Algemeen
Veel sterkte voor Bruce Willis’ dochter Tallulah
Geïnspireerd door de moedige en openbare strijd van haar vader tegen frontotemporale dement1e, heeft Tallulah Willis – de jongste van het gezin van Demi Moore en Bruce Willis – haar eigen diagnose onthuld.
Dit bericht op Instagram bekijken
Onlangs deelde de 30-jarige een liefdevol moment uit haar jeugd waarop haar vader haar op de rode loper droeg, wat suggereert dat ze als volwassene een verrassende diagnose heeft ontvangen.
Dit bericht op Instagram bekijken
Een Instagram-herinnering gedeeld door Tallulah Willis leidde tot een gesprek over @utisme. Tallulah, de jongste van de drie meisjes gedeeld door Bruce Willis, 69, en zijn ex-vrouw Demi Moore, 61, deelde een clip waarin ze als kind te zien is, herhaaldelijk spelend met het hoofd van haar vader terwijl hij haar in zijn armen houdt terwijl hij met de media praat bij een filmpremière.
Dit bericht op Instagram bekijken
Met uitnodigende dialoog van haar 408.000 volgers, onderschrijft Tallulah de clip van 15 maart met de tekst “vertel me dat je @utistisch bent zonder het me te vertellen [sic].”
Dit bericht op Instagram bekijken
Sommige gebruikers uitten liefde voor het liefdevolle moment in de clip, en anderen – bekend met het gedrag dat ze vertoont – spraken over haar symptomen van @utisme samen met de liefdevolle reactie van haar vader.
Dit bericht op Instagram bekijken
“De prachtige manier waarop hij gewoon niet eens door dat werd beïnvloed en gewoon bleef je vasthouden. Je vader is uniek, lieverd, en jij ook,” schrijft een gebruiker. Een tweede deelt, “In je verdediging, geschoren hoofden zijn net zo ontspannend als kleine Japanse zen-tuinen van zand.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Een derde cyberfan voegt toe, “Zijn zorg voor je gevoelens is magie… Ik ben zo blij dat je momenten hebt vastgelegd in de kluis van altijd.”
Recente diagnose
Een van de meest populaire reacties komt van een psycholoog die gespecialiseerd is in neurodivergente aandoeningen. “Als je bereid bent om te delen, ben je dan als kind gediagnosticeerd?” De gebruiker, die de naam mfizzle gebruikt, vervolgt: “Weet niet hoeveel van je reis je hebt gedeeld, maar zou graag meer willen lezen. Je bent moedig en inspirerend en dit is een zeer liefdevolle video. Het beste!”
Dit bericht op Instagram bekijken
Als reactie op de vraag van deze gebruiker schrijft Tallulah: “Dit is de eerste keer dat ik mijn diagnose openbaar deel. Ontdekte het deze zomer en het heeft mijn leven veranderd.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Stimming
Volgens de Centers for Disease Control and Prevention (CDC) is “Autism Spectrum Disorder (ASD) een ontwikkelingsstoornis veroorzaakt door verschillen in de hersenen. Mensen met ASD hebben vaak problemen met sociale communicatie en interactie, en beperkte of repetitieve gedragingen of interesses.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Verderop in de Instagram-reacties bood Scout LaRue Willis, 32, meer informatie over waarom de bijgevoegde clip relevant is voor de aandoening van haar jongere zus.
“Ze stimt,” schrijft Scout LaRue, verwijzend naar herhaalde bewegingen die sommige mensen met autisme kunnen maken om sensorische input te reguleren.
Dit bericht op Instagram bekijken
“Die oorkrul, man,” schrijft Tallulah, verwijzend naar het moment waarop ze het oor van haar vader vouwt, die haar aankijkt en liefdevol glimlacht. “Ik wou dat we een beter geluid hadden.”
Dit bericht op Instagram bekijken
De strijd van haar vader
Tallulah, Scout LaRue en Rumer Willis, 35, hebben hun vader overladen met liefde en steun te midden van zijn voortdurende strijd met afasie en frontotemporale dement1e (FTD).
Dit bericht op Instagram bekijken
In 2023 werd de Die Hard-ster, die op 19 maart 69 jaar oud werd, gediagnosticeerd met FTD, een degeneratieve aandoening die voornamelijk de communicatie en het gedrag aantast in plaats van het geheugen. Een van de eerste symptomen van de ziekte van de acteur was afasie, die van invloed is op hoe mensen communiceren, schrijven en andere mensen begrijpen.
Dit bericht op Instagram bekijken
Sinds de diagnose hebben geliefden van Willis steun uitgesproken voor de geliefde man, die ook nog twee dochters heeft met zijn vrouw Emma Hemming Willis.
Dit bericht op Instagram bekijken
“Net als jij, zijn we gewoon dol op hem. Wat je misschien niet weet, maar je kunt je misschien voorstellen, is dat in zijn armen gewikkeld zijn de veiligste plek in deze hele wereld is,” schrijft Emma van de ster van The Last Boy Scout met wie ze in 2009 trouwde. “Hij is een echte heer. Met zoveel liefde om te geven en te delen. Dat is wat ik te zien krijg, zijn ware kern. Ik kan je vertellen, het is zo puur en oh zo goed.” Op dit moment heeft Tallulah geen verdere informatie gegeven over haar diagnose.
Dit bericht op Instagram bekijken
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.