Algemeen
‘Ik hoorde rare stemmen in de kamer van mijn moeder …’
Op een doodnormale werkdag, die begon zoals elke andere met meetings en deadlines, werd de routine van een vader plotseling onderbroken door een reeks onophoudelijke telefoontjes van zijn tienerzoon.
De dag, begonnen met de gebruikelijke kantoorzorgen, nam een angstaanjagende wending toen de vader uiteindelijk zijn zoon aan de lijn kreeg, angstig en smekend om naar huis te komen.
Zijn zoon, normaal een rustige jongen, was nu overstuur en zijn stem beefde terwijl hij uitlegde dat hij zijn moeder luid hoorde schreeuwen vanuit haar kamer, een geluid zo angstaanjagend dat het hem weerhield de kamer binnen te gaan. Dit zette een keten van paniek in beweging bij de vader, die zijn zakelijke verplichtingen opzij schoof en haastte om zijn gezin bij te staan.
Na de verontrustende oproep van zijn zoon, aarzelde de vader geen moment en spoedde zich naar huis, zijn hart bonzend in zijn keel bij elke voorbijgaande seconde, terwijl hij zich het ergste voorstelde. De autorit naar huis leek een eeuwigheid te duren, waarbij elke seconde zwaarder woog dan de vorige. Bij aankomst stormde hij naar binnen, geleid door een mengeling van vrees en vastberadenheid.
In de slaapkamer werd hij geconfronteerd met een schokkend en bizar tafereel: zijn vrouw lag in bed, omringd door drie onbekende figuren die een vreemd ritueel uitvoerden.
Ze zongen in een onbekende taal, zwaaiden objecten in de lucht en baadden de kamer in een onnatuurlijk, griezelig licht. Overweldigd door een mix van woede en beschermingsdrang, handelde hij instinctief door de dichtstbijzijnde indringer te confronteren.
De vader, vastberaden om zijn vrouw te beschermen, riep om de politie terwijl hij probeerde de indringers op afstand te houden. Toen de politie arriveerde, werden de indringers snel overmeesterd en gearresteerd. In de chaos die volgde, werkten de hulpdiensten snel om de vrouw medische hulp te bieden.
Het onderzoek onthulde later dat de indringers deel uitmaakten van een obscure sekte die geloofde dat ze speciale energieën bezaten om mensen te genezen of te beïnvloeden. Ze hadden de vrouw uitgekozen vanwege haar vermeende ‘uitzonderlijke’ aura, wat hen ertoe bracht te geloven dat zij een belangrijk doelwit voor hun rituelen was.
De impact van deze traumatische ervaring op het gezin was diepgaand. In de weken die volgden, stonden hun levens in het teken van herstel en aanpassing. De vrouw herstelde langzaam van haar fysieke en emotionele wonden in het ziekenhuis, terwijl de vader en zoon worstelden om de gebeurtenissen te verwerken. Uiteindelijk besloot het gezin te verhuizen, op zoek naar een frisse start en een veilige omgeving, ver weg van de herinneringen die hun oude huis nu met zich meebracht.
Dit verhaal laat zien hoe een doorsnee dag kan omslaan in een strijd voor het welzijn van geliefden en benadrukt de onvoorwaardelijke kracht van familiebanden in tijden van crisis.
Vanaf 1 januari 2026 krijgen miljoenen Nederlanders te maken met hogere kosten voor hun betaalrekening. Zowel ING als ABN AMRO voeren nieuwe tarieven in. De banken stellen dat de prijsverhogingen nodig zijn om te investeren in betere beveiliging en moderne technologie. Veel klanten ervaren het echter vooral als wéér een stijging, in een tijd waarin ze al steeds meer digitaal moeten doen. Wat verandert er precies, wat betaal je straks en welke alternatieven zijn er?
Wat verandert er per 1 januari 2026?
De aanpassingen raken de basis van het dagelijkse bankieren: de maandelijkse kosten voor een standaard betaalrekening gaan omhoog. Wie daarnaast extra diensten afneemt—zoals een creditcard, papieren afschriften of aanvullende pasjes—ziet die kosten eveneens stijgen. Dat lijkt misschien beperkt per maand, maar op jaarbasis kan het om tientallen euro’s gaan.
Nieuwe tarieven in één oogopslag
-
ABN AMRO: het standaard betaalpakket stijgt van €3,70 naar €4,30 per maand. Dat is een verhoging van ruim 16%.
-
ING: verhoogt het tarief van €3,90 naar €4,00 per maand. Een kleinere stap, maar wel opnieuw omhoog.
Ook de extra opties worden duurder:
-
Creditcard
-
ING: van €1,90 naar €2,00 per maand
-
ABN AMRO: van €2,15 naar €2,55 per maand
-
-
Papieren afschriften
-
ING: van €1,25 naar €1,50 per maand (uitzondering: basis- en jongerenrekeningen blijven gratis)
-
Voor veel klanten zit de pijn vooral in het stapelen: een paar dubbeltjes hier, een paar dubbeltjes daar—en aan het eind van het jaar loopt het op.
En hoe zit het bij andere banken?
Niet elke grote bank verhoogt op dit moment de tarieven. Rabobank houdt de prijzen per 1 januari 2026 gelijk. Dat klinkt als goed nieuws, maar er is een kanttekening: Rabobank verhoogde de tarieven al in juni 2025. Klanten betalen daar dus al langer meer. Met een maandtarief dat rond de €5,45 ligt, behoort Rabobank bovendien al jaren tot de duurste aanbieders.
Wie verder kijkt dan de ‘grote drie’, ziet scherpere prijzen:
-
ASN Bank rekent €3,65 per maand en heeft dit tarief al geruime tijd niet verhoogd. Daarmee is ASN momenteel één van de goedkoopste opties voor een volledige betaalrekening.
-
Triodos hanteert een leeftijdsafhankelijk model:
-
18–22 jaar: gratis
-
23–25 jaar: €3,50 per maand
-
26 jaar en ouder: €5,00 per maand
-
Waarom verhogen banken de prijzen?
De banken geven verschillende redenen. ABN AMRO wijst op investeringen in veiligheid, zoals de Gesprek Check, waarmee klanten kunnen controleren of ze daadwerkelijk met de bank spreken en niet met een oplichter. ING spreekt breder over het “toekomstbestendig maken” van de dienstverlening.
Toch is niet iedereen overtuigd. Consumenten merken dat:
-
Bankieren steeds digitaler wordt (minder kantoren, minder personeel).
-
Ze zelf meer handelingen online moeten doen.
-
Tegelijkertijd de prijzen bijna elk jaar stijgen.
Consumentenorganisaties stellen daarom de vraag: als digitalisering kosten bespaart, waarom gaan de tarieven dan omhoog? Banken antwoorden dat cybercriminaliteit toeneemt en dat beveiliging en innovatie juist steeds duurder worden. Het debat daarover zal voorlopig niet verstommen.
Wat krijg je eigenlijk voor je geld?
Bijna alle betaalpakketten bieden dezelfde basis:
-
Een betaalrekening
-
Een pinpas
-
Toegang tot de app en internetbankieren
De verschillen zitten in de extra’s:
-
Wel of geen gratis spaarrekening
-
Pushmeldingen bij verdachte betalingen
-
Kosten voor extra passen of creditcards
-
Kosten voor papieren afschriften
-
Tarieven voor geld opnemen in het buitenland
Wie die extra’s niet gebruikt, betaalt soms onnodig. Juist daar valt vaak te besparen.
Zo houd je je bankkosten laag
Vind je de prijsstijgingen vervelend? Dan zijn er meerdere manieren om de schade te beperken—zonder in te leveren op gemak.
1. Overstappen
Overstappen naar een goedkopere bank kan je €30 tot €50 per jaar schelen. Met de Overstapservice regelen banken automatisch:
-
Overboekingen
-
Automatische incasso’s
-
Inkomende betalingen
De overstap is meestal binnen enkele weken rond.
2. Check je extra’s
-
Creditcard nodig? Veel mensen gebruiken hem nauwelijks.
-
Papieren afschriften? Zet ze uit als je alles digitaal bijhoudt.
-
Extra passen? Deel waar mogelijk een rekening met je partner.
3. Let op ‘kleine’ kosten
-
Geld opnemen in het buitenland
-
Betalen buiten de eurozone
-
Rood staan (dit kan op jaarbasis flink aantikken)
Kleine posten lijken onschuldig, maar samen kunnen ze duur uitpakken.
De rekensom: waarom vergelijken loont
Een verschil van €1 per maand voelt misschien minimaal. Maar:
-
€1 per maand = €12 per jaar
-
€2 per maand = €24 per jaar
-
€4 per maand = €48 per jaar
Dat is geld dat je ook kunt besteden aan iets leuks—or gewoon kunt besparen.
Conclusie: wees kritisch en kijk rond
De prijsverhogingen bij ING en ABN AMRO zijn geen wereldschokkende bedragen per maand, maar passen wel in een trend van jaarlijkse stijgingen. Wie niet kritisch kijkt, betaalt ongemerkt steeds meer voor dezelfde basisdienst.
Het loont dus om:
-
Tarieven te vergelijken
-
Te schrappen in overbodige extra’s
-
En eventueel over te stappen
Zo houd je zelf de regie over je bankkosten. Want die paar euro verschil per maand? Aan het eind van het jaar maakt het meer uit dan je denkt.