de hoop dat ze zou ontwaken. Na 11 dagen in coma besloot Ryan om alleen naar huis te gaan voor een korte tijd. Hij overwoog of hij Jill van de beademing moest halen, zoals de artsen hadden gesuggereerd. De artsen geloofden niet in verbetering van haar toestand en adviseerden om de beademing te stoppen.
Hoewel hij wist dat dit betekende dat Jill mogelijk snel zou overlijden, vertelde hij de artsen de volgende dag dat ze de beademing mochten stoppen. Op de 14e dag van haar coma werd de beademing verwijderd. Ongeveer 5 uur nadat de beademing was verwijderd, begon Jill te bewegen en te mompelen. Ryan kon de laatste momenten van zijn levendige vrouw niet verdragen en stapte naar de wachtkamer totdat ze was 0verleden.
Hij herinnert zich de volgende momenten duidelijk: “De verpleegkundige kwam naar buiten en zei: ‘Ik denk dat je moet komen, ze praat.’” Ryan ging naar binnen, verwachtend een laatste gesprek met zijn vrouw te hebben. Hij herinnert zich: “Ik liep binnen en Jill sprak. Het eerste wat ze zei was: ‘Haal me hier weg. Ik wil naar huis.’”
Ryan was gesch0kt maar twijfelde of het niet gewoon helder gemompel was. Hij stelde haar vragen die ze alleen goed kon beantwoorden als ze volledig bij bewustzijn was. Hij vroeg naar de namen van hun huisdieren en enkele rekensommen, die ze allemaal correct beantwoordde. Ze vroeg zelfs of ze naar haar favoriete Mexicaanse restaurant kon voor het avondeten.
Later zei Jill dat ze zich de coma niet herinnerde; ze voelde alleen dat ze een tijd weg was geweest en toen weer terugkwam. In een interview werd Ryan gevraagd wat hem deed geloven dat zijn vrouw terugkwam. Hij antwoordde onmiddellijk: “God. Goddelijke tussenkomst. Ik voel het echt zo.” Niet alles ging terug zoals het was na Jill’s ontwaken. Ze moest sommige motorische vaardigheden, zoals tandenpoetsen en veters strikken, opnieuw leren.
Het stel beschouwt dit als een tweede kans in hun leven en hun relatie en zorgt ervoor dat ze altijd aan elkaars zijde staan. Jill zegt dat Ryan de juiste beslissing heeft genomen door de be@deming te stoppen, omdat ze niet als een “groente” wilde leven. De @ngst en bezorgdheid van het hele voorval blijven bij Ryan. Hij zegt dat hij altijd controleert of ze nog steeds bij hem is. “Er is nog nooit een nacht voorbij gegaan dat ik niet wakker word. Ik trap meestal tegen haar, en als ze terugtrapt, weet ik dat alles oké is.”
De nieuwjaarsboodschap die Natasja Froger onlangs op Instagram deelde, had voor haar vooral een persoonlijk en emotioneel karakter. Toch leidde het bericht niet alleen tot warme reacties, maar ook tot felle kritiek en een verhitte discussie op sociale media. Wat begon als een intieme terugblik op een bewogen jaar, groeide uit tot een online debat over rouw, prioriteiten en de vraag wie bepaalt wat wel en niet benoemd moet worden in een persoonlijke boodschap.
Een openhartige terugblik op een zwaar jaar
In haar Instagram-post keek Natasja terug op het afgelopen jaar, dat ze omschreef als een periode vol uitersten. Bij het bericht plaatste ze een foto waarop ze haar man René Froger omhelst op het strand. De setting straalde rust en verbondenheid uit, maar de tekst maakte duidelijk dat die rust niet vanzelfsprekend was geweest.
Ze begon haar bericht met het benoemen van een bijzondere mijlpaal: 34 jaar huwelijk. Daarbij noemde ze René “de liefste” en beschreef ze hoe intens het jaar voor hen samen was geweest. Volgens Natasja waren er veel mooie momenten, maar ook zware periodes die diepe indruk hebben gemaakt. Vooral de zomer van het afgelopen jaar bleek een kantelpunt.
Zorgen om de gezondheid van René Froger
In haar boodschap ging Natasja uitgebreid in op de gezondheidsproblemen van haar man. Ze beschreef hoe zijn spierkracht in korte tijd sterk afnam en hoe dat hun dagelijks leven ingrijpend veranderde. Slapeloze nachten, onzekerheid en periodes waarin niets vanzelfsprekend leek, maakten plots deel uit van hun realiteit.
Ze benoemde ook de medische trajecten die volgden: onderzoeken, behandelingen en zware medicatie. Zonder in detail te treden, schetste ze het beeld van een periode waarin de zorgen groot waren en waarin het gezin zich moest aanpassen aan een nieuwe situatie. Voor Natasja was dit duidelijk een van de zwaarste fases van het jaar.
Tegelijkertijd legde ze de nadruk op veerkracht en herstel. Ze schreef hoe trots ze was op René, die volgens haar op een gegeven moment “de knop omzette” en keihard begon te trainen. Dat leidde ertoe dat hij weer meer kon dan eerder werd gedacht, zoals het optillen van zijn kleinkinderen en het hervatten van zijn optredens.
Trots en dankbaarheid
In de rest van haar bericht klonk vooral trots en dankbaarheid door. Natasja benadrukte hoe bijzonder het voor haar was om te zien dat René, ondanks alles, weer op het podium stond tijdens de Kerstshows in Ahoy. Voor haar symboliseerde dat niet alleen fysiek herstel, maar ook mentale kracht en doorzettingsvermogen.
Ze sloot haar boodschap af met warme woorden over hun huwelijk en de liefde die hen al meer dan drie decennia verbindt. Voor veel volgers voelde het bericht als een oprecht inkijkje in het leven van een bekend stel dat, net als ieder ander, te maken krijgt met tegenslagen.
Kritiek vanuit onverwachte hoek
Toch bleef het daar niet bij. Op X (voorheen Twitter) liet influencer MiesBee zich kritisch uit over de post. Zij plaatste vraagtekens bij de inhoud en toon van Natasja’s boodschap. Volgens haar was het opvallend dat Natasja uitgebreid stilstond bij de tijdelijke gezondheidsproblemen van René, maar geen woord wijdde aan het verlies van hun dierbare vriend Jonnie Boer, die recent was weggevallen.
In haar bericht suggereerde MiesBee dat het overlijden van Jonnie Boer, een goede vriend van de familie Froger, zwaarder had moeten wegen dan de gezondheidskwestie van René. Ze gebruikte daarbij harde bewoordingen en trok zelfs de intenties achter de post in twijfel. Haar kritiek was scherp en persoonlijk, wat de discussie direct op scherp zette.
Dit bericht op Instagram bekijken
Verdeelde reacties op sociale media
De uitspraken van MiesBee bleven niet onopgemerkt. Onder haar bericht ontstond al snel een stroom aan reacties, waarin gebruikers lijnrecht tegenover elkaar stonden. Sommigen schaarden zich achter haar kritiek en vonden dat Natasja met haar boodschap een verkeerd signaal afgaf. Zij vonden het ongepast dat het verlies van een dierbare vriend niet werd genoemd in een terugblik op een zwaar jaar.
Andere gebruikers namen het juist fel op voor Natasja. Zij wezen erop dat het om een huwelijksjubileum ging en dat het logisch is dat zij in zo’n bericht de focus legt op haar man en hun gezamenlijke ervaringen. Een gebruiker merkte op dat niemand verplicht is om alle gebeurtenissen uit een jaar in één enkele post te benoemen.
De vraag: wat mag je delen?
De discussie raakte aan een bredere vraag: wat verwachten we van publieke figuren als het gaat om persoonlijke rouw en prioriteiten? Moet iemand in een openbare boodschap rekening houden met alles en iedereen, of is er ruimte voor een selectieve, persoonlijke invalshoek?
Voorstanders van Natasja benadrukten dat rouw en zorgen zich op verschillende manieren kunnen uiten en dat het ontbreken van een naam in een Instagram-post niet automatisch betekent dat iemand geen verdriet voelt. Volgens hen is het onredelijk om te eisen dat elk verlies publiekelijk wordt benoemd.
Tegenstanders vonden juist dat bekende Nederlanders zich bewust moeten zijn van de impact van hun woorden en stiltes. In hun ogen kan het weglaten van een belangrijk verlies voelen als een gebrek aan erkenning, zeker richting nabestaanden.
Signaal richting anderen?
Een deel van de kritiek ging zelfs verder. Sommige gebruikers suggereerden dat Natasja’s bericht een signaal zou afgeven richting Thérèse Boer, de weduwe van Jonnie Boer. Zij stelden dat het voor haar pijnlijk zou kunnen zijn om te zien dat haar overleden man niet werd genoemd, terwijl andere moeilijke momenten wel aandacht kregen.
Anderen vonden deze redenering te ver gaan en benadrukten dat vriendschappen en rouwverwerking zich niet laten vangen in sociale media-updates. Volgens hen is het gevaarlijk om op basis van één bericht conclusies te trekken over iemands gevoelens of loyaliteit.
Een persoonlijke boodschap, een publiek debat
Wat deze situatie vooral laat zien, is hoe snel een persoonlijke boodschap van een bekend persoon kan uitgroeien tot een publiek debat. Waar Natasja waarschijnlijk vooral stil wilde staan bij haar huwelijk en de gezondheid van haar man, werd haar post door anderen langs een morele meetlat gelegd.
In een tijd waarin sociale media een verlengstuk zijn geworden van het publieke gesprek, vervaagt de grens tussen privé en publiek steeds meer. Bekende Nederlanders bevinden zich daarbij in een lastige positie: alles wat zij delen, kan worden geïnterpreteerd, bekritiseerd of uitvergroot.
Geen eenduidige conclusie
Of de kritiek terecht is, blijft uiteindelijk een kwestie van perspectief. Voor de één is Natasja’s bericht een liefdevolle en begrijpelijke terugblik op een zwaar jaar binnen haar huwelijk. Voor de ander roept het vragen op over wat wel en niet wordt benoemd.
Feit is dat de nieuwjaarsboodschap van Natasja Froger niet onopgemerkt is gebleven. Ze heeft niet alleen steun en begrip opgeleverd, maar ook een discussie aangewakkerd over empathie, prioriteiten en de verwachtingen die we hebben van publieke figuren. In die zin laat deze kwestie zien hoe kwetsbaar en beladen persoonlijke verhalen kunnen worden zodra ze het publieke domein betreden.