Algemeen
OML-Eva deelt intens verdriet: ”Het is nog erger”
Eva, bekend geworden door haar moedige deelname aan het televisieprogramma “Over Mijn Lijk”, heeft onlangs via haar Instagramkanaal ‘Longeneeslijk’ een nieuwe tegenslag gedeeld. Ze kampt momenteel met een ernstig probleem met haar ogen, wat haar dagelijkse leven aanzienlijk beïnvloedt.
Dubbel Zicht: Een Nieuw Obstakel
Eva heeft te maken met dubbel zicht, wat voor veel ongemak zorgt. Ze beschrijft hoe ze constant twee beelden ziet, wat haar zicht enorm belemmert. Om dit probleem te verlichten, moet ze nu een ooglapje, oogpleister of een bril met een wazige kant dragen. “Omdat het zo extreem is dat als ik samen kijk, ik twee beelden zie,” legt Eva uit.
Ze had al een tijdje last van dit probleem, maar soms trok het weg. Nu is de situatie echter verergerd en ziet ze voortdurend dubbel. Dit maakt eenvoudige dagelijkse taken tot een grote uitdaging en vergt aanpassing en geduld.
De Rol van de Hersenzenuw
De vraag of het dubbel zicht ooit zal verdwijnen, blijft onzeker. “Ze verwachten dat het alleen maar erger kan worden en niet snel minder,” zegt Eva. Recent onderzoek heeft aangetoond dat er aankleuring op de derde hersenzenuw is, die verantwoordelijk is voor de oogbewegingen. Dit wijst op een verdere complicatie die mogelijk moeilijk te behandelen is.
Eva heeft een verwijzing gekregen voor prismafolie, een tijdelijke oplossing om haar zicht te corrigeren. “De reden dat ze het met folie doen en geen glas, is omdat de afwijking nog kan blijven veranderen en folie goedkoper is,” legt ze uit. Ze hoopt binnenkort weer een MRI te kunnen krijgen om de situatie beter te kunnen beoordelen en mogelijke verdere stappen te bepalen.
Chemo en Het Gev*cht Tegen K*nker
Eva’s strijd tegen k*nker is al lang en zwaar geweest. In de afgelopen jaren heeft ze maar liefst twaalf chemobehandelingen ondergaan. De laatste chemokuur heeft ze echter vroegtijdig moeten afbreken vanwege de ondragelijke bijwerkingen. Ze had verwacht dat de dagen na de chemo zwaar zouden zijn, maar de realiteit overtrof haar verwachtingen. “Maandag na de chemo ging het best prima en dinsdag ook. Maar woensdag begon het al minder te gaan,” herinnert ze zich.
De dagen die volgden waren extreem zwaar. “Na een loodzware donderdag en vrijdag, heb ik mijn arts gebeld om aan te geven dat ik ermee wilde stoppen. Volgens Eva was het ‘de hel’.” Deze ervaring heeft haar beslissing om met de behandeling te stoppen bevestigd, ondanks de risico’s die dat met zich meebrengt.
Aanpassingen en Toekomstplannen
Eva hoopt binnenkort meer duidelijkheid te krijgen over haar situatie door middel van een nieuwe MRI-scan. Dit zal helpen om beter te begrijpen hoe de aandoening zich ontwikkelt en welke verdere stappen genomen kunnen worden. “Ik baal vooral dat ik deze afwijking nu gewoon heb en die niet zomaar weggaat,” besluit ze op haar Instagram.
Ondertussen probeert Eva manieren te vinden om met haar nieuwe visuele beperking om te gaan. Het dragen van een ooglapje of bril met prismafolie is een tijdelijke maatregel, maar het helpt haar om zich enigszins aan te passen aan haar nieuwe realiteit. De steun van haar volgers en gemeenschap biedt enige troost en motivatie om door te blijven v*chten.
De Kracht van Gemeenschap en Steun
Eva’s verhaal is een herinnering aan de kracht van gemeenschapssteun. Door haar ervaringen te delen op sociale media, krijgt ze niet alleen emotionele steun, maar inspireert ze ook anderen die met soortgelijke uitdagingen te maken hebben. De reacties van volgers bieden een gevoel van verbondenheid en solidariteit, wat cruciaal is in tijden van crisis.
Eerlijkheid en Kwetsbaarheid
Eva’s openhartigheid over haar gezondheidstoestand en de uitdagingen die ze tegenkomt, benadrukt het belang van eerlijkheid en kwetsbaarheid in moeilijke tijden. Door haar ervaringen te delen, helpt ze anderen te begrijpen wat het betekent om met ernstige gezondheidsproblemen te leven en hoe veerkracht en doorzettingsvermogen essentieel zijn.
De Lange Weg naar Herstel
Hoewel de weg naar herstel lang en onzeker is, blijft Eva hoopvol en vastberaden. Haar verhaal is een krachtige getuigenis van menselijke veerkracht en de strijd tegen gezondheidsproblemen. Door zich aan te passen aan haar nieuwe realiteit en door te gaan met haar behandelingen en onderzoeken, blijft Eva een bron van inspiratie voor velen.
Conclusie
Eva’s recente tegenslag met haar gezichtsvermogen is een nieuwe uitdaging in haar voortdurende strijd tegen k*nker. Ondanks de moeilijkheden blijft ze vastberaden en zoekt ze naar manieren om haar leven aan te passen en voort te zetten. Haar openheid over haar ervaringen en de steun van haar gemeenschap spelen een cruciale rol in haar herstelproces. Eva’s verhaal is een krachtige herinnering aan de kracht van menselijke veerkracht en de waarde van gemeenschap in tijden van beproeving.
In de nieuwste aflevering van HNM De Podcast heeft Hélène Hendriks een anekdote gedeeld die bij luisteraars meteen tot de verbeelding sprak. Niet vanwege groot drama of scherpe televisie-oordelen, maar juist door een onverwacht, licht ongemakkelijk én vooral humoristisch moment uit haar carrière. Het verhaal draait om Dani, de voormalige Portugese middenvelder die eind jaren negentig voor Ajax speelde en destijds bekendstond om zijn flair, uitstraling en zelfvertrouwen — eigenschappen die hij, zo blijkt, nooit helemaal is kwijtgeraakt.
Een werkdag die anders liep dan gepland
Het voorval speelde zich af tijdens een werkbezoek aan de Johan Cruijff ArenA, rond een wedstrijd van Ajax. Hendriks was daar in professionele hoedanigheid, samen met oud-internationals Wesley Sneijder en Khalid Boulahrouz, met wie ze regelmatig samenwerkt bij voetbaluitzendingen. Alles wees erop dat het een routineklus zou worden: interviews, analyses en daarna weer door naar de volgende uitzending.
Maar zoals zo vaak in de mediawereld kunnen onverwachte ontmoetingen een werkdag ineens een heel andere kleur geven.
“Wie was daar nog meer?”
In de podcast wordt het moment opnieuw opgerakeld door Noa Vahle, die met hoorbaar plezier terugblikt op het verhaal. “Jij was daar met Wesley en Khalid,” zegt ze tegen Hendriks. “Maar wie was daar nog meer?” Het antwoord volgt vrijwel meteen: Dani.
Voor veel voetbalfans is die naam nog altijd herkenbaar. Dani speelde tussen 1996 en 2000 bij Ajax en was een vaste waarde in een periode waarin de club internationaal aanzien genoot. Inmiddels is hij 49 jaar, maar volgens Hendriks heeft hij weinig van zijn charisma verloren.
Een onschuldige opmerking met gevolgen
Het moment waarop alles kantelde, ontstond volgens Noa vrij spontaan. Tijdens een interview — niet strak voorbereid, zoals Hendriks zelf ook toegeeft — liet ze zich ontvallen dat Dani er “nog steeds goed uitziet”. Een losse, collegiale opmerking, zoals die in mediakringen wel vaker wordt gemaakt.
Maar, zo concludeert Noa lachend in de podcast: “Dat was voor Dani the way in. Een vrijbrief.”
Het typeert de dynamiek die volgt. Wat voor de één een onschuldige observatie is, kan voor de ander een uitnodiging lijken. En Dani, met zijn bekende Zuid-Europese flair, liet die kans niet onbenut.
De charme-offensief
Volgens Hendriks kwam het moment kort na het interview. Dani werd gevraagd wat hij na de wedstrijd ging doen. Zijn antwoord was allesbehalve standaard. “Of jij en ik kunnen ook een hapje gaan eten,” zou hij hebben gezegd.
In de podcaststudio leidt die zin tot zichtbaar plezier en gegniffel. Hendriks vertelt het verhaal met zelfspot en gevoel voor timing, waardoor het eerder charmant dan ongemakkelijk wordt. Haar reactie was even gevat als professioneel: “Dat lijkt me uitstekend. Ik moet alleen nog even een programma doen.”
Een antwoord dat de deur op een kier laat — maar tegelijk duidelijk maakt dat werk voorgaat.
Professioneel tot het einde
Voor wie zich afvraagt of het aanbod nog een vervolg kreeg, is Hendriks helder. “Nee,” benadrukt ze. “Ik ben gewoon keurig bij Wesley en Khalid gebleven en we hebben lekker die uitzending gedaan.”
Daarmee wordt het verhaal precies wat het is: een luchtige anekdote, geen sensatie. Geen afspraakje, geen verborgen romance, maar een moment dat vooral laat zien hoe dun de lijn soms is tussen werk en persoonlijke interactie — zeker in een wereld waarin sport, media en persoonlijkheden samenkomen.
Hilariteit aan tafel
In de podcaststudio zorgt het verhaal voor veel gelach. Noa Vahle kan het niet laten om te concluderen: “Hij is zijn streken nog niet verloren.” Een opmerking die zowel plagerig als bewonderend klinkt.
Wat meespeelt, is dat Dani’s reputatie hem vooruitgaat. In zijn actieve jaren stond hij bekend als een stijlvolle speler met een grote persoonlijkheid. Dat beeld blijkt nog altijd springlevend, al is het nu vooral voer voor humoristische terugblikken.
Hendriks als verteller
Wat dit verhaal extra kracht geeft, is de manier waarop Hendriks het brengt. Ze zet zichzelf niet neer als middelpunt van een flirt, maar als observator van een licht absurd moment. Ze relativeert, lacht om zichzelf en benadrukt dat het vooral een grappige situatie was, ontstaan uit een spontane opmerking.
Juist die toon maakt het verhaal herkenbaar. Veel luisteraars zullen situaties kennen waarin een opmerking anders wordt opgevat dan bedoeld — zeker in een professionele context.
Media, sport en menselijke momenten
De anekdote onderstreept ook hoe menselijk de sportwereld is. Achter grote namen, stadions en camera’s schuilen gewone interacties: plagerijen, misverstanden en soms een charmante poging die nergens toe leidt.
Voor Hendriks is het inmiddels onderdeel van een lange carrière waarin ze talloze sporters, coaches en oud-spelers heeft ontmoet. Dat dit moment nu pas wordt gedeeld, laat zien dat het vooral een herinnering is die met de tijd alleen maar grappiger is geworden.
Een podcast vol persoonlijkheid
HNM De Podcast staat bekend om dit soort verhalen: open, ongefilterd en met ruimte voor zelfspot. Het is geen plek voor harde onthullingen, maar voor gesprekken die laten zien wie mensen achter de schermen zijn. Deze anekdote past daar perfect bij.
Het laat Hélène Hendriks zien als iemand die stevig in haar professionele schoenen staat, maar ook kan lachen om onverwachte situaties. En het laat Dani zien als iemand die, zelfs jaren na zijn voetbalcarrière, zijn charme nog niet heeft ingeleverd.
Een verhaal zonder bijbedoelingen
Aan het eind van de aflevering is één ding duidelijk: dit is geen verhaal over grenzen die overschreden worden, maar over een moment van luchtige bravoure. Een herinnering die nu, jaren later, vooral voor plezier zorgt bij luisteraars.
En misschien is dat precies waarom het zo aanslaat. Geen sensatie, geen geruchten, maar een menselijke anekdote uit de sport- en mediawereld — verteld met humor, relativering en een knipoog.