Algemeen
‘Ik hoorde rare stemmen in de kamer van mijn moeder …’
Op een doodnormale werkdag, die begon zoals elke andere met meetings en deadlines, werd de routine van een vader plotseling onderbroken door een reeks onophoudelijke telefoontjes van zijn tienerzoon.
De dag, begonnen met de gebruikelijke kantoorzorgen, nam een angstaanjagende wending toen de vader uiteindelijk zijn zoon aan de lijn kreeg, angstig en smekend om naar huis te komen.
Zijn zoon, normaal een rustige jongen, was nu overstuur en zijn stem beefde terwijl hij uitlegde dat hij zijn moeder luid hoorde schreeuwen vanuit haar kamer, een geluid zo angstaanjagend dat het hem weerhield de kamer binnen te gaan. Dit zette een keten van paniek in beweging bij de vader, die zijn zakelijke verplichtingen opzij schoof en haastte om zijn gezin bij te staan.
Na de verontrustende oproep van zijn zoon, aarzelde de vader geen moment en spoedde zich naar huis, zijn hart bonzend in zijn keel bij elke voorbijgaande seconde, terwijl hij zich het ergste voorstelde. De autorit naar huis leek een eeuwigheid te duren, waarbij elke seconde zwaarder woog dan de vorige. Bij aankomst stormde hij naar binnen, geleid door een mengeling van vrees en vastberadenheid.
In de slaapkamer werd hij geconfronteerd met een schokkend en bizar tafereel: zijn vrouw lag in bed, omringd door drie onbekende figuren die een vreemd ritueel uitvoerden.
Ze zongen in een onbekende taal, zwaaiden objecten in de lucht en baadden de kamer in een onnatuurlijk, griezelig licht. Overweldigd door een mix van woede en beschermingsdrang, handelde hij instinctief door de dichtstbijzijnde indringer te confronteren.
De vader, vastberaden om zijn vrouw te beschermen, riep om de politie terwijl hij probeerde de indringers op afstand te houden. Toen de politie arriveerde, werden de indringers snel overmeesterd en gearresteerd. In de chaos die volgde, werkten de hulpdiensten snel om de vrouw medische hulp te bieden.
Het onderzoek onthulde later dat de indringers deel uitmaakten van een obscure sekte die geloofde dat ze speciale energieën bezaten om mensen te genezen of te beïnvloeden. Ze hadden de vrouw uitgekozen vanwege haar vermeende ‘uitzonderlijke’ aura, wat hen ertoe bracht te geloven dat zij een belangrijk doelwit voor hun rituelen was.
De impact van deze traumatische ervaring op het gezin was diepgaand. In de weken die volgden, stonden hun levens in het teken van herstel en aanpassing. De vrouw herstelde langzaam van haar fysieke en emotionele wonden in het ziekenhuis, terwijl de vader en zoon worstelden om de gebeurtenissen te verwerken. Uiteindelijk besloot het gezin te verhuizen, op zoek naar een frisse start en een veilige omgeving, ver weg van de herinneringen die hun oude huis nu met zich meebracht.
Dit verhaal laat zien hoe een doorsnee dag kan omslaan in een strijd voor het welzijn van geliefden en benadrukt de onvoorwaardelijke kracht van familiebanden in tijden van crisis.
Het zorgde voor gefluister, opgetrokken wenkbrauwen en drukte op sociale media: Prinses Beatrix werd samen met Prins Constantijn en Prinses Laurentien gespot bij de opening van de twintigste editie van het Holland Dance Festival. Sommige aanwezigen en online toeschouwers spraken al snel over ‘opvallend’ of zelfs ‘vreemd’ gedrag van de voormalige koningin. Maar wie verder kijkt dan een paar losse beelden en korte observaties, ziet geen ongemak of misplaatste situatie. Wat zichtbaar werd, was iets anders: een diepgewortelde, levenslange liefde voor dans en podiumkunst.
Bevestiging van koninklijke aanwezigheid
De Rijksvoorlichtingsdienst bevestigde maandag dat het koninklijke drietal op 4 februari aanwezig was bij de feestelijke opening van het jubileumfestival. Die vond plaats in Amare in Den Haag, waar het Nederlands Dans Theater de openingsvoorstelling verzorgde. Het ging om een avond vol internationale choreografieën, muzikaliteit en expressieve beweging – precies het soort voorstelling dat al decennialang op warme belangstelling van prinses Beatrix kan rekenen.
Volgens betrokkenen was de voormalige koningin zichtbaar geraakt door wat zich op het podium afspeelde. Ze reageerde enthousiast, expressief en aandachtig. Voor sommigen viel dat buiten het beeld dat zij hebben van een lid van het koningshuis: beheerst, ingetogen en vooral onbewogen. Maar juist die interpretatie doet geen recht aan wie prinses Beatrix is, en al helemaal niet aan haar relatie met de danswereld.
Reacties uit de danswereld
In de danswereld zelf was er geen spoor van verbazing of kritiek. Integendeel. Samuel Wuersten, artistiek directeur van het Holland Dance Festival, sprak vol waardering over de aanwezigheid van de koninklijke gasten en in het bijzonder over prinses Beatrix.
“Wij zijn ontzettend blij dat prinses Beatrix, prins Constantijn en prinses Laurentien bij deze twintigste jubileumeditie aanwezig zijn,” liet hij weten. “En prinses Beatrix heeft zelf ook een jubileum met ons te vieren: maar liefst tien edities mochten wij haar verwelkomen bij onze internationale dansbiënnale.”
Die woorden onderstrepen hoe structureel haar betrokkenheid is. Het gaat hier niet om een eenmalig bezoek of een verplicht koninklijk optreden, maar om jarenlange, consequente steun aan de danssector.
Geen etiquette, maar authenticiteit
Volgens Wuersten is de betrokkenheid van prinses Beatrix allesbehalve oppervlakkig. “Met haar scherpe belangstelling en oprechte interesse kunnen we ons geen betere ambassadeur voor de dans wensen,” aldus de artistiek directeur. Dat zij soms zichtbaar meebeweegt op muziek, intens reageert op een choreografie of zich laat raken door emotie, is volgens kenners juist een kracht.
Waar sommigen ‘vreemd gedrag’ meenden te zien, herkennen mensen uit de kunstwereld iets heel anders: authenticiteit. Prinses Beatrix bezoekt voorstellingen niet vanuit protocol, maar vanuit persoonlijke fascinatie. Ze kijkt niet alleen, ze beleeft.
Dans als rode draad in haar leven
Dans vormt al jarenlang een rode draad in het leven van prinses Beatrix. Tijdens haar koningschap, maar ook na haar aftreden, bleef zij een trouwe bezoeker van dansvoorstellingen, opera’s en concerten. Ze staat bekend als iemand die zich grondig voorbereidt, choreografen kent bij naam en inhoudelijke vragen stelt na afloop van een voorstelling.
Juist daarom is haar aanwezigheid bij het Holland Dance Festival zo betekenisvol. Het festival geldt als een van de belangrijkste internationale dansbiënnales van Nederland en brengt vernieuwende choreografieën samen met gevestigde namen. Voor Beatrix is het geen onbekend terrein, maar een vertrouwde omgeving waar kunst en diepgang samenkomen.
Een jubileum met betekenis
De twintigste editie van het Holland Dance Festival is niet zomaar een editie. Het jubileum markeert twintig jaar internationale dans in Nederland, met producties die de grenzen van beweging, muziek en expressie opzoeken. Het festival vindt plaats van 4 tot en met 21 februari en strijkt neer in vijf steden: Den Haag, Delft, Rotterdam, Utrecht en Tilburg.
Gedurende deze weken staat Nederland volledig in het teken van dans, met gezelschappen van wereldniveau en jonge makers die experimenteren met nieuwe vormen. De aanwezigheid van prinses Beatrix bij de opening geeft het festival extra glans, maar ook erkenning.
Meer dan symboliek
Wat haar aanwezigheid extra bijzonder maakt, is dat zij al tien edities eerder haar opwachting maakte bij het festival. Dat betekent dat zij de ontwikkeling van het Holland Dance Festival van dichtbij heeft meegemaakt: van groeiende internationale reputatie tot een vaste plek in het culturele landschap.
Volgens insiders binnen het festival is haar steun ook inhoudelijk van waarde. “Ze kijkt niet alleen, ze ziet,” klinkt het. “En dat verschil voel je.” Dat maakt haar tot meer dan een symbolische ambassadeur. Ze is een betrokken toeschouwer met kennis van zaken.
De Jiří Kylián Ring
Op 4 februari werd tijdens het festival bovendien voor de elfde keer de prestigieuze Jiří Kylián Ring uitgereikt. Deze onderscheiding is bedoeld voor personen die een uitzonderlijke en inspirerende bijdrage hebben geleverd aan de ontwikkeling van de dans in Nederland.
De uitreiking van deze ring is een vast hoogtepunt binnen het festival en ligt prinses Beatrix nauw aan het hart. Ze heeft in het verleden meermaals haar waardering uitgesproken voor dansvernieuwers en makers die internationale erkenning wisten te combineren met artistieke diepgang.
Sociale media versus context
De ophef die ontstond na de opening laat vooral zien hoe snel beelden zonder context hun eigen leven gaan leiden op sociale media. Een expressieve reactie wordt losgeknipt van haar achtergrond, een emotionele betrokkenheid vertaald naar ‘opvallend gedrag’. Maar wie de geschiedenis kent, ziet juist consistentie.
Prinses Beatrix heeft zich nooit laten beperken door een strak keurslijf als het om kunstbeleving gaat. Ze heeft altijd ruimte gelaten voor emotie, verwondering en enthousiasme. Dat zij dat ook nu nog doet, getuigt niet van vreemdheid, maar van trouw blijven aan zichzelf.
Een kracht in plaats van een tekortkoming
Wat door sommigen misschien werd bestempeld als ‘gênant’ of ‘onwennig’, blijkt bij nadere beschouwing juist een kracht. Een voormalige koningin die zich durft te laten raken door kunst, die haar emoties niet wegdrukt om aan verwachtingen te voldoen, maar ze toelaat.
In de ogen van velen in de danswereld maakt dat haar onmisbaar. Niet als ceremoniële figuur, maar als mens die kunst serieus neemt. En precies dat is wat dans nodig heeft: aandacht, betrokkenheid en ruimte om te raken.
Het beeld van prinses Beatrix bij de opening van het Holland Dance Festival is daarmee geen curiositeit, maar een bevestiging. Van haar liefde voor dans. Van haar rol als stille, maar krachtige pleitbezorger voor de kunsten. En van het feit dat echte betrokkenheid soms zichtbaar mag zijn.