Algemeen
Grootste wens Rob de Nijs eindelijk uitgekomen
De grootste wens van Rob de Nijs is werkelijkheid geworden. Zijn oudste zoon, Robbert, is getrouwd met zijn grote liefde Sharon. En Rob was erbij om dit bijzondere moment te delen!
Het huwelijk
Robbert en zijn verloofde Sharon hebben elkaar het jawoord gegeven op een bijzondere locatie, namelijk Burgers’ Zoo in Arnhem. De ceremonie werd geleid door musicalster Mariska van Kolck, die de twee in het echt verbond.
Grootste wens
Voor Robbert was het extra speciaal dat zijn vader Rob aanwezig kon zijn bij de bruiloft, ondanks zijn strijd tegen de z!ekte van Parkinson. Vorig jaar leek het er even op dat Rob niet in staat zou zijn om de bruiloft bij te wonen, maar de zanger wist boven alle verwachtingen uit een diep dal te klimmen en kon de bijzondere dag van zijn zoon meemaken.
“Het was gewoon een wonder”, vertelt Robbert aan De Telegraaf. “Je wilt niet weten hoe het voelt om nog wat langer van je vader te kunnen genieten. Dat je nog dingen tegen elkaar kunt zeggen.”
Aanzoek en voorpret
Robbert vroeg Sharon ten huwelijk tijdens een vakantie in Zuid-Afrika. “Met een groep pinguïns om ons heen als getuigen heb ik mijn lieve vriendin Sharon Schets ten huwelijk gevraagd”, schreef Robbert destijds op Facebook. Henriëtte en Rob de Nijs waren dolgelukkig toen ze het nieuws hoorden. “Rob en ik raakten behoorlijk emotioneel toen Robbert ons het grote nieuws vertelde”, vertelde Henriëtte aan weekblad Story. “We zijn er zo blij mee en ik ben dol op bruiloften. We kunnen niet wachten tot die dag aanbreekt.”
Een onvergetelijke dag
De bruiloft in Burgers’ Zoo was een magisch en onvergetelijk
evenement. De locatie, met zijn weelderige natuur en bijzondere
dieren, zorgde voor een unieke en sfeervolle achtergrond voor het
huwelijksfeest. Gasten konden genieten van de prachtige omgeving
terwijl ze het geluk van Robbert en Sharon vierden.
Rob, ondanks zijn ziekte, was in staat om de dag ten volle te beleven. Zijn aanwezigheid was een bron van vreugde en ontroering voor alle aanwezigen. Het was een dag vol liefde, emotie en onvergetelijke momenten.
De impact van Parkinson
Rob de Nijs heeft de afgelopen jaren openlijk gesproken over zijn strijd tegen Parkinson. De z!ekte heeft een grote impact gehad op zijn leven en carrière, maar Rob heeft altijd geprobeerd positief te blijven en door te gaan met wat hij het liefste doet: muziek maken. Dat hij nu in staat was om de bruiloft van zijn zoon bij te wonen, ondanks zijn gezondheidsproblemen, is een getuigenis van zijn doorzettingsvermogen en liefde voor zijn familie.
De steun van familie
Henriëtte, Robs echtgenote, heeft een grote rol gespeeld in het ondersteunen van Rob tijdens zijn z!ekte. Haar liefde en zorg hebben bijgedragen aan zijn vermogen om dit moeilijke pad te bewandelen. De aanwezigheid van Rob bij de bruiloft van Robbert en Sharon is ook een bewijs van de sterke familiebanden en de steun die zij elkaar geven.
Toekomstplannen
Voor Robbert en Sharon is de toekomst nu officieel begonnen als
echtpaar. Hun bruiloft markeert het begin van een nieuw hoofdstuk
in hun leven. Met de steun van hun families en de bijzondere
herinneringen aan hun trouwdag, hebben zij een stevige basis om hun
leven samen op te bouwen.
Voor Rob de Nijs betekent het meemaken van deze bijzondere dag waarschijnlijk een van de hoogtepunten in zijn leven. Zijn aanwezigheid heeft de dag nog specialer gemaakt voor zijn zoon en schoondochter, en het is een herinnering die ze voor altijd zullen koesteren.
Conclusie
De bruiloft van Robbert en Sharon in Burgers’ Zoo was niet alleen een viering van liefde, maar ook een viering van familie, doorzettingsvermogen en de kracht van menselijke verbindingen. Rob de Nijs’ aanwezigheid, ondanks zijn strijd tegen Parkinson, gaf een extra dimensie aan deze prachtige dag. Het was een viering van het leven en de onverbrekelijke banden tussen geliefden.
In de nieuwste aflevering van HNM De Podcast heeft Hélène Hendriks een anekdote gedeeld die bij luisteraars meteen tot de verbeelding sprak. Niet vanwege groot drama of scherpe televisie-oordelen, maar juist door een onverwacht, licht ongemakkelijk én vooral humoristisch moment uit haar carrière. Het verhaal draait om Dani, de voormalige Portugese middenvelder die eind jaren negentig voor Ajax speelde en destijds bekendstond om zijn flair, uitstraling en zelfvertrouwen — eigenschappen die hij, zo blijkt, nooit helemaal is kwijtgeraakt.
Een werkdag die anders liep dan gepland
Het voorval speelde zich af tijdens een werkbezoek aan de Johan Cruijff ArenA, rond een wedstrijd van Ajax. Hendriks was daar in professionele hoedanigheid, samen met oud-internationals Wesley Sneijder en Khalid Boulahrouz, met wie ze regelmatig samenwerkt bij voetbaluitzendingen. Alles wees erop dat het een routineklus zou worden: interviews, analyses en daarna weer door naar de volgende uitzending.
Maar zoals zo vaak in de mediawereld kunnen onverwachte ontmoetingen een werkdag ineens een heel andere kleur geven.
“Wie was daar nog meer?”
In de podcast wordt het moment opnieuw opgerakeld door Noa Vahle, die met hoorbaar plezier terugblikt op het verhaal. “Jij was daar met Wesley en Khalid,” zegt ze tegen Hendriks. “Maar wie was daar nog meer?” Het antwoord volgt vrijwel meteen: Dani.
Voor veel voetbalfans is die naam nog altijd herkenbaar. Dani speelde tussen 1996 en 2000 bij Ajax en was een vaste waarde in een periode waarin de club internationaal aanzien genoot. Inmiddels is hij 49 jaar, maar volgens Hendriks heeft hij weinig van zijn charisma verloren.
Een onschuldige opmerking met gevolgen
Het moment waarop alles kantelde, ontstond volgens Noa vrij spontaan. Tijdens een interview — niet strak voorbereid, zoals Hendriks zelf ook toegeeft — liet ze zich ontvallen dat Dani er “nog steeds goed uitziet”. Een losse, collegiale opmerking, zoals die in mediakringen wel vaker wordt gemaakt.
Maar, zo concludeert Noa lachend in de podcast: “Dat was voor Dani the way in. Een vrijbrief.”
Het typeert de dynamiek die volgt. Wat voor de één een onschuldige observatie is, kan voor de ander een uitnodiging lijken. En Dani, met zijn bekende Zuid-Europese flair, liet die kans niet onbenut.
De charme-offensief
Volgens Hendriks kwam het moment kort na het interview. Dani werd gevraagd wat hij na de wedstrijd ging doen. Zijn antwoord was allesbehalve standaard. “Of jij en ik kunnen ook een hapje gaan eten,” zou hij hebben gezegd.
In de podcaststudio leidt die zin tot zichtbaar plezier en gegniffel. Hendriks vertelt het verhaal met zelfspot en gevoel voor timing, waardoor het eerder charmant dan ongemakkelijk wordt. Haar reactie was even gevat als professioneel: “Dat lijkt me uitstekend. Ik moet alleen nog even een programma doen.”
Een antwoord dat de deur op een kier laat — maar tegelijk duidelijk maakt dat werk voorgaat.
Professioneel tot het einde
Voor wie zich afvraagt of het aanbod nog een vervolg kreeg, is Hendriks helder. “Nee,” benadrukt ze. “Ik ben gewoon keurig bij Wesley en Khalid gebleven en we hebben lekker die uitzending gedaan.”
Daarmee wordt het verhaal precies wat het is: een luchtige anekdote, geen sensatie. Geen afspraakje, geen verborgen romance, maar een moment dat vooral laat zien hoe dun de lijn soms is tussen werk en persoonlijke interactie — zeker in een wereld waarin sport, media en persoonlijkheden samenkomen.
Hilariteit aan tafel
In de podcaststudio zorgt het verhaal voor veel gelach. Noa Vahle kan het niet laten om te concluderen: “Hij is zijn streken nog niet verloren.” Een opmerking die zowel plagerig als bewonderend klinkt.
Wat meespeelt, is dat Dani’s reputatie hem vooruitgaat. In zijn actieve jaren stond hij bekend als een stijlvolle speler met een grote persoonlijkheid. Dat beeld blijkt nog altijd springlevend, al is het nu vooral voer voor humoristische terugblikken.
Hendriks als verteller
Wat dit verhaal extra kracht geeft, is de manier waarop Hendriks het brengt. Ze zet zichzelf niet neer als middelpunt van een flirt, maar als observator van een licht absurd moment. Ze relativeert, lacht om zichzelf en benadrukt dat het vooral een grappige situatie was, ontstaan uit een spontane opmerking.
Juist die toon maakt het verhaal herkenbaar. Veel luisteraars zullen situaties kennen waarin een opmerking anders wordt opgevat dan bedoeld — zeker in een professionele context.
Media, sport en menselijke momenten
De anekdote onderstreept ook hoe menselijk de sportwereld is. Achter grote namen, stadions en camera’s schuilen gewone interacties: plagerijen, misverstanden en soms een charmante poging die nergens toe leidt.
Voor Hendriks is het inmiddels onderdeel van een lange carrière waarin ze talloze sporters, coaches en oud-spelers heeft ontmoet. Dat dit moment nu pas wordt gedeeld, laat zien dat het vooral een herinnering is die met de tijd alleen maar grappiger is geworden.
Een podcast vol persoonlijkheid
HNM De Podcast staat bekend om dit soort verhalen: open, ongefilterd en met ruimte voor zelfspot. Het is geen plek voor harde onthullingen, maar voor gesprekken die laten zien wie mensen achter de schermen zijn. Deze anekdote past daar perfect bij.
Het laat Hélène Hendriks zien als iemand die stevig in haar professionele schoenen staat, maar ook kan lachen om onverwachte situaties. En het laat Dani zien als iemand die, zelfs jaren na zijn voetbalcarrière, zijn charme nog niet heeft ingeleverd.
Een verhaal zonder bijbedoelingen
Aan het eind van de aflevering is één ding duidelijk: dit is geen verhaal over grenzen die overschreden worden, maar over een moment van luchtige bravoure. Een herinnering die nu, jaren later, vooral voor plezier zorgt bij luisteraars.
En misschien is dat precies waarom het zo aanslaat. Geen sensatie, geen geruchten, maar een menselijke anekdote uit de sport- en mediawereld — verteld met humor, relativering en een knipoog.