Algemeen
Moeder geeft baby voeding in supermarkt en daar worden mensen niet vrolijk van
In onze voortdurend veranderende samenleving worden we vaak geconfronteerd met levendige discussies over maatschappelijke normen en waarden.
Een onderwerp dat consequent sterke emoties en meningsverschillen oproept, is borstvoeding in openbare ruimtes. Een recent voorbeeld dat veel aandacht trok, was de foto van een moeder genaamd Trinati die haar baby borstvoeding gaf in een Costco.
Deze handeling leidde tot een breed scala aan reacties en toonde de polariserende meningen over dit onderwerp. Trinati, een Instagram-gebruiker met meer dan 7.000 volgers, besloot haar moederschap publiekelijk te tonen door in 2017 een foto te plaatsen waarop ze haar 17 maanden oude dochter borstvoeding gaf tijdens het winkelen.
Dit was niet alleen een persoonlijke keuze, maar ook een daad van sociaal activisme gericht op het normaliseren van borstvoeding in het openbaar.
De foto die Trinati’s zoon nam, was bedoeld om meer te zijn dan alleen een afbeelding; het was een blijvende herinnering aan de lengtes waartoe een moeder zal gaan om voor haar kind te zorgen, ongeacht de tijd en plaats.
Deze herinnering dient als een krachtig symbool en educatief moment voor haar dochter en anderen, om te laten zien dat moederschap vereist dat grenzen worden overschreden en dat openbare ruimtes kunnen dienen als podia voor het uiten van natuurlijke menselijke gedragingen.
De reacties op Trinati’s foto waren uiteenlopend en intens, variërend van hartelijke steun tot strenge afkeuring en kritiek. Sommige tegenstanders beweerden dat haar handelen in het openbaar seksualiserend kon werken, een kritiek die de seksuele objectivering van vrouwelijke lichamen in de samenleving belicht.
Trinati confronteerde deze kritieken met humor en openheid, door de belachelijkheid van de seksualisering van een voedende moeder te benadrukken. Ze benadrukte dat haar borsten in deze context functioneel waren, bedoeld voor de voeding van haar kind, en niet als objecten van verlangen.
Deze episode legt een diepere laag van culturele misverstanden en ongemak bloot die nog steeds bestaan rond natuurlijke lichamelijke processen zoals borstvoeding.
Ondanks spot en weerstand van zelfs haar naaste verwanten, blijft Trinati vastberaden om borstvoeding te geven zolang zij en haar dochter dat nodig achten. Haar strijd en vastberadenheid belichten de behoefte aan een grotere acceptatie en ondersteuning van openbare borstvoeding, als een normaal en respectabel deel van het moederschap.
Borstvoeding brengt talrijke gezondheidsvoordelen met zich mee, niet alleen voor het kind, maar ook voor de moeder. Wetenschappelijk onderzoek, waaronder studies van de Centers for Disease Control and Prevention (CDC), toont aan dat borstvoeding bijdraagt aan de vermindering van het risico op bepaalde ziekten bij moeders, zoals eierstok- en borstkanker, evenals diabetes type 2.
Voor het kind biedt het essentiële voedingsstoffen en bevordert het een gezonde ontwikkeling. De emotionele verbondenheid die tijdens het voeden wordt gevormd, is essentieel voor de emotionele en psychologische ontwikkeling van het kind.
Het belang van openbare steun en erkenning kan niet worden onderschat. Publieke figuren en beroemdheden, zoals Chrissy Teigen, Olivia Munn en anderen, hebben hun platforms gebruikt om solidariteit te tonen met moeders zoals Trinati. Deze acties zijn cruciaal voor het doorbreken van stigma’s en het bevorderen van een meer inclusieve benadering van moederschap in de publieke sfeer.
Prinses Alexia lijkt steeds nadrukkelijker afstand te nemen van het publieke leven in Nederland. Waar haar naam hier onlosmakelijk verbonden is met aandacht, nieuwsgierigheid en soms zelfs spanning, zou ze in het Verenigd Koninkrijk juist rust en vrijheid ervaren. Volgens royaltykenner Justine Marcella voelt Alexia zich in Londen veiliger, onzichtbaarder en vooral: meer zichzelf.
Een leven buiten de spotlights
De gedachte dat een lid van het Nederlandse koningshuis bewust kiest voor een bestaan buiten de nationale schijnwerpers, roept vanzelf vragen op. Toch is het volgens Marcella geen impulsieve overweging, maar een proces dat zich al jaren ontwikkelt. Prinses Alexia woont inmiddels geruime tijd in het Verenigd Koninkrijk en zou daar een leven hebben opgebouwd waarin ze niet voortdurend wordt bekeken of beoordeeld.
“Ze voelt zich daar vogelvrij,” aldus Marcella. “In Nederland is ze altijd ‘de prinses’. In Londen kan ze gewoon Alexia zijn.” Het verschil zit volgens haar niet alleen in de schaal van de stad, maar vooral in de houding van de media en het publiek.
De Britse pers kijkt elders
Een belangrijk element in Alexia’s gevoel van veiligheid is de Britse perscultuur. Waar Nederlandse media de koninklijke familie op de voet volgen, hebben Britse tabloids en kwaliteitskranten hun aandacht vooral gericht op het eigen koningshuis. Nederlandse prinsessen vallen daar simpelweg buiten de radar.
Marcella legt uit: “De Britse pers is nauwelijks geïnteresseerd in het wel en wee van buitenlandse royals. Alles draait daar om hun eigen koninklijke familie. Dat betekent dat Alexia daar vrijwel anoniem kan leven.” Die anonimiteit is in Nederland vrijwel onmogelijk, zeker voor een prinses van haar generatie die opgroeit in het tijdperk van sociale media en smartphones.
Anonimiteit als luxe
Voor veel jonge mensen is anonimiteit vanzelfsprekend. Voor Alexia is het juist een zeldzame luxe. In Nederland wordt elk stapje dat ze zet vastgelegd, besproken en geïnterpreteerd. Dat zorgt voor een constante alertheid, iets wat volgens kenners zwaar kan wegen op iemand die nog volop bezig is met het ontdekken van haar identiteit.
In Londen lijkt die druk weg te vallen. Ze kan er studeren, uitgaan en vriendschappen opbouwen zonder dat elke beweging wordt gevolgd. “Ze kan daar volledig opgaan in het studentenleven,” zegt Marcella. “Zonder dat iemand haar aanspreekt, fotografeert of online bespreekt.”
Familie als vangnet
Een ander belangrijk aspect in haar mogelijke keuze om in Londen te blijven, is de aanwezigheid van familie. Alexia’s tante Mabel woont al jaren in het Verenigd Koninkrijk, net als haar nichtjes. Dat geeft haar een gevoel van nabijheid en geborgenheid, zelfs ver van Nederland.
Het idee dat ze daar niet alleen staat, maar kan terugvallen op een vertrouwde omgeving, maakt de stap minder groot. Voor een jonge vrouw die haar eigen pad wil uitstippelen, is dat een belangrijk fundament.
Praktische afstand, emotionele nabijheid
Hoewel Londen geografisch gezien buiten Nederland ligt, is de afstand relatief klein. “Als ze naar haar ouders wil, is het maar een uurtje vliegen,” benadrukt Marcella. Die nabijheid maakt het mogelijk om een leven in het buitenland te combineren met sterke familiebanden.
Alexia zou haar ouders regelmatig bezoeken, wat erop wijst dat de fysieke afstand geen emotionele kloof creëert. Integendeel: de vrijheid om zelf te bepalen wanneer en hoe ze naar Nederland komt, zou juist bijdragen aan een gezondere balans.
Een generatie met andere behoeften
Alexia behoort tot een generatie royals die anders in het leven staat dan voorgaande. Waar eerdere generaties zich vrijwel vanzelfsprekend in Nederland vestigden en hun rol accepteerden, lijken jonge prinsessen meer ruimte te willen voor persoonlijke keuzes.
De wereld is internationaler geworden, studeren in het buitenland is normaal en carrières overstijgen landsgrenzen. In dat licht is het niet vreemd dat Alexia nadenkt over een toekomst buiten Nederland, zeker als dat haar mentale welzijn ten goede komt.
Minder zichtbaarheid, geen afstand
Belangrijk is dat een mogelijk verblijf in Londen niet betekent dat Alexia zich afkeert van haar afkomst of familie. Volgens kenners gaat het niet om afstand nemen, maar om het creëren van een omgeving waarin ze kan groeien zonder constante druk.
Marcella benadrukt dat dit geen breuk zou zijn met Nederland, maar eerder een verschuiving in zichtbaarheid. “Ze blijft wie ze is, maar kiest ervoor om niet voortdurend in beeld te zijn.”
Liefde als bepalende factor?
Zoals bij veel jonge mensen, kan ook liefde een rol spelen in toekomstige keuzes. Marcella speculeert dat een relatie in het Verenigd Koninkrijk haar beslissing zou kunnen versterken. “Als ze daar de liefde van haar leven ontmoet, wordt Londen misschien vanzelf haar thuisbasis.”
Dat blijft voorlopig speculatie, maar het illustreert hoe persoonlijk haar overwegingen zijn. Het gaat niet om protocollen of verplichtingen, maar om levenskeuzes die voor iedereen herkenbaar zijn.
Een toekomst in stilte?
Of Alexia daadwerkelijk definitief in Londen zal blijven, is nog niet bevestigd. Wel lijken de signalen erop te wijzen dat haar zichtbaarheid in Nederland geleidelijk afneemt. Minder publieke optredens, minder media-aandacht en meer focus op haar eigen leven.
Voor het Nederlandse publiek kan dat wennen zijn. Prinsessen zijn hier vaak onderdeel van het collectieve bewustzijn. Toch past deze ontwikkeling in een bredere trend waarin royals meer autonomie opeisen over hun privéleven.
Tussen plicht en persoonlijke vrijheid
De situatie van Alexia roept een bredere vraag op: hoeveel ruimte mag een lid van het koningshuis nemen voor zichzelf? En hoe verhoudt persoonlijke vrijheid zich tot publieke verwachtingen?
Marcella ziet hierin geen conflict, maar een noodzakelijke evolutie. “Als je wilt dat jonge royals mentaal gezond blijven en authentiek functioneren, moet je hen ruimte geven.” Londen lijkt voor Alexia precies die ruimte te bieden.
Een keuze die tijd vraagt
Voorlopig blijft het bij observaties en interpretaties. Alexia zelf heeft geen officiële uitspraken gedaan over een definitieve verhuizing. Maar dat ze zich prettig voelt in Londen, staat volgens kenners buiten kijf.
Of ze daar haar toekomst zal uitbouwen, zal de tijd leren. Wat nu al duidelijk is, is dat ze bewust nadenkt over waar en hoe ze wil leven. En misschien is dat wel het meest moderne aspect van haar verhaal: een prinses die, net als zoveel anderen van haar generatie, zoekt naar een plek waar ze zichzelf kan zijn.