Algemeen
Rust in vrede, lieve Maddy (26)
Toen Maddy Baloy, een levendige en energieke TikTok-gebruiker, in de zomer van 2022 te maken kreeg met aanhoudende maagklachten, had niemand kunnen voorspellen dat dit het begin zou zijn van een tragische maar tegelijkertijd inspirerende reis.
Wat aanvankelijk leek op een onschuldig maagvirus, evolueerde al snel tot een reeks medische onderzoeken toen veranderingen in haar dieet geen verlichting brachten.
Haar symptomen verergerden en na maanden van fysiek ongemak en onverklaarbaar braken van bloed, onderging ze in februari 2023 een spoedoperatie.
Hierbij ontdekten artsen ernstige afwijkingen in haar dikke darm en diagnosticeerden ze meerdere k*nkertumoren, wat resulteerde in het hartverscheurende nieuws dat ze nog slechts vijf jaar te leven had.
Deze diagnose markeerde het begin van haar missie om
bewustwording en steun te vinden via sociale media.
Troost
Tijdens haar behandeling voelde Maddy zich vaak geïsoleerd en
alleen, een gevoel dat velen in vergelijkbare situaties
ervaren.
TikTok bood haar een platform waar ze niet alleen haar strijd en pijn kon delen, maar ook verbinding kon maken met anderen die door vergelijkbare uitdagingen gingen.
Deze online gemeenschap werd een cruciaal onderdeel van haar dagelijks leven, waar ze steun vond en gaf.
Maddy gebruikte haar invloed op het platform om te spreken over de realiteiten van k*nker, inclusief de emotionele en fysieke uitdagingen, maar ook over de momenten van vreugde en overwinning, hoe klein ook.
Inspireert
Maddy besloot elk moment dat haar nog restte te omarmen door een
bucketlist samen te stellen die niet alleen haar eigen wensen
omvatte, maar ook als inspiratie diende voor anderen om elke dag
als een geschenk te zien.
Ze vulde haar dagen met avonturen, van het ontmoeten van beroemdheden zoals Gordon Ramsay tot het voltooien van persoonlijke uitdagingen zoals het beklimmen van Camelback Mountain.
Elk item op haar lijst was een statement van haar vastberadenheid om ondanks haar z!ekte voluit te leven.
Haar interactie met Ramsay, waarbij ze danste en lachte, werd een symbool van haar levensvreugde en werd een virale sensatie, waardoor haar verhaal nog breder werd verspreid.
Laatste Dagen
In haar laatste dagen bleef Maddy een bron van inspiratie. Ze
deelde een bijzonder intiem moment op TikTok, waarin ze sprak over
haar verlangen om nog één keer in bad te gaan, iets wat door haar
medische toestand lange tijd onmogelijk was geweest.
Ze vond een Airbnb met een prachtig bad en deelde deze ervaring met haar volgers, wat een krachtige herinnering was aan het belang van het koesteren van de ‘gewone’ momenten van het leven.
Dit laatste bericht benadrukte haar blijvende boodschap van hoop en de schoonheid van het leven, ongeacht de omstandigheden.
Maddy Baloy zal herinnerd worden als een krachtige stem in de strijd tegen k*nker, een inspirerende levensgenieter, en een licht voor velen die te maken hebben met persoonlijke tragedies.
Haar nalatenschap leeft voort in elk leven dat ze heeft aangeraakt. Haar diepgaande moed en openheid, de kracht van gemeenschap, haar levenslust die aanstekelijk werkte en haar boodschap van hoop en viering, zullen altijd een inspiratiebron zijn voor anderen, en haar impact zal voortleven in de harten van velen.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.