Algemeen
Wandelaar vindt enorm beest langs de oever van een kreek
Een vredige wandeling veranderde in een schokkende ervaring voor een vrouw uit South Carolina die een “beest” tegenkwam langs de rand van een kreek. Om anderen te waarschuwen extra voorzichtig te zijn bij het wandelen door Jeffries Creek Park, deelde Meredith Langley een foto van het enorme wezen op Facebook, wat veel online gebruikers schokte.
Dit bericht op Instagram bekijken
Meredith Langley was aan het wandelen door Jeffries Creek Park in Florence, South Carolina, toen ze oog in oog kwam te staan met angstaanjagende fauna die haar genot van de flora verstoorde.
Dit bericht op Instagram bekijken
Een reusachtige bruine slang – enkele voeten lang en dikker dan de wortel van een boom om zijn kop op te laten rusten – verstopte zich in de modder langs de rand van de kreek. De slang – die wat zonnestralen ving – schokte Langley, die op Facebook schreef: “Let op hoe goed hij opgaat in zijn omgeving.”
Dit bericht op Instagram bekijken
“Dat was een goed leermoment en voorbeeld voor mijn eigen kinderen die vergeten om niet voor me uit te rennen op paden!” schrijft Langley aan leden van de besloten Facebookgroep South Carolina Hiking Club.
Het beest, waarvan ze schat dat het ongeveer vier tot vijf voet lang is wanneer het uitgerekt is, was “volledig niet bang voor ons.” “Het keek me met stilte en terughoudendheid aan, en zonder agressie of angst. Dat vertelde me dat dit wezen met zekerheid wist dat het in staat was zichzelf te verdedigen indien nodig, maar dat het die energie niet onnodig hoefde te gebruiken,” zei Langley over het monster, dat ze op film vastlegde voordat ze rustig terugtrok. “Dat gebied is zijn thuis, niet het onze, en mijn kinderen en ik handhaven die respect en eerbied altijd als we in de natuur zijn.”
Dit bericht op Instagram bekijken
‘Dat is een beest’ De online gemeenschap was geschokt toen ze de onverschrokken slang zagen, rustend langs een veelvoorkomend wandelpad. Een netizen schrijft, gelovend dat haar ogen haar bedriegen, “Wat is dat?” en een ander zegt, “Deze foto verkoopt South Carolina niet.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Anderen zijn onder de indruk van de grootte van de slang. “Wat een beest!” schrijft er een. “Dit lijkt op iets wat je zou zien in het Amazonegebied,” zei een tweede terwijl een derde eenvoudig zei: “Dat is een joekel.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Iemand maakte grappend een opmerking: “Hij heeft waarschijnlijk al iemands kind ingeslikt,” en voegde eraan toe: “Ik ga überhaupt GEEN paden op.” Ondertussen probeerden andere cyberfans de soort slang te identificeren, “Dat is een enorme katoenbek,” deelt een gebruiker. Katoenbekken zijn zeer giftige adders, die samen met koperveren vaak in het gebied worden aangetroffen.
Dit bericht op Instagram bekijken
Ondanks zijn dreigende uiterlijk, waar de slang echt niets aan kan doen, is het een onschuldige waterslang, zegt Sean Foley, conservator van herpetologie bij de Riverbanks Zoo & Garden.
“Als ze in het nauw worden gedreven of aangevallen, zullen ze zichzelf verdedigen door hun koppen plat te maken, te slaan en hun staarten in bladeren te schudden,” vertelt Foley aan McClatchy News. “Al deze dingen maken dat ze er gevaarlijk uitzien voor potentiële roofdieren in de hoop dat ze met rust gelaten worden.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Verwijzend naar de enormiteit van de slang voegde Foley eraan toe dat het “niet ongebruikelijk” is en dat “het meerdere jaren zou duren om die grootte te bereiken.” Groot, klein, dodelijk of niet, alle slangen zijn aardiger wanneer ze van een afstand bewonderd worden.
Dit bericht op Instagram bekijken
Langley voegt toe aan haar bericht: “Een goede vuistregel is om ze allemaal te vermijden als je kunt helpen.” Ben je ooit een reusachtige slang tegengekomen? Deel alstublieft uw opmerkingen met ons en deel dan dit verhaal zodat we kunnen horen wat anderen te zeggen hebben!
Algemeen
Frans en Christiaan Bauer compleet in shock door hartverscheurend nieuws: ‘Laat dit alsjeblieft niet waar zijn’
De familie Bauer staat bij het grote publiek bekend als warm, toegankelijk en onverwoestbaar positief. Frans Bauer, zijn broer Christiaan en de rest van het gezin hebben in de loop der jaren een bijna symbiotische band opgebouwd met hun fans. Ze delen successen, lachen samen en tonen ook kwetsbaarheid wanneer dat nodig is. Maar achter die vertrouwde glimlach voltrok zich onlangs een moment dat alles even stilzette. Een onverwacht bericht sloeg in als een mokerslag en liet de familie compleet ontredderd achter.
Een bericht dat alles veranderde
Volgens bronnen uit de directe omgeving van de Bauers kwam het nieuws volledig onverwacht binnen. Het ging om het afscheid van iemand die jarenlang een cruciale rol speelde in hun leven. Geen familielid in de klassieke zin, maar iemand die voor Frans en Christiaan voelde als familie. Een mentor, vertrouwenspersoon en steunpilaar die op beslissende momenten klaarstond, juist wanneer de toekomst onzeker was.
Toen het bericht hen bereikte, zouden zowel Frans als Christiaan zichtbaar aangeslagen zijn geweest. Mensen die erbij waren, beschrijven een ijzige stilte. Geen woorden, geen reacties – alleen ongeloof. Voor een familie die bekendstaat om hun veerkracht en optimisme, was dit een moment waarop zelfs zij geen antwoord hadden.
Meer dan een zakelijke band
Wat dit verlies zo zwaar maakt, is dat het niet gaat om een oppervlakkige samenwerking of een kortstondige ontmoeting. De overleden man was decennialang een vaste waarde in hun leven. Iemand die niet op de voorgrond trad, maar achter de schermen van onschatbare betekenis was. Hij bood kansen, dacht mee, beschermde en gaf advies op momenten dat dat het hardst nodig was.
Volgens insiders was hij aanwezig in een periode waarin Frans Bauer nog niet de nationale volksheld was die hij nu is. In tijden van twijfel, wanneer keuzes allesbepalend konden zijn, was hij degene die rust bracht en perspectief bood. “Hij zag iets in Frans voordat anderen het zagen,” zegt iemand uit de kring rond de familie. “En hij had het geduld om dat talent te laten groeien.”
Ook voor Christiaan onmisbaar
Niet alleen Frans, maar ook Christiaan Bauer had een hechte band met deze man. Waar Frans vooral muzikaal werd begeleid en gesteund, kreeg Christiaan hulp bij zijn eerste stappen in de mediawereld. Televisie, presentatie, zelfvertrouwen – het zijn allemaal gebieden waarop de mentor een belangrijke rol speelde.
Voor Christiaan was hij iemand bij wie hij altijd terechtkon met vragen of onzekerheden. “Hij geloofde in me op momenten dat ik dat zelf nog niet deed,” zou Christiaan ooit hebben gezegd in een intiem gesprek. Dat maakt het verlies voor hem minstens zo ingrijpend.
Een stilte uit respect
Opvallend is dat de familie er bewust voor kiest om de naam en details rond het afscheid voorlopig niet publiek te maken. Dat is geen toeval. Uit respect voor de nabestaanden en om ruimte te geven aan rouw, willen Frans en Christiaan geen publieke speculaties. Ze hebben laten weten dat ze zelf, wanneer de tijd rijp is, meer zullen delen.
Die keuze wordt door veel fans gerespecteerd. In plaats van nieuwsgierigheid overheerst medeleven. De reacties die online verschijnen zijn warm, steunend en vol begrip. Mensen lijken te voelen dat dit geen nieuws is om te consumeren, maar om stil bij te staan.
Fans leven intens mee
Zodra het nieuws doorsijpelde, stroomden de steunbetuigingen binnen. Fans herinneren zich momenten waarop Frans of Christiaan in interviews spraken over “mensen die altijd achter hen stonden”. Velen vermoeden dat het om diezelfde figuur gaat.
“Sterkte voor de hele familie,” schrijft iemand. “Je ziet aan alles dat dit iemand was die jullie gevormd heeft.” Anderen delen persoonlijke herinneringen aan concerten of televisieoptredens waarin de Bauers dankbaarheid uitten richting mensen achter de schermen. Het verlies wordt niet alleen door de familie gevoeld, maar ook door een publiek dat zich al jaren met hen verbonden voelt.
Een man die levens raakte
Mensen uit de omgeving beschrijven de overleden mentor als iemand met een groot hart en een scherp oog voor talent. Niet iemand die zichzelf op de borst klopte, maar juist iemand die voldoening haalde uit het succes van anderen. Zijn invloed reikte verder dan alleen de Bauers; ook anderen zouden dankzij hem kansen hebben gekregen.
Toch lijkt de band met Frans en Christiaan bijzonder diep te zijn geweest. “Hij was geen adviseur, hij was een rots,” aldus een familielid. “Iemand die bleef staan, ook als het moeilijk werd.”
Rouw in stilte
De familie Bauer heeft laten weten voorlopig een stap terug te doen. Niet uit afstand tot het publiek, maar uit noodzaak. Rouw vraagt tijd, en sommige verliezen laten zich niet combineren met de openbaarheid die bij hun leven hoort.
Voor Frans, die gewend is emoties te delen via muziek en optredens, is dit een andere vorm van verwerking. Mensen dicht bij hem zeggen dat hij dankbaar is voor de steun, maar dat hij nu vooral rust zoekt bij zijn gezin. Christiaan zou hetzelfde doen: dicht bij zijn naasten blijven, weg van de hectiek.
Dankbaarheid naast verdriet
Hoewel het gemis groot is, klinkt er ook dankbaarheid door in de woorden die voorzichtig naar buiten komen. Dankbaarheid voor alles wat deze man hen heeft gegeven, voor de richting die hij hielp bepalen en voor het vertrouwen dat hij schonk op cruciale momenten.
“Zonder hem waren wij niet waar we nu zijn,” zou Frans tegen zijn omgeving hebben gezegd. Het zijn woorden die veelzeggend zijn. Ze maken duidelijk dat dit afscheid niet alleen gaat over het verlies van een persoon, maar ook over het afsluiten van een hoofdstuk dat diep verweven is met hun levensverhaal.
Een blijvende plek in hun hart
Voor Frans en Christiaan voelt dit afscheid als het verliezen van iemand die je maar één keer in je leven tegenkomt. Iemand die niet vervangbaar is, omdat hij een unieke rol vervulde. De pijn daarvan zal niet snel verdwijnen, maar de herinnering blijft.
In een familie die bekendstaat om verbondenheid en warmte, zal deze man altijd een plek houden. Niet alleen in verhalen of herinneringen, maar in alles wat zij zijn geworden. En juist daarin schuilt misschien ook troost: dat zijn invloed voortleeft, elke keer wanneer Frans zingt, Christiaan presenteert en de Bauers samen doen waar ze altijd voor hebben gestaan.
Nederland leeft mee met dit verlies. Niet uit nieuwsgierigheid, maar uit oprechte empathie. Want soms raakt verdriet verder dan de familie alleen – zeker wanneer het gaat om mensen die al jaren een bijzondere plek innemen in het hart van het publiek.