Algemeen
OML-Eva deelt intens verdriet: ”Het is nog erger”
Eva, bekend geworden door haar moedige deelname aan het televisieprogramma “Over Mijn Lijk”, heeft onlangs via haar Instagramkanaal ‘Longeneeslijk’ een nieuwe tegenslag gedeeld. Ze kampt momenteel met een ernstig probleem met haar ogen, wat haar dagelijkse leven aanzienlijk beïnvloedt.
Dubbel Zicht: Een Nieuw Obstakel
Eva heeft te maken met dubbel zicht, wat voor veel ongemak zorgt. Ze beschrijft hoe ze constant twee beelden ziet, wat haar zicht enorm belemmert. Om dit probleem te verlichten, moet ze nu een ooglapje, oogpleister of een bril met een wazige kant dragen. “Omdat het zo extreem is dat als ik samen kijk, ik twee beelden zie,” legt Eva uit.
Ze had al een tijdje last van dit probleem, maar soms trok het weg. Nu is de situatie echter verergerd en ziet ze voortdurend dubbel. Dit maakt eenvoudige dagelijkse taken tot een grote uitdaging en vergt aanpassing en geduld.
De Rol van de Hersenzenuw
De vraag of het dubbel zicht ooit zal verdwijnen, blijft onzeker. “Ze verwachten dat het alleen maar erger kan worden en niet snel minder,” zegt Eva. Recent onderzoek heeft aangetoond dat er aankleuring op de derde hersenzenuw is, die verantwoordelijk is voor de oogbewegingen. Dit wijst op een verdere complicatie die mogelijk moeilijk te behandelen is.
Eva heeft een verwijzing gekregen voor prismafolie, een tijdelijke oplossing om haar zicht te corrigeren. “De reden dat ze het met folie doen en geen glas, is omdat de afwijking nog kan blijven veranderen en folie goedkoper is,” legt ze uit. Ze hoopt binnenkort weer een MRI te kunnen krijgen om de situatie beter te kunnen beoordelen en mogelijke verdere stappen te bepalen.
Chemo en Het Gev*cht Tegen K*nker
Eva’s strijd tegen k*nker is al lang en zwaar geweest. In de afgelopen jaren heeft ze maar liefst twaalf chemobehandelingen ondergaan. De laatste chemokuur heeft ze echter vroegtijdig moeten afbreken vanwege de ondragelijke bijwerkingen. Ze had verwacht dat de dagen na de chemo zwaar zouden zijn, maar de realiteit overtrof haar verwachtingen. “Maandag na de chemo ging het best prima en dinsdag ook. Maar woensdag begon het al minder te gaan,” herinnert ze zich.
De dagen die volgden waren extreem zwaar. “Na een loodzware donderdag en vrijdag, heb ik mijn arts gebeld om aan te geven dat ik ermee wilde stoppen. Volgens Eva was het ‘de hel’.” Deze ervaring heeft haar beslissing om met de behandeling te stoppen bevestigd, ondanks de risico’s die dat met zich meebrengt.
Aanpassingen en Toekomstplannen
Eva hoopt binnenkort meer duidelijkheid te krijgen over haar situatie door middel van een nieuwe MRI-scan. Dit zal helpen om beter te begrijpen hoe de aandoening zich ontwikkelt en welke verdere stappen genomen kunnen worden. “Ik baal vooral dat ik deze afwijking nu gewoon heb en die niet zomaar weggaat,” besluit ze op haar Instagram.
Ondertussen probeert Eva manieren te vinden om met haar nieuwe visuele beperking om te gaan. Het dragen van een ooglapje of bril met prismafolie is een tijdelijke maatregel, maar het helpt haar om zich enigszins aan te passen aan haar nieuwe realiteit. De steun van haar volgers en gemeenschap biedt enige troost en motivatie om door te blijven v*chten.
De Kracht van Gemeenschap en Steun
Eva’s verhaal is een herinnering aan de kracht van gemeenschapssteun. Door haar ervaringen te delen op sociale media, krijgt ze niet alleen emotionele steun, maar inspireert ze ook anderen die met soortgelijke uitdagingen te maken hebben. De reacties van volgers bieden een gevoel van verbondenheid en solidariteit, wat cruciaal is in tijden van crisis.
Eerlijkheid en Kwetsbaarheid
Eva’s openhartigheid over haar gezondheidstoestand en de uitdagingen die ze tegenkomt, benadrukt het belang van eerlijkheid en kwetsbaarheid in moeilijke tijden. Door haar ervaringen te delen, helpt ze anderen te begrijpen wat het betekent om met ernstige gezondheidsproblemen te leven en hoe veerkracht en doorzettingsvermogen essentieel zijn.
De Lange Weg naar Herstel
Hoewel de weg naar herstel lang en onzeker is, blijft Eva hoopvol en vastberaden. Haar verhaal is een krachtige getuigenis van menselijke veerkracht en de strijd tegen gezondheidsproblemen. Door zich aan te passen aan haar nieuwe realiteit en door te gaan met haar behandelingen en onderzoeken, blijft Eva een bron van inspiratie voor velen.
Conclusie
Eva’s recente tegenslag met haar gezichtsvermogen is een nieuwe uitdaging in haar voortdurende strijd tegen k*nker. Ondanks de moeilijkheden blijft ze vastberaden en zoekt ze naar manieren om haar leven aan te passen en voort te zetten. Haar openheid over haar ervaringen en de steun van haar gemeenschap spelen een cruciale rol in haar herstelproces. Eva’s verhaal is een krachtige herinnering aan de kracht van menselijke veerkracht en de waarde van gemeenschap in tijden van beproeving.
Het nieuws kwam hard binnen in Friesland en ver daarbuiten. In Drachten is Marit Kramer, bekend van het komende elfde seizoen van Over Mijn Lijk, onverwachts niet meer verder gegaan. Haar familie maakte het bericht bekend via Instagram, waar een rouwadvertentie werd gedeeld die inmiddels door veel mensen is overgenomen en verder verspreid.
De woorden op de advertentie zijn eenvoudig, maar raken diep: “Liefde houdt niet op waar leven eindigt. In liefde losgelaten, mijn lieve vrouw, onze geweldige dochter.” Het zijn zinnen die laten zien hoeveel Marit betekende voor de mensen om haar heen — als partner, als dochter en als mens.
Net getrouwd met haar grote liefde
Wat het nieuws extra aangrijpend maakt, is dat Marit nog maar kort geleden in het huwelijksbootje stapte met haar grote liefde Mackenzie. Vorige maand gaven zij elkaar het jawoord in het Lycklamahûs in Beetsterzwaag, een moment dat door vrienden en familie werd omschreven als intens, warm en vol betekenis.
Het huwelijk was geen uitgestelde droom, maar een bewuste keuze: het leven vieren zolang dat kan, en liefde vastpakken zonder uitstel. Foto’s en berichten van die dag lieten een stralende Marit zien, omringd door mensen die haar dierbaar waren.
Een diagnose die alles veranderde
Nog geen twee jaar geleden kreeg Marit te horen dat er een tumor bij haar was gevonden. Nader onderzoek wees uit dat het om botk*nker ging. Het bericht sloeg in als een mokerslag, maar Marit besloot al snel dat ze zich niet volledig door angst wilde laten leiden.
Er volgde een intens traject van chemotherapie dat ruim een jaar duurde. Lange tijd leek het de goede kant op te gaan. De behandelingen sloegen aan en Marit kwam in remissie. Dat bracht voorzichtig optimisme, hoop op tijd en ruimte om plannen te maken.
Die hoop werd echter opnieuw op de proef gesteld toen later toch uitzaaiingen werden ontdekt. De z!ekte bleek hardnekkiger dan gehoopt.
Nieuwe tegenslagen, moeilijke keuzes
Marit onderging een operatie aan één van haar longen, maar bij de andere long bleek ingrijpen niet meer mogelijk. De tumor was daar inmiddels zo ver ontwikkeld dat een operatie geen optie meer was. Verdere chemotherapie zou geen effect meer hebben.
Ze kreeg te horen dat de medische mogelijkheden waren uitgeput. Een boodschap die rauw en onontkoombaar is, zeker voor iemand van haar leeftijd. Toch probeerde Marit ook op dat moment vast te houden aan een vorm van regie over haar leven.
“Ik kan er niks aan doen, dus ik moet ook niet proberen er iets aan te doen,” zei ze daarover. “Ik moet er gewoon het beste van maken.” Die woorden zouden later symbool staan voor hoe ze haar resterende tijd invulde.
Leven met aandacht en intentie
In Over Mijn Lijk liet Marit zien hoe zij ervoor koos om niet alleen patiënt te zijn, maar vooral mens te blijven. Samen met Mackenzie richtte ze zich op wat wél mogelijk was: liefde, kleine geluksmomenten en bewust leven.
Ze sprak openlijk over haar wens om kijkers iets mee te geven. Niet vanuit zwaarte, maar vanuit helderheid. Volgens Marit is tijd kostbaar, ongeacht hoeveel je ervan denkt te hebben.
“Het maakt niet uit wat mensen over je denken en wat je doet,” vertelde ze in het programma. “Je moet echt voor jezelf leven.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Een boodschap die blijft hangen
In haar voorstelvideo, die voorafgaand aan het seizoen werd gedeeld, sprak Marit woorden die inmiddels extra lading hebben gekregen. Ze zei daarin dat het leven niet per definitie donker hoeft te zijn als je z!ek bent.
“Ik probeer er gewoon het beste van te maken,” vertelde ze. “Ik zou het zonde vinden om later terug te kijken en mezelf alleen maar verdrietig te zien. Ik ben begonnen met doen wat ik echt wil doen — en het ook écht doen.”
Die houding maakte diepe indruk op kijkers en programmamakers. Niet omdat ze haar situatie ontkende, maar omdat ze weigerde haar identiteit er volledig door te laten bepalen.
Over Mijn Lijk als spiegel van veerkracht
Over Mijn Lijk staat al jaren bekend als een programma dat rauwe realiteit toont, maar ook levenslust en menselijkheid. Marit paste naadloos in dat beeld. Haar verhaal liet zien hoe kwetsbaarheid en kracht naast elkaar kunnen bestaan.
Ze was eerlijk over angst en verdriet, maar even eerlijk over liefde, humor en de waarde van het moment. Juist die balans maakte haar bijdrage aan het programma zo bijzonder.
Een reeks met meerdere verliezen
Het nieuws over Marit volgt op eerdere berichten over andere deelnemers uit hetzelfde seizoen. Eerder werd al bekend dat ook Tycho en Nicole, die eveneens in de nieuwe reeks te zien zouden zijn, er inmiddels niet meer zijn.
Dat maakt seizoen 11 van Over Mijn Lijk extra beladen. Voor kijkers, maar zeker ook voor de betrokken families en het productieteam. Elk verhaal staat op zichzelf, maar samen laten ze zien hoe onvoorspelbaar en ongelijk verdeeld het leven kan zijn.
Reacties vol medeleven
Op sociale media stromen de reacties binnen. Kijkers, onbekenden en mensen die Marit persoonlijk kenden, delen herinneringen, steunbetuigingen en dankwoorden. Velen geven aan geraakt te zijn door haar openheid en levenshouding.
Ook de makers van het programma staan stil bij haar betekenis. Niet alleen als deelnemer, maar als iemand die anderen heeft aangeraakt met haar woorden en keuzes.
Een nalatenschap van woorden
Hoewel Marit er fysiek niet meer is, blijft haar boodschap bestaan. In fragmenten, in uitspraken, en vooral in de manier waarop ze liet zien dat leven meer is dan tijd alleen.
Ze herinnerde mensen eraan dat wachten op “later” geen garantie is. Dat liefde geen planning nodig heeft. En dat jezelf zijn, juist in moeilijke omstandigheden, een vorm van moed is.
Stilte, maar geen leegte
Marit Kramer is op 12 december vorig jaar niet verder gegaan. Haar afscheid laat een leegte achter bij haar familie, haar partner en iedereen die haar verhaal volgde. Tegelijkertijd blijft er iets tastbaars: woorden die blijven resoneren, keuzes die inspireren en liefde die voelbaar blijft.
Zoals op haar rouwadvertentie staat: liefde houdt niet op waar leven eindigt. Dat is misschien wel de essentie van wat Marit heeft nagelaten.