Algemeen
Parkbezoeker maakt horrorbeelden van zwembad in Park Hengelhoef van Peter Gillis
Peter Gillis, een naam die de afgelopen jaren synoniem is geworden met succes in de Nederlandse recreatiebranche, heeft een flinke reputatie opgebouwd met zijn populaire televisieprogramma ‘Massa is Kassa’ op SBS6. Met een indrukwekkend aantal vakantieparken onder zijn beheer trekt Gillis jaarlijks honderdduizenden bezoekers. Een van de parels in zijn collectie is Park Hengelhoef, bekend om zijn uitgebreide zwemfaciliteiten. Maar ondanks de grandeur van zijn parken, lijkt er achter de schermen iets mis te gaan.
Een Blik op Park Hengelhoef
Park Hengelhoef, gelegen in een prachtige omgeving, staat bekend om zijn subtropisch zwemparadijs, compleet met grote glijbanen en een wildwaterbaan. Op papier klinkt het als de perfecte bestemming voor gezinnen en avonturiers. Echter, de praktijk lijkt anders te zijn, zoals blijkt uit verschillende recensies en persoonlijke ervaringen van bezoekers.
Onderhoud en Kostenbesparing
Peter Gillis staat bekend om zijn strakke financiële beleid. Hij let nauwlettend op de kosten en probeert waar mogelijk te besparen, ook als het gaat om het onderhoud en de renovatie van zijn parken. Dit kostenbesparende beleid heeft echter een keerzijde. Na jaren van bezuinigingen is het gebrek aan onderhoud en de keuze voor de laagste prijs goed zichtbaar geworden in de parken, en dit blijft niet onopgemerkt door de bezoekers.
Recensie van XtremeRides
Het YouTube-kanaal XtremeRides, beheerd door een enthousiaste recensent van pretparken en zwembaden, bracht onlangs een bezoek aan het zwembad van Park Hengelhoef. De recensent, die alles filmt en uitprobeert wat het park te bieden heeft, was zeer kritisch over de staat van het zwembad.
Kritische Blik op het Zwembad
In zijn recensie deelde de man achter XtremeRides zijn ongenoegen over het zwembad. “Sinds het programma ‘Massa is Kassa’ op televisie is, heb ik geen Oostappen zwembad meer bezocht,” begint hij zijn video. “Wat een anti-reclame die serie en wat slecht. Dat je 80 miljoen hebt, ermee pronkt en je parken er dramatisch bij liggen. Het maakt je gewoon woest.”
Hij beschrijft zijn eerdere ervaringen met het zwembad, die consistent negatief waren. “Ik heb dit bad vaker bezocht en nooit is het goed geweest. Of het was vies, of het was kapot.” Zijn verwachtingen waren laag, ondanks dat het zwembad in 2022 volledig gerenoveerd zou zijn. “In deze video gaan we met een kritische blik door het bad heen. Voor de duidelijkheid, Peter is trots op dit zwembad. Neem dat mee in de review,” voegt hij eraan toe.
De Werkelijkheid van de Renovatie
Ondanks de recente renovatie lijkt er weinig verbeterd te zijn aan de staat van het zwembad. De recensent wijst op verschillende problemen, variërend van vuile faciliteiten tot kapotte onderdelen. Zijn conclusie is duidelijk: de kwaliteit van het zwembad is ver onder de maat, zeker gezien de trots die Peter Gillis uitstraalt over zijn park.
Bezoekerservaringen
De ervaringen van de recensent worden bevestigd door talrijke bezoekersrecensies online. Veel gasten klagen over de slechte staat van de faciliteiten en de schijnbare desinteresse in goed onderhoud. Het lijkt erop dat de bezuinigingen van Peter Gillis een negatieve impact hebben op de algehele ervaring van de bezoekers, wat resulteert in een groeiend aantal ontevreden gasten.
Balans tussen Kostenbesparing en Kwaliteit
Het beheer van grote vakantieparken zoals die van Peter Gillis vereist een delicate balans tussen kostenbesparing en het waarborgen van kwaliteit. Terwijl Gillis ongetwijfeld veel succes heeft geboekt met zijn financiële strategieën, lijkt het erop dat de huidige staat van sommige parken, zoals Park Hengelhoef, de gevolgen ondervindt van te veel besparen.
De Toekomst van Gillis’ Vakantieparken
Het is duidelijk dat Peter Gillis voor een uitdaging staat. Het behouden van zijn reputatie en het blijven aantrekken van bezoekers vereist een herziening van zijn onderhoudsbeleid. Het vinden van een evenwicht waarbij zowel de kosten beheerst worden als de kwaliteit van de parken gewaarborgd blijft, is cruciaal voor het toekomstige succes van zijn bedrijf.
Conclusie
Peter Gillis heeft met zijn programma ‘Massa is Kassa’ een herkenbare merknaam gecreëerd in de recreatiesector. Echter, de kritiek die hij krijgt op de staat van zijn vakantieparken, met name Park Hengelhoef, werpt een schaduw over zijn succes. Het is essentieel voor Gillis om de feedback van bezoekers serieus te nemen en te investeren in het onderhoud en de kwaliteit van zijn parken. Alleen dan kan hij ervoor zorgen dat zijn parken niet alleen in naam groot zijn, maar ook in beleving en kwaliteit.
In de nieuwste aflevering van HNM De Podcast heeft Hélène Hendriks een anekdote gedeeld die bij luisteraars meteen tot de verbeelding sprak. Niet vanwege groot drama of scherpe televisie-oordelen, maar juist door een onverwacht, licht ongemakkelijk én vooral humoristisch moment uit haar carrière. Het verhaal draait om Dani, de voormalige Portugese middenvelder die eind jaren negentig voor Ajax speelde en destijds bekendstond om zijn flair, uitstraling en zelfvertrouwen — eigenschappen die hij, zo blijkt, nooit helemaal is kwijtgeraakt.
Een werkdag die anders liep dan gepland
Het voorval speelde zich af tijdens een werkbezoek aan de Johan Cruijff ArenA, rond een wedstrijd van Ajax. Hendriks was daar in professionele hoedanigheid, samen met oud-internationals Wesley Sneijder en Khalid Boulahrouz, met wie ze regelmatig samenwerkt bij voetbaluitzendingen. Alles wees erop dat het een routineklus zou worden: interviews, analyses en daarna weer door naar de volgende uitzending.
Maar zoals zo vaak in de mediawereld kunnen onverwachte ontmoetingen een werkdag ineens een heel andere kleur geven.
“Wie was daar nog meer?”
In de podcast wordt het moment opnieuw opgerakeld door Noa Vahle, die met hoorbaar plezier terugblikt op het verhaal. “Jij was daar met Wesley en Khalid,” zegt ze tegen Hendriks. “Maar wie was daar nog meer?” Het antwoord volgt vrijwel meteen: Dani.
Voor veel voetbalfans is die naam nog altijd herkenbaar. Dani speelde tussen 1996 en 2000 bij Ajax en was een vaste waarde in een periode waarin de club internationaal aanzien genoot. Inmiddels is hij 49 jaar, maar volgens Hendriks heeft hij weinig van zijn charisma verloren.
Een onschuldige opmerking met gevolgen
Het moment waarop alles kantelde, ontstond volgens Noa vrij spontaan. Tijdens een interview — niet strak voorbereid, zoals Hendriks zelf ook toegeeft — liet ze zich ontvallen dat Dani er “nog steeds goed uitziet”. Een losse, collegiale opmerking, zoals die in mediakringen wel vaker wordt gemaakt.
Maar, zo concludeert Noa lachend in de podcast: “Dat was voor Dani the way in. Een vrijbrief.”
Het typeert de dynamiek die volgt. Wat voor de één een onschuldige observatie is, kan voor de ander een uitnodiging lijken. En Dani, met zijn bekende Zuid-Europese flair, liet die kans niet onbenut.
De charme-offensief
Volgens Hendriks kwam het moment kort na het interview. Dani werd gevraagd wat hij na de wedstrijd ging doen. Zijn antwoord was allesbehalve standaard. “Of jij en ik kunnen ook een hapje gaan eten,” zou hij hebben gezegd.
In de podcaststudio leidt die zin tot zichtbaar plezier en gegniffel. Hendriks vertelt het verhaal met zelfspot en gevoel voor timing, waardoor het eerder charmant dan ongemakkelijk wordt. Haar reactie was even gevat als professioneel: “Dat lijkt me uitstekend. Ik moet alleen nog even een programma doen.”
Een antwoord dat de deur op een kier laat — maar tegelijk duidelijk maakt dat werk voorgaat.
Professioneel tot het einde
Voor wie zich afvraagt of het aanbod nog een vervolg kreeg, is Hendriks helder. “Nee,” benadrukt ze. “Ik ben gewoon keurig bij Wesley en Khalid gebleven en we hebben lekker die uitzending gedaan.”
Daarmee wordt het verhaal precies wat het is: een luchtige anekdote, geen sensatie. Geen afspraakje, geen verborgen romance, maar een moment dat vooral laat zien hoe dun de lijn soms is tussen werk en persoonlijke interactie — zeker in een wereld waarin sport, media en persoonlijkheden samenkomen.
Hilariteit aan tafel
In de podcaststudio zorgt het verhaal voor veel gelach. Noa Vahle kan het niet laten om te concluderen: “Hij is zijn streken nog niet verloren.” Een opmerking die zowel plagerig als bewonderend klinkt.
Wat meespeelt, is dat Dani’s reputatie hem vooruitgaat. In zijn actieve jaren stond hij bekend als een stijlvolle speler met een grote persoonlijkheid. Dat beeld blijkt nog altijd springlevend, al is het nu vooral voer voor humoristische terugblikken.
Hendriks als verteller
Wat dit verhaal extra kracht geeft, is de manier waarop Hendriks het brengt. Ze zet zichzelf niet neer als middelpunt van een flirt, maar als observator van een licht absurd moment. Ze relativeert, lacht om zichzelf en benadrukt dat het vooral een grappige situatie was, ontstaan uit een spontane opmerking.
Juist die toon maakt het verhaal herkenbaar. Veel luisteraars zullen situaties kennen waarin een opmerking anders wordt opgevat dan bedoeld — zeker in een professionele context.
Media, sport en menselijke momenten
De anekdote onderstreept ook hoe menselijk de sportwereld is. Achter grote namen, stadions en camera’s schuilen gewone interacties: plagerijen, misverstanden en soms een charmante poging die nergens toe leidt.
Voor Hendriks is het inmiddels onderdeel van een lange carrière waarin ze talloze sporters, coaches en oud-spelers heeft ontmoet. Dat dit moment nu pas wordt gedeeld, laat zien dat het vooral een herinnering is die met de tijd alleen maar grappiger is geworden.
Een podcast vol persoonlijkheid
HNM De Podcast staat bekend om dit soort verhalen: open, ongefilterd en met ruimte voor zelfspot. Het is geen plek voor harde onthullingen, maar voor gesprekken die laten zien wie mensen achter de schermen zijn. Deze anekdote past daar perfect bij.
Het laat Hélène Hendriks zien als iemand die stevig in haar professionele schoenen staat, maar ook kan lachen om onverwachte situaties. En het laat Dani zien als iemand die, zelfs jaren na zijn voetbalcarrière, zijn charme nog niet heeft ingeleverd.
Een verhaal zonder bijbedoelingen
Aan het eind van de aflevering is één ding duidelijk: dit is geen verhaal over grenzen die overschreden worden, maar over een moment van luchtige bravoure. Een herinnering die nu, jaren later, vooral voor plezier zorgt bij luisteraars.
En misschien is dat precies waarom het zo aanslaat. Geen sensatie, geen geruchten, maar een menselijke anekdote uit de sport- en mediawereld — verteld met humor, relativering en een knipoog.