Algemeen
Susan Boyle renoveert haar ouderlijk huis en nu laat ze ons mee binnenkijken
Susan Boyle veroverde de harten van muziekliefhebbers over de hele wereld toen ze meer dan tien jaar geleden voor het eerst verscheen in het derde seizoen van “Britain’s Got Talent”.
Dit bericht op Instagram bekijken
De video van haar eerste auditie, waar ze voor Simon Cowell stond, verlegen en bescheiden, en vervolgens iedereen wegblies met haar vertolking van “I Dreamed a Dream” uit Les Misérables, is door miljoenen mensen bekeken.
Dit bericht op Instagram bekijken
Ze verwierf roem en verdiende miljoenen dollars met de verkoop van albums. Haar reis is echter niet altijd over rozen gegaan, en het liefdesleven van de zangeres is lange tijd het onderwerp geweest van geruchten en speculaties. Dus, is Susan Boyle ooit getrouwd geweest? Heeft ze een partner? En waar woont ze nu?
Dit bericht op Instagram bekijken
Het is heel natuurlijk om terug te kijken als je ouder wordt – en Susan Boyle kan zeker terugkijken op een opmerkelijk leven. In 2008 woonde de werkloze liefdadigheidswerker alleen met haar kat, Pebbles, en wilde ze zien of ze het kon maken in de showbusiness. Na het vertolken van I Dreamed a Dream uit Les Misérables voor Simon Cowell en de rest van de juryleden van Britain’s Got Talent, werd de destijds 47-jarige een ster.
Dit bericht op Instagram bekijken
Deze onwaarschijnlijke auditie van de underdog leverde haar direct wereldwijde erkenning op. Zelfs vandaag de dag is haar reis inspirerend voor miljoenen.
“In het verleden was ik een soort toeschouwer die naar de wereld keek. Maar nu maak ik deel uit van die wereld en, hoewel het beangstigend is, ga ik het omarmen,” zei Boyle na haar doorbraak. In haar eerste jaar als superster verdiende ze $6,8 miljoen. Haar succes zette door en na de release van haar tweede studioalbum werd ze de derde artiest die in hetzelfde jaar de hitlijsten in het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten aanvoerde.
Overnacht werd deze bescheiden en verlegen Schotse van destijds 47 jaar een internationale superster en miljonair. Hoewel haar carrière haar over de hele wereld heeft gebracht en haar multimiljonair heeft gemaakt, is Susan Boyle altijd eerlijk, down-to-earth en oprecht zorgzaam gebleven.
Dit bericht op Instagram bekijken
In tegenstelling tot veel andere beroemdheden heeft ze nooit met haar geld gesmeten; de bescheiden zangeres woont nog steeds in haar ouderlijk huis in Blackburn, Schotland.
Dit bericht op Instagram bekijken
Ze kocht het bescheiden huis in 2010. “Het is het beste om met beide benen op de grond te blijven staan. Het houdt je met beide benen op de grond en voorkomt dat je dingen zegt die je misschien niet zou moeten zeggen,” vertelde ze aan OK!.
Susan Boyle is geboren op 1 april 1961. Haar ouders – Patrick Boyle, een mijnwerker, oorlogsveteraan en zanger, en Bridget, een stenotypiste – waren beiden immigranten uit County Donegal, Ierland. Boyle groeide op als jongste van vier broers en zes zussen. Het gezin woonde in een huurhuis in West Lothian, Schotland. Tot op de dag van vandaag woont Susan nog steeds in dat huis. Ze had alles kunnen doen, overal heen kunnen gaan, een landhuis kunnen kopen in Beverly Hills, maar in plaats daarvan keerde ze terug naar haar ouderlijk huis, een vier slaapkamers tellend voormalig raadshuis in Blackburn, Schotland, kocht het, en veranderde het in het huis van haar dromen.
Dit bericht op Instagram bekijken
In een rondleiding door haar pas gerenoveerde woning, waar ze nu al 60 jaar woont, laat ze haar prachtige nieuwe pianokamer zien die het eerste is wat je ziet als je haar huis binnenkomt.
Dit bericht op Instagram bekijken
Ze maakte een grapje over haar pianokamer toen ze zei dat ze pas net begonnen was met lessen. “Dat is een lachertje, want ik kan nog niet eens toonladders spelen,” grapte ze. De nieuw gerenoveerde keuken was eerst klein en karig met een tafel in het midden bij de oven, wat volgens haar gevaarlijk was, maar de renovatie geeft haar veel meer ruimte en veel updates. Het heeft zelfs een ingelijste foto van Susan die paus Franciscus ontmoet.
Dit bericht op Instagram bekijken
Haar woonkamer is licht en gezellig en staat vol met foto’s van haar familie. Susan is het jongste kind van 7 broers en zussen, dus oorspronkelijk woonde haar huis met 9 mensen. Het moet nu veel ruimer aanvoelen.
Dit bericht op Instagram bekijken
Terwijl je door het huis loopt, zie je haar carrière gedocumenteerd in verschillende ingelijste prijzen en onderscheidingen, samen met veel schattige dierenornamenten, een bewijs van haar zachtaardige aard en down-to-earth persoonlijkheid. Boven laat Susan ons zien wat vroeger de kamer was die ze deelde met haar twee zussen, die daarna van haar werd nadat haar zussen het huis verlieten. Ze herinnert zich de platenspeler die vroeger in de hoek stond en hoe ze een grote fan was van The Osmonds.
Haar vader stierf in de jaren 1990, tegen die tijd waren haar broers en zussen allemaal het huis uit. Susan bleef thuis en zorgde voor haar bejaarde moeder tot haar dood in 2007, dus de kostbare herinneringen van het huishouden zijn kostbaar voor de superster. “Sommige mensen lijken verbaasd dat ik ervoor kies om in mijn ouderlijk huis te blijven. Waarom zou ik dat niet doen? Ik voel dat mama hier nog is en er zijn zoveel goede herinneringen… Ik heb het grootste deel van mijn leven in dit huis doorgebracht en ik zal nu niet verhuizen, omdat ik het als onderdeel van mijn nieuwe geschiedenis beschouw,” zei ze.
Dit bericht op Instagram bekijken
Susan heeft altijd openlijk gezegd dat ze de liefde van haar leven wil ontmoeten en een langdurige partner wil vinden. Die persoon zal natuurlijk bij haar intrekken – want Susan vertrekt niet.
Dit bericht op Instagram bekijken
Hoewel SuBo geduldig wacht om “Mr. Right” te ontmoeten, is er iets anders dat haar al een tijdje dwarszit. Susan heeft altijd al moeder willen worden en zelf kinderen willen krijgen. “Ik heb er nooit een gehad, dat is mijn grootste spijt, maar ik hou van kinderen. Ze zijn leuk om bij te zijn,” vertelde ze The Sun.
Dit bericht op Instagram bekijken
Als 60-jarige vrouw staat de tijd niet bepaald aan haar zijde. Maar Susan heeft gesproken over het misschien adopteren of pleegouder worden voor kinderen die een veilig en liefdevol thuis nodig hebben. “Ik heb een prachtig huis, waarom zou ik het niet delen?” zei ze.
Na maanden vol zorgen, spanning en stille hoop is er eindelijk reden voor opluchting binnen de familie Krabbé. In een korte maar veelzeggende verklaring laat de familie weten dat het duidelijk beter gaat met Martijn Krabbé. Dat nieuws wordt door hen niet voor niets omschreven als “fantastisch”. Voor iedereen die de afgelopen periode heeft meegeleefd, voelt het als een voorzichtig lichtpunt na een lange, zware tijd.
Een periode die alles op zijn kop zette
Het afgelopen jaar stond voor Martijn Krabbé volledig in het teken van zijn gezondheid. Hij sprak zelf openhartig over het intensieve medische traject dat hij doormaakte, een traject dat niet alleen lichamelijk veel vroeg, maar ook mentaal ingrijpend was. Voor iemand die jarenlang een vertrouwd gezicht was op televisie en leefde op creativiteit, humor en contact met mensen, voelde de gedwongen stilstand bijzonder zwaar.
De onzekerheid over hoe het zou verlopen, drukte een stempel op het dagelijks leven van Martijn en zijn naasten. De familie koos er bewust voor om selectief te communiceren, met respect voor rust en privacy. Juist daarom komt deze positieve update nu extra krachtig binnen.
“Het gaat echt beter”
Volgens bronnen dicht bij de familie is Martijn inmiddels sterk genoeg om voorzichtig vooruit te kijken. Niet in grote sprongen, maar stap voor stap. Zowel lichamelijk als mentaal lijkt hij een nieuwe fase te zijn ingegaan. Dat betekent niet dat alles achter de rug is, maar wel dat er ruimte ontstaat voor perspectief.
Een familielid verwoordt het als volgt: “Het gaat echt beter. Dat voelen we allemaal. Er is meer energie, meer rust en vooral meer vertrouwen.” Die woorden klinken misschien eenvoudig, maar dragen voor de familie een enorme lading.
Een belangrijke mijlpaal bereikt
Het meest concrete goede nieuws is dat Martijn groen licht heeft gekregen om weer kleine professionele plannen te maken. Geen lange draaidagen, geen stressvolle verplichtingen en geen volle agenda’s, maar wel iets waar hij enorm naar heeft uitgekeken: creatief bezig zijn, betrokken blijven en weer voelen dat hij méér is dan alleen patiënt.
Voor Martijn betekent dit een belangrijke mijlpaal. Werk was voor hem altijd meer dan een baan; het was een manier om zichzelf uit te drukken, om contact te maken en om plezier te delen. Dat hij nu, hoe voorzichtig ook, weer mag nadenken over die kant van zijn leven, voelt als een overwinning.
Meer dan werk alleen
Het vooruitzicht om weer iets te mogen doen, heeft een zichtbaar effect op zijn gemoedstoestand. “Dit betekent zoveel voor hem,” laat iemand uit de familie doorschemeren. “Het geeft energie, hoop en vooral het gevoel dat hij weer een stukje van zijn oude leven terugpakt.”
Dat gevoel werkt door in alles. Kleine dingen krijgen opnieuw betekenis. Een gesprek over ideeën, een glimlach bij het vooruitdenken, het besef dat de toekomst niet alleen uit wachten bestaat.
Een andere dynamiek thuis
Ook in de huiselijke sfeer is het verschil merkbaar. Waar de afgelopen maanden vooral in het teken stonden van voorzichtigheid en spanning, is de sfeer nu lichter. Er wordt weer meer gelachen, plannen voor de nabije toekomst worden niet langer vermeden en gesprekken krijgen een andere toon.
Het gaat daarbij niet om grootse dromen, maar om kleine, menselijke momenten: samen wandelen, een etentje plannen, herinneringen ophalen én nieuwe maken. Dat zijn de dingen die voor de familie Krabbé nu misschien wel waardevoller zijn dan ooit.
Fans leven intens mee
Het nieuws over de verbetering van Martijns situatie raakt ook veel mensen buiten zijn directe kring. Op sociale media stromen de reacties binnen. Fans spreken hun opluchting uit, delen steunbetuigingen en laten weten hoeveel Martijn voor hen betekent.
“Wat een opluchting,” schrijft iemand. “Dit gun je hem zo.” Anderen noemen het hoopgevend nieuws en prijzen Martijns openheid in een periode die hij ook in stilte had kunnen doormaken. Die verbondenheid tussen presentator en publiek blijkt onverminderd groot.
Openheid als kracht
Wat veel mensen raakt, is de manier waarop Martijn Krabbé de afgelopen periode benaderde. Door eerlijk te zijn over de zwaarte van zijn situatie, zonder sensatie of drama, maakte hij iets bespreekbaar dat voor velen herkenbaar is: de kwetsbaarheid van gezondheid en het verlies van vanzelfsprekendheid.
Die openheid zorgde ervoor dat veel kijkers zich met hem verbonden voelden. Niet alleen als televisiemaker, maar als mens. Het maakt het huidige positieve nieuws des te betekenisvoller.
Stap voor stap vooruit
De familie benadrukt nadrukkelijk dat het herstel nog altijd stap voor stap verloopt. Rust blijft essentieel en overbelasting ligt voortdurend op de loer. Het feit dat er nu voorzichtig plannen mogen worden gemaakt, betekent niet dat alles weer kan of moet.
Juist die nuance maakt het nieuws geloofwaardig en krachtig. Het is geen triomfantelijke aankondiging, maar een realistisch en hoopvol signaal. Er is vooruitgang, en die wordt gekoesterd.
Durven dromen, hoe klein ook
Misschien zit de kern van dit “fantastische” nieuws wel in iets heel eenvoudigs: Martijn durft weer te dromen. Niet over grote projecten of verre toekomstplannen, maar over betrokken blijven, creatief zijn en betekenis ervaren.
Voor iemand die altijd floreerde op energie en interactie, is dat van onschatbare waarde. Het idee dat hij niet alleen hoeft te herstellen, maar ook weer mag leven, maakt dit moment bijzonder.
Een overwinning in stilte
In een wereld waarin nieuws vaak groots en luid moet zijn, schuilt de kracht van dit verhaal juist in de bescheidenheid. Geen grote aankondigingen, geen details over wat er precies gaat gebeuren. Alleen de boodschap dat het beter gaat en dat er ruimte is voor hoop.
Soms zit fantastisch nieuws niet in spectaculaire wendingen, maar in het simpele feit dat iemand weer vooruit durft te kijken. Dat iemand na een lange periode van onzekerheid weer plannen maakt, al zijn ze nog zo klein.
Hoop als rode draad
Voor de familie Krabbé, voor Martijn zelf en voor de vele mensen die met hem meeleven, voelt dit als een kantelpunt. Niet het einde van een traject, maar het begin van een nieuwe fase. Eén waarin herstel, voorzichtig optimisme en levenslust hand in hand gaan.
En precies dát maakt dit nieuws zo bijzonder. Niet omdat alles ineens goed is, maar omdat er weer perspectief is. Omdat er weer gelachen wordt. En omdat Martijn Krabbé, stap voor stap, weer durft te dromen.