Algemeen
Gordon gaat volledig uit zijn plaat tegen RTL Boulevard op rode loper: “NOOIT MEER!”
Gordon keerde terug naar Nederland nadat hij Dubai moest verlaten vanwege ernstige overstromingen als gevolg van zware regenval.
Zijn plotselinge terugkeer naar huis had een doel – aanwezig zijn bij een première, waar een groot deel van de Nederlandse jetset zich verzameld leek te hebben, wat automatisch leidde tot een overvloed aan pers.
Fotografen, cameraploegen van roddelbladen en kranten, en zelfs RTL Boulevard waren allemaal present, klaar om vragen te stellen die weinig te maken hadden met de film waar de première om draaide.
Aran Bade, die Gordon in het verleden al eens als labiel had bestempeld, iets wat overigens door velen in Nederland al eens was gedaan, was degene die de microfoon mocht hanteren.
Toen Gordon eindelijk arriveerde, vertrok zijn gezichtsuitdrukking plotseling. Hij was duidelijk niet blij.
“Gordon is helemaal klaar met alles!” concludeerde Aran. “Goor
is net aangekomen, gekleed in een pak met een blauw overhemd. We
probeerden hem van alles te vragen, maar hij weigert te praten.
Waarschijnlijk vinden we hem te kritisch. Ik heb blijkbaar iets gezegd over zijn labiliteit. Nou ja, dat is ook zo, want hij wil nu niet meer met ons praten vanwege die opmerking. Laten we eens kijken naar dat fragment.”
Een interessant gesprek volgde. Aran: “Waarom niet?” Gordon: “Omdat ik dat zeg. Jij noemde mij toch labiel?” Aran: “Nou, onder andere. Maar ja, we hebben allemaal wel iets over je gezegd.”
Gordon sluit af: “Ja, praat nooit meer met me.” De beelden, die nu al legendarisch zijn, spreken voor zich.
De confrontatie tussen Gordon en Aran leek onvermijdelijk.
Terwijl de camera’s bleven rollen, ontvouwde zich een gespannen
uitwisseling tussen de twee figuren, met Gordon die duidelijk zijn
frustratie uitte over de vermeende kritiek van Aran en anderen in
de media.
Het was een moment waarop de kwetsbaarheid van Gordon, een publiek figuur met een tumultueuze geschiedenis in de schijnwerpers, opnieuw naar voren kwam.
Zijn reactie op de opmerkingen van Aran illustreerde de gevoeligheid die hij voelde ten opzichte van hoe hij werd gepresenteerd en behandeld in de media.
Voor Gordon was dit niet slechts een incident; het was een voortzetting van een langdurige strijd tegen de negatieve perceptie die sommigen over hem hadden.
Terwijl het publiek zich vermaakte met het schouwspel van een
publieke confrontatie, was het moeilijk om niet te reflecteren op
de grotere kwesties die hier speelden.
Het incident werpt een schijnwerper op de verantwoordelijkheid van de media ten opzichte van de mensen over wie ze berichten, en de impact die hun woorden en beelden kunnen hebben op het leven van individuen, vooral degenen die al kwetsbaar zijn.
Voor Gordon was het een herinnering aan de voortdurende strijd om zijn eigen identiteit en waardigheid te behouden te midden van een publieke perceptie die vaak genadeloos kan zijn.
Het was ook een herinnering aan de kracht van woorden en hoe ze kunnen worden gebruikt om te kwetsen of te helen, om te vernietigen of op te bouwen.
Terwijl de camera’s uiteindelijk werden uitgeschakeld en de
menigte zich verspreidde, bleef de echo van de confrontatie
hangen.
Het was een moment van openbaring, niet alleen voor Gordon en Aran, maar voor iedereen die getuige was van de fragiliteit van menselijke interacties, vooral in de schijnwerpers van de publieke belangstelling.
Voor Gordon betekende dit moment misschien een verdere terugtrekking uit de publieke arena, een poging om zichzelf te beschermen tegen verdere kritiek en spot.
Of misschien was het een keerpunt, een kans om de dialoog te openen en de diepere kwesties aan te pakken die ten grondslag liggen aan zijn relatie met de media en het publiek.
Wat de uitkomst ook moge zijn, het incident diende als een herinnering aan de complexiteit van menselijke emoties en relaties, en de kracht van de media om die emoties en relaties te beïnvloeden.
In een wereld waarin roddel en sensatie vaak de boventoon voeren, is het misschien tijd voor een meer empathische benadering, een die rekening houdt met de menselijke achtergrond achter de krantenkoppen en de persoonlijkheden achter de schermen.
Vanaf 1 januari 2026 krijgen miljoenen Nederlanders te maken met hogere kosten voor hun betaalrekening. Zowel ING als ABN AMRO voeren nieuwe tarieven in. De banken stellen dat de prijsverhogingen nodig zijn om te investeren in betere beveiliging en moderne technologie. Veel klanten ervaren het echter vooral als wéér een stijging, in een tijd waarin ze al steeds meer digitaal moeten doen. Wat verandert er precies, wat betaal je straks en welke alternatieven zijn er?
Wat verandert er per 1 januari 2026?
De aanpassingen raken de basis van het dagelijkse bankieren: de maandelijkse kosten voor een standaard betaalrekening gaan omhoog. Wie daarnaast extra diensten afneemt—zoals een creditcard, papieren afschriften of aanvullende pasjes—ziet die kosten eveneens stijgen. Dat lijkt misschien beperkt per maand, maar op jaarbasis kan het om tientallen euro’s gaan.
Nieuwe tarieven in één oogopslag
-
ABN AMRO: het standaard betaalpakket stijgt van €3,70 naar €4,30 per maand. Dat is een verhoging van ruim 16%.
-
ING: verhoogt het tarief van €3,90 naar €4,00 per maand. Een kleinere stap, maar wel opnieuw omhoog.
Ook de extra opties worden duurder:
-
Creditcard
-
ING: van €1,90 naar €2,00 per maand
-
ABN AMRO: van €2,15 naar €2,55 per maand
-
-
Papieren afschriften
-
ING: van €1,25 naar €1,50 per maand (uitzondering: basis- en jongerenrekeningen blijven gratis)
-
Voor veel klanten zit de pijn vooral in het stapelen: een paar dubbeltjes hier, een paar dubbeltjes daar—en aan het eind van het jaar loopt het op.
En hoe zit het bij andere banken?
Niet elke grote bank verhoogt op dit moment de tarieven. Rabobank houdt de prijzen per 1 januari 2026 gelijk. Dat klinkt als goed nieuws, maar er is een kanttekening: Rabobank verhoogde de tarieven al in juni 2025. Klanten betalen daar dus al langer meer. Met een maandtarief dat rond de €5,45 ligt, behoort Rabobank bovendien al jaren tot de duurste aanbieders.
Wie verder kijkt dan de ‘grote drie’, ziet scherpere prijzen:
-
ASN Bank rekent €3,65 per maand en heeft dit tarief al geruime tijd niet verhoogd. Daarmee is ASN momenteel één van de goedkoopste opties voor een volledige betaalrekening.
-
Triodos hanteert een leeftijdsafhankelijk model:
-
18–22 jaar: gratis
-
23–25 jaar: €3,50 per maand
-
26 jaar en ouder: €5,00 per maand
-
Waarom verhogen banken de prijzen?
De banken geven verschillende redenen. ABN AMRO wijst op investeringen in veiligheid, zoals de Gesprek Check, waarmee klanten kunnen controleren of ze daadwerkelijk met de bank spreken en niet met een oplichter. ING spreekt breder over het “toekomstbestendig maken” van de dienstverlening.
Toch is niet iedereen overtuigd. Consumenten merken dat:
-
Bankieren steeds digitaler wordt (minder kantoren, minder personeel).
-
Ze zelf meer handelingen online moeten doen.
-
Tegelijkertijd de prijzen bijna elk jaar stijgen.
Consumentenorganisaties stellen daarom de vraag: als digitalisering kosten bespaart, waarom gaan de tarieven dan omhoog? Banken antwoorden dat cybercriminaliteit toeneemt en dat beveiliging en innovatie juist steeds duurder worden. Het debat daarover zal voorlopig niet verstommen.
Wat krijg je eigenlijk voor je geld?
Bijna alle betaalpakketten bieden dezelfde basis:
-
Een betaalrekening
-
Een pinpas
-
Toegang tot de app en internetbankieren
De verschillen zitten in de extra’s:
-
Wel of geen gratis spaarrekening
-
Pushmeldingen bij verdachte betalingen
-
Kosten voor extra passen of creditcards
-
Kosten voor papieren afschriften
-
Tarieven voor geld opnemen in het buitenland
Wie die extra’s niet gebruikt, betaalt soms onnodig. Juist daar valt vaak te besparen.
Zo houd je je bankkosten laag
Vind je de prijsstijgingen vervelend? Dan zijn er meerdere manieren om de schade te beperken—zonder in te leveren op gemak.
1. Overstappen
Overstappen naar een goedkopere bank kan je €30 tot €50 per jaar schelen. Met de Overstapservice regelen banken automatisch:
-
Overboekingen
-
Automatische incasso’s
-
Inkomende betalingen
De overstap is meestal binnen enkele weken rond.
2. Check je extra’s
-
Creditcard nodig? Veel mensen gebruiken hem nauwelijks.
-
Papieren afschriften? Zet ze uit als je alles digitaal bijhoudt.
-
Extra passen? Deel waar mogelijk een rekening met je partner.
3. Let op ‘kleine’ kosten
-
Geld opnemen in het buitenland
-
Betalen buiten de eurozone
-
Rood staan (dit kan op jaarbasis flink aantikken)
Kleine posten lijken onschuldig, maar samen kunnen ze duur uitpakken.
De rekensom: waarom vergelijken loont
Een verschil van €1 per maand voelt misschien minimaal. Maar:
-
€1 per maand = €12 per jaar
-
€2 per maand = €24 per jaar
-
€4 per maand = €48 per jaar
Dat is geld dat je ook kunt besteden aan iets leuks—or gewoon kunt besparen.
Conclusie: wees kritisch en kijk rond
De prijsverhogingen bij ING en ABN AMRO zijn geen wereldschokkende bedragen per maand, maar passen wel in een trend van jaarlijkse stijgingen. Wie niet kritisch kijkt, betaalt ongemerkt steeds meer voor dezelfde basisdienst.
Het loont dus om:
-
Tarieven te vergelijken
-
Te schrappen in overbodige extra’s
-
En eventueel over te stappen
Zo houd je zelf de regie over je bankkosten. Want die paar euro verschil per maand? Aan het eind van het jaar maakt het meer uit dan je denkt.