Algemeen
Meisje (13) loopt zware brandwonden op na gebruik telefoon tijdens opladen
Ik denk dat elke ouder het ermee eens zou zijn dat het beschermen van onze kinderen prioriteit nummer één, twee, drie, vier en vijf wordt vanaf het moment dat ze ter wereld komen.
Het idee alleen al van z1ekte of letsel bij onze kleintjes is vaak ondenkbaar, daarom doen we er alles aan om ervoor te zorgen dat ze buiten gevaar blijven. Het is niet eens iets waar de meesten van ons veel tijd aan besteden om over na te denken, eerder een instinct dat vanaf het allereerste moment dat we onze zoon of dochter zien, in werking treedt.
Helaas heeft de wereld maar al te vaak andere plannen, en zelfs bij het uitoefenen van de meest waterdichte zorgvuldigheid kunnen dingen fout gaan en zullen ze onvermijdelijk fout gaan.
De meeste moeders en vaders zullen vrezen voor de dag dat er iets gebeurt dat ze niet kunnen stoppen, vooral als het een ongeval of beproeving is die ze niet hadden kunnen voorzien.
Jackie Fedro weet daar wel het een en ander van. Het @ngstaanjagende verhaal van haar dochter vond misschien plaats in 2016, maar we denken dat het vandaag de dag nog steeds het delen waard is.
Volgens BuzzFeed besloot Jackie dat 2016 het jaar was waarin haar dochter Gabbie – destijds 13 jaar oud – haar eigen mobiele telefoon kon krijgen. Voor Kerstmis kreeg Gabbie een LG d500 cadeau.
“Een van de redenen waarom we eindelijk toegaven en haar een mobiele telefoon kochten, is zodat we meer contact met haar kunnen houden met haar gekke trainingschema,” legde Jackie uit aan BuzzFeed.
Toch volgde er een nachtmerrie die geen van hen had kunnen verwachten. Gabbie gebruikte op een dag haar mobiele telefoon in haar kamer toen Jackie haar hoorde schreeuwen.
“Ze kwam naar beneden gerend nadat het [gebeurde] en greep naar haar nek,” herinnerde Jackie zich. “Ze had zo’n pijn dat ze hysterisch schreeuwde.”
“Het is het ergste gevoel ter wereld als moeder om je kind in pijn te zien schreeuwen en geen idee te hebben hoe je haar kunt helpen. Het duurde bij haar wel vijf minuten voordat ze ons kon vertellen wat er was gebeurd.”
Gabbie vertelde haar moeder dat ze haar telefoon had gebruikt terwijl deze was aangesloten op de lader. De 13-jarige kreeg een elektrische schok, waarvan de stroom via de oplaadkabel, door haar telefoon en in haar metalen ketting liep, waardoor ze br@ndwonden aan haar nek opliep.
Jackie vertelde BuzzFeed: “Ze liep pijnlijke tweedegraads br@ndwonden op en zal nu een litteken rond haar nek hebben.” Over het verontrustende incident sprak Jackie andere ouders aan om de gevaren van mobiele telefoons te overwegen die niet breed worden besproken of zelfs bekend zijn.
“Met zoveel kinderen die tegenwoordig telefoons gebruiken, moeten ouders worden gewaarschuwd voor de schade die ze kunnen veroorzaken,” zei Jackie.
Hoe @ngstaanjagend! Heb je ooit zoiets eerder gehoord? Ik zeker niet.
In de nieuwste aflevering van HNM De Podcast heeft Hélène Hendriks een anekdote gedeeld die bij luisteraars meteen tot de verbeelding sprak. Niet vanwege groot drama of scherpe televisie-oordelen, maar juist door een onverwacht, licht ongemakkelijk én vooral humoristisch moment uit haar carrière. Het verhaal draait om Dani, de voormalige Portugese middenvelder die eind jaren negentig voor Ajax speelde en destijds bekendstond om zijn flair, uitstraling en zelfvertrouwen — eigenschappen die hij, zo blijkt, nooit helemaal is kwijtgeraakt.
Een werkdag die anders liep dan gepland
Het voorval speelde zich af tijdens een werkbezoek aan de Johan Cruijff ArenA, rond een wedstrijd van Ajax. Hendriks was daar in professionele hoedanigheid, samen met oud-internationals Wesley Sneijder en Khalid Boulahrouz, met wie ze regelmatig samenwerkt bij voetbaluitzendingen. Alles wees erop dat het een routineklus zou worden: interviews, analyses en daarna weer door naar de volgende uitzending.
Maar zoals zo vaak in de mediawereld kunnen onverwachte ontmoetingen een werkdag ineens een heel andere kleur geven.
“Wie was daar nog meer?”
In de podcast wordt het moment opnieuw opgerakeld door Noa Vahle, die met hoorbaar plezier terugblikt op het verhaal. “Jij was daar met Wesley en Khalid,” zegt ze tegen Hendriks. “Maar wie was daar nog meer?” Het antwoord volgt vrijwel meteen: Dani.
Voor veel voetbalfans is die naam nog altijd herkenbaar. Dani speelde tussen 1996 en 2000 bij Ajax en was een vaste waarde in een periode waarin de club internationaal aanzien genoot. Inmiddels is hij 49 jaar, maar volgens Hendriks heeft hij weinig van zijn charisma verloren.
Een onschuldige opmerking met gevolgen
Het moment waarop alles kantelde, ontstond volgens Noa vrij spontaan. Tijdens een interview — niet strak voorbereid, zoals Hendriks zelf ook toegeeft — liet ze zich ontvallen dat Dani er “nog steeds goed uitziet”. Een losse, collegiale opmerking, zoals die in mediakringen wel vaker wordt gemaakt.
Maar, zo concludeert Noa lachend in de podcast: “Dat was voor Dani the way in. Een vrijbrief.”
Het typeert de dynamiek die volgt. Wat voor de één een onschuldige observatie is, kan voor de ander een uitnodiging lijken. En Dani, met zijn bekende Zuid-Europese flair, liet die kans niet onbenut.
De charme-offensief
Volgens Hendriks kwam het moment kort na het interview. Dani werd gevraagd wat hij na de wedstrijd ging doen. Zijn antwoord was allesbehalve standaard. “Of jij en ik kunnen ook een hapje gaan eten,” zou hij hebben gezegd.
In de podcaststudio leidt die zin tot zichtbaar plezier en gegniffel. Hendriks vertelt het verhaal met zelfspot en gevoel voor timing, waardoor het eerder charmant dan ongemakkelijk wordt. Haar reactie was even gevat als professioneel: “Dat lijkt me uitstekend. Ik moet alleen nog even een programma doen.”
Een antwoord dat de deur op een kier laat — maar tegelijk duidelijk maakt dat werk voorgaat.
Professioneel tot het einde
Voor wie zich afvraagt of het aanbod nog een vervolg kreeg, is Hendriks helder. “Nee,” benadrukt ze. “Ik ben gewoon keurig bij Wesley en Khalid gebleven en we hebben lekker die uitzending gedaan.”
Daarmee wordt het verhaal precies wat het is: een luchtige anekdote, geen sensatie. Geen afspraakje, geen verborgen romance, maar een moment dat vooral laat zien hoe dun de lijn soms is tussen werk en persoonlijke interactie — zeker in een wereld waarin sport, media en persoonlijkheden samenkomen.
Hilariteit aan tafel
In de podcaststudio zorgt het verhaal voor veel gelach. Noa Vahle kan het niet laten om te concluderen: “Hij is zijn streken nog niet verloren.” Een opmerking die zowel plagerig als bewonderend klinkt.
Wat meespeelt, is dat Dani’s reputatie hem vooruitgaat. In zijn actieve jaren stond hij bekend als een stijlvolle speler met een grote persoonlijkheid. Dat beeld blijkt nog altijd springlevend, al is het nu vooral voer voor humoristische terugblikken.
Hendriks als verteller
Wat dit verhaal extra kracht geeft, is de manier waarop Hendriks het brengt. Ze zet zichzelf niet neer als middelpunt van een flirt, maar als observator van een licht absurd moment. Ze relativeert, lacht om zichzelf en benadrukt dat het vooral een grappige situatie was, ontstaan uit een spontane opmerking.
Juist die toon maakt het verhaal herkenbaar. Veel luisteraars zullen situaties kennen waarin een opmerking anders wordt opgevat dan bedoeld — zeker in een professionele context.
Media, sport en menselijke momenten
De anekdote onderstreept ook hoe menselijk de sportwereld is. Achter grote namen, stadions en camera’s schuilen gewone interacties: plagerijen, misverstanden en soms een charmante poging die nergens toe leidt.
Voor Hendriks is het inmiddels onderdeel van een lange carrière waarin ze talloze sporters, coaches en oud-spelers heeft ontmoet. Dat dit moment nu pas wordt gedeeld, laat zien dat het vooral een herinnering is die met de tijd alleen maar grappiger is geworden.
Een podcast vol persoonlijkheid
HNM De Podcast staat bekend om dit soort verhalen: open, ongefilterd en met ruimte voor zelfspot. Het is geen plek voor harde onthullingen, maar voor gesprekken die laten zien wie mensen achter de schermen zijn. Deze anekdote past daar perfect bij.
Het laat Hélène Hendriks zien als iemand die stevig in haar professionele schoenen staat, maar ook kan lachen om onverwachte situaties. En het laat Dani zien als iemand die, zelfs jaren na zijn voetbalcarrière, zijn charme nog niet heeft ingeleverd.
Een verhaal zonder bijbedoelingen
Aan het eind van de aflevering is één ding duidelijk: dit is geen verhaal over grenzen die overschreden worden, maar over een moment van luchtige bravoure. Een herinnering die nu, jaren later, vooral voor plezier zorgt bij luisteraars.
En misschien is dat precies waarom het zo aanslaat. Geen sensatie, geen geruchten, maar een menselijke anekdote uit de sport- en mediawereld — verteld met humor, relativering en een knipoog.