Algemeen
Jet de Nijs deelt ‘onbeschrijfelijk triest’ nieuws over Rob de Nijs (81)
Een jaar geleden hing het leven van Rob de Nijs, de 81-jarige voormalig zanger, aan een zijden draadje. Tegenwoordig is zijn gezondheid redelijk stabiel, en woont hij weer thuis bij zijn vrouw Jet, 55, en hun zoon Julius. Ondanks de verbeterde situatie, blijft er een constante angst en onzekerheid in het dagelijks leven van zijn gezin. In een recent interview met ‘De Telegraaf’ deelt Jet openhartig haar zorgen en het confronterende ochtendritueel dat ze elke dag opnieuw beleeft.
Het Ochtendritueel van Angst
Jet beschrijft haar dagelijkse routine, die begint met een angstige blik naar Rob in zijn rolstoel. “Elke ochtend als ik wakker word, moet ik naast me kijken of hij nog leeft. Of die borstkas nog op en neer gaat,” vertelt ze. Deze angst is een direct gevolg van de traumatische periode na Robs z!ekenhuisopname. Soms controleert ze meerdere keren per dag of hij nog ademt. “Dan kijk ik vanuit de keuken naar Rob in zijn rolstoel en denk ik: wat zit hij raar. Na een paar stappen zie ik hem ademen, maar dat is wel heel confronterend. Maar hij ademt nog!”
De Nieuwe Realiteit van Rob de Nijs
Ondanks de stabiliteit in zijn gezondheid, heeft Rob zijn dagelijkse leven drastisch moeten aanpassen. Activiteiten die hij vroeger vanzelfsprekend vond, zoals het lezen van een boek, zijn nu een uitdaging. Echter, Rob vindt nog steeds veel plezier in het kijken naar documentaires. “Hij kijkt elke dag wel een paar documentaires,” zegt Jet. Dit ritme heeft hen geholpen om, na het drama van april vorig jaar, weer een vorm van normaal leven te hervinden. Rob’s liefde voor kennis en leren blijft een lichtpuntje in zijn leven.
De Onmisbare Steun van Familie
Een grote bron van kracht en motivatie voor Rob is zijn jonge zoon Julius. “Elke ochtend slaat hij zijn armpjes om hem heen,” vertelt Jet met een glimlach. Deze dagelijkse knuffel geeft Rob de energie en motivatie om door te gaan. Jet is dankbaar dat het, gezien de omstandigheden, goed gaat met Rob. “Dat had een jaar geleden niemand durven denken. Hij is nu redelijk stabiel en verheugt zich op de musical over zijn leven, die nu zo enthousiast wordt ontvangen.”
De Musical: Een Bron van Hoop
Een ander lichtpuntje voor Rob is de musical over zijn leven. De voorstelling wordt met veel enthousiasme ontvangen, en Rob kijkt ernaar uit om deze zelf te zien. “En als de wonderen nóg niet op zijn, dan gaat hij ‘m volgend jaar misschien zelf ook nog zien. Dat zou toch wat zijn?” zegt Jet hoopvol. Deze toekomstplannen geven het gezin iets om naar uit te kijken en bieden een welkome afleiding van de dagelijkse zorgen.
Reflectie en Dankbaarheid
Jet reflecteert op het afgelopen jaar met een gevoel van dankbaarheid en verwondering. “Dat hij nu redelijk stabiel is, hadden we een jaar geleden niet durven hopen.” Ze beseft dat elke dag een geschenk is en waardeert de kleine momenten van vreugde en stabiliteit die ze samen beleven. De kracht en veerkracht van Rob, ondanks zijn gezondheidsproblemen, zijn inspirerend voor iedereen die hun verhaal volgt.
Het Belang van Emotionele Veerkracht
De situatie van Rob en zijn gezin benadrukt het belang van emotionele veerkracht. Ondanks de dagelijkse angst en onzekerheid, blijven ze hoopvol en gefocust op de positieve aspecten van hun leven. Jet’s eerlijkheid over haar zorgen en de manier waarop ze ermee omgaat, bieden een waardevol inzicht in hoe families omgaan met chronische gezondheidsproblemen.
De Rol van Zorg en Ondersteuning
De zorg en ondersteuning die Rob ontvangt, zowel van zijn gezin als van medische professionals, zijn cruciaal voor zijn welzijn. Het is een reminder van hoe belangrijk het is om een sterk ondersteuningssysteem te hebben, vooral in tijden van medische nood. Deze ondersteuning helpt niet alleen de patiënt, maar ook de familieleden die zich vaak in een constante staat van zorg en waakzaamheid bevinden.
Conclusie
Het afgelopen jaar is een reis van hoop en herstel geweest voor Rob de Nijs en zijn gezin. Ondanks de voortdurende angst en onzekerheid over zijn gezondheid, hebben ze manieren gevonden om veerkrachtig te blijven en te genieten van de momenten van stabiliteit en vreugde. De liefde en steun van zijn familie, de kleine dagelijkse rituelen, en de hoopvolle vooruitzichten, zoals de musical over zijn leven, geven Rob de kracht om door te gaan.
Dit verhaal van Rob de Nijs herinnert ons aan de waarde van familie, de kracht van liefde en de noodzaak van emotionele veerkracht. Het toont aan hoe zelfs in de meest uitdagende tijden, er altijd lichtpuntjes en redenen voor hoop kunnen zijn. De stabiliteit die Rob nu ervaart is een bewijs van de kracht van menselijke veerkracht en de onschatbare waarde van steun en zorg binnen een familie.
Over een paar dagen gaat het nieuwe seizoen van Winter Vol Liefde van start, en één van de deelnemers die nu al veel indruk maakt, is Klaas van Walderveen (52). Achter zijn rustige uitstraling en liefde voor de bergen schuilt een levensverhaal dat getekend is door intens geluk, abrupt verlies en een lange weg terug naar hoop. In interviews en podcasts vertelt Klaas openhartig over wat hem gevormd heeft, en waarom hij nu, jaren later, opnieuw ruimte voelt voor liefde.
Een leven vol avontuur en gezinsgeluk
Jarenlang leidde Klaas een leven waar velen alleen maar van kunnen dromen. Hij woonde met zijn vrouw Jikke in het Oostenrijkse Lech, een plaats omringd door bergen, sneeuw en ongerepte natuur. Samen genoten ze van een actief bestaan, dicht bij de natuur en ver weg van de hectiek van alledag. Hun geluk leek compleet toen ze ouders werden van een tweeling. Het jonge gezin vormde het middelpunt van Klaas’ wereld.
Het leven in de bergen paste bij hem. Klaas is gediplomeerd berggids en voelt zich thuis op steile paden en in uitdagende omstandigheden. Avontuur en verantwoordelijkheid gingen bij hem hand in hand. Dat gold ook voor Jikke, die werkte op een manege en dagelijks met paarden bezig was. Ze deelden een liefde voor het buitenleven en voor elkaar.
De laatste ochtend samen
In 2016 veranderde alles. In de DroomplekPodcast vertelt Klaas over de ochtend die hij nooit meer zal vergeten. Het was vroeg, nog voor zonsopgang, toen hij vertrok voor een zware bergwandeling. Zulke tochten waren niet zonder risico, en daarom namen hij en Jikke altijd bewust afscheid op momenten dat hij iets gevaarlijks ging doen.
Die ochtend sliep Jikke nog. Klaas vertelt hoe hij haar zachtjes kuste, net zo lang tot ze wakker werd en begon te lachen. Het was een klein, liefdevol moment, zonder te weten dat het hun laatste samen zou zijn. Daarna vertrok hij de bergen in, terwijl Jikke zich klaarmaakte voor haar werk op de manege.
Een noodlottig moment op de manege
Later die dag ging het mis. Jikke begeleidde paarden van de wei naar de stal, een routineklus die ze al talloze keren had gedaan. Op dat moment sloegen twee paarden plotseling op hol. Normaal gesproken zou je in zo’n situatie het leidsel loslaten om jezelf in veiligheid te brengen. Maar voor Jikke liep er meer op het spel.
Voor haar liepen kinderen. In een reflex probeerde ze de dieren onder controle te houden, om te voorkomen dat zij gevaar zouden lopen. Die beslissing, ingegeven door zorg en verantwoordelijkheid, pakte rampzalig uit. De paarden waren niet meer te houden en Jikke raakte ernstig gewond.
Wachten op de berg
Terwijl dit alles gebeurde, bevond Klaas zich hoog in de bergen, ver weg van de bewoonde wereld. Op een bergpad kreeg hij een telefoontje. Hem werd verteld dat Jikke betrokken was geraakt bij een zwaar ongeval en dat hij zo snel mogelijk terug moest komen. Maar wie ooit in de bergen heeft gelopen, weet dat ‘zo snel mogelijk’ daar een andere betekenis heeft.
Het zou nog uren duren voordat hij weer beneden kon zijn. Even later kreeg hij zijn zoon aan de telefoon, die hem ook dringend vroeg om terug te komen. Ondertussen zag Klaas in de verte een traumahelikopter richting de manege vliegen. In zijn hoofd probeerde hij zichzelf gerust te stellen: ze is straks in goede handen, dit komt vast goed.
Samen met een vriend begon hij voorzichtig aan de afdaling. Elk stapje leek eindeloos te duren. De hoop hield hem op de been.
Het moment van de waarheid
Toen Klaas uiteindelijk in het dal aankwam, kreeg hij het nieuws dat zijn wereld voorgoed zou veranderen. Jikke had het niet gered. De vrouw met wie hij zijn leven had opgebouwd, de moeder van zijn jonge kinderen, was er niet meer.
Het verlies was allesomvattend. Niet alleen verloor hij zijn partner, maar ook het toekomstbeeld dat ze samen hadden. In één klap stond hij er alleen voor, met twee kleine kinderen en een intens verdriet dat nauwelijks te bevatten was.
Terug naar Nederland, en weer terug
Na ongeveer een jaar besloot Klaas om met zijn kinderen terug te verhuizen naar Nederland. Hij hoopte daar rust en steun te vinden, dichter bij familie en vertrouwde structuren. Maar al snel merkte hij dat hij zich er niet thuis voelde. De bergen, de ruimte en de levensstijl die hij in Oostenrijk had gekend, bleven aan hem trekken.
Uiteindelijk besloot hij terug te keren naar Oostenrijk. Niet omdat het makkelijk was, maar omdat het de plek was waar hij zichzelf kon zijn. Daar probeerde hij, zonder Jikke, het leven opnieuw vorm te geven. Stap voor stap, dag na dag.
Een nieuw bestaan in Weissenbach am Lech
In Weissenbach am Lech bouwde Klaas een nieuw bestaan op. Hij bezit inmiddels twee vakantiewoningen in een boerderij. Zelf woont hij in een deel van het pand. Daarnaast werkt hij drie dagen per week als timmerman, een beroep dat hem structuur en voldoening geeft. Ook is hij actief als berggids, iets wat hem helpt om zijn passie voor de natuur te blijven leven.
Zijn kinderen groeien op, slaan langzaam hun vleugels uit en vinden steeds meer hun eigen weg. Dat geeft Klaas ruimte om na te denken over zijn eigen toekomst. Waar hij jarenlang volledig in het teken stond van overleven en zorgen, ontstaat nu voorzichtig weer ruimte voor persoonlijke wensen.
Openstaan voor nieuwe liefde
Die nieuwe fase is precies de reden waarom Klaas meedoet aan Winter Vol Liefde. Hij voelt dat hij weer open kan staan voor een relatie, zonder het verleden te ontkennen of te vergeten. Voor hem is het belangrijk dat een eventuele partner begrijpt wat familie voor hem betekent, en respect heeft voor zijn geschiedenis.
Klaas verwoordt het zelf nuchter en eerlijk: zijn kinderen worden zelfstandiger en hij heeft meer tijd, ruimte en vrijheid om zijn eigen leven opnieuw in te richten. Die vrijheid zou hij graag delen met een vrouw die warm, sportief en empathisch is. Iemand die het leven kent, met zijn mooie én moeilijke kanten.
Geen zoektocht uit gemis, maar uit groei
Wat Klaas’ verhaal bijzonder maakt, is dat zijn deelname niet voortkomt uit een vlucht voor verdriet, maar uit groei. Hij zoekt geen vervanging voor wat hij heeft verloren, maar een nieuw hoofdstuk dat naast zijn verleden mag bestaan. Zijn verhaal is er één van rouw, veerkracht en het langzaam terugvinden van vertrouwen in het leven.
In Winter Vol Liefde zal hij ongetwijfeld veel kijkers raken met zijn openheid en rust. Niet als iemand die alles achter zich heeft gelaten, maar als iemand die heeft geleerd dat liefde meerdere vormen kan aannemen, en dat het leven, zelfs na de grootste klappen, weer voorzichtig vooruit kan kijken.