Algemeen
Met dit trucje gaat de batterij van je telefoon of laptop een stuk langer mee! (werkt echt)
Tips om de Batterijduur van je Elektronische Apparaten te Verlengen
Heb je het gevoel dat je telefoon na een paar uur gebruik al bijna leeg is? Of dat je laptop het maar kort volhoudt? Dit komt omdat elke keer dat je jouw apparaat oplaadt, de conditie van de batterij iets verslechtert. Hier zijn enkele tips om de batterij van je apparaat zo lang mogelijk in goede staat te houden.
Hoe Werken Lithium-Ion Batterijen?
De batterijen in veel van je elektronische apparaten, zoals telefoons en laptops, zijn lithium-ion batterijen. Deze batterijen werken door een samenspel tussen positieve en negatieve deeltjes binnenin. Over het algemeen kunnen deze batterijen ongeveer 300 tot 500 keer volledig opgeladen worden. Hierbij maakt het niet uit of je de batterij in één keer helemaal gebruikt of in meerdere keren.
Slim Opladen
Wil je dat je batterij zo lang mogelijk meegaat? Probeer dan de batterij te gebruiken binnen een bepaalde marge, namelijk tussen de 20% en 80% van de volledige capaciteit. Laat je apparaat ook niet onnodig lang aan de oplader liggen en vermijd dat je batterij helemaal leeg raakt voordat je hem weer oplaadt. Het is ook een goed idee om de originele oplader en kabel te gebruiken. Zo weet je zeker dat je apparaat precies de juiste hoeveelheid stroom krijgt.
Energie Besparen
Het is beter voor je apparaat en je portemonnee om zuinig om te
gaan met je batterij. Let op met extreme temperaturen; te warm of
te koud is niet goed voor de levensduur van je batterij. Voor
telefoons is het advies om ze te gebruiken bij temperaturen tussen
de 0 en 35 graden Celsius. Het is ook belangrijk om je software
up-to-date te houden. Ontwikkelaars voeren vaak updates uit die
helpen om batterij te besparen. Een slecht bereik of wifi-signaal
kan er ook voor zorgen dat je batterij sneller leegloopt.
Daarnaast kunnen een hoge schermhelderheid en het gebruik van functies zoals bluetooth extra belastend zijn voor je batterij. Veel apparaten hebben een speciale energiebesparende modus die helpt om achtergrondtaken te verminderen. Gebruik deze modus om de batterijduur te verlengen.
Wanneer de Batterij Vervangen?
Uiteindelijk zal elke batterij verouderen en minder lang meegaan. Als dat gebeurt, kun je overwegen om de batterij te vervangen. Afhankelijk van je apparaat kan dit makkelijk of juist wat moeilijker zijn. Bij sommige telefoons en laptops is het vervangen van de batterij heel eenvoudig. Je hoeft dan alleen maar voor een originele nieuwe batterij te zorgen en deze te plaatsen. Bij andere apparaten, zoals iPhones, kan het wat duurder en lastiger zijn.
Tips voor een Langere Batterijduur
- Gebruik Altijd de Originele Oplader en Kabel: Dit zorgt ervoor dat je apparaat precies de juiste hoeveelheid stroom krijgt.
- Laat je Apparaat Niet te Lang aan de Oplader Liggen: Het continu opladen van een volledig opgeladen batterij kan de levensduur verkorten.
- Houd je Software Up-to-Date: Ontwikkelaars brengen updates uit die de efficiëntie en levensduur van de batterij kunnen verbeteren.
- Gebruik de Energiebesparende Modus: Deze modus kan helpen om achtergrondtaken te verminderen en de levensduur van je batterij te verlengen.
- Houd je Schermhelderheid Zo Laag Mogelijk: Een hoge schermhelderheid verbruikt veel energie.
- Voorkom dat je Batterij Helemaal Leegloopt: Probeer je batterij op te laden voordat deze onder de 20% komt.
Conclusie
Door enkele eenvoudige aanpassingen aan je oplaad- en gebruiksgewoonten kun je de levensduur van je batterij aanzienlijk verlengen. Het gebruik van originele opladers, het vermijden van extreme temperaturen, het up-to-date houden van je software, en het gebruik van energiebesparende modi zijn enkele van de meest effectieve manieren om dit te bereiken. Hoewel elke batterij uiteindelijk aan vervanging toe zal zijn, kunnen deze tips helpen om de tijd tussen vervangingen te verlengen en de prestaties van je apparaten te optimaliseren.
Bron: Radar
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.