-

Algemeen

‘Ik weiger mijn zwangere dochter van 19 te helpen met de opvoeding van haar baby’

Wanneer je jong ouder wordt, moet je je ervan bewust zijn dat je soms met extra uitdagingen te maken krijgt waar niet iedereen mee om kan gaan. Het opvoeden van een kind is een enorme verantwoordelijkheid, en niet iedereen is bereid of in staat om deze taak op zich te nemen, vooral als het onverwachts komt.

Een moeder wendde zich tot Reddit en vroeg of ze ongelijk had nadat ze haar tienerdochter had verteld dat ze haar niet zou helpen bij het opvoeden van de baby die ze verwachtte. Dit is haar verhaal.

Mijn 19-jarige dochter, Rose, was altijd een slimme meid. Ze deed het goed op school en kreeg een volledige beurs naar een geweldige plaatselijke school.

Dit was een enorme prestatie en een teken van haar intelligentie en toewijding. Ze woont bij mij en doet het goed met haar studie, en alles leek in orde te zijn in haar leven.

Ze had een mooie toekomst voor zich met tal van mogelijkheden die op haar wachtten. Een paar maanden geleden kreeg ze een nieuw vriendje, iemand die ik niet leuk vind. Hij laat haar voortdurend in de steek, maar verdoezelt het met een grote glimlach en grootse beloften.

Dit soort gedrag baart me zorgen, omdat het duidelijk is dat hij niet betrouwbaar is. Ondanks mijn waarschuwingen zijn ze nog steeds aan het daten, en nu is ze zwanger. Deze situatie heeft alles veranderd en heeft enorme implicaties voor haar toekomst.

Zelfstandigheid

Toen ik hoorde dat Rose zwanger was, bood ik aan om de @bortus te betalen en een paar dagen vrij te nemen om haar op te nemen en haar te helpen herstellen.

Dit was mijn manier om haar te ondersteunen en haar te helpen deze moeilijke situatie te overwinnen. Ze zei echter nee. Ze gaat met haar vriend trouwen, en ze zullen één grote, gelukkige familie zijn.

Dit klinkt als een mooi plan, maar ik heb mijn twijfels over de realiteit ervan. Hij wil bij mij intrekken, en zij stopt met school terwijl hij werkt om hen te onderhouden.

Hij is een barman die niet naar de universiteit gaat. Ik lachte om dit idee, wat haar boos maakte, omdat ik het niet als een realistisch of stabiel plan zie.

Grenzen

Ze vertelde me dat ik, omdat hij niet kan intrekken, meer moet helpen met de baby. Dit kwam als een schok voor mij, omdat ik haar altijd als een heel verstandig kind heb gezien.

Ik weet niet waar dit allemaal vandaan komt. Ik vertelde haar ronduit dat als ze denkt dat ze volwassen genoeg is om een kind te krijgen en op te voeden en te trouwen, ze snel moet verhuizen en erin moet slagen volwassen te worden met de vader van het kind.

Dit is een harde waarheid, maar ik geloof dat ze het moet horen. Ik heb het enige kind opgevoed dat ik wilde.Ik wil niet dat er nog meer kinderen in mijn huis wonen.

Ik vertelde haar dat ik hier en daar voor luiers zou betalen, en dat ik haar nog steeds zou bezoeken, maar deze baby is voor 0% mijn verantwoordelijkheid.

Als ze voor adoptie kiest, wat ik vrij zeker weet dat ze dat niet zal doen, zou ik bereid zijn haar daarbij te helpen. Dit is mijn manier om mijn grenzen te stellen en duidelijk te maken dat ik mijn leven en verantwoordelijkheden niet opnieuw wil herzien.

Familie

Ze wil niet met me praten. Mijn man (haar stiefvader) houdt zich hierbuiten, maar denkt dat ik meer kan helpen. Dit heeft spanning in ons huis veroorzaakt, omdat hij een andere kijk heeft op de situatie.

Ik vertelde hem dat hij welkom was om op haar te passen en dat hij zijn mond hield. Dit is niet de meest diplomatieke manier om met zijn zorgen om te gaan, maar ik voel me sterk over mijn beslissing.

Ik kreeg mijn dochter toen ik 19 was. Ik was getrouwd met haar vader, die in het leger zat. Dit was een andere tijd en een andere situatie. Ik studeerde op 22-jarige leeftijd nog steeds op tijd af van de universiteit en alles verliep goed voor ons totdat hij stierf in dienst.

Deze ervaring heeft mij gevormd en ik geloof dat het feit dat het voor mij goed is gelukt, het oordeel van mijn dochter vertroebelt. Haar vriend kan haar of haar kind niet eens een ziektekostenverzekering aanbieden. Het is een heel ander scenario, en ik wil niet dat ze dezelfde fouten maakt als ik.

Besluit

Velen van jullie suggereren dat ik haar nog steeds bij mij laat wonen en de baby houd. Dit gebeurt niet! Ik wil geen baby in huis, punt uit – en ik pas ook niet op.

Dit is een harde grens voor mij en iets waar ik niet van af zal wijken. Ik doe normale grootouderdingen, zoals op verjaardagsfeestjes verschijnen en hier en daar cadeautjes kopen, maar dat is het dan. Wat vind je van deze situatie?

Algemeen

Sylvana Simons reageert op Gullit-schmink: “Hoe durf je dit te zeggen”

Tijdens de voetbalwedstrijd tussen Polen en Nederland ontstond er opschudding door enkele fans die hun gezichten bruin hadden geschminkt en rastapruiken droegen, in een poging om de legendarische voetballer Ruud Gullit te imiteren. Dit leidde tot verschillende reacties, zowel binnen als buiten Nederland.

Incident Op de Tribunes

De fans droegen oranje shirts en probeerden op een ludieke manier een hommage te brengen aan Ruud Gullit. Echter, de wijze waarop zij dit deden, viel niet bij iedereen in goede aarde. Verschillende toeschouwers en televisiekijkers uit zowel binnen- als buitenland dienden klachten in bij de Britse omroep BBC, die de drie Oranjefans in beeld bracht.

Reacties uit de Media

BNNVARA reageerde fel op het incident met een artikel dat de titel droeg: “Oranjefeest in Duitsland ontsierd door racistische taferelen.” In de begeleidende tekst werd het gedrag van de fans beschreven als ‘blackface’, een term die historisch beladen is en vaak wordt geassocieerd met racisme. Deze keuze van woorden leek bedoeld om sterke reacties uit te lokken.

Ruud Gullit Zelf Reageert

Tot verrassing van velen reageerde Ruud Gullit zelf op een positieve manier. Hij gaf aan het leuk te vinden dat hij nog steeds niet was vergeten en leek de imitatie als een vorm van waardering te zien. Zijn reactie stond in schril contrast met de kritiek van anderen en bracht een genuanceerd perspectief in het debat.

Kritiek en Onvrede

Ondanks de positieve reactie van Gullit zelf, waren er veel mensen die het incident als ongepast en racistisch beschouwden. Jerry Afriyie, de voorman van de beweging Kick Out Zwarte Piet, uitte zijn ongenoegen op sociale media. Hij schreef op X: “De meerderheid stemt op een racistische partij. Vervolgens wil dezelfde meerderheid bepalen wat racisme is. Hoe Nederlands wil je het hebben?”

Standpunt van Sylvana Simons

Ook Sylvana Simons, voormalig politica van BIJ1, gaf haar mening over het incident op X. Ze stelde dat er een diepere, onderliggende afgunst schuilt achter de behoefte om zich voor te doen als zwart, niet om daadwerkelijk zwart te zijn, maar om de aandacht en impact te genereren die hiermee gepaard gaat. “Niemand wil het leven ervaren zoals zwarte mensen dat moeten doen,” schreef ze.

Een Complexe Discussie

Het incident bij de wedstrijd tussen Polen en Nederland heeft een breed scala aan reacties opgeroepen en benadrukt de complexe aard van culturele imitaties en de perceptie van racisme. Terwijl sommige mensen de actie van de fans als onschuldig en ludiek zagen, interpreteerden anderen het als een schadelijke en respectloze daad.

Historische Context van Blackface

Het gebruik van blackface heeft een lange en pijnlijke geschiedenis, vooral in de Verenigde Staten en Europa. Het werd in het verleden gebruikt in theater en film om stereotypen van zwarte mensen te versterken en hen belachelijk te maken. Deze achtergrond maakt het gebruik van dergelijke praktijken bijzonder gevoelig en controversieel, zelfs als het zonder kwade bedoelingen wordt gedaan.

De Rol van de Media

De media spelen een cruciale rol in het vormgeven van publieke percepties over dergelijke incidenten. Door krachtige woorden zoals ‘racistische taferelen’ en ‘blackface’ te gebruiken, kunnen zij de toon en richting van het publieke debat bepalen. Dit kan zowel positieve als negatieve gevolgen hebben voor het begrip en de reactie van het publiek.

Het Belang van Dialoog en Begrip

Om situaties zoals deze beter te begrijpen en te navigeren, is het essentieel om open en respectvolle dialogen te voeren. Het is belangrijk om de ervaringen en gevoelens van degenen die zich gekwetst voelen serieus te nemen, terwijl ook rekening wordt gehouden met de intenties en perspectieven van anderen. Dit kan helpen om misverstanden te voorkomen en bij te dragen aan een inclusievere samenleving.

Conclusie

De imitaties van Ruud Gullit door enkele fans tijdens de Polen – Nederland wedstrijd hebben een breed scala aan reacties opgeroepen, van verontwaardiging tot waardering. Dit incident benadrukt de blijvende gevoeligheid rondom culturele imitaties en de noodzaak van een diepgaander begrip van historische contexten en hedendaagse percepties van racisme. Het debat dat hierdoor is aangewakkerd, biedt een kans voor verdere educatie en dialoog over deze belangrijke kwesties.

Lees verder