Algemeen
Vader verdedigt zich na kritiek vanwege aanlijnen van zijn kinderen
Het opvoeden van kinderen tegenwoordig kan op zichzelf al een taak zijn. Jonge ouders moeten niet alleen meningen van familieleden aanhoren, maar ook omgaan met willekeurige vreemden op internet die commentaar geven op hun opvoedmethoden.
Dit bericht op Instagram bekijken
Jordan Driskell is een jonge vader van vijf vijflingen. Zijn vijflingen zijn toevallig 5 jaar oud. Zoals je je kunt voorstellen, het verzorgen van 5 kinderen van dezelfde leeftijd kan behoorlijk vermoeiend zijn. Vooral op 5-jarige leeftijd wanneer een kind nieuwsgierig is en graag de omgeving verkent.
Dit bericht op Instagram bekijken
31-jarige vader Jordan Driskell besloot een creatieve oplossing te vinden voor zijn probleem. Hij kocht leibanden voor kinderen om zijn levendige kleintjes onder controle te houden wanneer ze samen in het openbaar zijn.
Dit bericht op Instagram bekijken
In het verleden had Driskell een 6-zits kinderwagen die ze gebruikten voor hun grote gezin. Echter, dat werd al snel vervelend omdat de kinderen er last van hadden als ze erin zaten. De kinderwagen was ook ontzettend onhandig om overal mee naartoe te nemen.
Dit bericht op Instagram bekijken
Dit helpt de kleintjes om te kunnen ronddwalen en hun omgeving te verkennen wanneer het gezin eropuit gaat, zonder dat hun vader ze uit het oog verliest of de controle over hen verliest en zo blijven ze veilig!
Dit bericht op Instagram bekijken
Driskell plaatste een video van het gezinsuitje naar het aquarium dat veel negatieve feedback van ouders kreeg. De video van de kinderen aan de leibanden ging viraal met meer dan 3 miljoen views. Honderden mensen reageerden dat de kinderen geen dieren zijn en daarom niet aan de lijn moesten worden gehouden.
Dit bericht op Instagram bekijken
Anderen merkten op: “Als je de druk niet aankunt, krijg dan niet zoveel kinderen.” Anderen boden afkeuring aan onder het mom van advies: “Kun je je kinderen niet gewoon goed opvoeden?” Praat met ze over waarom weglopen gevaarlijk is.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Dr. Deborah Gilboa, een expert in opvoeding en adolescentenontwikkeling, had een andere mening. Ze denkt niet dat een leiband je kind zal laten denken dat ze een dier zijn. En als het alternatief voor een leiband is om thuis te blijven, dan is de leiband natuurlijk een veel betere optie!
Dit bericht op Instagram bekijken
Dr. Gilboa zei dat een leiband een geweldig hulpmiddel is voor jongere kinderen of neuro-diverse kinderen om in een openbare omgeving onder controle te worden gehouden. Ze zei echter dat als een neurotypisch kind op acht- of negenjarige leeftijd nog steeds aan de leiband loopt en dus zijn luistervaardigheden niet heeft ontwikkeld, dat problematisch zou kunnen zijn.
Dit bericht op Instagram bekijken
Tegen die tijd zouden ouders effectief moeten kunnen communiceren met kinderen verbaal in plaats van te vertrouwen op hulpmiddelen zoals leibanden.
Dit bericht op Instagram bekijken
Ouders zouden de vrijheid moeten hebben om op hun eigen manier op te voeden zonder onnodig oordeel van de samenleving.
Dit bericht op Instagram bekijken
Wat vind jij van kinderen aan de leiband in het openbaar? Laat het ons weten in de reacties hieronder. Deel dit artikel met vrienden en familie om te weten te komen wat zij ervan vinden!
De toon is ogenschijnlijk geruststellend, maar onder de oppervlakte wringt er iets. Met een nieuwe boodschap op zijn eigen platform, Truth Social, probeert Donald Trump Europese bondgenoten kalm te houden over de toekomst van de NAVO. Tegelijkertijd zaait hij twijfel over de wederzijdse loyaliteit binnen het bondgenootschap. Het resultaat is een boodschap die zowel geruststelling als ondermijning in zich draagt — en die in Europa met argusogen wordt gelezen.
Een belofte met een voorbehoud
Trump schrijft dat de Verenigde Staten “er altijd zullen zijn” voor de NAVO, zelfs in het hypothetische geval dat het bondgenootschap er niet zou zijn voor Amerika. Op het eerste gezicht klinkt dat als een verzekering van solidariteit. Maar juist die toevoeging roept vragen op. Want waarom zo expliciet benadrukken dat die steun mogelijk eenrichtingsverkeer is?
Met die formulering lijkt Trump niet alleen bondgenoten te willen geruststellen, maar ook een boodschap af te geven aan zijn eigen achterban: dat de Verenigde Staten zich niet vanzelfsprekend afhankelijk moeten voelen van anderen. Het is een subtiel, maar betekenisvol verschil in toon dat past bij zijn bredere visie op internationale samenwerking.
Twijfel over wederkerigheid
Centraal in Trumps boodschap staat zijn twijfel over de vraag of de NAVO de Verenigde Staten daadwerkelijk zou steunen als het land in een ernstige crisis zou belanden. Hij stelt die vraag openlijk, zonder nuance of diplomatieke omweg. Daarmee suggereert hij dat solidariteit binnen het bondgenootschap volgens hem geen vanzelfsprekend gegeven is.
Voor veel Europese landen is juist dat principe — “één voor allen, allen voor één” — de kern van de NAVO. Het openlijk ter discussie stellen daarvan raakt aan het fundament van het bondgenootschap. Ook al zegt Trump niet letterlijk dat Amerika zich zou terugtrekken, de suggestie alleen al kan het gevoel van zekerheid aantasten.
De Verenigde Staten als spil van afschrikking
Trump benadrukt in zijn bericht opnieuw dat de Verenigde Staten volgens hem de enige echte militaire afschrikking vormen tegenover grootmachten als China en Rusland. In zijn visie worden deze landen vooral geïmponeerd door Amerikaanse militaire macht, en niet door het collectieve vermogen van de NAVO als geheel.
Daarmee plaatst hij Amerika nadrukkelijk boven de andere lidstaten. Europese landen zouden volgens die redenering vooral meeliften op de kracht en investeringen van Washington. Het is een beeld dat Trump al vaker heeft geschetst en dat aansluit bij zijn kritiek op landen die volgens hem te weinig bijdragen aan gezamenlijke defensie-uitgaven.
Kritiek op Europese defensie-inspanningen
Volgens Trump zou zonder Amerikaanse betrokkenheid de militaire afschrikking van de NAVO grotendeels verdwijnen. Hij suggereert dat Rusland en China in dat scenario nauwelijks respect of vrees zouden hebben voor het bondgenootschap. Dat is een stevige uitspraak, die voorbijgaat aan decennia van Europese defensieopbouw en gezamenlijke militaire capaciteiten.
Hoewel het waar is dat de Verenigde Staten een cruciale rol spelen binnen de NAVO, beschikken Europese landen samen over aanzienlijke middelen, technologie en expertise. De NAVO is juist ontworpen als collectief, waarin krachten worden gebundeld. Door die gezamenlijke kracht te reduceren tot vooral Amerikaanse macht, ontstaat een eenzijdig narratief.
Europese reacties: voorzichtig en bezorgd
In Europese hoofdsteden wordt Trumps boodschap met gemengde gevoelens ontvangen. Officieel overheerst voorzichtigheid: diplomaten en regeringsleiders benadrukken dat de NAVO sterker is dan individuele uitspraken en dat samenwerking de kern blijft. Tegelijk klinkt er achter de schermen bezorgdheid.
Want uitspraken als deze hebben impact, ook als ze niet gepaard gaan met direct beleid. Ze voeden twijfel, niet alleen bij regeringen, maar ook bij burgers. De vraag of de Verenigde Staten onder een mogelijk toekomstig presidentschap van Trump onvoorwaardelijk achter Europa blijven staan, wordt steeds vaker hardop gesteld.
Strategische communicatie of politieke druk?
Critici zien in Trumps woorden een vorm van strategische druk. Door twijfel te zaaien over Amerikaanse steun, zou hij Europese landen willen aansporen om meer te investeren in defensie en minder afhankelijk te worden van Washington. In dat licht is zijn boodschap minder een waarschuwing en meer een onderhandelingstactiek.
Tegelijkertijd is het risico van die benadering groot. Het herhaaldelijk ter discussie stellen van solidariteit kan juist datgene ondermijnen wat de NAVO sterk maakt: vertrouwen. En vertrouwen is in internationale veiligheid net zo belangrijk als tanks en vliegtuigen.
Het bredere plaatje
Trumps uitspraken passen in een langere lijn van sceptische opmerkingen over multilaterale samenwerking. Hij bekijkt internationale verbanden vooral door een kosten-batenbril, waarbij directe voordelen voor de Verenigde Staten centraal staan. Dat botst met de Europese visie, waarin stabiliteit, voorspelbaarheid en langdurige samenwerking vaak zwaarder wegen.
Voor Europa is de NAVO niet alleen een militair bondgenootschap, maar ook een politiek symbool van trans-Atlantische verbondenheid. Elke suggestie dat die verbondenheid conditioneel is, raakt aan dat beeld.
Een boodschap met dubbele bodem
Wat Trump precies beoogt met zijn recente uitlatingen, blijft onderwerp van interpretatie. Voorstanders zien een realist die duidelijke vragen stelt en eerlijk is over machtsverhoudingen. Tegenstanders zien een politicus die bewust onzekerheid creëert en daarmee geopolitieke stabiliteit onder druk zet.
Feit is dat zijn woorden, hoe kort ook, een lange schaduw werpen. In een tijd waarin internationale verhoudingen al gespannen zijn, worden uitspraken over loyaliteit en steun extra zwaar gewogen.
Conclusie
Donald Trumps boodschap aan Europa is allesbehalve eenduidig. Hij belooft steun aan de NAVO, maar koppelt die belofte aan twijfel en voorwaarden. Daarmee probeert hij tegelijkertijd gerust te stellen én zijn kritische visie op het bondgenootschap te benadrukken. Voor Europa is het opnieuw een herinnering aan hoe afhankelijk internationale veiligheid kan zijn van politieke toon en persoonlijke overtuigingen.
Of deze woorden uiteindelijk vooral bedoeld zijn als verkiezingsretoriek of als voorbode van concreet beleid, zal de toekomst uitwijzen. Maar duidelijk is dat ze het debat over de rol van de Verenigde Staten binnen de NAVO opnieuw hebben aangewakkerd — en dat debat zal voorlopig niet verstommen.