Algemeen
Zevenjarig zoontje van Jimmy Kimmel ondergaat derde open hart0peratie
Jimmy Kimmel is altijd openhartig geweest over de gezondheidsproblemen van zijn 7-jarige zoontje sinds zijn geboorte in 2017. De komiek onthulde onlangs dat zijn zoon opnieuw een grote 0peratie moest ondergaan, de derde in zijn jonge leven.
Maandag deelde Jimmy Kimmel een persoonlijke verhaal op Instagram. Hij plaatste een foto van zijn zevenjarige zoon, glimlachend in een ziekenhuiskamer, en in het bijschrift gaf hij zijn volgers een update over wat er was gebeurd.
Hij schreef: “Dit weekend heeft onze jongen Billy zijn derde (van hopelijk drie) open hart 0peratie ondergaan. We gingen deze ervaring tegemoet met veel optimisme en bijna evenveel angst, en kwamen eruit met een nieuwe hartklep in een gelukkig, gezond kind,” schreef de opgeluchte vader.
In het bijschrift bedankte Kimmel Billy’s chirurg en andere medische professionals in het Children’s Hospital Los Angeles, waar zijn zoon geopereerd werd en werd verzorgd. De late-night talkshow host sprak ook over de andere ouders in het ziekenhuis en hoe de ontmoetingen met hen hem persoonlijk hadden geraakt.
Naast het medische personeel bedankte hij ook zijn vrouw, familie en vrienden voor hun kracht in deze moeilijke tijd. “Dank aan die liefdevolle vreemden die de tijd namen om voor ons te bidden en positieve energie naar onze baby te sturen, dank aan onze familie en vrienden die ons op bijna belachelijke wijze hebben gesteund,” ging hij verder. “Dank aan mijn vrouw Molly voor het sterker zijn dan redelijk is voor een moeder.”
Aan het einde van zijn bijschrift schreef Kimmel een hartverwarmende boodschap voor zijn jonge zoon. “En Billy, je bent de sterkste (en grappigste) 7-jarige die we kennen.”
Hij vervolgde: “Er zijn zoveel ouders en kinderen die niet het geluk hebben om na vijf dagen naar huis te gaan. Deel alsjeblieft je liefde, harten en gebeden met hen en als je daartoe bewogen wordt, steun @ChildrensLA (link in bio) of een geweldig kinderziekenhuis bij jou in de buurt (@CMNHospitals). Niets is belangrijker dan voor elkaar zorgen. Met liefde en dankbaarheid, Jimmy.”
Veel van Kimmels beroemde vrienden spraken hun steun uit in de reacties. “We houden van je, Billy,” reageerde Carson Daly. Andy Cohen voegde toe: “Liefde voor Billy.”
In 2017 deelde Kimmel in een emotionele monoloog hoe zijn zoon was geboren met een hartafwijking. De monoloog ging viraal en sindsdien blijft Kimmel de mensen bedanken die betrokken waren bij de medische zorg voor zijn zoon sinds zijn geboorte.
In april vierde hij de 7e verjaardag van zijn zoon met een lieve boodschap en gaf zijn volgers een update over de gezondheid van de jongen. “Billy wordt vandaag 7 en maakt het goed dankzij de dokters, verpleegkundigen, therapeuten en medewerkers van @ChildrensLA & @CedarsSinai,” schreef hij in het bijschrift.
“Billy vraagt vrienden ‘om $7 te geven omdat ik zeven ben om kinderen in het ziekenhuis te helpen.’ (hij wil ook een spionnenkit) Zijn doel is ‘om $100 op te halen om z1ke kinderen te helpen.’ Als je wilt doneren – dank je wel en link in bio.”
“Deze jongen is zeven jaar oud dankzij jullie,” schreef hij bij een close-upfoto van Billy die glimlacht. “Molly en ik zijn overweldigd door jullie genereuze donaties aan @childrensla en vriendelijke berichten. Dank jullie voor alle liefde. We wensen jullie en jullie families goede gezondheid en geweldige vrienden.”
Kimmel deelt ook een 9-jarige dochter, Jane, met zijn vrouw Molly McNearney. Daarnaast heeft hij twee kinderen uit zijn eerdere huwelijk met Gina Maddy.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.