Algemeen
69-jarige Nederlander denkt te trouwen met online liefje Kristina (17), maar raakt al zijn geld kwijt
Een 69-jarige man uit de Kempen droomde ervan liefde te vinden en ontmoette ‘Kristina’, een meisje dat hij online had leren kennen. Het 17-jarige meisje stemde in met een huwelijk, maar onder één voorwaarde: hij moest haar rekeningen betalen. Uiteindelijk verloor de man 1,7 miljoen euro, en een 47-jarige vrouw uit Utrecht speelde een cruciale rol in deze 0plichting en kreeg een gev*ngenisstraf van drie jaar.
Kristina’s Aanwezigheid
De man had lange tijd gezocht naar een levenspartner en werd lid
van de datingsite Badoo na een ontmoeting met een promotieteam in
het centrum van Kampen. Hij raakte snel in contact met
‘Kristina30’, die later bleek slechts 17 jaar te zijn. De man uit
Kampen gaf er echter niet om en ontmoette zelfs haar familie. Deze
familie stelde echter buitensporige eisen.
Ze vertelden de man dat hij met haar mocht trouwen, maar eerst
moest hij haar ‘vrijkopen’ van haar p00ier. Hij moest huizen huren,
een Mercedes kopen en Rolex-horloges aanschaffen voor de bruiloft.
Tijdens hun reizen door heel Europa vergezelde de familie hen
overal.
Betalingen
Het ging mis in Parijs. De 69-jarige man werd omsingeld door zeven
familieleden in een Louis Vuitton-winkel. Ze dreigden hem achter te
laten of hem iets aan te doen. Pas op dat moment realiseerde hij
zich dat hij werd opgelicht. Hij had al talloze keren grote
bedragen gepind en luxe kleding gekocht. Bij elke afspraak moest er
een familielid aanwezig zijn. Hij moest zelfs een huis en een
appartement in Kampen verkopen, en de opbrengst werd gebruikt om
goudstaven te kopen. Hij kreeg herhaaldelijk te horen: “Als je niet
betaalt, is je liefde niet echt.” Uiteindelijk verloor de man 1,7
miljoen euro, en het ergste moest nog komen.
Rechtzaak
Op 28 november stond de rechtszaak op het programma, waarbij zeven
mannen en vrouwen tussen de 21 en 47 jaar terechtstonden voor hun
rol in de 0plichting van de man. De meesten behoorden tot dezelfde
familie. Kristina bestaat wel, maar ze was de vriendin van de
jongste verd*chte uit Utrecht.
De man uit Kampen barstte in tranen uit in de rechtszaal. Hij
zocht alleen maar liefde en beweerde dat hij niets wist van de
wereld van online daten. “Ze gaf me meteen een knuffel op onze
eerste date. Op onze tweede date zei ze dat ze met me wilde
trouwen.” Hij kon zijn geluk niet op en zag eindelijk licht in zijn
leven. Helaas bleek hij slechts een lege portemonnee te zijn. “Ze
hebben me alles afgenomen waar mijn ouders hard voor hebben
gewerkt.” Hij leeft nu teruggetrokken en is bang dat ze hem opnieuw
zullen benaderen.
Ontkenning
De verd*chten, waarvan er twee onlangs werden ver00rdeeld tot acht
maanden gev*ngenisstraf voor het 0plichten van een dove en
slechtziende man, ontkenden alle beschuldigingen. Ze beweerden dat
de man uit Kampen loog en dat zij het ‘echte slacht0ffer’ waren. De
rechtbank bepaalde op 28 november dat de 47-jarige vrouw de
gev*ngenis in moest.
Helaas ging het verhaal van de eenzame man uit de Kempen nog
verder. Na de rechtszaak waarin de 47-jarige vrouw uit Utrecht werd
veroordeeld tot drie jaar gev*ngenisstraf, begon de man te
worstelen met de emotionele gevolgen van de 0plichting. Hij voelde
zich diep bedrogen en verlaten, en zijn vertrouwen in mensen was
ernstig beschadigd.
De eenzame man, die zijn zoektocht naar liefde begon met de
beste bedoelingen, was nu bang om nogmaals het slacht0ffer te
worden van oplichting. Hij had geen idee wie hij wel kon vertrouwen
en sloot zich steeds meer af van de buitenwereld. Hij voelde zich
beschaamd over wat hem was overkomen en schaamde zich om zijn
verhaal met anderen te delen.
De 69-jarige man raakte geïsoleerd en depressief. Hij had
jarenlang naar liefde verlangd en was nu dieper eenzaam dan ooit
tevoren. Hij rouwde niet alleen om het verlies van zijn financiële
stabiliteit, maar ook om het verlies van de hoop op een betere
toekomst.
Hij begon zijn dagen in eenzaamheid door te brengen, zonder de
vreugde of opwinding die hij ooit had gevoeld bij de gedachte aan
liefde en genegenheid. Zijn familie maakte zich ernstig zorgen over
zijn welzijn, maar hij wilde geen hulp accepteren. Hij voelde zich
te vernederd om anderen over zijn situatie te vertellen.
Na verloop van tijd begonnen de financiële gevolgen van de
0plichting hem te achtervolgen. Hij moest zijn levensstijl
drastisch aanpassen en had grote moeite om de eindjes aan elkaar te
knopen. Hij had spijt van zijn keuzes en voelde zich boos op
zichzelf dat hij zo gemakkelijk in de val was gelokt.
Zijn verhaal dient als een waarschuwing voor anderen die online
op zoek zijn naar liefde. Het is van cruciaal belang om voorzichtig
te zijn en niet te snel in verleidelijke aanbiedingen of beloften
te geloven. Het is gemakkelijk om het slacht0ffer te worden van
0plichting, zelfs als je op zoek bent naar oprechte
genegenheid.
De eenzame man uit de Kempen hoopt dat zijn verhaal anderen kan
helpen om voorzichtig te zijn en de rode vlaggen van oplichting te
herkennen. Hij heeft geleerd dat echte liefde niet kan worden
gekocht en dat oprechtheid en vertrouwen de basis vormen van elke
gezonde relatie.
Terwijl hij zijn leven probeert te herbouwen en langzaam weer
vertrouwen in anderen probeert te krijgen, hoopt hij dat zijn
verhaal anderen kan inspireren om waakzaam te blijven en zichzelf
te beschermen tegen 0plichting en bedrog, zodat niemand dezelfde
pijnlijke ervaring hoeft te doorstaan als hij.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.