-

Algemeen

Prinses Alexia betrapt op Koningsdag: ‘Stiekeme ontmoeting met knappe vent op beeld!’

Avatar foto

Gepubliceerd

2 jaar geleden

op

Na een geslaagde Koningsdag in Emmen, waar Koning Willem-Alexander en Koningin Máxima samen met Prinses Amalia, Prinses Alexia en Prinses Ariane schitterden, wordt er zoals gewoonlijk kritisch gekeken naar elk moment van de Koninklijke familie.

Deze keer ligt de focus van de kritiek op Prinses Alexia, de middelste van de drie prinsessen, vanwege wat sommigen beschouwen als een ‘arrogante houding’.

Tijdens een vraaggesprek met een verslaggever over haar tussenjaar, waarin Alexia gevraagd wordt om iets te delen over haar ervaringen, reageert ze terughoudend en geeft ze weinig details prijs: “Ik heb vooral veel gereisd en gewerkt.

Veel culturen leren kennen. Ik ben ontzettend dankbaar dat ik dat ook kan.” Op de vraag waar ze precies naartoe is gereisd, geeft ze geen antwoord, wat haar goed recht is.

Bart Ettekoven uit forse kritiek op deze terughoudendheid: “Ik vind het wel jammer, want wij laten ze met rust op die paar persmomenten na en dan mag je op dat soort momenten wel wat geven, toch?

Ze had toch kunnen zeggen: ‘Ik ben door Azië gereisd’, of: ‘Door Zuid-Afrika’, of: weet ik veel wat.

Hallo, wij hebben die vakantie betaald van d’r! Mogen we weten waar ze naartoe is geweest?!”

Gelukkig krijgt de prinses ook bijval van veel mensen. Zo schrijft ene Ruud op Twitter/X: “Mooi mens, Alexia.

Ik (persoonlijk) zie hier een jonge vrouw die moeite heeft om zich ‘en plein public’ te uiten en een liefdevolle moeder, Máxima, die haar helpt.”

Naast de discussie over haar antwoorden tijdens het interview, ontstond er ook ophef rondom een mogelijke ontmoeting van Prinses Alexia met een jongen tijdens Koningsdag.

Beelden verschenen waarop te zien is dat Alexia naar een jongen toesnelt, waarna ze samen lijken te poseren voor een selfie.

Hoewel sommigen denken dat de twee elkaar kennen en het een hartelijke begroeting betreft, is hierover niets officieel bevestigd.

Deze situatie laat zien hoe elke actie van leden van de Koninklijke familie nauwlettend wordt gevolgd en geanalyseerd door zowel media als het publiek.

Het roept ook vragen op over de privacy van de prinsessen en hun recht om persoonlijke informatie voor zich te houden.

Tegelijkertijd toont het de steun die Prinses Alexia ontvangt van degenen die begrip tonen voor haar terughoudendheid in de publieke ruimte.

Het is een reminder van de complexiteit van het leven in de schijnwerpers en de uitdagingen waarmee jonge leden van de Koninklijke familie worden geconfronteerd bij het vinden van een balans tussen hun persoonlijke leven en hun publieke rol.

Het is belangrijk om te onthouden dat achter de glans en glitter van Koninklijke evenementen echte mensen schuilen, die hun eigen ervaringen en gevoelens hebben.

Gerelateerd:

Algemeen

Schokkend nieuws: een tragisch einde voor oplichter Jetten: ‘Eindelijk gestraft’

Avatar foto

Gepubliceerd

4 minuten geleden

op

13 januari 2026

Door

Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.

De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.

Van bondgenoten naar tegenpolen

Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.

Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.

De hypotheekrenteaftrek als breekpunt

Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.

Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.

Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.

Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:

“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”

Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.

“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”

Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:

“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”

Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.

Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.

Idealisme versus pragmatisme

De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.

Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.

Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.

Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.

De druk van regeren

De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:

  • D66 wil afbouw

  • CDA staat daar inmiddels ook voor open

  • VVD wil er absoluut niet aan tornen

Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.

Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.

Een insider vatte het treffend samen:

“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”

Een symbolisch moment

Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.

Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.

Wat betekent dit voor progressief Nederland?

De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:

  • idealisten versus pragmatisten

  • principes versus compromissen

  • harten versus hoofden

De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.

Vooruitblik: wat nu?

Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?

Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.

In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.

Lees verder