Algemeen
Vreselijk verdriet voor Kees Stevens: ”Mijn hart huilt”
Op deze maandagochtend is er triest nieuws naar buiten gekomen. Kees Stevens, de echtgenoot van zanger John de Bever, heeft via zijn Instagram-pagina bekendgemaakt dat zijn oma, Oma Miep, is 0verleden.
Kees deelde dat zijn oma een lange en zware lijdensweg heeft doorgemaakt.
Een Jaar van Zware Tegenslagen
Kees Stevens vertelde een jaar geleden in een interview met De Telegraaf dat zijn oma ernstig z!ek was. “Dat kwam vreselijk hard binnen,” vertelde hij destijds.
Het nieuws was extra zwaar omdat Kees zijn oma niet alleen als zijn grootmoeder, maar ook als een moederfiguur beschouwde.
Kees heeft geen contact meer met zijn eigen ouders, en zijn vader 0verleed vorig jaar op 86-jarige leeftijd.
Kort na het 0verlijden van zijn vader kreeg Kees te horen dat zijn oma longk*nker had, met uitgebreide uitzaaiingen.
De artsen hadden al een tijd geleden besloten om geen verdere behandeling meer in te zetten, wat een zeer moeilijke periode voor de familie inluidde.
Een Emotioneel Afscheid
Op Instagram deelde Kees een foto van zichzelf samen met zijn
oma, vergezeld van een emotionele boodschap. “Je was m’n Oma Miep,
vriendin en vertrouwenspersoon.
Ik hield van niemand meer dan van jou. Mijn hart huilt maar ben blij dat je geen pijn meer hebt,” schreef hij.
Hij drukte zijn hoop uit dat er een hiernamaals bestaat waar zijn oma weer herenigd kan worden met zijn opa.
“Bedankt samen voor alles wat jullie hebben gedaan voor mij. Door jullie ben ik wie ik nu ben. Met trots was je ‘Oma Worssie’. Wat zal ik je missen.❤”
In zijn bericht tagde Kees ook zijn man John de Bever, die Oma Miep natuurlijk ook goed kende en liefhad. John de Bever deelde het bericht van Kees eveneens op zijn eigen Instagram-pagina, waarmee hij zijn medeleven en steun betuigde.
Herinneringen aan Oma Miep
Oma Miep was een centrale figuur in het leven van Kees Stevens. Haar invloed en liefde hebben hem gevormd tot de persoon die hij vandaag de dag is.
De sterke band die hij met haar had, blijkt duidelijk uit de woorden die hij in zijn emotionele post gebruikte. Kees benadrukte hoe belangrijk zij voor hem was, niet alleen als oma maar ook als vriendin en vertrouwenspersoon.
Het verlies van Oma Miep is een groot gemis voor Kees, vooral omdat hij haar zag als zijn moederfiguur.
Haar 0verlijden markeert het einde van een tijdperk waarin zij een bron van steun en liefde was voor hem, vooral in moeilijke tijden zoals na het verlies van zijn vader en het gebrek aan contact met zijn biologische ouders.
Steun en Troost
De steun en troost die Kees ontvangt van zijn man John en hun volgers op social media zijn van onschatbare waarde.
De vele reacties op hun Instagram-berichten getuigen van de warmte en het medeleven van hun fans en vrienden.
Dit soort steun kan helpen bij het verwerken van het verdriet en het bieden van een gevoel van gemeenschap in tijden van rouw.
Een Leven Gevierd
Hoewel het een tijd van verdriet is, is het ook een moment om
het leven van Oma Miep te vieren. Haar impact op Kees en de liefde
die zij hem gaf, zijn blijvende erfenissen die hij zal
koesteren.
De herinneringen aan haar liefde, wijsheid en steun zullen Kees blijven inspireren en troost bieden in de komende dagen.
De Toekomst
Het verlies van Oma Miep zal altijd een leegte achterlaten in het leven van Kees Stevens en John de Bever. Toch zullen zij haar blijven eren door de herinneringen aan haar levendig te houden en de lessen die zij hen heeft geleerd, voort te zetten.
Het is duidelijk dat Oma Miep een blijvende indruk heeft achtergelaten op iedereen die haar kende, en haar nalatenschap zal voortleven in de harten van haar geliefden.
Met dit afscheid begint een nieuwe fase voor Kees, een fase waarin hij verder zal moeten zonder de fysieke aanwezigheid van zijn geliefde oma, maar met haar spirituele begeleiding en de herinneringen aan de liefde en steun die zij hem altijd gaf.
In de nieuwste aflevering van HNM De Podcast heeft Hélène Hendriks een anekdote gedeeld die bij luisteraars meteen tot de verbeelding sprak. Niet vanwege groot drama of scherpe televisie-oordelen, maar juist door een onverwacht, licht ongemakkelijk én vooral humoristisch moment uit haar carrière. Het verhaal draait om Dani, de voormalige Portugese middenvelder die eind jaren negentig voor Ajax speelde en destijds bekendstond om zijn flair, uitstraling en zelfvertrouwen — eigenschappen die hij, zo blijkt, nooit helemaal is kwijtgeraakt.
Een werkdag die anders liep dan gepland
Het voorval speelde zich af tijdens een werkbezoek aan de Johan Cruijff ArenA, rond een wedstrijd van Ajax. Hendriks was daar in professionele hoedanigheid, samen met oud-internationals Wesley Sneijder en Khalid Boulahrouz, met wie ze regelmatig samenwerkt bij voetbaluitzendingen. Alles wees erop dat het een routineklus zou worden: interviews, analyses en daarna weer door naar de volgende uitzending.
Maar zoals zo vaak in de mediawereld kunnen onverwachte ontmoetingen een werkdag ineens een heel andere kleur geven.
“Wie was daar nog meer?”
In de podcast wordt het moment opnieuw opgerakeld door Noa Vahle, die met hoorbaar plezier terugblikt op het verhaal. “Jij was daar met Wesley en Khalid,” zegt ze tegen Hendriks. “Maar wie was daar nog meer?” Het antwoord volgt vrijwel meteen: Dani.
Voor veel voetbalfans is die naam nog altijd herkenbaar. Dani speelde tussen 1996 en 2000 bij Ajax en was een vaste waarde in een periode waarin de club internationaal aanzien genoot. Inmiddels is hij 49 jaar, maar volgens Hendriks heeft hij weinig van zijn charisma verloren.
Een onschuldige opmerking met gevolgen
Het moment waarop alles kantelde, ontstond volgens Noa vrij spontaan. Tijdens een interview — niet strak voorbereid, zoals Hendriks zelf ook toegeeft — liet ze zich ontvallen dat Dani er “nog steeds goed uitziet”. Een losse, collegiale opmerking, zoals die in mediakringen wel vaker wordt gemaakt.
Maar, zo concludeert Noa lachend in de podcast: “Dat was voor Dani the way in. Een vrijbrief.”
Het typeert de dynamiek die volgt. Wat voor de één een onschuldige observatie is, kan voor de ander een uitnodiging lijken. En Dani, met zijn bekende Zuid-Europese flair, liet die kans niet onbenut.
De charme-offensief
Volgens Hendriks kwam het moment kort na het interview. Dani werd gevraagd wat hij na de wedstrijd ging doen. Zijn antwoord was allesbehalve standaard. “Of jij en ik kunnen ook een hapje gaan eten,” zou hij hebben gezegd.
In de podcaststudio leidt die zin tot zichtbaar plezier en gegniffel. Hendriks vertelt het verhaal met zelfspot en gevoel voor timing, waardoor het eerder charmant dan ongemakkelijk wordt. Haar reactie was even gevat als professioneel: “Dat lijkt me uitstekend. Ik moet alleen nog even een programma doen.”
Een antwoord dat de deur op een kier laat — maar tegelijk duidelijk maakt dat werk voorgaat.
Professioneel tot het einde
Voor wie zich afvraagt of het aanbod nog een vervolg kreeg, is Hendriks helder. “Nee,” benadrukt ze. “Ik ben gewoon keurig bij Wesley en Khalid gebleven en we hebben lekker die uitzending gedaan.”
Daarmee wordt het verhaal precies wat het is: een luchtige anekdote, geen sensatie. Geen afspraakje, geen verborgen romance, maar een moment dat vooral laat zien hoe dun de lijn soms is tussen werk en persoonlijke interactie — zeker in een wereld waarin sport, media en persoonlijkheden samenkomen.
Hilariteit aan tafel
In de podcaststudio zorgt het verhaal voor veel gelach. Noa Vahle kan het niet laten om te concluderen: “Hij is zijn streken nog niet verloren.” Een opmerking die zowel plagerig als bewonderend klinkt.
Wat meespeelt, is dat Dani’s reputatie hem vooruitgaat. In zijn actieve jaren stond hij bekend als een stijlvolle speler met een grote persoonlijkheid. Dat beeld blijkt nog altijd springlevend, al is het nu vooral voer voor humoristische terugblikken.
Hendriks als verteller
Wat dit verhaal extra kracht geeft, is de manier waarop Hendriks het brengt. Ze zet zichzelf niet neer als middelpunt van een flirt, maar als observator van een licht absurd moment. Ze relativeert, lacht om zichzelf en benadrukt dat het vooral een grappige situatie was, ontstaan uit een spontane opmerking.
Juist die toon maakt het verhaal herkenbaar. Veel luisteraars zullen situaties kennen waarin een opmerking anders wordt opgevat dan bedoeld — zeker in een professionele context.
Media, sport en menselijke momenten
De anekdote onderstreept ook hoe menselijk de sportwereld is. Achter grote namen, stadions en camera’s schuilen gewone interacties: plagerijen, misverstanden en soms een charmante poging die nergens toe leidt.
Voor Hendriks is het inmiddels onderdeel van een lange carrière waarin ze talloze sporters, coaches en oud-spelers heeft ontmoet. Dat dit moment nu pas wordt gedeeld, laat zien dat het vooral een herinnering is die met de tijd alleen maar grappiger is geworden.
Een podcast vol persoonlijkheid
HNM De Podcast staat bekend om dit soort verhalen: open, ongefilterd en met ruimte voor zelfspot. Het is geen plek voor harde onthullingen, maar voor gesprekken die laten zien wie mensen achter de schermen zijn. Deze anekdote past daar perfect bij.
Het laat Hélène Hendriks zien als iemand die stevig in haar professionele schoenen staat, maar ook kan lachen om onverwachte situaties. En het laat Dani zien als iemand die, zelfs jaren na zijn voetbalcarrière, zijn charme nog niet heeft ingeleverd.
Een verhaal zonder bijbedoelingen
Aan het eind van de aflevering is één ding duidelijk: dit is geen verhaal over grenzen die overschreden worden, maar over een moment van luchtige bravoure. Een herinnering die nu, jaren later, vooral voor plezier zorgt bij luisteraars.
En misschien is dat precies waarom het zo aanslaat. Geen sensatie, geen geruchten, maar een menselijke anekdote uit de sport- en mediawereld — verteld met humor, relativering en een knipoog.