Algemeen
Opnieuw vreselijk nieuws voor John van ’t Schip: ‘Overmand te worden door verdriet’
Openlijk spreekt John van ’t Schip, de trainer van Ajax, over het diepe gemis dat hij voelt na het 0verlijden van zijn vrouw Daniëlle van ’t Schip in oktober.

In een interview met De Telegraaf beschrijft hij het
voortdurende gevoel van leegte dat hij ervaart.

“Daniëlle is een deel van mij, ze was er veertig jaar en nu mis
ik die aanwezigheid enorm,” zegt hij.
![]()
“Het is gewoon heel ongezellig. Als ik thuiskom, is het leeg.
Het voelt leeg als er geen mensen zijn,” vertelt hij.

Zijn levendige herinneringen gaan terug naar meer dan veertig
jaar geleden, toen ze elkaar ontmoetten.

Hun liefde bloeide echt op toen Daniëlle terugkeerde naar
Nederland en ze elkaar ontmoetten tijdens een feest op 14 juli.
![]()
“Die nacht, die tot in de vroege uurtjes duurde, was het begin
van alles,” herinnert John zich. Het koppel trouwde en stichtte een
gezin.

John benadrukt dat Daniëlle’s prioriteiten altijd bij het gezin
lagen.

“Ze was een echte familiemoeder, onverschillig voor roem, met
als enige doel een gelukkig gezin te hebben,” reflecteert hij.
![]()
Het overlijden van Daniëlle aan k*nker heeft een diepe impact op
hem gehad.

“Na haar 0verlijden ontvingen we vele hartverwarmende berichten,
maar het is voor mij nog steeds moeilijk om deze te lezen zonder
overmand te worden door verdriet,” deelt hij.

Met een sterke geloofsovertuiging geloofde Daniëlle dat haar
leven een voorbestemd plan volgde.

John zegt: “Ze accepteerde haar lot zonder woede of
beschuldigingen, altijd positief blijvend ondanks de pijn.”

Volgens John zei ze altijd dat ze 108 wilde worden, maar ze
accepteerde dat God een plan had gemaakt dat zij niet had
bedacht.

Ze geloofde dat het een door God gemaakte blauwdruk was. Ze was
niet boos, gaf niemand de schuld en klaagde nooit.

“Ondanks de pijn en het feit dat ze onder de morfine en
pijnstillers zat, is ze heel de periode positief met de ziekte
omgegaan,” voegt hij eraan toe.

John’s grootste inspiratiebron is vandaag de dag nog steeds
Daniëlle.

Hij concludeert: “Ik richt me op Ajax, maar vooral op mijn
kinderen, familie en vrienden. Zij zijn nu mijn fundament en dat
geeft me kracht.”
