-

Algemeen

Dit is het perfecte vrouwenlichaam per land – wat vind je van Nederland?

Avatar foto

Gepubliceerd

op

Schoonheid is een concept dat net zo divers en uniek is als de talrijke culturen die het definiëren. Deze variatie in schoonheidsnormen werd in 2014 op een indrukwekkende en inzichtelijke manier geïllustreerd door een simpel, maar krachtig experiment van journaliste Esther Honig.

Zij stuurde haar eigen portretfoto naar grafische ontwerpers over de hele wereld met een simpele opdracht: “Maak mij mooi.” Dit fascinerende project bracht de subjectieve en cultureel bepaalde aard van schoonheid aan het licht, en onthulde de diepgaande invloed van culturele en maatschappelijke verwachtingen op onze perceptie van schoonheid.

Schoonheid

Het experiment van Honig werd snel een virale sensatie en inspireerde anderen om het concept verder te verkennen. Personen zoals Priscilla Yuki Wilson, een vrouw van gemengde afkomst, en Marie Southward, die een plus-size perspectief introduceerde, namen de uitdaging aan.

Hun deelname verrijkte het debat over inclusiviteit binnen de schoonheidsnormen, waardoor een bredere discussie over universele versus lokale schoonheidsstandaarden ontstond.

Het project kreeg nog een extra dimensie toen OnlineDoctor.SuperDrug.com, in samenwerking met het contentmarketingbureau Fractl, een vergelijkbaar initiatief lanceerde door een stockfoto van een vrouw in ondergoed naar ontwerpers in 18 verschillende landen te sturen, met de vraag deze aan te passen aan de lokale schoonheidsstandaarden.

Interpretaties

De uitkomsten van deze experimenten waren verbazingwekkend divers en toonden duidelijk de variatie in schoonheidsnormen wereldwijd:

Filippijnen:

De aanpassingen benadrukten een voorkeur voor een slank figuur en donker haar, wat reflecteert hoe lichamelijke vorm en haarkleur cultureel bepaalde schoonheidskenmerken kunnen zijn in de Aziatische regio.

Verenigde Staten:

Kenmerkend waren de dijbeenopening, een plattere buik, en een sterk bewerkt gezicht, wat de nadruk legt op de hoge waarde die wordt gehecht aan jeugd en slankheid in de Amerikaanse schoonheidsindustrie.

China:

Dit land leverde de meest drastische veranderingen op, waarbij het gewicht van het model aanzienlijk werd verminderd en grote aanpassingen werden gedaan aan het gezicht en de algehele uitstraling, wat de extreme schoonheidsnormen daar onderstreept.

Colombia en Spanje:

Beiden behielden een ronder figuur, wat kan wijzen op een meer ontspannen houding ten opzichte van de lichaamsvorm en een waardering voor vollere vormen.

Italië:

Net als China toonde Italië een voorkeur voor extreme slankheid, weerspiegelend de invloed van mode- en ontwerpstandaarden die vaak uit deze regio komen.

Nederland:

De aanpassingen omvatten lichter haar en dunnere benen, wat kan duiden op een regionale voorkeur voor lichtheid en slankheid.

Elk van deze voorbeelden toont aan dat wat als mooi wordt beschouwd enorm kan variëren afhankelijk van geografische en culturele contexten.

Diversiteit

Deze reeks afbeeldingen benadrukt de subjectieve en vaak tegenstrijdige natuur van schoonheidsnormen wereldwijd. Wat in het ene land als hoogst aantrekkelijk wordt gezien, kan in een ander land minder begeerd zijn.

Deze visuele representaties bevestigen dat schoonheidsnormen dynamisch zijn en sterk worden beïnvloed door lokale culturen, sociale normen en zelfs economische factoren.

Algemeen

Prinses Beatrix betrapt op dansfestival: ‘Ze vertoonde vreemd gedrag’ – Het was zó gênant

Avatar foto

Gepubliceerd

op

Het zorgde voor gefluister, opgetrokken wenkbrauwen en drukte op sociale media: Prinses Beatrix werd samen met Prins Constantijn en Prinses Laurentien gespot bij de opening van de twintigste editie van het Holland Dance Festival. Sommige aanwezigen en online toeschouwers spraken al snel over ‘opvallend’ of zelfs ‘vreemd’ gedrag van de voormalige koningin. Maar wie verder kijkt dan een paar losse beelden en korte observaties, ziet geen ongemak of misplaatste situatie. Wat zichtbaar werd, was iets anders: een diepgewortelde, levenslange liefde voor dans en podiumkunst.

Bevestiging van koninklijke aanwezigheid

De Rijksvoorlichtingsdienst bevestigde maandag dat het koninklijke drietal op 4 februari aanwezig was bij de feestelijke opening van het jubileumfestival. Die vond plaats in Amare in Den Haag, waar het Nederlands Dans Theater de openingsvoorstelling verzorgde. Het ging om een avond vol internationale choreografieën, muzikaliteit en expressieve beweging – precies het soort voorstelling dat al decennialang op warme belangstelling van prinses Beatrix kan rekenen.

Volgens betrokkenen was de voormalige koningin zichtbaar geraakt door wat zich op het podium afspeelde. Ze reageerde enthousiast, expressief en aandachtig. Voor sommigen viel dat buiten het beeld dat zij hebben van een lid van het koningshuis: beheerst, ingetogen en vooral onbewogen. Maar juist die interpretatie doet geen recht aan wie prinses Beatrix is, en al helemaal niet aan haar relatie met de danswereld.

Reacties uit de danswereld

In de danswereld zelf was er geen spoor van verbazing of kritiek. Integendeel. Samuel Wuersten, artistiek directeur van het Holland Dance Festival, sprak vol waardering over de aanwezigheid van de koninklijke gasten en in het bijzonder over prinses Beatrix.

“Wij zijn ontzettend blij dat prinses Beatrix, prins Constantijn en prinses Laurentien bij deze twintigste jubileumeditie aanwezig zijn,” liet hij weten. “En prinses Beatrix heeft zelf ook een jubileum met ons te vieren: maar liefst tien edities mochten wij haar verwelkomen bij onze internationale dansbiënnale.”

Die woorden onderstrepen hoe structureel haar betrokkenheid is. Het gaat hier niet om een eenmalig bezoek of een verplicht koninklijk optreden, maar om jarenlange, consequente steun aan de danssector.

Geen etiquette, maar authenticiteit

Volgens Wuersten is de betrokkenheid van prinses Beatrix allesbehalve oppervlakkig. “Met haar scherpe belangstelling en oprechte interesse kunnen we ons geen betere ambassadeur voor de dans wensen,” aldus de artistiek directeur. Dat zij soms zichtbaar meebeweegt op muziek, intens reageert op een choreografie of zich laat raken door emotie, is volgens kenners juist een kracht.

Waar sommigen ‘vreemd gedrag’ meenden te zien, herkennen mensen uit de kunstwereld iets heel anders: authenticiteit. Prinses Beatrix bezoekt voorstellingen niet vanuit protocol, maar vanuit persoonlijke fascinatie. Ze kijkt niet alleen, ze beleeft.

Dans als rode draad in haar leven

Dans vormt al jarenlang een rode draad in het leven van prinses Beatrix. Tijdens haar koningschap, maar ook na haar aftreden, bleef zij een trouwe bezoeker van dansvoorstellingen, opera’s en concerten. Ze staat bekend als iemand die zich grondig voorbereidt, choreografen kent bij naam en inhoudelijke vragen stelt na afloop van een voorstelling.

Juist daarom is haar aanwezigheid bij het Holland Dance Festival zo betekenisvol. Het festival geldt als een van de belangrijkste internationale dansbiënnales van Nederland en brengt vernieuwende choreografieën samen met gevestigde namen. Voor Beatrix is het geen onbekend terrein, maar een vertrouwde omgeving waar kunst en diepgang samenkomen.

Een jubileum met betekenis

De twintigste editie van het Holland Dance Festival is niet zomaar een editie. Het jubileum markeert twintig jaar internationale dans in Nederland, met producties die de grenzen van beweging, muziek en expressie opzoeken. Het festival vindt plaats van 4 tot en met 21 februari en strijkt neer in vijf steden: Den Haag, Delft, Rotterdam, Utrecht en Tilburg.

Gedurende deze weken staat Nederland volledig in het teken van dans, met gezelschappen van wereldniveau en jonge makers die experimenteren met nieuwe vormen. De aanwezigheid van prinses Beatrix bij de opening geeft het festival extra glans, maar ook erkenning.

Meer dan symboliek

Wat haar aanwezigheid extra bijzonder maakt, is dat zij al tien edities eerder haar opwachting maakte bij het festival. Dat betekent dat zij de ontwikkeling van het Holland Dance Festival van dichtbij heeft meegemaakt: van groeiende internationale reputatie tot een vaste plek in het culturele landschap.

Volgens insiders binnen het festival is haar steun ook inhoudelijk van waarde. “Ze kijkt niet alleen, ze ziet,” klinkt het. “En dat verschil voel je.” Dat maakt haar tot meer dan een symbolische ambassadeur. Ze is een betrokken toeschouwer met kennis van zaken.

De Jiří Kylián Ring

Op 4 februari werd tijdens het festival bovendien voor de elfde keer de prestigieuze Jiří Kylián Ring uitgereikt. Deze onderscheiding is bedoeld voor personen die een uitzonderlijke en inspirerende bijdrage hebben geleverd aan de ontwikkeling van de dans in Nederland.

De uitreiking van deze ring is een vast hoogtepunt binnen het festival en ligt prinses Beatrix nauw aan het hart. Ze heeft in het verleden meermaals haar waardering uitgesproken voor dansvernieuwers en makers die internationale erkenning wisten te combineren met artistieke diepgang.

Sociale media versus context

De ophef die ontstond na de opening laat vooral zien hoe snel beelden zonder context hun eigen leven gaan leiden op sociale media. Een expressieve reactie wordt losgeknipt van haar achtergrond, een emotionele betrokkenheid vertaald naar ‘opvallend gedrag’. Maar wie de geschiedenis kent, ziet juist consistentie.

Prinses Beatrix heeft zich nooit laten beperken door een strak keurslijf als het om kunstbeleving gaat. Ze heeft altijd ruimte gelaten voor emotie, verwondering en enthousiasme. Dat zij dat ook nu nog doet, getuigt niet van vreemdheid, maar van trouw blijven aan zichzelf.

Een kracht in plaats van een tekortkoming

Wat door sommigen misschien werd bestempeld als ‘gênant’ of ‘onwennig’, blijkt bij nadere beschouwing juist een kracht. Een voormalige koningin die zich durft te laten raken door kunst, die haar emoties niet wegdrukt om aan verwachtingen te voldoen, maar ze toelaat.

In de ogen van velen in de danswereld maakt dat haar onmisbaar. Niet als ceremoniële figuur, maar als mens die kunst serieus neemt. En precies dat is wat dans nodig heeft: aandacht, betrokkenheid en ruimte om te raken.

Het beeld van prinses Beatrix bij de opening van het Holland Dance Festival is daarmee geen curiositeit, maar een bevestiging. Van haar liefde voor dans. Van haar rol als stille, maar krachtige pleitbezorger voor de kunsten. En van het feit dat echte betrokkenheid soms zichtbaar mag zijn.

Lees verder