Algemeen
Piers Corbyn start grote rel in ‘cashless’ ALDI en betaalt zijn aardbeien contant!
Het betalingslandschap verschuift langzaam maar zeker naar een situatie waarin pinbetalingen de norm worden.
Zelfs supermarktketen ALDI heeft in sommige filialen de overstap gemaakt naar een volledig pin-only beleid, waar klanten alleen nog met hun pinpas kunnen afrekenen.
Deze ontwikkeling heeft echter kritiek uitgelokt, vooral omdat het voor sommige groepen, zoals ouderen, een uitdaging kan zijn om met deze nieuwe betalingswijze om te gaan.
De beslissing van ALDI om contant geld niet langer te accepteren heeft een storm van controverse veroorzaakt.
Voor veel ouderen, die misschien niet vertrouwd zijn met het gebruik van pinpassen, vormt dit een obstakel bij het doen van hun dagelijkse boodschappen.
Bovendien zijn er mensen met geheugenproblemen die de voorkeur geven aan contante betalingen vanwege de eenvoud en duidelijkheid ervan.
Het gebruik van pinpassen kan voor hen extra risico’s met zich
meebrengen.
Een ander punt van zorg dat naar voren komt bij het exclusief gebruik van pinbetalingen, is de kwestie van privacy.
Sommige mensen vrezen dat door alle transacties met een pinpas te verrichten, de overheid inzicht kan krijgen in al hun aankopen.
Dit is een zorg die wordt gedeeld door individuen zoals de Britse Piers Corbyn, een bekende weersvoorspeller, zakenman, klimaatontkenner, anti-vaccinatieactivist en complottheoreticus.
Piers Corbyn, hoe omstreden zijn reputatie ook mag zijn, heeft een geldig punt aangesneden.
Toen hij bij de supermarkt een bakje aardbeien wilde kopen, werd hem verteld dat hij alleen met zijn pinpas kon betalen.
Dit leidde tot een kleine opstand, waarbij Piers uiteindelijk vertrok nadat hij contant had betaald.
Hij benadrukte het feit dat de Britse pond wettig betaalmiddel is en dat het weigeren van contant geld niet wettelijk is toegestaan.
Deze gebeurtenis illustreert de groeiende bezorgdheid onder
sommige individuen over de toenemende afhankelijkheid van
pinbetalingen en de mogelijke implicaties voor privacy en
individuele vrijheden.
Het roept ook vragen op over de balans tussen gemak en privacy, en de verantwoordelijkheid van bedrijven om ervoor te zorgen dat hun betalingsbeleid toegankelijk blijft voor alle klanten, ongeacht hun leeftijd of achtergrond.
Het debat over het gebruik van contant geld versus pinbetalingen zal ongetwijfeld voortduren naarmate de samenleving verder evolueert naar een meer gedigitaliseerde economie.
Het is belangrijk om een evenwicht te vinden tussen innovatie en het respecteren van de behoeften en rechten van alle consumenten.
Alleen zo kunnen we een inclusieve en rechtvaardige samenleving waarborgen waarin iedereen toegang heeft tot essentiële diensten en voorzieningen, ongeacht hun voorkeur voor betaalmethoden. Bekijk beelden hieronder:
Het nieuws kwam hard binnen in Friesland en ver daarbuiten. In Drachten is Marit Kramer, bekend van het komende elfde seizoen van Over Mijn Lijk, onverwachts niet meer verder gegaan. Haar familie maakte het bericht bekend via Instagram, waar een rouwadvertentie werd gedeeld die inmiddels door veel mensen is overgenomen en verder verspreid.
De woorden op de advertentie zijn eenvoudig, maar raken diep: “Liefde houdt niet op waar leven eindigt. In liefde losgelaten, mijn lieve vrouw, onze geweldige dochter.” Het zijn zinnen die laten zien hoeveel Marit betekende voor de mensen om haar heen — als partner, als dochter en als mens.
Net getrouwd met haar grote liefde
Wat het nieuws extra aangrijpend maakt, is dat Marit nog maar kort geleden in het huwelijksbootje stapte met haar grote liefde Mackenzie. Vorige maand gaven zij elkaar het jawoord in het Lycklamahûs in Beetsterzwaag, een moment dat door vrienden en familie werd omschreven als intens, warm en vol betekenis.
Het huwelijk was geen uitgestelde droom, maar een bewuste keuze: het leven vieren zolang dat kan, en liefde vastpakken zonder uitstel. Foto’s en berichten van die dag lieten een stralende Marit zien, omringd door mensen die haar dierbaar waren.
Een diagnose die alles veranderde
Nog geen twee jaar geleden kreeg Marit te horen dat er een tumor bij haar was gevonden. Nader onderzoek wees uit dat het om botk*nker ging. Het bericht sloeg in als een mokerslag, maar Marit besloot al snel dat ze zich niet volledig door angst wilde laten leiden.
Er volgde een intens traject van chemotherapie dat ruim een jaar duurde. Lange tijd leek het de goede kant op te gaan. De behandelingen sloegen aan en Marit kwam in remissie. Dat bracht voorzichtig optimisme, hoop op tijd en ruimte om plannen te maken.
Die hoop werd echter opnieuw op de proef gesteld toen later toch uitzaaiingen werden ontdekt. De z!ekte bleek hardnekkiger dan gehoopt.
Nieuwe tegenslagen, moeilijke keuzes
Marit onderging een operatie aan één van haar longen, maar bij de andere long bleek ingrijpen niet meer mogelijk. De tumor was daar inmiddels zo ver ontwikkeld dat een operatie geen optie meer was. Verdere chemotherapie zou geen effect meer hebben.
Ze kreeg te horen dat de medische mogelijkheden waren uitgeput. Een boodschap die rauw en onontkoombaar is, zeker voor iemand van haar leeftijd. Toch probeerde Marit ook op dat moment vast te houden aan een vorm van regie over haar leven.
“Ik kan er niks aan doen, dus ik moet ook niet proberen er iets aan te doen,” zei ze daarover. “Ik moet er gewoon het beste van maken.” Die woorden zouden later symbool staan voor hoe ze haar resterende tijd invulde.
Leven met aandacht en intentie
In Over Mijn Lijk liet Marit zien hoe zij ervoor koos om niet alleen patiënt te zijn, maar vooral mens te blijven. Samen met Mackenzie richtte ze zich op wat wél mogelijk was: liefde, kleine geluksmomenten en bewust leven.
Ze sprak openlijk over haar wens om kijkers iets mee te geven. Niet vanuit zwaarte, maar vanuit helderheid. Volgens Marit is tijd kostbaar, ongeacht hoeveel je ervan denkt te hebben.
“Het maakt niet uit wat mensen over je denken en wat je doet,” vertelde ze in het programma. “Je moet echt voor jezelf leven.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Een boodschap die blijft hangen
In haar voorstelvideo, die voorafgaand aan het seizoen werd gedeeld, sprak Marit woorden die inmiddels extra lading hebben gekregen. Ze zei daarin dat het leven niet per definitie donker hoeft te zijn als je z!ek bent.
“Ik probeer er gewoon het beste van te maken,” vertelde ze. “Ik zou het zonde vinden om later terug te kijken en mezelf alleen maar verdrietig te zien. Ik ben begonnen met doen wat ik echt wil doen — en het ook écht doen.”
Die houding maakte diepe indruk op kijkers en programmamakers. Niet omdat ze haar situatie ontkende, maar omdat ze weigerde haar identiteit er volledig door te laten bepalen.
Over Mijn Lijk als spiegel van veerkracht
Over Mijn Lijk staat al jaren bekend als een programma dat rauwe realiteit toont, maar ook levenslust en menselijkheid. Marit paste naadloos in dat beeld. Haar verhaal liet zien hoe kwetsbaarheid en kracht naast elkaar kunnen bestaan.
Ze was eerlijk over angst en verdriet, maar even eerlijk over liefde, humor en de waarde van het moment. Juist die balans maakte haar bijdrage aan het programma zo bijzonder.
Een reeks met meerdere verliezen
Het nieuws over Marit volgt op eerdere berichten over andere deelnemers uit hetzelfde seizoen. Eerder werd al bekend dat ook Tycho en Nicole, die eveneens in de nieuwe reeks te zien zouden zijn, er inmiddels niet meer zijn.
Dat maakt seizoen 11 van Over Mijn Lijk extra beladen. Voor kijkers, maar zeker ook voor de betrokken families en het productieteam. Elk verhaal staat op zichzelf, maar samen laten ze zien hoe onvoorspelbaar en ongelijk verdeeld het leven kan zijn.
Reacties vol medeleven
Op sociale media stromen de reacties binnen. Kijkers, onbekenden en mensen die Marit persoonlijk kenden, delen herinneringen, steunbetuigingen en dankwoorden. Velen geven aan geraakt te zijn door haar openheid en levenshouding.
Ook de makers van het programma staan stil bij haar betekenis. Niet alleen als deelnemer, maar als iemand die anderen heeft aangeraakt met haar woorden en keuzes.
Een nalatenschap van woorden
Hoewel Marit er fysiek niet meer is, blijft haar boodschap bestaan. In fragmenten, in uitspraken, en vooral in de manier waarop ze liet zien dat leven meer is dan tijd alleen.
Ze herinnerde mensen eraan dat wachten op “later” geen garantie is. Dat liefde geen planning nodig heeft. En dat jezelf zijn, juist in moeilijke omstandigheden, een vorm van moed is.
Stilte, maar geen leegte
Marit Kramer is op 12 december vorig jaar niet verder gegaan. Haar afscheid laat een leegte achter bij haar familie, haar partner en iedereen die haar verhaal volgde. Tegelijkertijd blijft er iets tastbaars: woorden die blijven resoneren, keuzes die inspireren en liefde die voelbaar blijft.
Zoals op haar rouwadvertentie staat: liefde houdt niet op waar leven eindigt. Dat is misschien wel de essentie van wat Marit heeft nagelaten.