Algemeen
Dit betekent het wanneer je een man met één geverfde vingernagel ziet
Toen Elliot Costello in 2013 een weeshuis in Cambodja bezocht, veranderde zijn leven op een manier die hij nooit voor mogelijk had gehouden.
Wat hij echter niet wist, was dat er een ontmoeting zou plaatsvinden die ook het leven van duizenden anderen zou veranderen… Het begon allemaal in 2013 toen Elliot Costello, een sociale ondernemer uit Australië, een klein meisje genaamd Thea ontmoette.
Thea was een 10-jarig meisje dat helaas in een weeshuis terechtkwam nadat ze uit een vr*selijke situatie was gered. Ze had twee jaar lang fysiek en s*ksueel m*sbruik ondergaan, en het g*weld tegen haar had diepe sporen nagelaten. Helaas zouden we nooit van dit moedige meisje hebben gehoord zonder Elliot.
Maar laten we bij het begin beginnen… Na haar geboorte ging het goed met het leven van Thea. Het Cambodjaanse meisje groeide op als elk ander kind, verzorgd en geliefd door haar moeder en vader. Maar helaas had het lot andere plannen voor haar. Op een dag overleed haar vader plotseling, en zijn dood was op meer dan één manier verw0estend. Naast een tr*umatische, emotionele gebeurtenis was Thea’s vader de enige kostwinner van zijn gezin. Toen hij st*erf, kwam het gezin in een financiële crisis terecht.
De situatie werd zo erg dat Thea’s moeder niet langer voor haar dochter kon zorgen, en ze nam de moeilijke beslissing om Thea naar een weeshuis te sturen. Helaas zou het leven van het meisje daar een ware hel worden.
Volgens Polished Man werd Thea dagelijks twee jaar lang fysiek en s*ksueel m*shandeld door de directeur van het weeshuis. Uiteindelijk werd Thea overgeplaatst naar een ander weeshuis in Phnom Penh, gerund door Hagar International. Tijdens een bezoek daar bond de Australische sociale ondernemer Elliot Costello met het kind door middel van spelletjes. Ondanks alles wat ze had meegemaakt, verspreidde het 10-jarige meisje vreugde en positiviteit.
Thea had altijd nagellak op haar kleine nagels, en op een dag vroeg ze of ze die van Elliot mocht lakken. Ze zaten samen en hadden een mooie tijd. “Toen ze één van mijn nagels lakte, verzekerde ik haar dat ik die altijd zo zou houden om haar te herinneren, en bij uitbreiding, haar lijden,” zei Elliot.
Weet je hoe Polished Man begon? Wel, het begon allemaal terug in 2013 toen onze mede-oprichter Elliot Costello met het idee kwam… De ontmoeting met Thea motiveerde Elliot om positieve veranderingen onder mannen te proberen bewerkstelligen, zodat minder kinderen slachtoffer worden van seksueel misbruik. Hij kwam ook op het idee om een beweging te starten waarbij mannen hun nagels lakken om hun steun te tonen.
Het lakken van één nagel heeft ook een symbolische betekenis – één nagel staat voor de één op de vijf kinderen die slachtoffer zullen worden van s-ksueel g*weld. Bij het bekijken van de statistieken wordt al snel duidelijk dat we onvermoeibaar moeten werken om dit probleem aan te pakken.
Volgens YMCA omvat bijna 70 procent van alle gerapporteerde seksuele misdrijven kinderen van 17 jaar en jonger. Alarmerend is dat één op de vier meisjes en één op de zes jongens voor hun 18e jaar s*ksueel misbruikt zal worden.
Aangezien mannen verantwoordelijk zijn voor ongeveer 90 procent van dit soort gew*ld tegen kinderen, en Elliot is van mening dat mannen de drijvende kracht moeten zijn voor verandering. Met dit doel hebben veel wereldberoemdheden over de hele wereld deelgenomen aan de trend van het lakken van een nagel.
Algemeen
De vrouw van René Karst ontdekte een blauwe plek op zijn hals na zijn overlijden: ‘Wat is hier echt gebeurd?’
Het nieuws sloeg vrijdagochtend in als een mokerslag. René Karst, de 59-jarige volkszanger die bij velen bekendstond als een bron van vrolijkheid en warmte, werd door zijn vrouw levenloos in bed aangetroffen. Wat een gewone ochtend had moeten zijn, veranderde in een moment dat het leven van zijn naasten voorgoed tekende. Familie, vrienden en fans werden geconfronteerd met een verlies dat niemand had zien aankomen.
Geen enkel voorteken
Het management van René Karst bevestigde het nieuws later aan RTL Boulevard en benadrukte dat er geen enkele aanwijzing was dat er iets ernstigs speelde. Integendeel: tot aan de avond ervoor was er nog normaal contact geweest. “Er was totaal geen signaal dat er iets zou gebeuren in zijn slaap,” liet een woordvoerder weten. Juist dat maakt de gebeurtenis voor velen zo moeilijk te bevatten.
René stond bekend als iemand die volop in het leven stond. Hij maakte plannen, had energie en was betrokken bij zijn werk en de mensen om hem heen. Dat hij er plotseling niet meer is, voelt voor velen onwerkelijk.
Een vondst die vragen oproept
Wat het verdrietige nieuws nog complexer maakt, is een detail dat later bekend werd. Zijn vrouw ontdekte na het aantreffen van René een opvallende blauwe plek in zijn hals. Die constatering zorgde vrijwel direct voor onrust en verwarring.
“Het roept meteen vragen op,” vertelt een bron uit de directe omgeving van de familie. “Iedereen vraagt zich af wat hier precies is gebeurd.” Die ene observatie heeft het rouwproces extra beladen gemaakt. Waar het verlies op zichzelf al zwaar is, zorgt deze onzekerheid voor een extra laag van spanning en verdriet.
Verdriet en ongeloof
Binnen de familie en vriendenkring heerst vooral ongeloof. René was niet iemand die bekendstond om ernstige gezondheidsproblemen. Volgens het management oogde hij fit, vrolijk en betrokken. “Hij was een ontzettend sympathieke knuffelbeer,” werd gezegd. “Iemand die alles uit het leven wilde halen. En juist die persoon moeten zij nu missen.”
Die woorden schetsen het beeld dat velen van hem hadden: een warme persoonlijkheid, toegankelijk en oprecht. Iemand die plezier bracht, niet alleen met zijn muziek, maar ook met zijn aanwezigheid.
Een leegte in de muziekwereld
Met het wegvallen van René Karst verliest de Nederlandse muziekwereld een artiest die voor veel mensen stond voor ontspanning, humor en saamhorigheid. Hij was vooral geliefd om zijn carnavals- en feestnummers, die op talloze feesten en evenementen klonken.
Nummers als Atje voor de sfeer en Liever te dik in de kist groeiden uit tot klassiekers binnen het genre. Ze werden niet alleen meegezongen, maar ook geassocieerd met gezelligheid, vriendschap en het even loslaten van zorgen.
René wist als geen ander hoe hij mensen kon verbinden. Zijn optredens waren zelden afstandelijk; hij zocht contact, maakte grapjes en zorgde ervoor dat iedereen zich welkom voelde.
Speculatie en voorzichtigheid
Het nieuws over de blauwe plek op zijn hals leidde vrijwel direct tot speculatie, vooral online. Toch benadrukken mensen rondom de familie dat terughoudendheid belangrijk is. Zonder conclusies te trekken, wordt nu vooral gezocht naar duidelijkheid.
De politie heeft inmiddels aangegeven onderzoek te willen doen om volledig helder te krijgen wat de oorzaak is geweest. Dat onderzoek moet antwoorden geven op vragen die nu nog onbeantwoord blijven. Voor de nabestaanden is dat een noodzakelijke stap, hoe pijnlijk ook.
Wachten op duidelijkheid
Voorlopig is het afwachten wat het onderzoek zal uitwijzen. Dat wachten is zwaar. Niet weten wat er precies is gebeurd, kan het rouwproces vertragen of bemoeilijken. Tegelijk hopen velen dat duidelijkheid, wat die ook moge zijn, uiteindelijk rust kan brengen.
In de tussentijd proberen familie en vrienden elkaar vast te houden. De steunbetuigingen stromen binnen, zowel privé als via sociale media. Fans delen herinneringen aan optredens, ontmoetingen en momenten waarop René hen liet lachen.
Meer dan een artiest
Voor veel mensen was René Karst meer dan alleen een zanger. Hij was een vertrouwd gezicht, een stem die hoorde bij feesten, maar ook bij moeilijke tijden waarin een vrolijk nummer even verlichting kon geven. Zijn muziek was eenvoudig, maar oprecht, en juist dat maakte hem geliefd.
Collega-artiesten reageren aangeslagen. Sommigen spreken over de onverwachte leegte die hij achterlaat, anderen over de warmte die hij altijd uitstraalde. Het zijn reacties die laten zien hoeveel impact hij had binnen en buiten de muziekindustrie.
Een persoonlijk verlies
Voor zijn vrouw en familie is het verlies natuurlijk het grootst. Achter de artiest stond een partner, een familielid, iemand met wie plannen werden gemaakt en herinneringen werden gedeeld. Dat persoonlijke verdriet speelt zich grotendeels buiten het zicht van het publiek af, maar wordt door velen gerespecteerd.
De wens vanuit de omgeving is duidelijk: ruimte en rust voor de nabestaanden, terwijl het onderzoek zijn werk doet.
De kracht van herinnering
In tijden van onzekerheid en verdriet grijpen mensen vaak terug op herinneringen. Muziek speelt daarin een belangrijke rol. De nummers van René Karst zullen ongetwijfeld nog vaak klinken, niet alleen op feesten, maar ook als eerbetoon.
Zijn liedjes vertellen misschien geen complexe verhalen, maar ze dragen een gevoel uit: samen zijn, lachen, even alles vergeten. Dat gevoel blijft, ook nu hij er zelf niet meer is.
Een periode van stilte en vragen
De komende periode zal in het teken staan van afscheid nemen en het verwerken van wat is gebeurd. Tegelijk blijft er die ene vraag die boven alles hangt: wat is er precies gebeurd in die nacht?
Zolang daar geen antwoord op is, blijft het verhaal onvolledig. Maar wat wel vaststaat, is dat René Karst een blijvende indruk heeft achtergelaten. Niet alleen met zijn muziek, maar vooral met wie hij was als mens.
Blijvende impact
Voor velen voelt het alsof er plots een vertrouwde stem is verstomd. Een artiest die stond voor plezier en lichtheid, werd onverwacht uit het leven weggerukt. De combinatie van verdriet, verwarring en vragen maakt deze gebeurtenis extra zwaar.
Terwijl het onderzoek loopt en de familie probeert een weg te vinden door deze moeilijke periode, blijft één ding overeind: de herinnering aan René Karst als een warme, levenslustige persoonlijkheid. Iemand die mensen samenbracht, en die nu gemist wordt door velen.