Algemeen
Familiedrama Gillis nog groter dan gedacht: Mark op ic naast zijn moeder
De z!ekenhuisopname van zijn moeder heeft mogelijk het leven van Mark Gillis gered. Toen Mark zijn moeder naar het z!ekenhuis bracht, merkten artsen op dat ook hij symptomen vertoonde die om medische aandacht vroegen. Wat volgde was een onverwachte z!ekenhuisopname voor zowel moeder als zoon, waarbij ze samen op de intens!ve care belandden. “Als hij niet was onderzocht, hadden we hem waarschijnlijk d00d in zijn chaletje gevonden,” vertelt een geëmotioneerde Peter Gillis.

Mark Gillis (28) ligt inmiddels al meer dan een maand in het z!ekenhuis, maar de eerste dagen waren het meest angstaanjagend. Het publiek was zich er niet van bewust hoe ernstig de situatie was, maar binnen de muren van het z!ekenhuis in Helmond speelde zich een intens drama af. Zowel Mark als zijn moeder werd opgenomen op de intens!ve care, en de situatie was kritiek.
Onverwachte Ontdekking
Op die bewuste vrijdag in juni bracht Mark zijn moeder naar het Elkerliek-z!ekenhuis vanwege haar gezondheidstoestand. Ze werd direct opgenomen en naar de intens!ve care gebracht. Tijdens het gesprek met de artsen viel het hen op dat Mark ook niet in goede conditie was. Zijn zware ademhaling en het piepende geluid dat hij maakte, waren zorgwekkend. De artsen besloten om Mark ook te onderzoeken, en ontdekten al snel dat zijn zuurstofsaturatie veel te laag was. Hij bleek een ernstige longontsteking te hebben.
“De zuurstof in het bloed van onze Mark was maar de helft van wat het moest zijn,” legt Peter uit. “Ook hij werd onmiddellijk opgenomen en belandde op de ic, naast zijn moeder.”
Angstige Momenten
De paniek in de familie Gillis was groot toen ze hoorden hoe ernstig het met Mark gesteld was. Ze hielden de z!ekenhuisopname van zowel Mark als zijn moeder aanvankelijk een week stil. “We schrokken ons kapot,” herinnert Peter zich. “De artsen vertelden ons dat als Mark niet was onderzocht en naar huis was gegaan, hij waarschijnlijk de volgende ochtend niet had gehaald.”

De situatie verslechterde toen Mark, die al verzwakt was, een bacteriële infectie opliep. Dit leidde tot nog meer zorgen. “Het was het tweede weekend op rij dat we in de piepzak zaten, omdat we bang waren dat het verkeerd kon aflopen. Er werd overwogen hem over te brengen naar het universiteitsz!ekenhuis in Maastricht, omdat daar een machine stond die al zijn orgaanfuncties kon overnemen. Maar hij was te zwak voor die reis.”
Emotionele Tijden
De familie was voortdurend aanwezig in het z!ekenhuis. Peter, zijn vriendin Wendy, en zijn kinderen Inge en Ruud waren er dag en nacht om zowel Mark als hun moeder te steunen. “Het was vreselijk,” zegt Peter. “De eerste dagen wist mijn ex-vrouw niet dat Mark er ook was, en we vroegen ons af hoe we haar moesten vertellen wat er met Mark aan de hand was.”
Peter benadrukt dat op zo’n moment ‘niets meer belangrijk is’. “Mijn levenswerk, de rechtszaken, al het gedoe met instanties, het deed er allemaal niet meer toe. Het enige dat telde was de gezondheid van Mark. Dat we hem weer thuis zouden krijgen.”

Langzaam Herstel
Mark doet zijn best om te herstellen na vier weken in een kunstmatige coma. De familie maakte moeilijke momenten door, zoals toen Mark paniekaanvallen kreeg en door een delier voortdurend dacht dat hij verdronk. Maar na precies vier weken op de ic keerden zijn kansen. Waar ze eerst dachten dat hij nog minstens een week intensieve zorg nodig had, kon hij de volgende dag al naar een andere afdeling waar de zorg wat werd afgeschaald.
Nu werkt Mark aan zijn revalidatie en het behandelplan voor de lange termijn is inmiddels opgesteld. Ook met zijn moeder, die nooit in de Gillis-realityshow “Massa is kassa” verscheen, gaat het inmiddels een stuk beter.
Hoop en Dankbaarheid
Peter Gillis is dankbaar voor de zorg die zijn zoon en ex-vrouw hebben ontvangen. “Je kunt alleen maar respect hebben voor iedereen die voor hen heeft gezorgd,” zegt hij. “We hebben een lange weg te gaan, maar Mark ís er nog. En daar zag het even niet naar uit.”
Langzaam maar zeker krijgt de familie hun gewone leven terug. Hoewel de toekomst nog veel onzekerheden met zich meebrengt, is de familie blij dat Mark deze ernstige situatie heeft overleefd. “We zijn iedereen verschrikkelijk dankbaar voor alles wat er is gedaan en voor het feit dat ze Mark zo snel te hulp zijn geschoten toen ze zagen dat er ook met hem iets goed mis was,” besluit Peter.
Algemeen
Postcode Loterij valt in Molukse Wijk Tiel, deelnemer wint 5,6 miljoen euro

In de Molukse wijk van Tiel is de afgelopen dagen een sfeer ontstaan die bewoners zich waarschijnlijk hun hele leven zullen blijven herinneren. Waar het leven doorgaans in een rustig, herkenbaar ritme voortkabbelt, is nu sprake van uitbundige vreugde, ongeloof en emotionele ontlading. De Postcode Loterij is hier gevallen, en dat betekent dat tientallen huishoudens in één klap miljonair zijn geworden. Bedragen variërend van ruim 1,8 miljoen tot zelfs 5,6 miljoen euro zorgen voor een ongekende impact op de wijk.

Ongeloof en emotie op straat
Op straat is het beeld bijna filmisch. Buren die elkaar in de armen vallen, mensen die met tranen in de ogen vertellen wat dit moment voor hen betekent en bewoners die zichtbaar moeite hebben om te bevatten wat hen is overkomen. “Het voelt alsof ik droom,” zegt een bewoner, terwijl hij zijn hoofd schudt en voorzichtig glimlacht. “Je speelt altijd mee, maar je denkt nooit dat dit jou écht overkomt.”
Die verwarring en euforie wisselen elkaar voortdurend af. Sommigen durven het bedrag nog niet eens hardop uit te spreken, bang dat het geluk anders weer verdwijnt. Anderen bellen meteen familieleden om het nieuws te delen, waarbij emoties hoog oplopen. De straat, normaal een plek van dagelijkse routine, is veranderd in een ontmoetingspunt van ongeloof en vreugde.
![]()
Meer dan alleen geld
Wat deze winst bijzonder maakt, is dat het niet alleen gaat om financiële rijkdom. Voor veel bewoners voelt het als een vorm van erkenning. De Molukse gemeenschap kent een geschiedenis van hard werken, doorzetten en zorgen voor elkaar. Juist daarom raakt het mensen diep dat het geluk hier is neergestreken. “Dit geeft rust,” vertelt een bewoonster. “Niet alleen voor mij, maar ook voor mijn kinderen en kleinkinderen. Het idee dat ik me geen zorgen meer hoef te maken, dat is onbetaalbaar.”
Het geld betekent voor velen de mogelijkheid om eindelijk adem te halen. Schulden aflossen, een hypotheek verkleinen of helemaal afbetalen, investeren in de toekomst van de kinderen of simpelweg een buffer creëren voor onzekere tijden. Het zijn geen extravagante dromen die overheersen, maar juist praktische, nuchtere wensen die voortkomen uit jarenlang verantwoordelijk leven.

Dromen die nu bereikbaar worden
Naast die nuchtere plannen komen ook lang gekoesterde dromen ineens binnen handbereik. Een bewoner vertelt hoe hij al jaren droomt van een eigen onderneming, maar nooit het risico durfde te nemen. “Nu kan ik het doen zonder angst,” zegt hij. Anderen denken aan reizen die altijd te duur leken, het renoveren van een huis of het ondersteunen van familieleden die het minder breed hebben.
Opvallend is dat veel winnaars niet alleen aan zichzelf denken. Er wordt gesproken over het helpen van broers, zussen, ouders of kinderen. Ook initiatieven voor de buurt worden voorzichtig genoemd. “We zijn hier altijd een hechte gemeenschap geweest,” klinkt het. “Dit verandert dat niet, het versterkt het alleen maar.”

Saamhorigheid in de wijk
Die saamhorigheid is misschien wel het meest opvallende aspect van deze gebeurtenis. Waar geld soms jaloezie of afstand kan creëren, lijkt hier het tegenovergestelde te gebeuren. Bewoners gunnen elkaar het geluk oprecht. Er is sprake van collectieve trots: trots op de wijk, op de gemeenschap en op het feit dat juist hier zoveel positiviteit samenkomt.
Mensen blijven hangen op straat, praten met elkaar en delen verhalen. Er wordt gelachen, gehuild en teruggeblikt op moeilijke tijden. “Het voelt alsof we dit samen winnen,” zegt iemand. “Niet alleen individueel, maar als buurt.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Een nieuw perspectief op de toekomst
De impact van deze winst reikt verder dan het hier en nu. Voor veel gezinnen verandert het perspectief op de toekomst ingrijpend. Waar eerder onzekerheid over werk, gezondheid of financiën een constante factor was, ontstaat nu ruimte voor rust en planning. Die mentale verandering is minstens zo groot als de financiële.
“Je merkt het meteen,” vertelt een bewoner. “De spanning valt van mensen af. Je ziet het in hun houding, in hun ogen. Er is hoop.” Die hoop vertaalt zich in plannen, maar ook in een hernieuwd vertrouwen in het leven.
Verantwoord omgaan met het geluk
Tegelijkertijd is er ook voorzichtigheid. Veel winnaars geven aan dat ze tijd willen nemen voordat ze grote beslissingen nemen. Advies inwinnen, rustig nadenken en stap voor stap kijken wat verstandig is. Het besef dat dit geluk ook verantwoordelijkheid met zich meebrengt, is duidelijk aanwezig.
“Het is prachtig,” zegt een vrouw, “maar je wilt het niet verspillen. Dit is iets wat je zorgvuldig moet behandelen.” Die houding past bij de nuchterheid die veel bewoners typeert en die ook nu, midden in de euforie, zichtbaar blijft.
Collectieve trots en erkenning
Voor de Molukse wijk voelt deze dag als meer dan een loterijmoment. Het wordt ervaren als een symbolisch keerpunt, een lichtpunt na jaren waarin niet alles vanzelf ging. De verhalen die rondgaan, gaan niet alleen over geld, maar over waardigheid, erkenning en het gevoel gezien te worden.
Dat gevoel wordt gedeeld door jong en oud. Oudere bewoners spreken over rust na een leven van hard werken, jongere bewoners over kansen die ze hun kinderen nu kunnen bieden. Het is die gedeelde betekenis die de winst zo bijzonder maakt.
Een dag die geschiedenis schrijft
Terwijl de rust langzaam terugkeert en de eerste emoties zijn gezakt, blijft één ding overeind: deze dag zal nog lang onderwerp van gesprek zijn in de wijk. Niet alleen vanwege de miljoenen, maar vanwege wat het losmaakt tussen mensen. Het gevoel van samen winnen, samen hopen en samen vooruitkijken.
Voor de Molukse wijk in Tiel voelt het als een nieuw hoofdstuk. Geen garantie op een zorgeloos leven, maar wel een stevige basis en een gevoel van optimisme dat lang gemist werd. En misschien is dat wel de grootste winst van allemaal.