Algemeen
Kusjes van een hond kunnen leiden tot ernstige gezondheidsrisico’s – maar huisdiereigenaren blijven het risico nemen
Ondanks dat veel mensen weten waar de tong van hun huisdier is geweest, kunnen maar weinigen een kus van een schattige hond of kat weerstaan.
Wat veel mensen echter niet weten – of misschien niet interesseert – is dat het toestaan dat een hond of kat je gezicht likt, kan leiden tot ernstige bacteriële infecties. Deze infecties kunnen leiden tot mogelijk verlies van ledematen en in sommige gevallen zelfs fataal zijn.
Gevaarlijke Kussen
Mensen hebben verschillende meningen over het laten likken van hun mond door hun huisdier. De ene groep zegt enthousiast “geef me nog eentje”, terwijl de andere groep liever “nee bedankt” zegt. Hoewel puppy- en kattenkusjes schattig kunnen lijken, is het minder schattig als je bedenkt waar de tong van het dier allemaal is geweest – zoals in hun onderstreek of in met poep besmeurd gras.
Wanneer je harige vriend een schone plek van je huid likt, kan wat hij achterlaat levensbedre!gend zijn voor mensen. Een TikTok-gebruiker met de naam “medexplained2you”, een physician’s assistant (PA), waarschuwt in een video: “Kus jij je hond op de mond? Indien ja, dan is het tijd om te stoppen.” Hij vermeldt echter ook op zijn profiel: “geen professioneel medisch advies”.
Risico op Infecties
De TikTok-gebruiker legt uit: “Je kunt er zelfs je ledematen door verliezen. Ik maak helaas geen grapje, want je hond op de mond kussen kan een infectie veroorzaken met iets dat Capnocytophaga Canimorsus heet.” Volgens de Centers for Disease Control and Prevention (CDC) is Capnocytophaga een bacterie die leeft in de mond van honden en katten. Deze bacteriën, waar de dieren immuun voor zijn, kunnen zich verspreiden naar mensen via krassen, beten en andere vormen van nauw contact.
Ernstige Complicaties
Een infectie met Capnocytophaga kan ernstige complicaties veroorzaken, waaronder een hartaanval, nierfalen en gangreen. Bij sommige mensen kunnen vingers, tenen of zelfs ledematen geamputeerd moeten worden als gevolg van de infectie. Het CDC meldt dat mensen die de infectie hebben, binnen drie tot vijf dagen symptomen beginnen te vertonen. Ongeveer 3 op de 10 mensen die een ernstige infectie (zoals sepsis) ontwikkelen, zullen sterven.
Hoewel het zeldzaam is, kan de infectie snel verergeren en fataal zijn bij mensen met een verzwakt immuunsysteem, zoals ouderen, mensen die veel alcohol gebruiken en mensen zonder milt.
Bekende Gevallen
Er zijn enkele gevallen geweest die veel aandacht hebben gekregen. In augustus 2022 overleed de Zuid-Afrikaanse actrice Charlbi Dean onverwacht door bacteriële sepsis, mogelijk veroorzaakt door een infectie na de verwijdering van haar milt in 2009. De lijksch0uwer kon echter niet bevestigen of de infectie door een dier was veroorzaakt.
In 2019 werden bij Marie Trainer uit Ohio beide handen en benen geamputeerd na een zeldzame infectie doordat haar Duitse herder puppy aan een open wond likte. Ondanks deze ervaring, wilde Trainer haar honden niet wegdoen en liet ze hen zelfs in het z!ekenhuis bezoeken.
In juni 2018 werden in Wisconsin twee gevallen van Capnocytophaga canimorsus gemeld. Sharon Larson, 58, uit Milwaukee stierf na een klein kneepje van haar hond. Greg Manteufel, 48, uit West Bend, moest zijn beide handen en onderbenen laten amputeren na contact met honden, zonder gebeten te zijn.
Wat Te Doen?
De TikTok-gebruiker adviseert: “Waarom vermijd je al die problemen niet en stop je met je hond op de mond te kussen. Lijkt me een makkelijke oplossing.” Veel dierenliefhebbers spotten echter met dit advies en geven aan dat ze het risico accepteren.
Reacties variëren van: “Ik doe het al 60 jaar en ik heb nog steeds al mijn ledematen!!” tot: “Ik zal nooit stoppen. Het zijn geen honden, het zijn mijn kinderen.” Sommigen vinden humor in de post en vergelijken de mond van honden met die van mensen.
Verschillende Standpunten
Sommige mensen waardeerden het advies van de TikTok-gebruiker: “Absoluut mee eens! Ik kan niet geloven dat mensen honden zelfs de mond van kinderen laten kussen.” Anderen vonden het schattig als honden baby’s op de mond kussen en vonden het advies overdreven.
Wat Denk Jij?
Wat vinden jullie ervan? Ga je ermee akkoord of ben je ertegen dat honden mensen op de mond likken? Het is een persoonlijke keuze, maar het is belangrijk om je bewust te zijn van de mogelijke risico’s.
In de nieuwste aflevering van HNM De Podcast heeft Hélène Hendriks een anekdote gedeeld die bij luisteraars meteen tot de verbeelding sprak. Niet vanwege groot drama of scherpe televisie-oordelen, maar juist door een onverwacht, licht ongemakkelijk én vooral humoristisch moment uit haar carrière. Het verhaal draait om Dani, de voormalige Portugese middenvelder die eind jaren negentig voor Ajax speelde en destijds bekendstond om zijn flair, uitstraling en zelfvertrouwen — eigenschappen die hij, zo blijkt, nooit helemaal is kwijtgeraakt.
Een werkdag die anders liep dan gepland
Het voorval speelde zich af tijdens een werkbezoek aan de Johan Cruijff ArenA, rond een wedstrijd van Ajax. Hendriks was daar in professionele hoedanigheid, samen met oud-internationals Wesley Sneijder en Khalid Boulahrouz, met wie ze regelmatig samenwerkt bij voetbaluitzendingen. Alles wees erop dat het een routineklus zou worden: interviews, analyses en daarna weer door naar de volgende uitzending.
Maar zoals zo vaak in de mediawereld kunnen onverwachte ontmoetingen een werkdag ineens een heel andere kleur geven.
“Wie was daar nog meer?”
In de podcast wordt het moment opnieuw opgerakeld door Noa Vahle, die met hoorbaar plezier terugblikt op het verhaal. “Jij was daar met Wesley en Khalid,” zegt ze tegen Hendriks. “Maar wie was daar nog meer?” Het antwoord volgt vrijwel meteen: Dani.
Voor veel voetbalfans is die naam nog altijd herkenbaar. Dani speelde tussen 1996 en 2000 bij Ajax en was een vaste waarde in een periode waarin de club internationaal aanzien genoot. Inmiddels is hij 49 jaar, maar volgens Hendriks heeft hij weinig van zijn charisma verloren.
Een onschuldige opmerking met gevolgen
Het moment waarop alles kantelde, ontstond volgens Noa vrij spontaan. Tijdens een interview — niet strak voorbereid, zoals Hendriks zelf ook toegeeft — liet ze zich ontvallen dat Dani er “nog steeds goed uitziet”. Een losse, collegiale opmerking, zoals die in mediakringen wel vaker wordt gemaakt.
Maar, zo concludeert Noa lachend in de podcast: “Dat was voor Dani the way in. Een vrijbrief.”
Het typeert de dynamiek die volgt. Wat voor de één een onschuldige observatie is, kan voor de ander een uitnodiging lijken. En Dani, met zijn bekende Zuid-Europese flair, liet die kans niet onbenut.
De charme-offensief
Volgens Hendriks kwam het moment kort na het interview. Dani werd gevraagd wat hij na de wedstrijd ging doen. Zijn antwoord was allesbehalve standaard. “Of jij en ik kunnen ook een hapje gaan eten,” zou hij hebben gezegd.
In de podcaststudio leidt die zin tot zichtbaar plezier en gegniffel. Hendriks vertelt het verhaal met zelfspot en gevoel voor timing, waardoor het eerder charmant dan ongemakkelijk wordt. Haar reactie was even gevat als professioneel: “Dat lijkt me uitstekend. Ik moet alleen nog even een programma doen.”
Een antwoord dat de deur op een kier laat — maar tegelijk duidelijk maakt dat werk voorgaat.
Professioneel tot het einde
Voor wie zich afvraagt of het aanbod nog een vervolg kreeg, is Hendriks helder. “Nee,” benadrukt ze. “Ik ben gewoon keurig bij Wesley en Khalid gebleven en we hebben lekker die uitzending gedaan.”
Daarmee wordt het verhaal precies wat het is: een luchtige anekdote, geen sensatie. Geen afspraakje, geen verborgen romance, maar een moment dat vooral laat zien hoe dun de lijn soms is tussen werk en persoonlijke interactie — zeker in een wereld waarin sport, media en persoonlijkheden samenkomen.
Hilariteit aan tafel
In de podcaststudio zorgt het verhaal voor veel gelach. Noa Vahle kan het niet laten om te concluderen: “Hij is zijn streken nog niet verloren.” Een opmerking die zowel plagerig als bewonderend klinkt.
Wat meespeelt, is dat Dani’s reputatie hem vooruitgaat. In zijn actieve jaren stond hij bekend als een stijlvolle speler met een grote persoonlijkheid. Dat beeld blijkt nog altijd springlevend, al is het nu vooral voer voor humoristische terugblikken.
Hendriks als verteller
Wat dit verhaal extra kracht geeft, is de manier waarop Hendriks het brengt. Ze zet zichzelf niet neer als middelpunt van een flirt, maar als observator van een licht absurd moment. Ze relativeert, lacht om zichzelf en benadrukt dat het vooral een grappige situatie was, ontstaan uit een spontane opmerking.
Juist die toon maakt het verhaal herkenbaar. Veel luisteraars zullen situaties kennen waarin een opmerking anders wordt opgevat dan bedoeld — zeker in een professionele context.
Media, sport en menselijke momenten
De anekdote onderstreept ook hoe menselijk de sportwereld is. Achter grote namen, stadions en camera’s schuilen gewone interacties: plagerijen, misverstanden en soms een charmante poging die nergens toe leidt.
Voor Hendriks is het inmiddels onderdeel van een lange carrière waarin ze talloze sporters, coaches en oud-spelers heeft ontmoet. Dat dit moment nu pas wordt gedeeld, laat zien dat het vooral een herinnering is die met de tijd alleen maar grappiger is geworden.
Een podcast vol persoonlijkheid
HNM De Podcast staat bekend om dit soort verhalen: open, ongefilterd en met ruimte voor zelfspot. Het is geen plek voor harde onthullingen, maar voor gesprekken die laten zien wie mensen achter de schermen zijn. Deze anekdote past daar perfect bij.
Het laat Hélène Hendriks zien als iemand die stevig in haar professionele schoenen staat, maar ook kan lachen om onverwachte situaties. En het laat Dani zien als iemand die, zelfs jaren na zijn voetbalcarrière, zijn charme nog niet heeft ingeleverd.
Een verhaal zonder bijbedoelingen
Aan het eind van de aflevering is één ding duidelijk: dit is geen verhaal over grenzen die overschreden worden, maar over een moment van luchtige bravoure. Een herinnering die nu, jaren later, vooral voor plezier zorgt bij luisteraars.
En misschien is dat precies waarom het zo aanslaat. Geen sensatie, geen geruchten, maar een menselijke anekdote uit de sport- en mediawereld — verteld met humor, relativering en een knipoog.