Algemeen
Mijn verloofde beledigde mij in zijn trouwgeloften – krijgt later enorm veel spijt
Op mijn trouwdag voelde ik me eindelijk alsof ik mijn droom beleefde 👰✨. De jurk was perfect, net als de locatie, de muziek en mijn bruidegom 🤵❤️. Maar toen het tijd was voor de geloftes, vernederde Jason me compleet voor iedereen. Later kreeg hij een koekje van eigen deeg.
Het was de dag waar ik al zo lang naar had uitgekeken. Na maanden van bruiloftsplannen en diëten om in mijn droomjurk te passen, was dit het moment. “Kom op, lieverd,” zei mijn vader, terwijl hij zijn hand uitstak om me naar Jason te begeleiden. “Hoe voel je je?” vroeg mijn vader, terwijl hij mijn voorhoofd kuste.
“Blij,” zei ik simpelweg. “Ik droom al jaren van dit moment, pap.” We liepen het gangpad af op zachte muziek die ik maanden geleden had gekozen. De gitarist zat op een houten krukje. “Je ziet er prachtig uit, Emily,” zei Jason, terwijl hij mijn hand van mijn vader overnam. De ceremonie begon met de priester die sprak over liefde en toewijding, precies zoals hij ons had verteld.
“Het is tijd voor de geloftes,” zei de priester glimlachend naar ons beiden. “Jason, je bent mijn beste vriend en ik heb altijd al willen trouwen met mijn beste vriend. Ik beloof je te steunen, altijd met je te lachen en met je te groeien. Ik beloof trouw te zijn en elk moment dat we samen hebben te koesteren. In dit leven en het volgende.” Mijn zus zuchtte naast me, terwijl ze haar tranen wegveegde.
“Jason,” zei de priester. “Het is nu jouw beurt.” Jason keek me aan en glimlachte, en toen draaide hij zich naar zijn getuigen, wat hen deed grinniken. “Emily, mijn liefde,” zei hij. “Ik beloof er altijd voor je te zijn, zelfs als je zeurt dat ik de vuilnis buiten moet zetten omdat je denkt dat het huis stinkt.”
Jason’s getuigen lachten. “En ik zal altijd je hand vasthouden, vooral als we door spinnengebieden lopen, omdat we allemaal weten hoeveel je van die achtpotige beestjes houdt.” De getuigen lachten harder. Sommige van onze gasten deden mee. En Jason ging nog steeds door.
“Ik beloof je eraan te herinneren je slepende voeten op te tillen als je loopt, zodat we een bezoek aan de eerste hulp kunnen vermijden zoals die keer dat je over helemaal niets struikelde. En ik zal alle verbrande lasagne proeven, omdat dat jouw specialiteit is.” Hoe meer Jason sprak, hoe meer ik me schaamde. Ik fronste naar hem, hopend dat hij zou begrijpen dat er niets moois of romantisch was aan zijn woorden. Maar hij negeerde me en ging door.
“Ook zal ik je zingen onder de douche verdragen. Het klinkt misschien als een kat in nood, maar het laat me in ieder geval goede muziek waarderen! En het allerbelangrijkste, Emily,” zei hij. “Ik beloof je te vergeven voor het feit dat je me praktisch gedwongen hebt om je ten huwelijk te vragen nadat je die trouwtijdschriften overal in het appartement had achtergelaten.”
Mijn mond viel open. Ik wist niet hoe ik moest reageren. Jason’s getuigen lagen bijna over elkaar van het lachen. “Echt?” fluisterde ik naar hem. Jason knipoogde. “Nu is het tijd om de ringen uit te wisselen,” zei de priester. Jason’s nichtje kwam naar het altaar met de trouwringen op een klein kussentje dat ze stevig vasthield.
“Hier, tante Emily,” zei ze nerveus. “Dank je, lieverd,” zei ik, terwijl ik de ringen van haar aannam. Met de ringen in mijn hand, realiseerde ik me dat ik Jason’s ring niet aan zijn vinger wilde schuiven. We waren nu getrouwd, behalve het ondertekenen van het register. Maar na het horen van Jason’s geloftes wist ik niet of ik bij deze man wilde zijn.
“Geef me je hand,” zei Jason, terwijl hij mijn hand pakte. Hij schoof de ring aan mijn vinger en hield zijn hand uit zodat ik hetzelfde kon doen. Mijn maag draaide om. Plotseling was mijn droom uit elkaar gespat. Niets voelde zoals het momenten eerder deed. “Jason, je mag de bruid nu kussen!” riep de priester uit.
Jason greep mijn middel en trok me naar zich toe, zijn andere hand stevig om mijn nek. Hij kuste me zonder passie of gevoel. “Wat was dat in vredesnaam?” vroeg ik Jason toen we onze foto’s maakten voor de receptie. “Wat bedoel je?” vroeg hij fronsend. “Je geloftes,” zei ik. “Ze waren ongevoelig en beschamend.”
“Nee! Ze waren schattig!” zei hij. “Ik hield ze trouw aan ons.” “Je vertelde iedereen in feite dat ik een zeurpiet en onhandig ben. En dat ik je dwong om met me te trouwen.” Ik sloeg mijn armen over elkaar en wachtte op een verklaring. “Ach, kom op, Emily,” zei hij. “Iedereen lachte. Het is niet zo diepgaand als jij het maakt. Laten we gewoon deze fotoshoot doen en teruggaan naar het feest. Ik heb honger.”
Ik beet op mijn tong. Ik had geen energie om te vechten. Op de receptie ging Jason echt los. Hij dronk te veel en at genoeg biefstuk en aardappelen om iedereen misselijk te maken. “Mam,” zei ik, terwijl ik naast mijn moeder knielde voordat de formaliteiten begonnen. “Ik voel me niet goed.”
“Wat bedoel je, lieverd?” vroeg mijn moeder. “Jason…” zei ik, terwijl mijn stem wegstierf door het gewicht van mijn ongemak. “Die geloftes waren niets anders dan een vernedering.” “Misschien was het gewoon zenuwen, Emily,” zei mijn moeder. “Je weet hoe Jason soms kan zijn.”
“Ik weet het niet, mam,” zei ik. “Ik heb gewoon het gevoel dat de magie is verdwenen.” Kort daarna stond de presentator op en begon de formaliteiten. Jason’s broer stond op en sprak over hoe we elkaar hadden ontmoet en zijn eerste indrukken van mij. “Ik dacht niet dat Emily zou blijven!” lachte Jackson, met een bierfles in zijn hand. “Maar ik denk dat ze weet hoe ze met mijn broer om moet gaan.”
Het ging maar door, en mijn man genoot van de woorden van zijn broer, luid lachend. Toen was het tijd voor de speech van mijn schoonvader. “Dames en heren, ik heb een paar woorden te zeggen tegen mijn zoon en zijn nieuwe bruid, de lieve Emily,” zei hij. Ik hield mijn adem in. Ik had altijd goed kunnen opschieten met Robert, en hij had me altijd goed behandeld. Maar ik had hetzelfde gedacht van Jason totdat hij zijn geloftes uitsprak.
Ik wist niet of ik me moest voorbereiden op iets van Robert ook. Als ik eerlijk moest zijn, wilde ik gewoon weglopen. Ik voelde me geen bruid. Ik voelde me niet echt iets. Ik voelde me niet eens mezelf. Ik wilde mijn trouwjurk uittrekken en mijn meest comfortabele joggingbroek aantrekken. Ik wilde huilen. “Jason, weet je wat een huwelijk laat werken, zoon?” vroeg Robert.
“Euh, liefde? Aantrekking? Chemie?” zei Jason aarzelend. Wie is deze man? vroeg ik mezelf af. “Het is respect,” zei Robert, terwijl hij zijn hoofd schudde. “Het gaat erom je partner te koesteren en ze nooit klein of beschaamd te laten voelen. Vandaag heb je je geloftes veranderd in een reeks grappen ten koste van Emily. Dat was niet alleen ongepast, maar ook diep kwetsend.” Ik keek om me heen en zag dat sommige gasten hun hoofd schudden.
“Om je een lesje te leren, Jason,” vervolgde Robert. “Ga ik iets over jou delen dat je misschien even beschamend vindt.” “Wat? Pap! Stop!” zei Jason, terwijl hij opstond. “Jason slaapt nog steeds met een nachtlampje. Hij zegt dat het is omdat hij graag in bed leest, maar we weten allemaal dat het is omdat hij bang is in het donker.” Lachen barstte los door de zaal.
“En laten we niet vergeten de keer dat Jason probeerde te koken voor Emily en het brandalarm afging omdat hij niet wist dat normale mensen geen metaal in de magnetron stoppen.” “Pap, stop ermee,” siste Jason. “Of de keer dat hij dronken werd na een feestje en erop stond dat hij op de vloer in mijn slaapkamer moest slapen.” Het publiek lachte harder. “Ik heb deze verhalen gedeeld, niet om je te beschamen, Jason. Maar om je te laten zien hoe het voelt. Humor ten koste van iemand anders is niet grappig, het is wreed. Je moet de gevolgen van je daden begrijpen.”
Ik glimlachte naar Robert, eindelijk voelde ik me gezien. “Emily, namens mijn zoon, bied ik mijn excuses aan. Jason heeft nog veel te leren over het zijn van een liefdevolle en respectvolle partner. Maar ik weet dat hij het beter kan doen, en ik hoop dat je hem de kans geeft om dat te bewijzen.” “Het spijt me zo, Emily,” zei Jason naast me. “Ik dacht dat ik grappig was, maar ik zie nu hoe belachelijk ik was. Geef me nog een kans.” “Goed,” zei ik. “Maar het gaat meer kosten dan alleen loze woorden om dit te herstellen.” Ik wil ons een nieuwe kans geven, maar er voelt nog steeds iets heel verkeerd.
Het nieuwe seizoen van Winter Vol Liefde is nog maar net van start gegaan, maar de tongen klapperen nu al overuren. In de eerste twee afleveringen gebeurde er zoveel, dat kijkers het gevoel hebben alsof ze al halverwege het seizoen zitten. Van ongemakkelijke dates tot uitgesproken meningen op sociale media – en nu is er zelfs een opmerkelijke advertentie opgedoken van een van de mannen die nog moet arriveren. Het gaat om Hans, een kandidaat die later voor Claudia naar Oostenrijk komt en nu al voor opgetrokken wenkbrauwen zorgt.
Claudia zet meteen de toon
In de allereerste aflevering maakten we kennis met de 53-jarige Claudia, die in het Oostenrijkse Wendling bei Haag haar ouderlijk huis omtovert tot een sfeervolle Bed & Breakfast. Warm ingerichte kamers, zachte kleuren en een knusse uitstraling: alles ademt gastvrijheid. Maar wie denkt dat Claudia zelf net zo rustig en ingetogen is als haar interieur, komt bedrogen uit.
Vanaf het eerste moment valt haar energie op. Ze praat snel, lacht veel en lijkt voortdurend in beweging. Op sociale media, met name op X, reageren kijkers massaal. Sommigen noemen haar “vermoeiend”, anderen vinden haar juist “heerlijk ongefilterd” en “een verademing op tv”. Het is duidelijk: Claudia verdeelt de meningen, maar onopgemerkt blijft ze geen seconde.
Vergelijking met Gooische Vrouwen
Wat veel kijkers meteen opvalt, is haar gelijkenis met Anouk uit Gooische Vrouwen. Niet alleen qua uitstraling, maar ook in houding, kledingkeuze en haar directe manier van praten. Op sociale media regent het opmerkingen als: “Ik zie alleen maar Anouk!” en “Alsof ze zo uit Gooische Vrouwen is weggelopen.”
Die vergelijking werkt twee kanten op. Voor sommige kijkers maakt het Claudia meteen herkenbaar en leuk, voor anderen roept het juist weerstand op. Maar één ding staat vast: ze heeft een uitgesproken persoonlijkheid die perfect past bij een programma als Winter Vol Liefde, waarin karakter minstens zo belangrijk is als romantiek.
De eerste date: Luuk
De eerste man die voor Claudia afreist naar Oostenrijk is Luuk. Al snel wordt duidelijk dat de klik verre van vanzelfsprekend is. Waar Claudia barst van de ideeën en spontaniteit, lijkt Luuk het liever rustig en overzichtelijk te houden. Dat verschil komt pijnlijk duidelijk naar voren tijdens een lunchmoment.
Luuk stelt voor om op een bankje te gaan zitten. Claudia daarentegen krijgt het idee om gewoon op de grond plaats te nemen. Wat volgt, is een scène die door veel kijkers als “plaatsvervangend ongemakkelijk” wordt omschreven. De twee zitten zichtbaar niet op dezelfde golflengte en weten geen ontspannen gesprek op gang te krijgen.
Na afloop is Claudia eerlijk. Ze voelt dat Luuk niet bij haar past en zegt openlijk dat er geen echte match is. Toch stuurt ze hem niet direct naar huis. Ze wil het nog even aankijken, misschien uit beleefdheid, misschien omdat ze zichzelf nog een kans wil geven om verrast te worden. Maar wie al vooruitkijkt, weet dat Luuk in aflevering drie alsnog zijn koffers pakt en vertrekt.
Meer mannen, meer dynamiek
Natuurlijk blijft het niet bij Luuk. Er staan nog meer mannen te popelen om Claudia te ontmoeten. Na Ben is het de beurt aan Hans, een naam die inmiddels al rondzingt op sociale media – niet vanwege wat we in de afleveringen zien, maar door iets wat buiten het programma om is opgedoken.
De opmerkelijke advertentie van Hans
Van Hans is een advertentie gevonden op een website die zich richt op volwassen fantasieën. Zonder in detail te treden – want Winter Vol Liefde blijft tenslotte een familieprogramma – is duidelijk dat de advertentie bij sommige kijkers voor gefronste wenkbrauwen zorgt. Het gaat om interesses die niet iedereen meteen verwacht bij een kandidaat in een romantisch winterprogramma.
Op sociale media wordt er volop over gespeculeerd. Sommigen vinden het vooral grappig en maken er luchtige opmerkingen over. Anderen vragen zich af of dit wel past bij het beeld dat het programma neerzet. En weer anderen benadrukken dat iedereen zijn eigen voorkeuren heeft en dat daar niets mis mee is, zolang alles vrijwillig en respectvol gebeurt.
Publieke nieuwsgierigheid versus privéleven
Het voorval rond Hans raakt aan een terugkerend thema bij reality-tv: waar ligt de grens tussen publieke nieuwsgierigheid en iemands privéleven? Kandidaten melden zich aan voor een programma waarin ze hun zoektocht naar liefde delen, maar dat betekent niet automatisch dat elk detail uit hun verleden of persoonlijke voorkeuren publiek bezit wordt.
Toch is het onvermijdelijk dat alles wat eenmaal online staat, vroeg of laat boven water komt. Zeker in een tijd waarin kijkers massaal speuren naar extra informatie over deelnemers. Wat vroeger backstage bleef, wordt nu binnen minuten onderwerp van discussie.
Wat betekent dit voor Claudia?
De grote vraag is natuurlijk hoe Claudia hier zelf in staat. In de afleveringen zien we haar als iemand die duidelijk weet wat ze wel en niet wil. Ze is open, direct en niet bang om haar mening te geven. Of de interesses van Hans aansluiten bij wat zij zoekt in een partner, zal moeten blijken wanneer hij daadwerkelijk in Oostenrijk arriveert.
Kijkers speculeren al volop. Sommigen grappen dat Claudia met haar kelderruimte in de B&B “alle mogelijkheden” heeft, anderen benadrukken dat dit soort opmerkingen vooral met een knipoog bedoeld zijn. Vooralsnog blijft het gissen hoe de ontmoeting tussen Claudia en Hans zal verlopen.
Winter Vol Liefde belooft veel
Met slechts twee afleveringen achter de rug, is duidelijk dat dit seizoen van Winter Vol Liefde alles in zich heeft: uitgesproken karakters, ongemakkelijke momenten, verrassende wendingen en volop gespreksstof voor bij de koffieautomaat – of op X. Claudia heeft zich nu al ontpopt tot een van de meest besproken deelnemers, en met kandidaten als Hans in het vooruitzicht lijkt dat voorlopig niet te veranderen.
Of Claudia uiteindelijk de liefde vindt waar ze zo naar verlangt, is nog volledig open. Maar één ding is zeker: haar avontuur in Oostenrijk zorgt nu al voor entertainment, discussie en nieuwsgierigheid. En precies dát is waarom Winter Vol Liefde elk jaar weer zoveel kijkers weet te boeien.