Algemeen
Oma niet blij als ze haar handgemaakte truien in de kringloopwinkel ziet – dan grijpt opa in
Het verhaal begint met een emotioneel moment dat niemand had voorzien. Jenny, een liefdevolle grootmoeder en toegewijde breister, had jaar in jaar uit truien gebreid voor haar kleinkinderen.
Deze truien waren niet zomaar kledingstukken; ze waren doordrenkt met liefde, zorg en aandacht, elke steek zorgvuldig geplaatst met de warmte van haar hart.
De traditie was diep geworteld in de familiecultuur, een jaarlijkse viering van de banden die hen samenbonden. Maar tijdens een routinebezoek aan een lokale kringloopwinkel vond Jenny tot haar ontzetting en verdriet deze truien, die ze met zoveel liefde had gemaakt, achteloos tussen andere afgedankte kledingstukken.
De pijnlijke realisatie dat haar kleinkinderen de waarde van haar geschenken misschien niet begrepen, was bijna te veel voor haar.
Geraakt door het verdriet van zijn vrouw, besloot Jenny’s echtgenoot dat het tijd was voor een onconventionele maar zinvolle interventie. Hij wist dat een standaard straf zoals huisarrest de kleinkinderen niet de diepte van hun onachtzaamheid zou bijbrengen.
Hij bedacht een unieke aanpak: hij zou de kleinkinderen laten ervaren wat het betekent om iets met de hand te maken, met alle inspanning en tijd die dat met zich meebrengt.
Na het terugkopen van de truien uit de kringloopwinkel stelde hij pakketten samen voor elk kleinkind, inclusief wol, breinaalden en duidelijke instructies om zelf een trui te breien.
Elk pakket bevatte ook een foto van de trui die ze hadden weggedaan, samen met een brief waarin de betekenis van het geschenk en de verwachtingen van waardering werden benadrukt. Dit plan was niet alleen bedoeld als straf, maar vooral als een leerervaring.
De taak van het breien van een eigen trui bleek een krachtig educatief instrument. De kleinkinderen werden geconfronteerd met de realiteit van wat hun grootmoeder elk jaar voor hen deed. Sommigen worstelden met de complexiteit van de taak, anderen met het tijdsbeslag dat het met zich meebracht.
Maar allen kwamen ze tot het besef hoeveel inspanning en liefde er nodig was om zo’n persoonlijk cadeau te creëren. De activiteit leidde tot diverse emotionele reacties, variërend van schuldgevoel tot een dieper begrip en waardering voor de geschenken van hun grootmoeder.
Het familiediner waarbij de zelfgebreide truien werden getoond, markeerde een keerpunt. Elk kleinkind presenteerde zijn of haar creatie, niet perfect, maar gemaakt met moeite en toewijding.
De sfeer van verzoening was voelbaar; excuses werden gemaakt en de gesprekken die volgden waren gevuld met beloften van waardering en respect voor toekomstige geschenken.
De lach en het gedeelde plezier verzachtten de eerdere pijn en lieten zien hoe een moeilijke les een familie dichter bij elkaar kan brengen, het belang van erkenning bevestigend.
Vanaf 1 januari 2026 krijgen miljoenen Nederlanders te maken met hogere kosten voor hun betaalrekening. Zowel ING als ABN AMRO voeren nieuwe tarieven in. De banken stellen dat de prijsverhogingen nodig zijn om te investeren in betere beveiliging en moderne technologie. Veel klanten ervaren het echter vooral als wéér een stijging, in een tijd waarin ze al steeds meer digitaal moeten doen. Wat verandert er precies, wat betaal je straks en welke alternatieven zijn er?
Wat verandert er per 1 januari 2026?
De aanpassingen raken de basis van het dagelijkse bankieren: de maandelijkse kosten voor een standaard betaalrekening gaan omhoog. Wie daarnaast extra diensten afneemt—zoals een creditcard, papieren afschriften of aanvullende pasjes—ziet die kosten eveneens stijgen. Dat lijkt misschien beperkt per maand, maar op jaarbasis kan het om tientallen euro’s gaan.
Nieuwe tarieven in één oogopslag
-
ABN AMRO: het standaard betaalpakket stijgt van €3,70 naar €4,30 per maand. Dat is een verhoging van ruim 16%.
-
ING: verhoogt het tarief van €3,90 naar €4,00 per maand. Een kleinere stap, maar wel opnieuw omhoog.
Ook de extra opties worden duurder:
-
Creditcard
-
ING: van €1,90 naar €2,00 per maand
-
ABN AMRO: van €2,15 naar €2,55 per maand
-
-
Papieren afschriften
-
ING: van €1,25 naar €1,50 per maand (uitzondering: basis- en jongerenrekeningen blijven gratis)
-
Voor veel klanten zit de pijn vooral in het stapelen: een paar dubbeltjes hier, een paar dubbeltjes daar—en aan het eind van het jaar loopt het op.
En hoe zit het bij andere banken?
Niet elke grote bank verhoogt op dit moment de tarieven. Rabobank houdt de prijzen per 1 januari 2026 gelijk. Dat klinkt als goed nieuws, maar er is een kanttekening: Rabobank verhoogde de tarieven al in juni 2025. Klanten betalen daar dus al langer meer. Met een maandtarief dat rond de €5,45 ligt, behoort Rabobank bovendien al jaren tot de duurste aanbieders.
Wie verder kijkt dan de ‘grote drie’, ziet scherpere prijzen:
-
ASN Bank rekent €3,65 per maand en heeft dit tarief al geruime tijd niet verhoogd. Daarmee is ASN momenteel één van de goedkoopste opties voor een volledige betaalrekening.
-
Triodos hanteert een leeftijdsafhankelijk model:
-
18–22 jaar: gratis
-
23–25 jaar: €3,50 per maand
-
26 jaar en ouder: €5,00 per maand
-
Waarom verhogen banken de prijzen?
De banken geven verschillende redenen. ABN AMRO wijst op investeringen in veiligheid, zoals de Gesprek Check, waarmee klanten kunnen controleren of ze daadwerkelijk met de bank spreken en niet met een oplichter. ING spreekt breder over het “toekomstbestendig maken” van de dienstverlening.
Toch is niet iedereen overtuigd. Consumenten merken dat:
-
Bankieren steeds digitaler wordt (minder kantoren, minder personeel).
-
Ze zelf meer handelingen online moeten doen.
-
Tegelijkertijd de prijzen bijna elk jaar stijgen.
Consumentenorganisaties stellen daarom de vraag: als digitalisering kosten bespaart, waarom gaan de tarieven dan omhoog? Banken antwoorden dat cybercriminaliteit toeneemt en dat beveiliging en innovatie juist steeds duurder worden. Het debat daarover zal voorlopig niet verstommen.
Wat krijg je eigenlijk voor je geld?
Bijna alle betaalpakketten bieden dezelfde basis:
-
Een betaalrekening
-
Een pinpas
-
Toegang tot de app en internetbankieren
De verschillen zitten in de extra’s:
-
Wel of geen gratis spaarrekening
-
Pushmeldingen bij verdachte betalingen
-
Kosten voor extra passen of creditcards
-
Kosten voor papieren afschriften
-
Tarieven voor geld opnemen in het buitenland
Wie die extra’s niet gebruikt, betaalt soms onnodig. Juist daar valt vaak te besparen.
Zo houd je je bankkosten laag
Vind je de prijsstijgingen vervelend? Dan zijn er meerdere manieren om de schade te beperken—zonder in te leveren op gemak.
1. Overstappen
Overstappen naar een goedkopere bank kan je €30 tot €50 per jaar schelen. Met de Overstapservice regelen banken automatisch:
-
Overboekingen
-
Automatische incasso’s
-
Inkomende betalingen
De overstap is meestal binnen enkele weken rond.
2. Check je extra’s
-
Creditcard nodig? Veel mensen gebruiken hem nauwelijks.
-
Papieren afschriften? Zet ze uit als je alles digitaal bijhoudt.
-
Extra passen? Deel waar mogelijk een rekening met je partner.
3. Let op ‘kleine’ kosten
-
Geld opnemen in het buitenland
-
Betalen buiten de eurozone
-
Rood staan (dit kan op jaarbasis flink aantikken)
Kleine posten lijken onschuldig, maar samen kunnen ze duur uitpakken.
De rekensom: waarom vergelijken loont
Een verschil van €1 per maand voelt misschien minimaal. Maar:
-
€1 per maand = €12 per jaar
-
€2 per maand = €24 per jaar
-
€4 per maand = €48 per jaar
Dat is geld dat je ook kunt besteden aan iets leuks—or gewoon kunt besparen.
Conclusie: wees kritisch en kijk rond
De prijsverhogingen bij ING en ABN AMRO zijn geen wereldschokkende bedragen per maand, maar passen wel in een trend van jaarlijkse stijgingen. Wie niet kritisch kijkt, betaalt ongemerkt steeds meer voor dezelfde basisdienst.
Het loont dus om:
-
Tarieven te vergelijken
-
Te schrappen in overbodige extra’s
-
En eventueel over te stappen
Zo houd je zelf de regie over je bankkosten. Want die paar euro verschil per maand? Aan het eind van het jaar maakt het meer uit dan je denkt.