Algemeen
Onze gedachten zijn bij Henny Huisman, die niet meer kan lopen
Henny Huisman staat voor een aantal uitdagende weken. De televisiester (72) heeft een ongeluk gehad in de boksring en is daardoor tijdelijk afhankelijk van een rolstoel. Hij laat weten dat de situatie zo ernstig is dat hij ‘opnieuw zal moeten leren lopen’.
Henny wilde boksen
In een interview met De Telegraaf vertelt Henny dat hij met de kerstdagen een personal trainer cadeau kreeg van zijn dochter, die vond dat hij te weinig sportte.
Hoewel hij het maandenlang uitstelde, stond de trainer onlangs voor zijn deur. ”Waar ik zin in had, vroeg hij me. Nou, boksen leek me wel wat. Die sport heb ik vroeger weleens beoefend.” Echter, bij de eerste stoot ging het al mis. ”Ik hoorde meteen krak.”
In plaats van direct naar het z!ekenhuis te gaan, besloot Henny eerst de hond uit te laten, in de veronderstelling dat het wel meeviel.
Dit bleek niet het geval te zijn. ”Ik heb wekenlang met een gebroken voet rondgelopen. Daarmee heb ik het zelfs erger gemaakt. Mijn vijfde middenvoetsbot in mijn linkervoet is gebroken.”
Revalidatie en herstel
Henny zit nu in een gipsverband en moet over twee weken terug
naar het z!ekenhuis. ”Als dan blijkt dat het niet voldoende is
geheeld, moet er een schroef in. En dan zijn we weer terug bij
af.”
Hij voegt eraan toe dat de blessure zo ernstig is dat hij opnieuw zal moeten leren lopen. ”Er heeft wekenlang geen kracht op gestaan, dus dat zal best wennen zijn.”
In plaats van vakantie te vieren op Bonaire, zoals hij had gepland, zit Henny nu in een scootmobiel en rijdt hij door Castricum. Hij moet zich aanpassen aan zijn nieuwe realiteit en de revalidatieperiode die voor hem ligt.
Kritiek op Joost Klein
Naast zijn persoonlijke uitdagingen, haalde Henny vorige week de krantenkoppen door stevige kritiek te uiten op Joost Klein.
Volgens Henny moet Klein ophouden met het steeds opnieuw oprakelen van het overlijden van zijn ouders. ”Dat is al vijftien jaar geleden,” aldus Henny. Deze opmerkingen hebben veel reacties uitgelokt, zowel van supporters als van critici.
Een blik op de toekomst
Henny Huisman, bekend om zijn veerkracht en doorzettingsvermogen, staat voor een moeilijke periode van herstel en aanpassing.
De komende weken zullen cruciaal zijn voor zijn revalidatieproces. Het feit dat hij opnieuw moet leren lopen, is een uitdaging die hij met zijn kenmerkende vastberadenheid zal aangaan.
Zijn verhaal dient als een herinnering aan het belang van fysieke gezondheid en de kwetsbaarheid van het menselijk lichaam, zelfs voor degenen die bekend staan om hun vitaliteit en energie.
Henny’s besluit om de bokshandschoenen weer aan te trekken toont zijn avontuurlijke geest, maar ook de risico’s die gepaard gaan met fysieke activiteiten op latere leeftijd.
Ondersteuning en herstel
Het is te hopen dat Henny de nodige steun krijgt van vrienden,
familie en medische professionals tijdens zijn herstelproces.
Zijn fans en volgers zullen ongetwijfeld zijn vooruitgang nauwlettend volgen en hem aanmoedigen in deze moeilijke tijd.
Henny’s situatie onderstreept ook het belang van voorzichtigheid en het luisteren naar je lichaam, vooral wanneer je besluit om een nieuwe sport of activiteit op te pakken.
Conclusie
Henny Huisman heeft een onverwachte en zware tegenslag te verwerken gekregen. Zijn verhaal van de gebroken voet en het daaropvolgende herstelproces zal ongetwijfeld veel mensen inspireren en eraan herinneren dat veerkracht en doorzettingsvermogen essentieel zijn, ongeacht de uitdagingen die op je pad komen.
Ondanks de huidige moeilijkheden blijft Henny een voorbeeld van positiviteit en vastberadenheid. Terwijl hij zich voorbereidt op de revalidatie en het opnieuw leren lopen, blijft hij een geliefde figuur in de Nederlandse entertainmentwereld.
Zijn recente kritiek op Joost Klein toont ook dat Henny niet bang is om zijn mening te uiten, wat hem nog steeds relevant en besproken maakt in de media.
We wensen Henny Huisman veel sterkte en een spoedig herstel toe, in de hoop dat hij snel weer op de been is en zijn geplande vakantie kan hervatten.
Tot die tijd blijft hij een bron van inspiratie voor velen die te maken hebben met onverwachte tegenslagen en herstelprocessen.
Voorlopig geen tropische temperaturen en azuurblauwe zee voor Henny Huisman.https://t.co/oqrRVmJav1
— De Telegraaf (@telegraaf) May 29, 2024
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.