Algemeen
De 78-jarige Susan Sarandon wordt zwaar bekritiseerd vanwege haar kledingkeuze
Susan Sarandon heeft decennialang de wereld betoverd met haar stralende persoonlijkheid en gedurfde modekeuzes.
Als een ware belichaming van tijdloze schoonheid heeft ze conventionele normen van schoonheid en stijl op eigenzinnige wijze doorbroken.
Met krachtige optredens en onvergetelijke rollen heeft Sarandon zich niet alleen gevestigd als een gerespecteerde actrice, maar ook als een invloedrijk stijlicoon.
Haar vermogen om te evolueren en zichzelf te heruitvinden,
terwijl ze trouw blijft aan haar unieke esthetische en ethische
waarden, maakt haar tot een blijvende inspiratiebron in een
industrie die vaak vluchtig en oppervlakkig kan zijn.
Sarandon’s filmcarrière, bekroond met een Oscar voor haar rol in Dead Man Walking (1995), heeft haar niet alleen in de schijnwerpers gezet vanwege haar acteertalent, maar ook vanwege haar vermogen om invloedrijke thema’s aan te kaarten.
Met meeslepende vertolkingen in films zoals Thelma & Louise heeft zij een blijvende indruk gemaakt op het gebied van vrouwelijke empowerment en sociaal bewustzijn.
Haar carrière omvat een breed scala aan rollen, variërend van complexe dramatische personages tot charismatische en krachtige figuren, waarmee ze een brede demografische groep aanspreekt en tegelijkertijd kritische en publieke lof oogst.
Haar persoonlijke stijl kenmerkt zich door een mix van elegantie en durf, waardoor ze een bron van inspiratie is voor velen.
Sarandon heeft keer op keer aangetoond dat leeftijd geen
belemmering is voor het uiten van jezelf door middel van mode.
Ondanks kritiek op haar keuzes, met name op oudere leeftijd, blijft ze trouw aan haar unieke stijl, zowel op de rode loper als daarbuiten.
Ze heeft de kracht van mode gebruikt om statements te maken en gesprekken te voeren over schoonheid, leeftijd en identiteit, waardoor ze een belangrijke stem blijft in het debat over leeftijdsdiscriminatie in de entertainmentindustrie.
Naast haar acteercarrière is Sarandon actief betrokken bij diverse maatschappelijke en politieke kwesties.
Haar inzet voor vrouwenrechten en haar filantropische werk weerspiegelen haar diepgewortelde overtuigingen.
Sarandon’s leven bewijst dat ware schoonheid samenhangt met de moed om op te staan voor waar je in gelooft en om positieve veranderingen in de wereld aan te brengen.
Haar voortdurende betrokkenheid bij verschillende humanitaire en
sociale kwesties toont haar toewijding aan het bevorderen van een
rechtvaardiger en gelijkwaardiger wereld.
Toen ze kritiek kreeg op haar ‘onthullende’ kledingkeuze, antwoordde Sarandon op karakteristieke wijze door zichzelf te blijven.
Ze gebruikt haar platform om de stereotypen over ouder worden te doorbreken en toont aan dat zelfvertrouwen en authenticiteit leeftijdloos zijn.
Haar respons op de kritiek, door een foto te delen die haar lichaam op een positieve manier weergeeft, benadrukt haar onwankelbare zelfrespect en zelfverzekerdheid.
Deze houding heeft haar niet alleen respect en bewondering
opgeleverd binnen en buiten de filmindustrie, maar ook een bron van
inspiratie gemaakt voor mensen van alle leeftijden die streven naar
authenticiteit in hun eigen leven.
Susan Sarandon is meer dan een actrice; ze is een symbool van moed en tijdloze schoonheid. Haar levensreis is een inspirerend verhaal van kracht, stijl en substantie.
Met haar vastberadenheid en toewijding blijft ze een lichtend voorbeeld van hoe krachtig het is om trouw te blijven aan jezelf, ongeacht je leeftijd.
In de nieuwste aflevering van HNM De Podcast heeft Hélène Hendriks een anekdote gedeeld die bij luisteraars meteen tot de verbeelding sprak. Niet vanwege groot drama of scherpe televisie-oordelen, maar juist door een onverwacht, licht ongemakkelijk én vooral humoristisch moment uit haar carrière. Het verhaal draait om Dani, de voormalige Portugese middenvelder die eind jaren negentig voor Ajax speelde en destijds bekendstond om zijn flair, uitstraling en zelfvertrouwen — eigenschappen die hij, zo blijkt, nooit helemaal is kwijtgeraakt.
Een werkdag die anders liep dan gepland
Het voorval speelde zich af tijdens een werkbezoek aan de Johan Cruijff ArenA, rond een wedstrijd van Ajax. Hendriks was daar in professionele hoedanigheid, samen met oud-internationals Wesley Sneijder en Khalid Boulahrouz, met wie ze regelmatig samenwerkt bij voetbaluitzendingen. Alles wees erop dat het een routineklus zou worden: interviews, analyses en daarna weer door naar de volgende uitzending.
Maar zoals zo vaak in de mediawereld kunnen onverwachte ontmoetingen een werkdag ineens een heel andere kleur geven.
“Wie was daar nog meer?”
In de podcast wordt het moment opnieuw opgerakeld door Noa Vahle, die met hoorbaar plezier terugblikt op het verhaal. “Jij was daar met Wesley en Khalid,” zegt ze tegen Hendriks. “Maar wie was daar nog meer?” Het antwoord volgt vrijwel meteen: Dani.
Voor veel voetbalfans is die naam nog altijd herkenbaar. Dani speelde tussen 1996 en 2000 bij Ajax en was een vaste waarde in een periode waarin de club internationaal aanzien genoot. Inmiddels is hij 49 jaar, maar volgens Hendriks heeft hij weinig van zijn charisma verloren.
Een onschuldige opmerking met gevolgen
Het moment waarop alles kantelde, ontstond volgens Noa vrij spontaan. Tijdens een interview — niet strak voorbereid, zoals Hendriks zelf ook toegeeft — liet ze zich ontvallen dat Dani er “nog steeds goed uitziet”. Een losse, collegiale opmerking, zoals die in mediakringen wel vaker wordt gemaakt.
Maar, zo concludeert Noa lachend in de podcast: “Dat was voor Dani the way in. Een vrijbrief.”
Het typeert de dynamiek die volgt. Wat voor de één een onschuldige observatie is, kan voor de ander een uitnodiging lijken. En Dani, met zijn bekende Zuid-Europese flair, liet die kans niet onbenut.
De charme-offensief
Volgens Hendriks kwam het moment kort na het interview. Dani werd gevraagd wat hij na de wedstrijd ging doen. Zijn antwoord was allesbehalve standaard. “Of jij en ik kunnen ook een hapje gaan eten,” zou hij hebben gezegd.
In de podcaststudio leidt die zin tot zichtbaar plezier en gegniffel. Hendriks vertelt het verhaal met zelfspot en gevoel voor timing, waardoor het eerder charmant dan ongemakkelijk wordt. Haar reactie was even gevat als professioneel: “Dat lijkt me uitstekend. Ik moet alleen nog even een programma doen.”
Een antwoord dat de deur op een kier laat — maar tegelijk duidelijk maakt dat werk voorgaat.
Professioneel tot het einde
Voor wie zich afvraagt of het aanbod nog een vervolg kreeg, is Hendriks helder. “Nee,” benadrukt ze. “Ik ben gewoon keurig bij Wesley en Khalid gebleven en we hebben lekker die uitzending gedaan.”
Daarmee wordt het verhaal precies wat het is: een luchtige anekdote, geen sensatie. Geen afspraakje, geen verborgen romance, maar een moment dat vooral laat zien hoe dun de lijn soms is tussen werk en persoonlijke interactie — zeker in een wereld waarin sport, media en persoonlijkheden samenkomen.
Hilariteit aan tafel
In de podcaststudio zorgt het verhaal voor veel gelach. Noa Vahle kan het niet laten om te concluderen: “Hij is zijn streken nog niet verloren.” Een opmerking die zowel plagerig als bewonderend klinkt.
Wat meespeelt, is dat Dani’s reputatie hem vooruitgaat. In zijn actieve jaren stond hij bekend als een stijlvolle speler met een grote persoonlijkheid. Dat beeld blijkt nog altijd springlevend, al is het nu vooral voer voor humoristische terugblikken.
Hendriks als verteller
Wat dit verhaal extra kracht geeft, is de manier waarop Hendriks het brengt. Ze zet zichzelf niet neer als middelpunt van een flirt, maar als observator van een licht absurd moment. Ze relativeert, lacht om zichzelf en benadrukt dat het vooral een grappige situatie was, ontstaan uit een spontane opmerking.
Juist die toon maakt het verhaal herkenbaar. Veel luisteraars zullen situaties kennen waarin een opmerking anders wordt opgevat dan bedoeld — zeker in een professionele context.
Media, sport en menselijke momenten
De anekdote onderstreept ook hoe menselijk de sportwereld is. Achter grote namen, stadions en camera’s schuilen gewone interacties: plagerijen, misverstanden en soms een charmante poging die nergens toe leidt.
Voor Hendriks is het inmiddels onderdeel van een lange carrière waarin ze talloze sporters, coaches en oud-spelers heeft ontmoet. Dat dit moment nu pas wordt gedeeld, laat zien dat het vooral een herinnering is die met de tijd alleen maar grappiger is geworden.
Een podcast vol persoonlijkheid
HNM De Podcast staat bekend om dit soort verhalen: open, ongefilterd en met ruimte voor zelfspot. Het is geen plek voor harde onthullingen, maar voor gesprekken die laten zien wie mensen achter de schermen zijn. Deze anekdote past daar perfect bij.
Het laat Hélène Hendriks zien als iemand die stevig in haar professionele schoenen staat, maar ook kan lachen om onverwachte situaties. En het laat Dani zien als iemand die, zelfs jaren na zijn voetbalcarrière, zijn charme nog niet heeft ingeleverd.
Een verhaal zonder bijbedoelingen
Aan het eind van de aflevering is één ding duidelijk: dit is geen verhaal over grenzen die overschreden worden, maar over een moment van luchtige bravoure. Een herinnering die nu, jaren later, vooral voor plezier zorgt bij luisteraars.
En misschien is dat precies waarom het zo aanslaat. Geen sensatie, geen geruchten, maar een menselijke anekdote uit de sport- en mediawereld — verteld met humor, relativering en een knipoog.